Lucas 7
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs VC
1 Yesu ivotia saveeŋ tana pa tamtamon le isov, ra iburig gha iloŋ ila pa nugh Kapernaum.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Daaba ee to Rom ilepleep ta sewe. I iŋgin zaaba irau ndiŋndiŋ ee (100). Ve i le besooŋa ee, tau i loolo pani kat. Besooŋa tawe, moroghooŋ tiina ighamu le igharau ighe imaat.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Saawe tau daaba tana ilooŋ tighe Yesu ilam, i imbaaŋ zolmana siriv to yes Yuda tila pani. Leso tighasoni to ilam igharaat besooŋa tooni.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Tauvene tila tivot to Yesu, ve titaŋ raraini tighe: “Aa tiina tsiei, nighe yo uul ŋeer tawe, o poi. Pasaa, i ŋeer poia ee.
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 I loolo igheen to iit Yuda, ve irau lemai rumei paam.”
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Tauvene Yesu ila tomani zi gha yesŋa tila. Tila le tigharau ruum, ve daaba tana imbaaŋ ziŋeera siriv tila tivot to Yesu, ve tisavia aliiŋa pani tighe: “Tiina, daaba tsiei aliiŋa ilat payo ighe: ‘Ukari ghom pa laghooŋ sov. Pa yau poiag irau to uloŋ ulam ruum tsiau mako.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Ve yau poiag irau to nalat peria tsio ne mako. Eemon yau naghur ilat tsio tauvene: Isaav ighe usaav mon, ene aat besooŋa tsiau tiini poia.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Pasaa, yau nawatagh pa taug. Yau paam naleep ila daaba tsiau sambazi, ve tighur ghau to naŋgin yes zaaba tau tileep ila yau sambag ne. Tauvene isaav ighe nasaav pa zaaba tsiau eta naghe: “Ula!”, ene aat ila. Ve ighe nasaav pa ite: “Ulam!”, ene aat ilam. Ve ighe nasaav pa besooŋa tsiau eta naghe: “Ugham uraat tane.” Ene aat igham uraat tana itaghon aliŋag.’”
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Yesu ilooŋ daaba tana aliiŋa le irur pani. Ra itoor ghi, maata imuul pa eval tiina tau titaghoni na, ve isaav pazi ighe: “Yau nasaav payam kat. Yau naghita tamtamon eta to Israel tau ghuruuŋ ila tooni iyaryaaŋ kat imin daaba tawe ne mako.”
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Ra zeran tau daaba tana imbaaŋ zi na, timuul tila pa ruum, le tighita besooŋa tawe tiini poia.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Murei ra, Yesu tomania mbiwa tooni tiburig gha tila pa nugh ee, eeza Nain. Ve eval tiina titaghon zi gha yesŋa tila.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Tila tigharau ataman to didiiŋ tiina tau ilivut nugh tawe, ve tizaa to tamtamon siriv tau tibaad mateegh ee ve tivot. Ŋeer paaghu tau imaat na, naar ee naatu eemon kat. Tauvene eval tiina to nugh tawe tilaagh tomania naar tawe, gha yesŋa tila.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Tiina Yesu ighita naar tana, le loolo isaghatini. Tauvene isaav pani ighe: “Olman tinazi, utaŋ sov!”
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Ra iŋarui mateegh tana ila, ve ikis boor. Tauvene yes tau tibadbaad mateegh na aghezi tuŋia. Ve Yesu isaav ighe: “Ŋeer paaghu, yau nasaav payo: Uburig!”
