Lucas 24

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Umbom patabuyaaŋ isov, ve saawe imin maata to wik tana, mboŋoozo geeg, ve zilivaa tawe tigham naunauŋ ve ŋgoreeŋ tau tigharaat zi na, ve tila pa naal to Yesu.
1 E, no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Tila tivot ta sewe, le tighita maet tiina tau ipoon naal aavo na, igheen ila niia muul mako. Tipatambulia ighau ila ziige wa.
2 E acharam a pedra do sepulcro removida.
3 Tauvene tiloŋ tila, eemon tighita Yesu paata mako.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Tauta tigham ŋgar naol. Malau mako ve zeran ru tivot, ve tiyooz ila naghozi. Yesuru nonoghiiŋa toozi milmilia kat.
4 E aconteceu que, estando elas perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois varões com vestes resplandecentes.
5 — ausente —
5 E, estando elas muito atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhe disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 — ausente —
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galileia,
7 ‘Tamtamon Naatu, aat tighuru ila zeran sasaghati nimazi, ve tiravu imaat izala ai pambarooŋ itaghon Maaron ŋgar tooni. Eemon mboŋ imin tol, Maaron pale ipaburigini pa mateegh.’”
7 dizendo: Convém que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e, ao terceiro dia, ressuscite.
8 Yes zilivaa tilooŋ saveeŋ tane, ve matazi iŋgal Yesu aliiŋa.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Ra tipul naal, ve timuul tila tipaesia gabua isov tana pa mbiwa saŋavul ve ee, tomania zeran siriv paam.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas essas coisas aos onze e a todos os demais.
10 — ausente —
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 — ausente —
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Eemon Petrus iburig gha ilaan ila pa naal to Yesu. Ila ivot ta sewe, ra itugh ghi izi, ve igig iloŋ ila pa naal loolo, le ighita uuli siriv siriv tau tikau Yesu paata pani na, gabua tawe mon ta ighengheen. Tauvene ipul naal ve ila, ve ighamgham ŋgar pa gabua tau ivot na.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lenços ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Aaz eemon tana, Yesu ziŋeera ru tighe tila pa nugh Emaus. Nugh tawe igheen malau rig pa Yerusalem (irau 11 kilomita ma vene).
13 E eis que, no mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Yesuru tilaghlaagh, ve tivasavo zi pa gabua naol tau ivot na.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Tisavsaav, ve malau mako na, Yesu tauu ivot toozi, ve yesŋa tilup zi pa laghooŋ gha tila.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Eemon gabua eta ipoon matazi, tauta tighilaalo mako.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Yesu ighason zi ighe: “Ou, yamru alaghlaagh, ve avasavo gham pa saa?”
17 E ele lhes disse: Que palavras
18 Ra ee, eeza Kleopas, iyol Yesu aliiŋa ighe: “Wai, gabua tau noor mon ivot na, tamtamon tisov tau tileep Yerusalem we tiwataghi le isov. Yo aat loom eta, tauta ukankaan ne?”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cleopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Tauvene i ighason zi muul ighe: “Saa gabua?”
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 — ausente —
20 e como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte e o crucificaram.
21 — ausente —
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas, agora, com tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 — ausente —
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 — ausente —
23 e, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Ra zeran tsiei siriv anazi tila tighe tighita naal. Tila tivot, ve tighita Yesu paata mako. Ve gabua isov ighengheen raraate imin zilivaa tisavia.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro e acharam ser assim como as mulheres haviam dito, porém, não o viram.
25 Ra Yesu isaav pazi ighe: “Wai, yam lemim ŋgar mako! Maaron aliiŋa isov tau yes propet tivotia na, puughu mindai ta yam aghur ila mako?
25 E ele lhes disse: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Saveeŋ igheen pataghaaŋ wa: Mesia aat iyamaan yavyavuuŋ tiina, ve ibaad pataŋani naol itaghon Maaron ŋgar tooni, o eeza tiina ivot ighazooŋ, ve izala ileep izi nugh sambam toman tapiri ve mbonari tiina.”
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse essas
27 Ra Yesu ipaghazoŋai zi pa Maaron aliiŋa isov tau tiboode izaa tooni na. Ipaburigin saveeŋ tooni pa saveeŋ to Mose, ve itaghon ila ila le ipasovu ila saveeŋ isov to yes propet.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Tilaghlaagh tila le tigharau nugh tau yesuru tighe tila pani na. Ra Yesu itoom gha ighe malmali ila.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Eemon yesuru tiŋguruuta tighe: “Aiss, ula sov. Mboŋ izi wa. Umuul ulam ve itiŋa taleep.” Tauvene Yesu ila tomani zi, ve yesŋa tileep.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Tilepleep le saawe tau mbolezi izi pa ghanghaniiŋ, ra Yesu igham mberet, ipait Maaron pani, iteeva, ve igham pazi.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o e lho deu.
