Romanos 4

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aiyo, iit mataan iŋgal ila pa Abaram tau yei Yuda nivot ila tooni na. Pale tasaav mindai pani?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 I igham ŋgar popoia ve itaghon duduŋai tutuuŋ to Maaron, tauta Maaron ighita ighe i ŋeer duduuŋa? Mako. Pa ighe tauvene, kanaŋ i irau ipait tauu ila Maaron maata.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Eemon Maaron aliiŋa tau tiboode na, isaav ighe:
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Isaav ighe tamtamon eta igham uraat, ve tigham le atuya, ene taghita taghe atuya tana tigham pani sorok mako. Ene tigholi pa uraat tooni.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Ve tamtamon tau ighe inumeer ŋgar ve uraat popoia tau i ighamu na mako, ve ighur ila ighe Maaron mon irau igham iit tamtamon sasaghatiin taduduuŋ ila i maata, ene tamtamon tauvene, ta Maaron pale ighita ghuruuŋ ila tooni, ve iwaato ighe i ŋeer duduuŋa.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Kinik David paam isavia saveeŋ raraate ighe: Yes tau uraat ve ŋgar toozi poia ila Maaron maata mako, eemon i ighit zi ighe tiduduuŋ ila maata na, yes pale tintinizi pa poia tooni tau izaa toozi. Pasaa, saveeŋ tooni ziiri ee isaav tauvene:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Isaav ighe tamtamon eta izoor Maaron aliiŋa ve isosor pa eez tooni,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Onoon kat, isaav ighe Maaron ipul sosor to tamtamon eta, ve maata iŋgali muul mako,
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Ve savunugha ta poia to Maaron izaa toozi? Yes Yuda mon tau tirav warozi na, ma nugh nugh tau tirav warozi mako na paam? Mataan iŋgal imuul ila pa Abaram. Yei nisavia wa: Ghuruuŋ ila tooni, tauta Maaron ighita ighe i ŋeer duduuŋa ee.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Laak, saawe sindei ta Maaron iwaat Abaram ighe i ŋeer duduuŋa? Tirav waaro le isov, ra Maaron isaav pani tauvene? Mako. Maaron iwaato ighe i ŋeer duduuŋa imin maata. Ve murei, ra tirav waaro.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Tauvene saawe tau tirav waaro soone, ghuruuŋ ila tooni ighamu iduduuŋ ila Maaron maata. Ve murei ra, tirav waaro. Maaron isavia ŋgar to ravuuŋ tamtamon warozi pa Abaram imin ilaal pa ghuruuŋ ila tooni, leso ipaloti ve iwatagh kat ighe i iduduuŋ ila Maaron maata. Tauvene yes tau tirav warozi mako, ve tighur ila, ve Maaron ighit zi ighe tiduduuŋ ila maata na, tisov timin Abaram paaghu tooni.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Ve yes tau tirav warozi na paam. Ighe titaghon ŋgar to tamaan Abaram, ve tighur ila to Maaron imin Abaram ighur ila tooni indeeŋ saawe tau tirav waaro soone, ene pale timin Abaram paaghu tooni.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Muuŋ, Maaron imbu saveeŋ tomania Abaram ve paaghu tooni ighe i pale igham taan isov imin lezi. Laak, Abaram itaghon duduŋai tutuuŋ to Maaron, tauta i isavia saveeŋ tane pani ne? Mako. Maaron isavia saveeŋ tane pani pasaa, Abaram ighur ila tooni, ve ghuruuŋ ila tooni ighamu iduduuŋ ila i maata.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Isaav ighe yes tau titaghon duduŋai tutuuŋ, yes mon ta pale tighita saveeŋ mbuaaŋ to Maaron anooŋa, ene pale ighur anooŋa mindai? Mako. Pale imin kaut sorok. Ve ghuruuŋ ila toit tauvene paam. Imin kaut sorok.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Pasaa, tamtamon eta itaghon duduŋai tutuuŋ mako. Iit tasov tamamalaaŋ pani. Tauta tutuuŋ imin puughu pa aatyavyav to Maaron izazaa toit. Ve imin ta tutuuŋ igheen mako, kanaŋ irau tamalaaŋ pani mako, ve leen sosor ila Maaron maata mako.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Tauta Maaron igham poghani ghiit, ve ighur leen eez ite to taghita saveeŋ mbuaaŋ tooni anooŋa. Ene ghuruuŋ ila toit. Pasaa, ŋgar tooni iyaryaaŋ ighe le saveeŋ mbuaaŋ tooni ighur anooŋa pa Abaram paaghu tooni tisov. Yes Yuda tau titaghon tutuuŋ to Mose na, ve yes tau Yuda mako tau titaghon Abaram pa ghuruuŋ ila tooni na paam. Pasaa, iit tasov tau taghur ila to Krisi na, Abaram imin tamaan.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Saveeŋa tiboode pataghaaŋ wa. Tighe:
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Muuŋ, Maaron imbu saveeŋ tomania Abaram ighe: “Paaghu tsio pale timasa timin ndiŋndiŋ ndiŋndiŋ.” Abaram iwatagh: Saveeŋ tawe irau ighur anooŋa ivot ila tamtamon tapirizi mako. Eemon i ighur ila kat ighe Maaron tapiri pale igham gabua tawe ivot. Tauta ighurghur maata pani. Ghuruuŋ ila tooni iyaryaaŋ tauvene, tauta imin eval tiina to nugh nugh tamazi.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Saawe tana, Abaram iwatagh: I imin kooŋ, ve tapiri imbool wa. Pasaa, ndaman tooni igharau pa ndiŋndiŋ ee (100). Ve Sara paam imin olman tinazi. Saawe tooni to popaaŋ isov wa. Eemon Abaram iyooz ariaaŋ pa ghuruuŋ ila tooni.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ve loolo ruru pa saveeŋ mbuaaŋ to Maaron mako. Ghuruuŋ ila tooni iyaryaaŋ le iyaryaaŋ kat. Tauta itotoi Maaron eeza tiina ivot ighazooŋ.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Pasaa, Abaram ighur ila kat tauvene: Isaav ighe Maaron imbu saveeŋ pa gabua eta, ene i tapiri irau igham anooŋa ivot.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Abaram ghuruuŋ ila tooni iyaryaaŋ tauvene, tauta
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 — ausente —
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 — ausente —
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Pasaa, sosor toit, tauta Maaron ipul Yesu ila tamtamon nimazi, gha tiravu imaat. Ve i ireu sosor toit, ve igham ghiit taduduuŋ ila Maaron maata. Tauta Maaron ipaburigini pa mateegh.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.