Lucas 7

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yesu ivotia saveeŋ tana pa tamtamon le isov, ra iburig gha iloŋ ila pa nugh Kapernaum.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Daaba ee to Rom ilepleep ta sewe. I iŋgin zaaba irau ndiŋndiŋ ee (100). Ve i le besooŋa ee, tau i loolo pani kat. Besooŋa tawe, moroghooŋ tiina ighamu le igharau ighe imaat.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Saawe tau daaba tana ilooŋ tighe Yesu ilam, i imbaaŋ zolmana siriv to yes Yuda tila pani. Leso tighasoni to ilam igharaat besooŋa tooni.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Tauvene tila tivot to Yesu, ve titaŋ raraini tighe: “Aa tiina tsiei, nighe yo uul ŋeer tawe, o poi. Pasaa, i ŋeer poia ee.
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 I loolo igheen to iit Yuda, ve irau lemai rumei paam.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Tauvene Yesu ila tomani zi gha yesŋa tila. Tila le tigharau ruum, ve daaba tana imbaaŋ ziŋeera siriv tila tivot to Yesu, ve tisavia aliiŋa pani tighe: “Tiina, daaba tsiei aliiŋa ilat payo ighe: ‘Ukari ghom pa laghooŋ sov. Pa yau poiag irau to uloŋ ulam ruum tsiau mako.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Ve yau poiag irau to nalat peria tsio ne mako. Eemon yau naghur ilat tsio tauvene: Isaav ighe usaav mon, ene aat besooŋa tsiau tiini poia.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Pasaa, yau nawatagh pa taug. Yau paam naleep ila daaba tsiau sambazi, ve tighur ghau to naŋgin yes zaaba tau tileep ila yau sambag ne. Tauvene isaav ighe nasaav pa zaaba tsiau eta naghe: “Ula!”, ene aat ila. Ve ighe nasaav pa ite: “Ulam!”, ene aat ilam. Ve ighe nasaav pa besooŋa tsiau eta naghe: “Ugham uraat tane.” Ene aat igham uraat tana itaghon aliŋag.’”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Yesu ilooŋ daaba tana aliiŋa le irur pani. Ra itoor ghi, maata imuul pa eval tiina tau titaghoni na, ve isaav pazi ighe: “Yau nasaav payam kat. Yau naghita tamtamon eta to Israel tau ghuruuŋ ila tooni iyaryaaŋ kat imin daaba tawe ne mako.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Ra zeran tau daaba tana imbaaŋ zi na, timuul tila pa ruum, le tighita besooŋa tawe tiini poia.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Murei ra, Yesu tomania mbiwa tooni tiburig gha tila pa nugh ee, eeza Nain. Ve eval tiina titaghon zi gha yesŋa tila.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Tila tigharau ataman to didiiŋ tiina tau ilivut nugh tawe, ve tizaa to tamtamon siriv tau tibaad mateegh ee ve tivot. Ŋeer paaghu tau imaat na, naar ee naatu eemon kat. Tauvene eval tiina to nugh tawe tilaagh tomania naar tawe, gha yesŋa tila.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Tiina Yesu ighita naar tana, le loolo isaghatini. Tauvene isaav pani ighe: “Olman tinazi, utaŋ sov!”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Ra iŋarui mateegh tana ila, ve ikis boor. Tauvene yes tau tibadbaad mateegh na aghezi tuŋia. Ve Yesu isaav ighe: “Ŋeer paaghu, yau nasaav payo: Uburig!”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Rekia mon mateegh tana iburig, mboole izi, ve aavo pakia ve isavsaav. Ra Yesu ikis niima, ve ighuru ila to tiina.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Tamtamon tighita gabua tana, le roiŋ tiina igham zi tisov, ve tipait Maaron eeza pa tapiri ve poia tooni tighe: “Onoon kat, aazne propet tiina ee ilam ileep tomani ghiit wa. Maaron maata iŋgal tamtamon tooni, tauta ilam to iuul zi!”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Tauvene Yesu vaaru pa gabua tane ilaan irau nugh nugh to yes Yuda, ve ila pa nugh tisov tau tigheen tigharau taan toozi na paam.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Yoan ziŋeera siriv tila, ve tipaes pa Yoan pa gabua naol tau Yesu ighamgham zi na. Tauvene Yoan ipoi ziŋeera ru tilam,
