Lucas 9
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs VC
1 Murei ra, Yesu ipoi mbiwa tooni saŋavul ve ru tilam tilup zi, ve irei tapiri irau zi, leso tigharaat moroghooŋ maata maata. Ve ighur avuvu sasaghati tisov tileep ila sambazi, leso tiziir zi tighau pa tamtamon.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Ve imbaaŋ zi tila ighe tivotia pooz to Maaron pa tamtamon, ve tigharaat yes moroghooŋa le tinizi poia.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Yesu isaav pazi ighe: “Saawe tau ala, na alaagh tomania gabua naol sov. Tauvene akis gabua eta imin titi, pepeel, aniiŋ, ma maet sov. Ve nonoghiiŋa tsiam paam, agham ru sov. Ee mon ta igheen ila tinimim, ene irao.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Isaav ighe ala avot nugh eta, ruum sindei tau ighe tighur gham pani, na aleep ila ruum tana mon le irau apul nugh tawe ve ala.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Ve isaav ighe nugh eta lolozi pa ghamuuŋ gham mako ve tizor gham, na aghatuun aghemim ve ŋgaupup toozi izi, o apul nugh toozi ve ala. Leso imin ilaal pazi pa sosor toozi.”
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Yesu isavsaav pazi le isov, ra tipuli, ve tila tilaagh irau nugh nugh, ve tivovotia vaaru poia pa tamtamon. Ve nugh sindei tau tila pani na, tigharaat moroghooŋa toozi paam.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Erod, i daaba tau iŋgin taan sirivu to Galilaia. Ilooŋ Yesu vaaru pa uraat tau i ighamghamu na, le igham ŋgar naol. Pasaa, tamtamon siriv tisavsaav tighe Yesu, i ŋeer rughuzaaŋa Yoan tau imaat na, ve Maaron ipaburigini pa mateegh.
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 Ve tamtamon siriv tighe i propet Ilia tau ivot muul. Ve siriv tighe Yesu, i propet muŋganazi ee tau imaat alok wa, ve aazne iburig muul gha ilam.
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Tauta Erod isaav pa tauu ighe: “Yoan, yau narav motin luua wa. Ewe sei kat tau naloŋlooŋ vaaru tighe i ighamgham gabua ŋgeretazi ivotvot?” Tauvene iliil eez ighe le ighita Yesu.
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Yesu mbaŋooŋa tooni tila tigham uraat le isov, ra timuul tilam tivot tooni, ve tipaes pani pa uraat tau tighamu na. Yesu igham zi gha yesŋa tipul eval tiina, ve tila pa taan sirivu tau igheen igharau nugh Betsaida. Leso zigazi tileep.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Eemon eval tiina tilooŋ varuzi, ve titaghon zi tila. Yesu ighit zi, ve igham zi toman loolo poia, ve isavsaav pazi pa pooz to Maaron, ve igharaat moroghooŋa toozi le tinizi poia.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Tilepleep le ravrav izi, ra mbiwa tooni saŋavul ve ru tana tila tisaav pani tighe: “Ughita. Ene taleep izi nugh ŋginaaŋa. Usaav pa eval tiina tane gha tila pa nugh siriv tau tigheen tataŋgan ne. Leso tiil lezi aniiŋ ve nugh to ghenooŋ.”
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Eemon Yesu isaav pazi ighe: “Mako. Yam taumim agham aniiŋ pazi.”
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Tisaav tauvene pasaa, eval tiina tawe, zitamoot mon irau ndiŋndiŋ ndiŋndiŋ liim (5,000) ma vene.
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Tauvene titaghon Yesu aliiŋa, ve tila tighur eval tiina tana ila ŋgun ŋgun, ve mbolezi izi.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Ra Yesu igham mberet liim tomania iigh ru tawe, ikis zi, ve maata izala pa sambam ve ipait Maaron pa aniiŋ tana. Isuŋ le isov, ra iteev mberet tomania iigh ru tana, ve ighur zi ila mbiwa tooni nimazi, ve anazi tila tireii pa eval tiina tawe.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Tisov tighan le apozi isuŋ. Ve avozi muuri tau izi na, tigoog zi, ve tinonogh zi tila nakaral saŋavul ve ru le tivoniir.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Saawe ee, Yesu tomania mbiwa tooni zigazi tileep, ve i isuŋsuŋ. Isuŋ le isov, ve ighason zi ighe: “Laak, tamtamon tigham ŋgar payau tighe yau sei?”
