Lucas 24

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs BKJ

Sair da comparação
1 Umbom patabuyaaŋ isov, ve saawe imin maata to wik tana, mboŋoozo geeg, ve zilivaa tawe tigham naunauŋ ve ŋgoreeŋ tau tigharaat zi na, ve tila pa naal to Yesu.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Tila tivot ta sewe, le tighita maet tiina tau ipoon naal aavo na, igheen ila niia muul mako. Tipatambulia ighau ila ziige wa.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Tauvene tiloŋ tila, eemon tighita Yesu paata mako.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Tauta tigham ŋgar naol. Malau mako ve zeran ru tivot, ve tiyooz ila naghozi. Yesuru nonoghiiŋa toozi milmilia kat.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 — ausente —
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 — ausente —
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 ‘Tamtamon Naatu, aat tighuru ila zeran sasaghati nimazi, ve tiravu imaat izala ai pambarooŋ itaghon Maaron ŋgar tooni. Eemon mboŋ imin tol, Maaron pale ipaburigini pa mateegh.’”
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Yes zilivaa tilooŋ saveeŋ tane, ve matazi iŋgal Yesu aliiŋa.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Ra tipul naal, ve timuul tila tipaesia gabua isov tana pa mbiwa saŋavul ve ee, tomania zeran siriv paam.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 — ausente —
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 — ausente —
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Eemon Petrus iburig gha ilaan ila pa naal to Yesu. Ila ivot ta sewe, ra itugh ghi izi, ve igig iloŋ ila pa naal loolo, le ighita uuli siriv siriv tau tikau Yesu paata pani na, gabua tawe mon ta ighengheen. Tauvene ipul naal ve ila, ve ighamgham ŋgar pa gabua tau ivot na.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Aaz eemon tana, Yesu ziŋeera ru tighe tila pa nugh Emaus. Nugh tawe igheen malau rig pa Yerusalem (irau 11 kilomita ma vene).
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Yesuru tilaghlaagh, ve tivasavo zi pa gabua naol tau ivot na.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Tisavsaav, ve malau mako na, Yesu tauu ivot toozi, ve yesŋa tilup zi pa laghooŋ gha tila.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Eemon gabua eta ipoon matazi, tauta tighilaalo mako.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Yesu ighason zi ighe: “Ou, yamru alaghlaagh, ve avasavo gham pa saa?”
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Ra ee, eeza Kleopas, iyol Yesu aliiŋa ighe: “Wai, gabua tau noor mon ivot na, tamtamon tisov tau tileep Yerusalem we tiwataghi le isov. Yo aat loom eta, tauta ukankaan ne?”
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Tauvene i ighason zi muul ighe: “Saa gabua?”
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 — ausente —
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 — ausente —
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 — ausente —
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 — ausente —
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Ra zeran tsiei siriv anazi tila tighe tighita naal. Tila tivot, ve tighita Yesu paata mako. Ve gabua isov ighengheen raraate imin zilivaa tisavia.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Ra Yesu isaav pazi ighe: “Wai, yam lemim ŋgar mako! Maaron aliiŋa isov tau yes propet tivotia na, puughu mindai ta yam aghur ila mako?
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Saveeŋ igheen pataghaaŋ wa: Mesia aat iyamaan yavyavuuŋ tiina, ve ibaad pataŋani naol itaghon Maaron ŋgar tooni, o eeza tiina ivot ighazooŋ, ve izala ileep izi nugh sambam toman tapiri ve mbonari tiina.”
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Ra Yesu ipaghazoŋai zi pa Maaron aliiŋa isov tau tiboode izaa tooni na. Ipaburigin saveeŋ tooni pa saveeŋ to Mose, ve itaghon ila ila le ipasovu ila saveeŋ isov to yes propet.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Tilaghlaagh tila le tigharau nugh tau yesuru tighe tila pani na. Ra Yesu itoom gha ighe malmali ila.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Eemon yesuru tiŋguruuta tighe: “Aiss, ula sov. Mboŋ izi wa. Umuul ulam ve itiŋa taleep.” Tauvene Yesu ila tomani zi, ve yesŋa tileep.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Tilepleep le saawe tau mbolezi izi pa ghanghaniiŋ, ra Yesu igham mberet, ipait Maaron pani, iteeva, ve igham pazi.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Igham tauvene, ra matazi pakia ve tighilaalo. Eemon i iyaŋgovai ghi le tighita muul mako.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Yesuru tivasavo zi tighe: “Onoon kat. Saawe tau talaghlaagh taghon eez talam, i iwakaav ŋgar toit pa Maaron aliiŋa tau tiboode na, le saveeŋ tooni tawe ipazaagh katin ghiit le loloon poia kat.”