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 ve imbaaŋ zi ighe tila to Tiina toit Yesu ve tighasoni tauvene: “Uleeŋa tau pale Maaron imbaaŋo ilam na, ene yo taum tane, ma nisaŋan ŋeer ite paam?”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Tauvene yesuru tila tivot to Yesu, ve tisaav pani tighe: “Ŋeer rughuzaaŋa Yoan imbaaŋ ghei nilam to nighason ghom: Uleeŋa tau pale Maaron imbaaŋo ilam na, ene yo taum tane, ma nisaŋan ŋeer ite paam?”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Saawe tana, Yesu igharaat tamtamon katini tau moroghooŋ sasaghati maata maata ivaghamun zi na, le tinizi poia. Ve izirziir avuvu sasaghatizi tighaughau pa tamtamon. Ve yes tau matazi kumkuuma na, i igharaat matazi le tighita nugh.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Tauvene iyol ghasoniiŋ toozi ighe: “Uraat tau yamru aghita ve saveeŋ tau alooŋa ne, amuul ala, ve apaesia pa Yoan. Asaav pani tauvene: Matazi kumkuuma tighita nugh, ve narapeŋa tiburig tilaagh. Yes tau kolekole igham zi na, tinizi poia ve tiŋgalaaŋ ila Maaron maata. Taliŋazi paamu tilooŋ saveeŋ, mateegha tiburig, ve yes mbolaaŋa tiloŋlooŋ vaaru poia.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Ve tamtamon tau ighe ighita uraat tsiau, ve irere ghau mako, ene pale tintini pa poia to Maaron tau pale izaa tooni.”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 — ausente —
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 — ausente —
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Tauvene yam ala aghe aghita saa kat ta sewe? Yam aat ala to aghita propet to Maaron, ne? Ve ene onoon. Yoan, i propet ee. Eemon yau nasaav payam: Yoan, i propet mon mako. I igham uraat siriv paam tau iliiv yes propet.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 I ŋeer ta muuŋ tibood saveeŋ iŋaruini tauvene:
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Yau nasaav payam: Tamtamon tisov tau tinazŋa tipoop zi izi taan ne, eta eeza iliiv Yoan mako. Eemon isaav ighe ŋeer sorok eta ileep ila pooz to Maaron loolo ve ighita anooŋa tooni, ene pale ighit katin poia to Maaron le iliiv Yoan.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 (Eval tiina tomania zeran siriv to yauŋ takes paam, tilooŋ saveeŋ tane, ve tiyok pani tighe: “Maaron ŋgar tooni, ene iduduuŋ.” Tisaav tauvene pasaa, tighur ila Yoan saveeŋ tooni, ve tigham yaa wa.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Eemon zeran tutuuŋa ve yes ŋgara to tutuuŋ tizor eez tau Maaron ighuru pazi. Tauta tigham yaa ila to Yoan mako.)
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Yesu iseeŋ saveeŋ tooni ighe: “Tamtamon to aazne, gabuazi mindai? Pale nasavi zi izaa to saa?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Yes timin ziŋer geegeu tau tirou taghon maaran aate, ve tiboboob ila pa zetazŋa tighe:
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 “Aghita. Saawe tau ŋeer rughuzaaŋa Yoan ilam ve igham uraat tooni, i iŋgunŋgun tauu pa ghaniiŋ aniiŋ ve ghunuuŋ vaen. Eemon yam lolomim pani mako, ve aghe avuvu saghati izeeva.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Ve saawe tau Tamtamon Naatu ilam ve igham uraat tooni, i ighanghan ve ighunghun. Eemon i paam, yam lolomim pani mako, ve aghe: ‘Aghita. Ewe ŋeer tau ipaak yes zeran to ghamuuŋ sosor ve yes tau tiyauyau takes na, ve yesŋa tiluplup zi pa ghaniiŋ ve ghunuuŋ.’