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Yes tiyol ghasoniiŋ tooni tighe: “Zeran siriv tighe yo ŋeer rughuzaaŋa Yoan, siriv tighe yo propet Ilia, ve siriv tighe propet muŋganazi tau timaat alok wa, yo toozi ee tau iburig pa mateegh gha ilam.”
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 Yesu ighason zi muul ighe: “Ve yam taumim, aghe yau sei?”
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Petrus isavsaav le isov, ra Yesu iŋgalsekin zi ariaaŋ ighe tivotia saveeŋ tana pa tamtamon eta sov.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Saawe tana, Yesu isaav ghazooŋa pa mbiwa tooni ighe: “Tamtamon Naatu, i aat ibaad pataŋani naol, ve yavyavuuŋ tiina ighamu itaghon Taama Maaron ŋgar tooni. Ve yes pooza tomania daaba to watooŋrau ve yes ŋgara to tutuuŋ pale tizori, ve tiravu imaat. Eemon mboŋ imin tol, Maaron pale ipaburigini pa mateegh.”
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Yesu isaav pa tamtamon tisov tau yesŋa tilepleep na ighe: “Isaav ighe tamtamon eta ighe imin leg ve itaghon eez tsiau, i aat itatan tauu, ibaad ai pambarooŋ tooni irau saawe, ve ilam itaghon ghau.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Pa ighe tamtamon eta iil eez pa tauu leso ileep poia izi taan, ene pale ilale. Ve isaav ighe tamtamon eta loolo eemon ve ipul tauu payau, i aat igham lepoogh poia ila to Maaron.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Isaav ighe tamtamon eta igham gabua popoiazi naol isov to taan, eemon i tauu ilale, ene pale gabua naol tana tiuule mindai? Mako.
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 “Isaav ighe tamtamon eta maaya payau ve saveeŋ tsiau, ve ipaisamun ghau, saawe tau Tamtamon Naatu imuul ilam, ve itotoi yesuru Taama Maaron, ve aŋela tooni patabuyaaŋa tapirizi ve mbonarizi ivot ighazooŋ, ene pale i maaya pa tamtamon tana paam, ve ipaisamuna.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 “Ve alooŋ. Yau nasaav payam kat. Tamtamon siriv tau itiŋa tayozyooz ne, aat timaat soone, ve tighita Maaron itotoi pooz tooni ivot ighazooŋ.”
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Yesu isavia saveeŋ tane le isov, ve mboŋ liim ve tol ilam ila, ra igham Petrus, Yoan, ve Yakobus, ve yes paaŋ mon tizala loloz ee. Leso isuŋ ta sewe.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 I isuŋsuŋ, ve naagho itoora, ve nonoghiiŋa tooni paam ipisosooŋ le isul toman mbonari tiina.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 — ausente —
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Eemon Petrus tomania zeetŋa ru tigheen le lolozi iveegh kat. Saawe tau tiburig gha matazi ighazooŋ, ra tighita Yesu mbonari, ve zeran ru tau tiyozyooz tomania.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Tilepleep le zeran ru tawe tighe tipul Yesu, ve Petrus isaav ila pa Yesu ighe: “Tiina, taleep ta sene, poia kat. Mindai, pale nirau balbaal tol? Ee payo, ee pa Mose, ve ee pa Ilia.” Aliiŋa tane, i igham ŋgar poi ve isaav mako. Isiki sorok.
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Petrus isavsaav, ve taitai izi le ikau zi. Tauvene roiŋ tiina igham zi.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Ra tilooŋ Maaron aliiŋa ivot ila taitai tawe loolo ighe: “Ena yau natug. Yau taug nasiigho ve naghuru pa uraat tsiau wa. Alooŋ aliiŋa, ve ataghoni!”
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Saveeŋ tane isov, ve matazi ila le tighita Yesu zigani. Gabua tau tighita na, tisavia pa tamtamon eta rekia mako. Igheen toozi mon le murei ra, tivotia.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Yesu tomania mbiwa tooni tol tana tileep mboŋ nughizau, ra tipul loloz, ve timuul tizila le tizaa to eval tiina kat tau tiŋarui zi tilam.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 — ausente —
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 — ausente —
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Yau nataŋ rarai mbiwa tsio naghe tiziir avuvu saghati tane ighau pani. Eemon titoova, le tirao mako.”