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Rekia mon mateegh tana iburig, mboole izi, ve aavo pakia ve isavsaav. Ra Yesu ikis niima, ve ighuru ila to tiina.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Tamtamon tighita gabua tana, le roiŋ tiina igham zi tisov, ve tipait Maaron eeza pa tapiri ve poia tooni tighe: “Onoon kat, aazne propet tiina ee ilam ileep tomani ghiit wa. Maaron maata iŋgal tamtamon tooni, tauta ilam to iuul zi!”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Tauvene Yesu vaaru pa gabua tane ilaan irau nugh nugh to yes Yuda, ve ila pa nugh tisov tau tigheen tigharau taan toozi na paam.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Yoan ziŋeera siriv tila, ve tipaes pa Yoan pa gabua naol tau Yesu ighamgham zi na. Tauvene Yoan ipoi ziŋeera ru tilam,
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 ve imbaaŋ zi ighe tila to Tiina toit Yesu ve tighasoni tauvene: “Uleeŋa tau pale Maaron imbaaŋo ilam na, ene yo taum tane, ma nisaŋan ŋeer ite paam?”
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Tauvene yesuru tila tivot to Yesu, ve tisaav pani tighe: “Ŋeer rughuzaaŋa Yoan imbaaŋ ghei nilam to nighason ghom: Uleeŋa tau pale Maaron imbaaŋo ilam na, ene yo taum tane, ma nisaŋan ŋeer ite paam?”
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Saawe tana, Yesu igharaat tamtamon katini tau moroghooŋ sasaghati maata maata ivaghamun zi na, le tinizi poia. Ve izirziir avuvu sasaghatizi tighaughau pa tamtamon. Ve yes tau matazi kumkuuma na, i igharaat matazi le tighita nugh.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Tauvene iyol ghasoniiŋ toozi ighe: “Uraat tau yamru aghita ve saveeŋ tau alooŋa ne, amuul ala, ve apaesia pa Yoan. Asaav pani tauvene: Matazi kumkuuma tighita nugh, ve narapeŋa tiburig tilaagh. Yes tau kolekole igham zi na, tinizi poia ve tiŋgalaaŋ ila Maaron maata. Taliŋazi paamu tilooŋ saveeŋ, mateegha tiburig, ve yes mbolaaŋa tiloŋlooŋ vaaru poia.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Ve tamtamon tau ighe ighita uraat tsiau, ve irere ghau mako, ene pale tintini pa poia to Maaron tau pale izaa tooni.”
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 — ausente —
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 — ausente —
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Tauvene yam ala aghe aghita saa kat ta sewe? Yam aat ala to aghita propet to Maaron, ne? Ve ene onoon. Yoan, i propet ee. Eemon yau nasaav payam: Yoan, i propet mon mako. I igham uraat siriv paam tau iliiv yes propet.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 I ŋeer ta muuŋ tibood saveeŋ iŋaruini tauvene:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Yau nasaav payam: Tamtamon tisov tau tinazŋa tipoop zi izi taan ne, eta eeza iliiv Yoan mako. Eemon isaav ighe ŋeer sorok eta ileep ila pooz to Maaron loolo ve ighita anooŋa tooni, ene pale ighit katin poia to Maaron le iliiv Yoan.”
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 (Eval tiina tomania zeran siriv to yauŋ takes paam, tilooŋ saveeŋ tane, ve tiyok pani tighe: “Maaron ŋgar tooni, ene iduduuŋ.” Tisaav tauvene pasaa, tighur ila Yoan saveeŋ tooni, ve tigham yaa wa.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Eemon zeran tutuuŋa ve yes ŋgara to tutuuŋ tizor eez tau Maaron ighuru pazi. Tauta tigham yaa ila to Yoan mako.)
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Yesu iseeŋ saveeŋ tooni ighe: “Tamtamon to aazne, gabuazi mindai? Pale nasavi zi izaa to saa?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Yes timin ziŋer geegeu tau tirou taghon maaran aate, ve tiboboob ila pa zetazŋa tighe:
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 “Aghita. Saawe tau ŋeer rughuzaaŋa Yoan ilam ve igham uraat tooni, i iŋgunŋgun tauu pa ghaniiŋ aniiŋ ve ghunuuŋ vaen. Eemon yam lolomim pani mako, ve aghe avuvu saghati izeeva.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Ve saawe tau Tamtamon Naatu ilam ve igham uraat tooni, i ighanghan ve ighunghun. Eemon i paam, yam lolomim pani mako, ve aghe: ‘Aghita. Ewe ŋeer tau ipaak yes zeran to ghamuuŋ sosor ve yes tau tiyauyau takes na, ve yesŋa tiluplup zi pa ghaniiŋ ve ghunuuŋ.’
