João 4
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ACF
1 — ausente —
1 E quando o Senhor entendeu que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 (Ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 — ausente —
3 Deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Eez tau i itaghoni, ene imbut taan sirivu to Samaria, ve ila ivot izi Galilaia.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Tauvene i ilaagh ila le ivot nugh ee to Samaria, eeza Sikar. Nugh tawe igheen igharau taan sirivu tau muuŋ Yakop igham pa naatu Yosep.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Yaa taiŋ ee tau muuŋ Yakop itaii na, igheen nugh ziige. Yesu ilaagh malau le laghooŋ isooŋa. Tauvene ila mboole izi yaa taiŋ ziige, ve imariau. Saawe tana, zegmatuugh.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isto quase à hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Livaa tawe iyol aliiŋa ighe: “Wai, yo Yuda tamazi, ve yau Samaria tinazi. Mindai ta ughason ghau ughe nagham lem yaa?” I isaav tauvene pasaa, yes Yuda ve yes Samaria tivavalupu zi mako.
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos).
10 Yesu iyol aliiŋa ighe: “Imin ta yo uwatagh gabua poia tau Maaron ighe igham payo ve ughilaal ŋeer tau ighason ghom pa yaa, kanaŋ ughasoni, ve i gham lem yaa rereere to igham ghom uleep matam yaryaare le alok.”
10 Jesus respondeu, e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Tauvene livaa tana isaav pani muul ighe: “Olman, yo lem yaa paatu eta mako. Ve puura tane, yaa igheen izila siiŋa kat. Yaa rereere tau usavia na, pale ughamu sindei?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Yo uwatagh: Timbuun Yakop itai yaa tane payei alok wa. Ve i tauu tomania natŋa, ve makau ve sipsip tooni tighunghun yaa tane. Mindai, yo ughe uliiv Yakop, tauta ughe ugham leg yaa ite paam ne?”
12 És tu maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Yesu iyol aliiŋa ighe: “Tamtamon tisov tau tighun yaa tane, ene pale murun zi muul.
13 Jesus respondeu, e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede;
14 Eemon isaav ighe tamtamon eta ighun yaa tau yau naghe nagham pani, i aat irau murunu muul mako. Pasaa, yaa tau yau nagham pani, ene pale ivotvot le ivon ila loolo. Tauvene tamtamon tana pale igham lepoogh poia ila to Maaron taghon taghon gha ila.”
14 Mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que salte para a vida eterna.
15 Livaa tawe ilooŋ saveeŋ tane, ve isaav pa Yesu muul ighe: “Wai olman, ugham yaa tana payau lak! Leso murei murun ghau muul sov, ve nala nalam pa tivuuŋ yaa ta sene muul sov.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, e não venha aqui tirá-la.
16 Ra Yesu isaav pani ighe: “Aiyo. Ula ugham azuwam, ve yamru amuul alam.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido, e vem cá.
17 Livaa tana iyol aliiŋa ighe: “Yau leg azuwag mako.”
17 A mulher respondeu, e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Eemon yo uvai zitamoot liim wa. Ve ŋeer tau aazne yo uleep tomania na, ena yo azuwam tauu mako. Tauvene aliŋam tana, ena onoon.”