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Yesu iyol aliiŋa ighe: “Oyai, yam tamtamon to aazne, aghur ila mako, ve ŋgar tsiam ikaukau kat. Itiŋa takaria lepoogh wa. Tauvene naghe pa ŋgar tsiam ivot ve aghilaal rig. Eemon mako. Monmon yam agham pataŋani payau. Pale ŋeez o namariau? Poia. Ugham natum ilam.”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Ŋeer marani iŋarui Yesu ilam, ve avuvu saghati tawe izaa pani, ve isiki izila taan, ve igham tuua ipardaŋdaŋ. Tauvene Yesu iyaon avuvu saghati ighau ve igharaat ŋeer marani gha tiini poia, ra ighuru imuul ila to taama.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Yes tau tighita kaut ŋgereeta tana, tisov tirur pa Maaron tapiri, le ŋgar toozi imbool.
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Yam aghur taliŋamim poi pa saveeŋ tane. Tamtamon Naatu, pale tighuru ila koiŋa nimazi.”
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Mbiwa tooni tilooŋ saveeŋ tane, eemon tighazooŋ pani mako. Tikankaan pani. Pasaa, puughu iyooŋ pazi. Eemon tighason Yesu pa saveeŋ tooni puughu mako. Pasaa tiroi.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Saawe ee, mbiwa tooni tivazorai zi pa toozi sei ta eeza tiina iliiv zi tisov.
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Yesu iwatagh ŋgar tau igheen ila lolozi wa. Tauvene igham ŋeer marani ee ilam, ipayooze ila ziige,
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 ve isaav pazi ighe: “Isaav ighe tamtamon eta maata iŋgal ghau, ve igham marani tane ve iuule pa yau ezag, ene i igham ghau paam. Ve isaav ighe tamtamon eta igham ghau, ene i igham Tamaŋ tau imbaaŋ ghau nalam ne paam. Pasaa, yes tau tileep ila yam sosomim, ve tamtamon matazi veleghin zi tighe lezi ezazi mako, ene Maaron ighit zi ighe ezazi tintiina.”
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Yoan ilooŋ saveeŋ tana, ve isaav pa Yesu ighe: “Tiina, yei nighita ŋeer ee izirziir avuvu sasaghati ila yo ezam. Eemon i itaghon ghiit pa lupuuŋ toit tane mako. Tauvene yei niŋgalsekini nighe igham tauvene sov.”
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Eemon Yesu isaav pazi ighe: “Ai, yam agham vene sov. Pa tamtamon tau ighe ighur koi payam mako, ene imin etamim ve irau iuul gham.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Yesu saawe tooni tau Maaron ighe ighamu imuul izala pa nugh sambam, ene ilam igharau wa. Tauvene ŋgar tooni iyaryaaŋ ighe izala pa Yerusalem.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 I imbaaŋ tamtamon siriv timuuŋ tila pa nugh ee to Samaria, leso tigharaat eez pani.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Eemon tamtamon to nugh tawe tilooŋ Yesu ŋgar tooni iyaryaaŋ ighe izala pa Yerusalem, tauvene lolozi pa ghamuuŋni mako.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Mbiwa tooni ru, Yakobus gha Yoan, tighita gabua tana le irau lolozi mako. Tauvene tighason Yesu tighe: “Tiina, ughe nigham mindai? Pale nighason Maaron, leso igham yav sambam ve izilam, gha ighan tamtamon tawe?”
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Eemon Yesu itoor ghi ve iyaon zi.
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 Ra tipaburigin laghooŋ toozi muul, ve tila pa nugh ite.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Yes tilaghlaagh taghon eez tila, ve ŋeer ee isaav pa Yesu ighe: “Nugh sindei tau yo ughe ula pani, yau aat nataghon ghom ve ituru tala.”
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Yesu iyol aliiŋa ighe: “Ŋgavuun sagsagŋa lezi niazi ila taan puura. Ve man tau tirovroov ila taitai saamba, lezi rumazi izala ai. Eemon Tamtamon Naatu, i le niia to ghenooŋ mako.”
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Ra Yesu isaav pa ŋeer ite ighe: “Ulam utaghon ghau.”
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Yesu iyol aliiŋa ighe: “Mako. Yes tau lezi ghilalooŋ pa Maaron mako ve titaghon eez to mateegh na, yes irau titavia mateegha. Eemon yo aat ula uvotia pooz to Maaron pa tamtamon.”
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Ra ŋeer ite, aana ilam ve isaav pa Yesu ighe: “Tiina, yau naghe nataghon ghom. Ve mindai? Irau upul ghau namuul nala pa nugh tsiau ve yeŋa zetagŋa nileep rig? Ve nakis nimazi le isov, o nalat nataghon ghom.”
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Yesu iyol aliiŋa ighe: “Mako. Tamtamon eta ighe igham pooz pa waaŋ ve maata imulmuul, ene irau igham uratoi pooz to Maaron mako.”
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.