Jonas 1

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ŋeer ee, eeza Yona. I Amitai naatu. Saawe ee, Yoova aliiŋa ila pani ighe:
1 A palavra do Senhor veio a Jonas, filho de Amitai com esta ordem:
2 “Uburig ula pa nugh tiina Ninive,
2 "Vá depressa à grande cidade de Nínive e pregue contra ela, porque a sua maldade subiu até a minha presença".
3 Eemon Yona itaaru, ve loolo pa ila Ninive mako. Tauvene ighe iyooŋ pa Yoova ve ighau ila pa nugh malau ee eeza Tarsis. Tauvene ilaagh izila nari le ila peria nugh Yoppa. Ra ighita waaŋ ee tau ighe ila pa nugh Tarsis.
3 Mas Jonas fugiu da presença do Senhor, dirigindo-se para Társis. Desceu à cidade de Jope, onde encontrou um navio que se destinava àquele porto. Depois de pagar a passagem, embarcou para Társis, para fugir do Senhor.
4 Tiraav gha tila, ve Yoova igham yaghur tiina iburig le ipei dibom izaa toman tapiri. Ve rigmon kanaŋ waaŋ imbiriis.
4 O Senhor, porém, fez soprar um forte vento sobre o mar, e caiu uma tempestade tão violenta que o barco ameaçava arrebentar-se.
5 Tauvene roiŋ tiina igham uraata to waaŋ, ve yes eŋaeŋa titaŋ rarai maaron toz toz, leso tiuul zi. Eemon te isaghat le isaghat kat. Tauta tisik yauyauŋ isov ila pa te, leso waaŋ iraurau. Yona, i ikankaan pa pataŋani tau ivot ne. Pasaa, izila waaŋ loolo ta siiŋa we, ve izi igheen le loolo iveegh kat.
5 Todos os marinheiros ficaram com medo e cada um clamava ao seu próprio deus. E atiraram as cargas ao mar para tornar mais leve o navio. Enquanto isso, Jonas, que tinha descido para o porão e se deitado, dormia profundamente.
6 Tauvene ŋeer to ghamuuŋ pooz pa waaŋ izila tooni, ve isaav pani ighe: “Wai, ukaria ghenooŋ wa! Uburig ve anam utoov utaŋ rarai maaron tsio ve taghita! Pale irau iuul ghiit ma mako. Pa paita talaleen tane.”
6 O capitão dirigiu-se a ele e disse: "Como você pode ficar aí dormindo? Levante-se e clame ao seu deus! Talvez ele tenha piedade de nós e não morramos".
7 Ra yes uraata to waaŋ tivasavo zi tighe: “Ai! Iit aat tapayooz mbuur, leso taghita sei kat ta imin puughu pa pataŋani tane!” Tauvene tipayooz mbuur le mbuur itotoi ighe Yona ta imin puughu pa pataŋani tane.
7 Então os marinheiros combinaram entre si: "Vamos tirar sortes para descobrir quem é o responsável por esta desgraça que se abateu sobre nós". Tiraram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Tauvene tighasoni tighe: “Usaav ghazooŋa payei lak! Puughu mindai ta pataŋani tane ivot pait? Ve yo ulaagh pa saa uraat? Yo to saa nugh? Uleep sindei ta ulam?”
8 Por isso lhe perguntaram: "Diga-nos, quem é o responsável por esta calamidade? Qual é a sua profissão? De onde você vem? Qual é a sua terra? A que povo você pertence? "
9 — ausente —
9 Ele respondeu: "Eu sou hebreu, adorador do Senhor, o Deus dos céus, que fez o mar e a terra".
10 — ausente —
10 Com isso eles ficaram apavorados e perguntaram: "O que foi que você fez? ", pois sabiam que Jonas estava fugindo do Senhor, porque ele já lhes tinha dito.
11 Pale nigham mindai payo, leso te imaat ve taun izi pait?” Pasaa, te isaghat le isaghat kat.
11 Visto que o mar estava cada vez mais agitado, eles lhe perguntaram: "O que devemos fazer com você, para que o mar se acalme? "
12 Yona iyol aliŋazi ighe: “Ait ghau ve asik ghau nazila pa te. Leso taun izi. Pasaa, ene yau sosor tsiau, tauta pataŋani tane ivot.”
12 Respondeu ele: "Peguem-me e joguem-me ao mar, e ele se acalmará. Pois eu sei que é por minha causa que esta violenta tempestade caiu sobre vocês".
13 Yes uraata to waaŋ lolozi pa tisiki izila te rekia mako. Tighe ileep, ve titoov goraaŋ, leso tilooŋ tila pa taan. Tigoor tigoor, eemon tirao mako. Pasaa, nugh isaghat le isaghat kat.
13 Ao invés disso, os homens se esforçaram ao máximo para remar de volta à terra. Mas não conseguiram, porque o mar tinha ficado ainda mais violento.
14 Tauvene tighe tisik Yona izila pa te. Eemon tiroi pa tigham tauvene. Tauta titaŋ rarai Yoova tighe: “O Yoova, isaav ighe nisik ŋeer tane izila te gha imaat, na uvaghamun ghei nimaat sov. Ughit ghei ughe yei nigham sosor sov. Pa yei lolomai pa ravuuŋ ŋeer tane mako. Yo ta ugham gabua tane ivot itaghon taum lolom ve ŋgar tsio.”
14 Então eles clamaram ao Senhor: "Senhor, nós suplicamos, não nos deixes morrer por tirarmos a vida deste homem. Não caia sobre nós a culpa de matar um inocente, porque tu, ó Senhor, fizeste o que desejavas".
15 Ra tikis Yona ve tisiki izila te, ve rekia mon yaghur tomania dibom isov, ve taun izi.
15 Então, pegaram Jonas e o lançaram ao mar enfurecido, e este se aquietou.
16 Yes uraata to waaŋ tighita gabua tana, le tiroi kat pa Yoova. Ve tigham watooŋrau pani, tomania saveeŋ mbuaaŋ ariaaŋa siriv paam.
16 Ao verem isso, os homens adoraram ao Senhor com temor, oferecendo-lhe sacrifício e fazendo-lhe votos.
17 Ra Yoova imbaaŋ iigh tiina ee ila ve itoon Yona. Tauvene Yona ileep ila iigh aapo loolo irau mboŋ tol.
17 Então o Senhor fez com que um grande peixe engolisse Jonas, e ele ficou dentro do peixe três dias e três noites.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.