18 Porque tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Livaa tana ilooŋ saveeŋ tane, ve ŋgar tooni pakia. Tauvene isaav pa Yesu ighe: “Olman, ŋgarig gha naghilaal ghom. Yo aat propet ee to Maaron.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Enes, yau leg ghasoniiŋ ee payo. Ta muuŋ ve ilam, yei Samaria timbumaiŋa tiluplup zi pa suŋuuŋ izala loloz tawe. Ve aazne paam, nitaghon ŋgar tana. Eemon yam Yuda aghe tamtamon aat tisuŋ pa Maaron izi nugh Yerusalem mon. Laak, nugh sindei ta poia pa suŋuuŋ?”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Yesu iyol aliiŋa ighe: “Olman tinazi, ughur ila saveeŋ tsiau tane. Saawe eta pale ivot, mako yam agham ŋgar pa nugh eta to suŋuuŋ imin loloz tawe, ma Yerusalem muul mako. Nugh sindei tau ighe aleep pani ve asuŋ, ene poia mon.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem, em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Yam tamtamon to Samaria awatagh katin Maaron tau asuŋsuŋ pani ne mako. Ve yei Yuda niwataghi. Pasaa, yei nimin eez to Maaron igham mulin tamtamon.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ve ulooŋ. Saawe tana pale ivot. Ighe ivot tane. Saawe tana, tamtamon pale tigham suŋuuŋ tauu pa Tamaan Maaron. Yes pale tisuŋ pani toman lolozi itaghon saveeŋ onoon ve pooz to Maaron Avuvu. Tamaan Maaron izuari ghi ighe le tamtamon tisuŋ pani itaghon eez tauvene.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Maaron, i Avuvu. Tauvene tamtamon tau tighe tisuŋ pani, ene yes aat tisuŋ pani toman lolozi itaghon saveeŋ onoon ve pooz to Maaron Avuvu.”
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Yesu isavia saveeŋ tane le isov, ra livaa tana isaav pani ighe: “Yau nawatagh: Mesia pale ilam. Ve saawe tau i ilam ivot, i aat ipaghazoŋai ghei pa gabua ta naol ne.” (Saveeŋ ‘Mesia’, yes Grika tiwaato ila aliŋazi tighe: ‘Krisi.’)
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Tauvene Yesu isaav ghazooŋa pani ighe: “Mesia tau usavia na, ene yau taug tane, yau tau nasavsaav tomani ghom ne.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Yesu isavsaav pani, ve mbiwa tooni timuul tilam tivot. Yes tighita Yesu yesuru livaa tana tisavsaav, le tigham ŋgar naol. Eemon eta ighasoni pa puughu tau i isavsaav tomania livaa tana mako.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Ra livaa tana ipul yaa paatu tooni izi, ve imuul ila pa nughei, ve ipaes pa tamtamon ighe:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “Ou, yam alam tala aghita ŋeer ee tau ilepleep we. Ŋgar isov tau naghamgham zi muuŋ ve ilam aazne, i ivoti zi payau le tisov. I aat Mesia taa?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Porventura não é este o Cristo?
30 Tauta eval tiina tipul nugh, ve tikeet tila tighe tighita Yesu.
30 Saíram, pois, da cidade, e foram ter com ele.
31 Saawe tau livaa tana ipul Yesu ve imuul ila pa nughei, mbiwa tooni tisaav pa Yesu tighe: “Paduduŋaaŋ, ugham lem aniiŋ gha ughan.”
31 E entretanto os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Eemon i isaav pazi ighe: “Mako. Aniiŋ tsiau to ghaniiŋ, ene ighengheen. Eemon yam awataghi mako.”
32 Ele, porém, lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Tauvene mbiwa tooni tivasavo zi tighe: “Mindai, tamtamon eta igham le aniiŋ wa?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém algo de comer?
34 Yesu isaav pazi muul ighe: “Alooŋ. Yau aat nataghon Ŋeer tau imbaaŋ ghau nalam ne loolo, ve naparwai uraat tooni le isov kat. Aniiŋ tsiau, tauta ene.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e realizar a sua obra.
35 Yam asavsaav tauvene: ‘Kaiyo paaŋ isov, mako mariri ivot.’ Eemon yau nasaav payam: Ena ila matini. Matamim ila pa uum. Aniiŋ isov imatuugh, ve saawe to lupuuŋ zi, tauta ivot wa.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Tauvene aazne, yes to lupuuŋ aniiŋ tisaŋan muul mako. Tindoundou aniiŋ anooŋa, ve tighamgham lezi atuya. Tauta yesŋa yes to vazoghiiŋ aniiŋ lolozi poia ve tintinizi. Pasaa, uraat toozi ighur anooŋa wa. Anooŋa tauvene: Tighegherev tamtamon tila pa Maaron, leso tileep matazi yaryaare le alok.
