Lucas 7
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NVT
1 Yesu ivotia saveeŋ tana pa tamtamon le isov, ra iburig gha iloŋ ila pa nugh Kapernaum.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Daaba ee to Rom ilepleep ta sewe. I iŋgin zaaba irau ndiŋndiŋ ee (100). Ve i le besooŋa ee, tau i loolo pani kat. Besooŋa tawe, moroghooŋ tiina ighamu le igharau ighe imaat.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Saawe tau daaba tana ilooŋ tighe Yesu ilam, i imbaaŋ zolmana siriv to yes Yuda tila pani. Leso tighasoni to ilam igharaat besooŋa tooni.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Tauvene tila tivot to Yesu, ve titaŋ raraini tighe: “Aa tiina tsiei, nighe yo uul ŋeer tawe, o poi. Pasaa, i ŋeer poia ee.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 I loolo igheen to iit Yuda, ve irau lemai rumei paam.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Tauvene Yesu ila tomani zi gha yesŋa tila. Tila le tigharau ruum, ve daaba tana imbaaŋ ziŋeera siriv tila tivot to Yesu, ve tisavia aliiŋa pani tighe: “Tiina, daaba tsiei aliiŋa ilat payo ighe: ‘Ukari ghom pa laghooŋ sov. Pa yau poiag irau to uloŋ ulam ruum tsiau mako.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Ve yau poiag irau to nalat peria tsio ne mako. Eemon yau naghur ilat tsio tauvene: Isaav ighe usaav mon, ene aat besooŋa tsiau tiini poia.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Pasaa, yau nawatagh pa taug. Yau paam naleep ila daaba tsiau sambazi, ve tighur ghau to naŋgin yes zaaba tau tileep ila yau sambag ne. Tauvene isaav ighe nasaav pa zaaba tsiau eta naghe: “Ula!”, ene aat ila. Ve ighe nasaav pa ite: “Ulam!”, ene aat ilam. Ve ighe nasaav pa besooŋa tsiau eta naghe: “Ugham uraat tane.” Ene aat igham uraat tana itaghon aliŋag.’”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Yesu ilooŋ daaba tana aliiŋa le irur pani. Ra itoor ghi, maata imuul pa eval tiina tau titaghoni na, ve isaav pazi ighe: “Yau nasaav payam kat. Yau naghita tamtamon eta to Israel tau ghuruuŋ ila tooni iyaryaaŋ kat imin daaba tawe ne mako.”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Ra zeran tau daaba tana imbaaŋ zi na, timuul tila pa ruum, le tighita besooŋa tawe tiini poia.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Murei ra, Yesu tomania mbiwa tooni tiburig gha tila pa nugh ee, eeza Nain. Ve eval tiina titaghon zi gha yesŋa tila.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Tila tigharau ataman to didiiŋ tiina tau ilivut nugh tawe, ve tizaa to tamtamon siriv tau tibaad mateegh ee ve tivot. Ŋeer paaghu tau imaat na, naar ee naatu eemon kat. Tauvene eval tiina to nugh tawe tilaagh tomania naar tawe, gha yesŋa tila.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Tiina Yesu ighita naar tana, le loolo isaghatini. Tauvene isaav pani ighe: “Olman tinazi, utaŋ sov!”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Ra iŋarui mateegh tana ila, ve ikis boor. Tauvene yes tau tibadbaad mateegh na aghezi tuŋia. Ve Yesu isaav ighe: “Ŋeer paaghu, yau nasaav payo: Uburig!”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Rekia mon mateegh tana iburig, mboole izi, ve aavo pakia ve isavsaav. Ra Yesu ikis niima, ve ighuru ila to tiina.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Tamtamon tighita gabua tana, le roiŋ tiina igham zi tisov, ve tipait Maaron eeza pa tapiri ve poia tooni tighe: “Onoon kat, aazne propet tiina ee ilam ileep tomani ghiit wa. Maaron maata iŋgal tamtamon tooni, tauta ilam to iuul zi!”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Tauvene Yesu vaaru pa gabua tane ilaan irau nugh nugh to yes Yuda, ve ila pa nugh tisov tau tigheen tigharau taan toozi na paam.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Yoan ziŋeera siriv tila, ve tipaes pa Yoan pa gabua naol tau Yesu ighamgham zi na. Tauvene Yoan ipoi ziŋeera ru tilam,