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Eemon yes tau titaghon ŋgar poia to Maaron na, tipaghazoŋai ŋgar tawe tighe ene iduduuŋ mon.”
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Zeran tutuuŋa toozi ee, eeza Simon, isain Yesu ighe ila ruum tooni pa ghanghaniiŋ. Tauvene Yesu ila ve mboole izi tomani zi, ve tighanghan.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Livaa ee to nugh tawe, i livaa to ghamuuŋ sosor. I ilooŋ tighe Yesu ilepleep ila ruum to ŋeer tutuuŋa tana pa ghanghaniiŋ. Tauvene rekia mon igham ŋgoreeŋ, ve ila ighe ighita Yesu. Ŋgoreeŋ tawe, vaazi poia ve atuya tiina, ve igheen ila paatu paghuuna loolo.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 I ila ivot, ve iput ghi izi Yesu muuri igharau aaghe, ve itaŋtaŋ. I isaghav Yesu aaghe, ve maata suuru itaptap izala, ve imusmusu pa daaba raua. Ve igham ŋgoreeŋ tana gha iliŋi izala Yesu aaghe.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Ŋeer tutuuŋa tau isain Yesu pa ghanghaniiŋ na, ighita ŋgar tau livaa tana ighamu, ve igham ŋgar ila loolo ighe: “Wai, isaav ighe onoon ŋeer tane propet tauu to Maaron, kanaŋ ighilaal ighe livaa tau ikiskisi ne, i livaa to sosor.”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Tauvene Yesu isaav pani ighe: “Simon, yau leg saveeŋ rig naghe nasavia payo.”
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Yesu isavia saveeŋ palelaaŋ tane pani ighe: “Saawe ee, zeran ru tila to ŋeer ee, ve tigham bun ila tooni. Ee igham maet denari
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Eemon murei, yesuru irau tiyat bun toozi mako. Tauvene ŋeer tau igham maet pazi na, loolo isaghatin zi, ve ipul bun toozi. Laak, zeran ru tane, sei ta pale ighur loolo kat pa ŋeer tawe iliiv iitete?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Simon iyol aliiŋa ighe: “Aat i tau igham bun tiina, ve ŋeer tana ipul bun tooni na.”
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Ra itoor ghi, maata ila pa livaa tana, ve isaav pa Simon muul ighe: “Matam ilam pa livaa tane. Yo usain ghau pa ghanghaniiŋ, tauta nalam ruum tsio. Eemon ugham leg yaa to namin agheg mako. Ve ughita livaa tane. I imin agheg pa maata suuru, ve imusu pa daaba raua.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Ve saawe tau naloŋ nalam ruum tsio, yo uyaŋin payau rigta mako. Eemon livaa tane, i ikaria yaŋiniiŋ pa agheg. Ipuli mako.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Ve yo uliŋ ŋgoreeŋ rigta izala dabag mako. Eemon i iliŋ ŋgoreeŋ tau vaazi poia na izala agheg.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 “Tauvene yau nasaav payo. Onoon, livaa tane igham sosor naol. Eemon sosor tooni ta katini ne, yau nareu zi tisov. Tauta i loolo payau kat. Eemon isaav ighe ŋeer eta inumeer ighe i le sosor ŋgiira mon to Maaron ireua, ene pale loolo payau geeg mako.”
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Yesu isavsaav pa Simon le isov, ra isaav pa livaa tana ighe: “Sosor tsio ta naol ne, yau nareu zi tisov wa.”
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Yes tau tileep tomania Yesu pa ghanghaniiŋ tana, tilooŋ saveeŋ tooni le tigham ŋgar naol, ve tivasavo zi tighe: “Ŋeer tane, i sei ta ighe ireu sosor to tamtamon paam?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Ve Yesu isaav pa livaa tana muul ighe: “Ghuruuŋ ila tsio, tauta igham mulin ghom wa. Ula toman lolom poia.”
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.