31 Igham tauvene, ra matazi pakia ve tighilaalo. Eemon i iyaŋgovai ghi le tighita muul mako.
31 Abriram-se-lhes, então, os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Yesuru tivasavo zi tighe: “Onoon kat. Saawe tau talaghlaagh taghon eez talam, i iwakaav ŋgar toit pa Maaron aliiŋa tau tiboode na, le saveeŋ tooni tawe ipazaagh katin ghiit le loloon poia kat.”
32 E disseram um para o outro: Porventura, não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava e quando nos abria as Escrituras?
33 Saawe duduuŋ tana, yesuru tiburig, ve rekia mon timuul tila pa Yerusalem. Tila tivot ta sewe, ve tindeeŋ mbiwa saŋavul ve ee tomania zetazŋa siriv tilup zi gha tilepleep.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém e acharam congregados os onze e os que estavam com eles,
34 Yes tau tilup zi na, tisaav pa yesuru tighe: “Onoon kat. Tiina toit iburig pa mateegh, ve ivot to Simon wa!”
34 os quais diziam: Ressuscitou, verdadeiramente, o Senhor e já apareceu a Simão.
35 Ra yesuru anazi tipaesia gabua tau ivot pazi izi eez livuugha na. Ve tisaav pazi tighe: “Saawe tau Yesu ileep tomani ghei ve iteev mberet na, yeiru nighilaalo.”
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles foi conhecido no partir do pão.
36 Yes tisavsaav pa gabua tana, ve malau mako na, Yesu tauu ivot gha iyooz ila sosozi, ve isaav pazi ighe: “Luuma to Maaron igheen tomani gham.”
36 E, falando ele dessas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles e disse-lhes: Paz
37 Yes tighita le tirur, ve roiŋ tiina igham zi. Tighe pa i mariaam.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Eemon Yesu isaav pazi muul ighe: “Wai, puughu mindai ta yam aroi ve lolomim ruru payau, ve ŋgar tsiam imin naol?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem
39 — ausente —
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 — ausente —
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Yes tintinizi kat. Eemon lolozi ruru soone. Pasaa, gabua tau tighita na, igham ŋgar toozi imbool. Tauvene Yesu ighason zi ighe: “Mindai, lemim aniiŋ eta to naghani, ma mako?”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 — ausente —
42 Então, eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado e um favo de mel,
43 — ausente —
43 o que ele tomou e comeu diante deles.
44 Ra Yesu isaav pazi ighe: “Matamim iŋgal aliŋag tau muuŋ itiŋa talepleep ve nasavia payam na: Saveeŋ isov tau tiboode izaa tsiau na, ene aat ighur anooŋa ivot itaghon Maaron ŋgar tooni. Saveeŋ tau igheen ila Mose tutuuŋ tooni, saveeŋ to yes propet, ve saveeŋ tau igheen ila mbouŋ to iit Israela na paam.”
44 E disse-lhes:
45 I isaav tauvene, ra iwakaav ŋgar toozi pa Maaron aliiŋa tau tiboode na. Leso tighazooŋ kat pa puughu.
45 Então, abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ve isaav pazi muul ighe: “Maaron aliiŋa tau tiboode na isaav tauvene: Mesia aat iyamaan yavyavuuŋ, ve tiravu imaat itaghon Maaron ŋgar tooni. Ve mboŋ imin tol, i aat iburig pa mateegh.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse e, ao terceiro dia, ressuscitasse dos mortos;
47 Mako tivotia saveeŋ pa tamtamon ila i eeza tighe: Yes aat titoor ŋgar toozi ila pa Maaron, ve tipul ŋgar toozi sasaghati ileple, ve tighur ila to Mesia. Leso i ndaamo pazi, ve Maaron ireu sosor toozi. Uraat tane, yam aat apaburigini izi Yerusalem imin maata, mako aseeŋga ila le irau nughmariŋ.
47 e, em seu nome, se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Yam aghit katin gabua isov tau ivot payau na pa matamim. Tauvene lemim uraat to ala ve avotia varug, leso apariaaŋ saveeŋ tsiau.
48 E dessas sois vós testemunhas.
49 Eemon ala rekia sov. Yau pale nambaaŋ Avuvu Patabuyaaŋ izilam itaghon saveeŋ mbuaaŋ to Tamaŋ Maaron. Tauvene aleep Yerusalem ve asaŋan le tapiri sambam ve izilam izala pavomim, o ala.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ra Yesu igham mbiwa tooni gha tila pa nugh Betania. Tila peria ta sewe, ra iit niima izaa ve ighur poia to Maaron izaa toozi.
50 E levou-os fora, até Betânia; e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Niima izazaa pavozi soone, ve Taama Maaron ighamu ipul zi gha izala pa sambam.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Yes tiput aghezi ve tipakuru le isov, ra timuul tila pa Yerusalem toman lolozi poia kat.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Saawe tana ve ila, tiluplup zi pa suŋuuŋ ila Rumei Tiina naagho, ve tipapait Maaron eeza pa poia tooni.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.