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 ve imbaaŋ zi ighe tila to Tiina toit Yesu ve tighasoni tauvene: “Uleeŋa tau pale Maaron imbaaŋo ilam na, ene yo taum tane, ma nisaŋan ŋeer ite paam?”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Tauvene yesuru tila tivot to Yesu, ve tisaav pani tighe: “Ŋeer rughuzaaŋa Yoan imbaaŋ ghei nilam to nighason ghom: Uleeŋa tau pale Maaron imbaaŋo ilam na, ene yo taum tane, ma nisaŋan ŋeer ite paam?”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Saawe tana, Yesu igharaat tamtamon katini tau moroghooŋ sasaghati maata maata ivaghamun zi na, le tinizi poia. Ve izirziir avuvu sasaghatizi tighaughau pa tamtamon. Ve yes tau matazi kumkuuma na, i igharaat matazi le tighita nugh.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Tauvene iyol ghasoniiŋ toozi ighe: “Uraat tau yamru aghita ve saveeŋ tau alooŋa ne, amuul ala, ve apaesia pa Yoan. Asaav pani tauvene: Matazi kumkuuma tighita nugh, ve narapeŋa tiburig tilaagh. Yes tau kolekole igham zi na, tinizi poia ve tiŋgalaaŋ ila Maaron maata. Taliŋazi paamu tilooŋ saveeŋ, mateegha tiburig, ve yes mbolaaŋa tiloŋlooŋ vaaru poia.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Ve tamtamon tau ighe ighita uraat tsiau, ve irere ghau mako, ene pale tintini pa poia to Maaron tau pale izaa tooni.”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 — ausente —
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 — ausente —
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Tauvene yam ala aghe aghita saa kat ta sewe? Yam aat ala to aghita propet to Maaron, ne? Ve ene onoon. Yoan, i propet ee. Eemon yau nasaav payam: Yoan, i propet mon mako. I igham uraat siriv paam tau iliiv yes propet.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 I ŋeer ta muuŋ tibood saveeŋ iŋaruini tauvene:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Yau nasaav payam: Tamtamon tisov tau tinazŋa tipoop zi izi taan ne, eta eeza iliiv Yoan mako. Eemon isaav ighe ŋeer sorok eta ileep ila pooz to Maaron loolo ve ighita anooŋa tooni, ene pale ighit katin poia to Maaron le iliiv Yoan.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 (Eval tiina tomania zeran siriv to yauŋ takes paam, tilooŋ saveeŋ tane, ve tiyok pani tighe: “Maaron ŋgar tooni, ene iduduuŋ.” Tisaav tauvene pasaa, tighur ila Yoan saveeŋ tooni, ve tigham yaa wa.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Eemon zeran tutuuŋa ve yes ŋgara to tutuuŋ tizor eez tau Maaron ighuru pazi. Tauta tigham yaa ila to Yoan mako.)
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Yesu iseeŋ saveeŋ tooni ighe: “Tamtamon to aazne, gabuazi mindai? Pale nasavi zi izaa to saa?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Yes timin ziŋer geegeu tau tirou taghon maaran aate, ve tiboboob ila pa zetazŋa tighe:
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 “Aghita. Saawe tau ŋeer rughuzaaŋa Yoan ilam ve igham uraat tooni, i iŋgunŋgun tauu pa ghaniiŋ aniiŋ ve ghunuuŋ vaen. Eemon yam lolomim pani mako, ve aghe avuvu saghati izeeva.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Ve saawe tau Tamtamon Naatu ilam ve igham uraat tooni, i ighanghan ve ighunghun. Eemon i paam, yam lolomim pani mako, ve aghe: ‘Aghita. Ewe ŋeer tau ipaak yes zeran to ghamuuŋ sosor ve yes tau tiyauyau takes na, ve yesŋa tiluplup zi pa ghaniiŋ ve ghunuuŋ.’