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Saawe duduuŋ tana, yesuru tiburig, ve rekia mon timuul tila pa Yerusalem. Tila tivot ta sewe, ve tindeeŋ mbiwa saŋavul ve ee tomania zetazŋa siriv tilup zi gha tilepleep.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Yes tau tilup zi na, tisaav pa yesuru tighe: “Onoon kat. Tiina toit iburig pa mateegh, ve ivot to Simon wa!”
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Ra yesuru anazi tipaesia gabua tau ivot pazi izi eez livuugha na. Ve tisaav pazi tighe: “Saawe tau Yesu ileep tomani ghei ve iteev mberet na, yeiru nighilaalo.”
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Yes tisavsaav pa gabua tana, ve malau mako na, Yesu tauu ivot gha iyooz ila sosozi, ve isaav pazi ighe: “Luuma to Maaron igheen tomani gham.”
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Yes tighita le tirur, ve roiŋ tiina igham zi. Tighe pa i mariaam.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Eemon Yesu isaav pazi muul ighe: “Wai, puughu mindai ta yam aroi ve lolomim ruru payau, ve ŋgar tsiam imin naol?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 — ausente —
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 — ausente —
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Yes tintinizi kat. Eemon lolozi ruru soone. Pasaa, gabua tau tighita na, igham ŋgar toozi imbool. Tauvene Yesu ighason zi ighe: “Mindai, lemim aniiŋ eta to naghani, ma mako?”
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 — ausente —
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 — ausente —
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Ra Yesu isaav pazi ighe: “Matamim iŋgal aliŋag tau muuŋ itiŋa talepleep ve nasavia payam na: Saveeŋ isov tau tiboode izaa tsiau na, ene aat ighur anooŋa ivot itaghon Maaron ŋgar tooni. Saveeŋ tau igheen ila Mose tutuuŋ tooni, saveeŋ to yes propet, ve saveeŋ tau igheen ila mbouŋ to iit Israela na paam.”
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 I isaav tauvene, ra iwakaav ŋgar toozi pa Maaron aliiŋa tau tiboode na. Leso tighazooŋ kat pa puughu.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Ve isaav pazi muul ighe: “Maaron aliiŋa tau tiboode na isaav tauvene: Mesia aat iyamaan yavyavuuŋ, ve tiravu imaat itaghon Maaron ŋgar tooni. Ve mboŋ imin tol, i aat iburig pa mateegh.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Mako tivotia saveeŋ pa tamtamon ila i eeza tighe: Yes aat titoor ŋgar toozi ila pa Maaron, ve tipul ŋgar toozi sasaghati ileple, ve tighur ila to Mesia. Leso i ndaamo pazi, ve Maaron ireu sosor toozi. Uraat tane, yam aat apaburigini izi Yerusalem imin maata, mako aseeŋga ila le irau nughmariŋ.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Yam aghit katin gabua isov tau ivot payau na pa matamim. Tauvene lemim uraat to ala ve avotia varug, leso apariaaŋ saveeŋ tsiau.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Eemon ala rekia sov. Yau pale nambaaŋ Avuvu Patabuyaaŋ izilam itaghon saveeŋ mbuaaŋ to Tamaŋ Maaron. Tauvene aleep Yerusalem ve asaŋan le tapiri sambam ve izilam izala pavomim, o ala.”
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ra Yesu igham mbiwa tooni gha tila pa nugh Betania. Tila peria ta sewe, ra iit niima izaa ve ighur poia to Maaron izaa toozi.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Niima izazaa pavozi soone, ve Taama Maaron ighamu ipul zi gha izala pa sambam.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Yes tiput aghezi ve tipakuru le isov, ra timuul tila pa Yerusalem toman lolozi poia kat.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Saawe tana ve ila, tiluplup zi pa suŋuuŋ ila Rumei Tiina naagho, ve tipapait Maaron eeza pa poia tooni.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.