Romanos 4

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Aiyo, iit mataan iŋgal ila pa Abaram tau yei Yuda nivot ila tooni na. Pale tasaav mindai pani?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 I igham ŋgar popoia ve itaghon duduŋai tutuuŋ to Maaron, tauta Maaron ighita ighe i ŋeer duduuŋa? Mako. Pa ighe tauvene, kanaŋ i irau ipait tauu ila Maaron maata.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Eemon Maaron aliiŋa tau tiboode na, isaav ighe:
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Isaav ighe tamtamon eta igham uraat, ve tigham le atuya, ene taghita taghe atuya tana tigham pani sorok mako. Ene tigholi pa uraat tooni.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Ve tamtamon tau ighe inumeer ŋgar ve uraat popoia tau i ighamu na mako, ve ighur ila ighe Maaron mon irau igham iit tamtamon sasaghatiin taduduuŋ ila i maata, ene tamtamon tauvene, ta Maaron pale ighita ghuruuŋ ila tooni, ve iwaato ighe i ŋeer duduuŋa.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Kinik David paam isavia saveeŋ raraate ighe: Yes tau uraat ve ŋgar toozi poia ila Maaron maata mako, eemon i ighit zi ighe tiduduuŋ ila maata na, yes pale tintinizi pa poia tooni tau izaa toozi. Pasaa, saveeŋ tooni ziiri ee isaav tauvene:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 “Isaav ighe tamtamon eta izoor Maaron aliiŋa ve isosor pa eez tooni,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Onoon kat, isaav ighe Maaron ipul sosor to tamtamon eta, ve maata iŋgali muul mako,
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 Ve savunugha ta poia to Maaron izaa toozi? Yes Yuda mon tau tirav warozi na, ma nugh nugh tau tirav warozi mako na paam? Mataan iŋgal imuul ila pa Abaram. Yei nisavia wa: Ghuruuŋ ila tooni, tauta Maaron ighita ighe i ŋeer duduuŋa ee.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Laak, saawe sindei ta Maaron iwaat Abaram ighe i ŋeer duduuŋa? Tirav waaro le isov, ra Maaron isaav pani tauvene? Mako. Maaron iwaato ighe i ŋeer duduuŋa imin maata. Ve murei, ra tirav waaro.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Tauvene saawe tau tirav waaro soone, ghuruuŋ ila tooni ighamu iduduuŋ ila Maaron maata. Ve murei ra, tirav waaro. Maaron isavia ŋgar to ravuuŋ tamtamon warozi pa Abaram imin ilaal pa ghuruuŋ ila tooni, leso ipaloti ve iwatagh kat ighe i iduduuŋ ila Maaron maata. Tauvene yes tau tirav warozi mako, ve tighur ila, ve Maaron ighit zi ighe tiduduuŋ ila maata na, tisov timin Abaram paaghu tooni.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Ve yes tau tirav warozi na paam. Ighe titaghon ŋgar to tamaan Abaram, ve tighur ila to Maaron imin Abaram ighur ila tooni indeeŋ saawe tau tirav waaro soone, ene pale timin Abaram paaghu tooni.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Muuŋ, Maaron imbu saveeŋ tomania Abaram ve paaghu tooni ighe i pale igham taan isov imin lezi. Laak, Abaram itaghon duduŋai tutuuŋ to Maaron, tauta i isavia saveeŋ tane pani ne? Mako. Maaron isavia saveeŋ tane pani pasaa, Abaram ighur ila tooni, ve ghuruuŋ ila tooni ighamu iduduuŋ ila i maata.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Isaav ighe yes tau titaghon duduŋai tutuuŋ, yes mon ta pale tighita saveeŋ mbuaaŋ to Maaron anooŋa, ene pale ighur anooŋa mindai? Mako. Pale imin kaut sorok. Ve ghuruuŋ ila toit tauvene paam. Imin kaut sorok.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Pasaa, tamtamon eta itaghon duduŋai tutuuŋ mako. Iit tasov tamamalaaŋ pani. Tauta tutuuŋ imin puughu pa aatyavyav to Maaron izazaa toit. Ve imin ta tutuuŋ igheen mako, kanaŋ irau tamalaaŋ pani mako, ve leen sosor ila Maaron maata mako.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Tauta Maaron igham poghani ghiit, ve ighur leen eez ite to taghita saveeŋ mbuaaŋ tooni anooŋa. Ene ghuruuŋ ila toit. Pasaa, ŋgar tooni iyaryaaŋ ighe le saveeŋ mbuaaŋ tooni ighur anooŋa pa Abaram paaghu tooni tisov. Yes Yuda tau titaghon tutuuŋ to Mose na, ve yes tau Yuda mako tau titaghon Abaram pa ghuruuŋ ila tooni na paam. Pasaa, iit tasov tau taghur ila to Krisi na, Abaram imin tamaan.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 Saveeŋa tiboode pataghaaŋ wa. Tighe:
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Muuŋ, Maaron imbu saveeŋ tomania Abaram ighe: “Paaghu tsio pale timasa timin ndiŋndiŋ ndiŋndiŋ.” Abaram iwatagh: Saveeŋ tawe irau ighur anooŋa ivot ila tamtamon tapirizi mako. Eemon i ighur ila kat ighe Maaron tapiri pale igham gabua tawe ivot. Tauta ighurghur maata pani. Ghuruuŋ ila tooni iyaryaaŋ tauvene, tauta imin eval tiina to nugh nugh tamazi.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Saawe tana, Abaram iwatagh: I imin kooŋ, ve tapiri imbool wa. Pasaa, ndaman tooni igharau pa ndiŋndiŋ ee (100). Ve Sara paam imin olman tinazi. Saawe tooni to popaaŋ isov wa. Eemon Abaram iyooz ariaaŋ pa ghuruuŋ ila tooni.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 Ve loolo ruru pa saveeŋ mbuaaŋ to Maaron mako. Ghuruuŋ ila tooni iyaryaaŋ le iyaryaaŋ kat. Tauta itotoi Maaron eeza tiina ivot ighazooŋ.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Pasaa, Abaram ighur ila kat tauvene: Isaav ighe Maaron imbu saveeŋ pa gabua eta, ene i tapiri irau igham anooŋa ivot.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Abaram ghuruuŋ ila tooni iyaryaaŋ tauvene, tauta
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 — ausente —
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 — ausente —
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Pasaa, sosor toit, tauta Maaron ipul Yesu ila tamtamon nimazi, gha tiravu imaat. Ve i ireu sosor toit, ve igham ghiit taduduuŋ ila Maaron maata. Tauta Maaron ipaburigini pa mateegh.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.