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Eemon yes tau titaghon ŋgar poia to Maaron na, tipaghazoŋai ŋgar tawe tighe ene iduduuŋ mon.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Zeran tutuuŋa toozi ee, eeza Simon, isain Yesu ighe ila ruum tooni pa ghanghaniiŋ. Tauvene Yesu ila ve mboole izi tomani zi, ve tighanghan.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Livaa ee to nugh tawe, i livaa to ghamuuŋ sosor. I ilooŋ tighe Yesu ilepleep ila ruum to ŋeer tutuuŋa tana pa ghanghaniiŋ. Tauvene rekia mon igham ŋgoreeŋ, ve ila ighe ighita Yesu. Ŋgoreeŋ tawe, vaazi poia ve atuya tiina, ve igheen ila paatu paghuuna loolo.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 I ila ivot, ve iput ghi izi Yesu muuri igharau aaghe, ve itaŋtaŋ. I isaghav Yesu aaghe, ve maata suuru itaptap izala, ve imusmusu pa daaba raua. Ve igham ŋgoreeŋ tana gha iliŋi izala Yesu aaghe.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Ŋeer tutuuŋa tau isain Yesu pa ghanghaniiŋ na, ighita ŋgar tau livaa tana ighamu, ve igham ŋgar ila loolo ighe: “Wai, isaav ighe onoon ŋeer tane propet tauu to Maaron, kanaŋ ighilaal ighe livaa tau ikiskisi ne, i livaa to sosor.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Tauvene Yesu isaav pani ighe: “Simon, yau leg saveeŋ rig naghe nasavia payo.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Yesu isavia saveeŋ palelaaŋ tane pani ighe: “Saawe ee, zeran ru tila to ŋeer ee, ve tigham bun ila tooni. Ee igham maet denari
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Eemon murei, yesuru irau tiyat bun toozi mako. Tauvene ŋeer tau igham maet pazi na, loolo isaghatin zi, ve ipul bun toozi. Laak, zeran ru tane, sei ta pale ighur loolo kat pa ŋeer tawe iliiv iitete?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Simon iyol aliiŋa ighe: “Aat i tau igham bun tiina, ve ŋeer tana ipul bun tooni na.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Ra itoor ghi, maata ila pa livaa tana, ve isaav pa Simon muul ighe: “Matam ilam pa livaa tane. Yo usain ghau pa ghanghaniiŋ, tauta nalam ruum tsio. Eemon ugham leg yaa to namin agheg mako. Ve ughita livaa tane. I imin agheg pa maata suuru, ve imusu pa daaba raua.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Ve saawe tau naloŋ nalam ruum tsio, yo uyaŋin payau rigta mako. Eemon livaa tane, i ikaria yaŋiniiŋ pa agheg. Ipuli mako.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Ve yo uliŋ ŋgoreeŋ rigta izala dabag mako. Eemon i iliŋ ŋgoreeŋ tau vaazi poia na izala agheg.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 “Tauvene yau nasaav payo. Onoon, livaa tane igham sosor naol. Eemon sosor tooni ta katini ne, yau nareu zi tisov. Tauta i loolo payau kat. Eemon isaav ighe ŋeer eta inumeer ighe i le sosor ŋgiira mon to Maaron ireua, ene pale loolo payau geeg mako.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Yesu isavsaav pa Simon le isov, ra isaav pa livaa tana ighe: “Sosor tsio ta naol ne, yau nareu zi tisov wa.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Yes tau tileep tomania Yesu pa ghanghaniiŋ tana, tilooŋ saveeŋ tooni le tigham ŋgar naol, ve tivasavo zi tighe: “Ŋeer tane, i sei ta ighe ireu sosor to tamtamon paam?”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Ve Yesu isaav pa livaa tana muul ighe: “Ghuruuŋ ila tsio, tauta igham mulin ghom wa. Ula toman lolom poia.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.