34 O
35 Eemon yes tau titaghon ŋgar poia to Maaron na, tipaghazoŋai ŋgar tawe tighe ene iduduuŋ mon.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Zeran tutuuŋa toozi ee, eeza Simon, isain Yesu ighe ila ruum tooni pa ghanghaniiŋ. Tauvene Yesu ila ve mboole izi tomani zi, ve tighanghan.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Livaa ee to nugh tawe, i livaa to ghamuuŋ sosor. I ilooŋ tighe Yesu ilepleep ila ruum to ŋeer tutuuŋa tana pa ghanghaniiŋ. Tauvene rekia mon igham ŋgoreeŋ, ve ila ighe ighita Yesu. Ŋgoreeŋ tawe, vaazi poia ve atuya tiina, ve igheen ila paatu paghuuna loolo.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 I ila ivot, ve iput ghi izi Yesu muuri igharau aaghe, ve itaŋtaŋ. I isaghav Yesu aaghe, ve maata suuru itaptap izala, ve imusmusu pa daaba raua. Ve igham ŋgoreeŋ tana gha iliŋi izala Yesu aaghe.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Ŋeer tutuuŋa tau isain Yesu pa ghanghaniiŋ na, ighita ŋgar tau livaa tana ighamu, ve igham ŋgar ila loolo ighe: “Wai, isaav ighe onoon ŋeer tane propet tauu to Maaron, kanaŋ ighilaal ighe livaa tau ikiskisi ne, i livaa to sosor.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Tauvene Yesu isaav pani ighe: “Simon, yau leg saveeŋ rig naghe nasavia payo.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Yesu isavia saveeŋ palelaaŋ tane pani ighe: “Saawe ee, zeran ru tila to ŋeer ee, ve tigham bun ila tooni. Ee igham maet denari
41 Jesus disse:
42 Eemon murei, yesuru irau tiyat bun toozi mako. Tauvene ŋeer tau igham maet pazi na, loolo isaghatin zi, ve ipul bun toozi. Laak, zeran ru tane, sei ta pale ighur loolo kat pa ŋeer tawe iliiv iitete?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Simon iyol aliiŋa ighe: “Aat i tau igham bun tiina, ve ŋeer tana ipul bun tooni na.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Ra itoor ghi, maata ila pa livaa tana, ve isaav pa Simon muul ighe: “Matam ilam pa livaa tane. Yo usain ghau pa ghanghaniiŋ, tauta nalam ruum tsio. Eemon ugham leg yaa to namin agheg mako. Ve ughita livaa tane. I imin agheg pa maata suuru, ve imusu pa daaba raua.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Ve saawe tau naloŋ nalam ruum tsio, yo uyaŋin payau rigta mako. Eemon livaa tane, i ikaria yaŋiniiŋ pa agheg. Ipuli mako.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Ve yo uliŋ ŋgoreeŋ rigta izala dabag mako. Eemon i iliŋ ŋgoreeŋ tau vaazi poia na izala agheg.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 “Tauvene yau nasaav payo. Onoon, livaa tane igham sosor naol. Eemon sosor tooni ta katini ne, yau nareu zi tisov. Tauta i loolo payau kat. Eemon isaav ighe ŋeer eta inumeer ighe i le sosor ŋgiira mon to Maaron ireua, ene pale loolo payau geeg mako.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Yesu isavsaav pa Simon le isov, ra isaav pa livaa tana ighe: “Sosor tsio ta naol ne, yau nareu zi tisov wa.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Yes tau tileep tomania Yesu pa ghanghaniiŋ tana, tilooŋ saveeŋ tooni le tigham ŋgar naol, ve tivasavo zi tighe: “Ŋeer tane, i sei ta ighe ireu sosor to tamtamon paam?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Ve Yesu isaav pa livaa tana muul ighe: “Ghuruuŋ ila tsio, tauta igham mulin ghom wa. Ula toman lolom poia.”
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.