Jonas 1

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ŋeer ee, eeza Yona. I Amitai naatu. Saawe ee, Yoova aliiŋa ila pani ighe:
1 Veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Uburig ula pa nugh tiina Ninive,
2 Dispõe-te, vai à grande cidade de Nínive e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Eemon Yona itaaru, ve loolo pa ila Ninive mako. Tauvene ighe iyooŋ pa Yoova ve ighau ila pa nugh malau ee eeza Tarsis. Tauvene ilaagh izila nari le ila peria nugh Yoppa. Ra ighita waaŋ ee tau ighe ila pa nugh Tarsis.
3 Jonas se dispôs, mas para fugir da presença do Senhor , para Társis; e, tendo descido a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem e embarcou nele, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor .
4 Tiraav gha tila, ve Yoova igham yaghur tiina iburig le ipei dibom izaa toman tapiri. Ve rigmon kanaŋ waaŋ imbiriis.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um forte vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, e o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Tauvene roiŋ tiina igham uraata to waaŋ, ve yes eŋaeŋa titaŋ rarai maaron toz toz, leso tiuul zi. Eemon te isaghat le isaghat kat. Tauta tisik yauyauŋ isov ila pa te, leso waaŋ iraurau. Yona, i ikankaan pa pataŋani tau ivot ne. Pasaa, izila waaŋ loolo ta siiŋa we, ve izi igheen le loolo iveegh kat.
5 Então, os marinheiros, cheios de medo, clamavam cada um ao seu deus e lançavam ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem do peso dela. Jonas, porém, havia descido ao porão e se deitado; e dormia profundamente.
6 Tauvene ŋeer to ghamuuŋ pooz pa waaŋ izila tooni, ve isaav pani ighe: “Wai, ukaria ghenooŋ wa! Uburig ve anam utoov utaŋ rarai maaron tsio ve taghita! Pale irau iuul ghiit ma mako. Pa paita talaleen tane.”
6 Chegou-se a ele o mestre do navio e lhe disse: Que se passa contigo? Agarrado no sono? Levanta-te, invoca o teu deus; talvez, assim, esse deus se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Ra yes uraata to waaŋ tivasavo zi tighe: “Ai! Iit aat tapayooz mbuur, leso taghita sei kat ta imin puughu pa pataŋani tane!” Tauvene tipayooz mbuur le mbuur itotoi ighe Yona ta imin puughu pa pataŋani tane.
7 E diziam uns aos outros: Vinde, e lancemos sortes, para que saibamos por causa de quem nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Tauvene tighasoni tighe: “Usaav ghazooŋa payei lak! Puughu mindai ta pataŋani tane ivot pait? Ve yo ulaagh pa saa uraat? Yo to saa nugh? Uleep sindei ta ulam?”
8 Então, lhe disseram: Declara-nos, agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual a tua terra? E de que povo és tu?
9 — ausente —
9 Ele lhes respondeu: Sou hebreu e temo ao Senhor , o Deus do céu, que fez o mar e a terra.
10 — ausente —
10 Então, os homens ficaram possuídos de grande temor e lhe disseram: Que é isto que fizeste! Pois sabiam os homens que ele fugia da presença do Senhor , porque lho havia declarado.
11 Pale nigham mindai payo, leso te imaat ve taun izi pait?” Pasaa, te isaghat le isaghat kat.
11 Disseram-lhe: Que te faremos, para que o mar se nos acalme? Porque o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Yona iyol aliŋazi ighe: “Ait ghau ve asik ghau nazila pa te. Leso taun izi. Pasaa, ene yau sosor tsiau, tauta pataŋani tane ivot.”
12 Respondeu-lhes: Tomai-me e lançai-me ao mar, e o mar se aquietará, porque eu sei que, por minha causa, vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Yes uraata to waaŋ lolozi pa tisiki izila te rekia mako. Tighe ileep, ve titoov goraaŋ, leso tilooŋ tila pa taan. Tigoor tigoor, eemon tirao mako. Pasaa, nugh isaghat le isaghat kat.
13 Entretanto, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porquanto o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso contra eles.
14 Tauvene tighe tisik Yona izila pa te. Eemon tiroi pa tigham tauvene. Tauta titaŋ rarai Yoova tighe: “O Yoova, isaav ighe nisik ŋeer tane izila te gha imaat, na uvaghamun ghei nimaat sov. Ughit ghei ughe yei nigham sosor sov. Pa yei lolomai pa ravuuŋ ŋeer tane mako. Yo ta ugham gabua tane ivot itaghon taum lolom ve ŋgar tsio.”
14 Então, clamaram ao Senhor e disseram: Ah! Senhor ! Rogamos-te que não pereçamos por causa da vida deste homem, e não faças cair sobre nós este sangue, quanto a nós, inocente; porque tu, Senhor , fizeste como te aprouve.
15 Ra tikis Yona ve tisiki izila te, ve rekia mon yaghur tomania dibom isov, ve taun izi.
15 E levantaram a Jonas e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Yes uraata to waaŋ tighita gabua tana, le tiroi kat pa Yoova. Ve tigham watooŋrau pani, tomania saveeŋ mbuaaŋ ariaaŋa siriv paam.
16 Temeram, pois, estes homens em extremo ao Senhor ; e ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 Ra Yoova imbaaŋ iigh tiina ee ila ve itoon Yona. Tauvene Yona ileep ila iigh aapo loolo irau mboŋ tol.
17 Deparou o Senhor um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites no ventre do peixe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.