36 E o que ceifa recebe galardão, e ajunta fruto para a vida eterna; para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Ŋgar tana iduduuŋ pa saveeŋ tau monmon tasasavia ne: ‘Ŋeer ee ivazogh, ve ite indou anooŋa.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado, que um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Yau nambaaŋ gham ala pa lupuuŋ aniiŋ anooŋa tau taumim avazoghi mako. Zeran siriv tigham uratoini le tighun punitazi pani. Uraat toozi anooŋa, tauta aazne yam ala aghamu.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Tamtamon katini to Samaria tau tilepleep izi nugh tawe tilooŋ saveeŋ to livaa tana, ve tighur ila to Yesu. Pasaa, i ivotia ŋgar tau Yesu igham pani na, ve isaav pazi ighe: “Ŋgar isov tau yau naghamgham zi muuŋ ve ilam aazne, tauta i ivoti zi payau.”
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Tauvene yes Samaria tawe tila tivot to Yesu, ve tiŋguruuta tighe i ileep tomani zi. Tauvene i ileep mboŋ ru ta sewe.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Tauta tamtamon katini to nugh tawe tighur ila tooni. Pasaa, tilooŋ saveeŋ ila i tauu aavo.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Ve tisaav pa livaa tawe tighe: “Papazoge yei nilooŋ saveeŋ tsio mon, ve nighur ila to ŋeer tane. Ve aazne, taumai nilooŋ saveeŋ ila i tauu aavo. Tauta niwatagh nighe onoon kat, ŋeer tane, i Uleeŋa tau pale igham mulin eval tiina to taan.”
42 E diziam à mulher: Já não é pelo teu dito que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Yesu yesŋa yes Samaria tileep mboŋ ru isov, ra iburig muul gha ila pa Galilaia.
43 E dois dias depois partiu dali, e foi para a Galiléia.
44 (I tauu isaav pataghaaŋ wa ighe: “Propet eta irau le eeza izi tauu nugh tooni mako.”)
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 I ila ivot Galilaia, ve yes Galilaia tighamu toman lolozi poia. Pasaa, saawe to lupuuŋ tiina to Pasova, yes paam tila Yerusalem, ve tighita uraat naol ta i igham zi ta sewe.
45 Chegando, pois, à Galiléia, os galileus o receberam, vistas todas as coisas que fizera em Jerusalém, no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 — ausente —
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 — ausente —
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e rogou-lhe que descesse, e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Yesu isaav pani ighe: “Wai, yam aghe le aghita gabua ŋgeretazi ve uraat tintiina tau itotoi ighe Maaron ileep tomani ghau pa uraat tsiau, o aghur ila. Ve ighe mako, ene irau aghur ila mako.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Uraata tana iyol aliiŋa ighe: “Tiina, rekia ulam gha tazila. Mako pale natug imaat.”
49 Disse-lhe o nobre: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Yesu isaav pani ighe: “Ula! Natum irau imaat mako. I pale tiini poia.” Tauvene uraata tana ighur ila Yesu aliiŋa ve ila.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e partiu.
51 Ilaagh muul izila, ve besooŋa tooni siriv tilam tizaa tooni izi eez livuugha, ve tipaes pani tighe: “Olman, natum imaat mako. Poia wa!”
51 E descendo ele logo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Tauvene i ighason zi pa saawe sindei kat ta naatu maata pakia.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor. E disseram-lhe: Ontem às sete horas a febre o deixou.
53 Tauvene ŋeer marani tana taama maata iŋgal: Saawe duduuŋ tana, Yesu isaav pani ighe: “Ula. Natum irau imaat mako. I pale tiini poia.” Tauvene i tomania ziŋeera tau tileep tomania ila ruum tooni na, tisov tighur ila to Yesu.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Ene gabua ŋgereeta ite imin ru tau Yesu ighamu imin ilaal pa tamtamon. Saawe tau i ipul taan sirivu to Yudea ve imuul ila Galilaia, i igham gabua tawe.
54 Jesus fez este segundo milagre, quando ia da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.