Gênesis 50
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs VC
1 Yosep ighita taama Yakop imaat, ve itap izala paavo, isaghavu, ve itaŋ.
1 José atirou-se então sobre o rosto de seu pai e o beijou chorando.
2 — ausente —
2 Ordenou depois aos médicos que o serviam, que embalsamassem seu pai; e os médicos embalsamaram Israel.
3 — ausente —
3 Gastaram nisso quarenta dias, que é o tempo necessário ao embalsamamento. Os egípcios choraram-no durante setenta dias.
4 Tilepleep le saawe to moŋiiŋ isov, ra Yosep isaav pa yes uraata tau tiŋgin kinik ruum tooni na ighe: “Isaav ighe lolomim payau, na agham naghog, ve ala asavia aliŋag pa kinik tauvene:
4 Passado o tempo do pranto, José disse à casa do faraó: "Se achei graça aos vossos olhos, dizei de minha parte ao faraó
5 Saawe tau tamaŋ ileep maata yaryaare, i isaav payau gha nambu saveeŋ ariaaŋa pani ila Maaron maata tauvene: Saawe tau i imaat, yau aat nagham paata ila taan Kanaan, ve naghuru iloŋ ila maet puura tau i tauu igharaata ta sewe. Tauvene naghe naghason kinik. Irau iyok payau, ve nala natavia tamaŋ paata ta sewe? Natavia le isov, o namuul nalam.”
5 que meu pai me fez jurar-lhe: Eu vou morrer, disse-me ele; tu me enterrarás no túmulo que adquiri na terra de Canaã. Permite-me, pois, subir e enterrar meu pai; depois voltarei".
6 Kinik ilooŋ ghasoniiŋ tooni, ve iyok pani ighe: “Poia. Ula utavia tamam izi taan Kanaan itaghon saveeŋ mbuaaŋ tsio tau ugham pani na.”
6 O faraó respondeu: "Vai sepultar teu pai como ele te fez jurar".
7 — ausente —
7 José partiu para sepultar seu pai. Todos os servos do faraó, os anciãos de sua casa e todos os anciãos do Egito,
8 — ausente —
8 toda a casa de José, seus irmãos e a casa de seu pai o seguiram. Deixaram na terra de Gessém somente seus filhinhos, suas ovelhas e seus bois.
9 — ausente —
9 Carros e cavaleiros acompanhavam-no, de sorte que a caravana era muito grande.
10 Tilaagh tila le tivot nugh to losiiŋ wit tau igheen igharau nugh Atat izi yaa Yordan paaŋa ite. Ra tipaburigin taŋiiz muul pa Yakop, ve titaŋtaŋ tauvene le irau mboŋ liim ve ru. Titaŋ tiina kat.
10 Chegando à eira de Atad, além do Jordão, fizeram uma grande e solene lamentação, e José celebrou, em honra de seu pai, um pranto de sete dias.
11 Tauvene yes Kanaana tau tileep nugh tawe tilooŋ taŋiiz toozi, ve tighe: “Wai, ewe yes Isipa lolozi isaghat tiina kat, tauta titaŋtaŋ we.” Puughu tane ta tiwaat nugh tawe eeza ‘Abel Mizraim.’ Nugh tawe igheen ila yaa Yordan paaŋa ite.
11 Vendo esse pranto na eira de Atad, o povo daquela terra disse: "Grande pranto é esse dos egípcios!" Daí o nome de Abel-Misraim dado a esse lugar, que está situado além do Jordão.
12 — ausente —
12 Os filhos de Jacó fizeram, pois, o que ele lhes tinha ordenado.
13 — ausente —
13 Levaram-no para Canaã e enterraram-no na caverna da terra de Macpela, que Abraão tinha comprado, juntamente com a propriedade de Efrom, o hiteu, defronte de Mambré, para ter a propriedade de uma sepultura.
14 Tighur Yakop paata iloŋ ila maet puura tawe le isov, ra Yosep tomania tooghŋa, taazi, ve yes eval tau tilaagh tomani zi na, timuul tizila pa Isip.
14 Depois do enterro, José voltou para o Egito com seus irmãos e todos os que o tinham acompanhado nos funerais de seu pai.
15 Yakop imaat, ra roiŋ igham Yosep tooghŋa ve tighe: “Aiss, tamaan imaat wa. Isaav ighe Yosep maata iŋgal ŋgar saghati tau muuŋ tagham pani na ve ighe iyatu, saa pale ivot pait? Pale tagham mindai?”
15 Os irmãos de José, vendo que seu pai morrera, disseram entre si: "Será que José nos tomará em aversão e irá vingar-se de todo o mal que lhe fizemos?"
16 Tauvene aliŋazi ila pa Yosep tighe: “Tamaan imaat soone, ve ighur saveeŋ izi tsiei tauvene:
16 Mandaram, pois, dizer-lhe: "Antes de morrer, teu pai recomendou-nos
17 ‘Yam ala ve asavia aliŋag pa natug Yosep tauvene: Yo irau lolom isaghatin toghamŋa, ve upul sosor toozi, ve lolom iveghai ŋgar saghati tau tigham payo na.’ Tamaan isaav tauvene, tauta yei besooŋa to Maaron tau tamaan ibesbees pani na, nitaŋ rarai ghom nighe: Lolom isaghatin ghei, ve upul sosor tsiei.” Yosep ilooŋ saveeŋ toozi, ve itaŋ.
17 que te pedíssemos perdão do crime que teus irmãos cometeram, de seu pecado, de todo o mal que te fizeram. Perdoa, pois, agora esse crime àqueles que servem o Deus de teu pai". Ouvindo isso, José chorou.
18 Ra tooghŋa tauzi tila tivot tooni, ve titap tizi ila naagho, ve tisaav pani tighe: “Ulooŋ. Yei tane pale nisov nimin besooŋa payo.”
18 Seus irmãos vieram jogar-se aos seus pés, dizendo: "Somos teus escravos!"
19 Eemon Yosep isaav pazi ighe: “Yam aroi sov. Yau namin Maaron, leso naghur atuya payam? Mako.
19 José disse-lhes: "Não temais: posso eu pôr-me no lugar de Deus?
20 Muuŋ, yam aghe avaghamun ghau. Eemon ŋgar tsiam saghati tana, Maaron itoora imin gabua poia. Ene eez tau i iuul tamtamon katini. Tauta timaat mako, ve aazne tileep matazi yaryaare.
20 Vossa intenção era de fazer-me mal, mas Deus tirou daí um bem; era para fazer, como acontece hoje, com que se conservasse a vida a um grande povo.
21 Tauvene yam aroi sov. Yau taug aat naŋgin gham, tomania azuwamimŋa ve natmimŋa, ve nauul gham pa lemim aniiŋ ma saa gabua tau ambool pani.” Yosep isavia saveeŋ luuma tane pa tooghŋa, tauta irav atezi, ve lolozi poia muul.
21 Não temais, pois: eu vos sustentarei a vós e a vossos filhos". Estas palavras, que lhes foram direito ao coração, reconfortaram-nos.
22 Yosep tomania tooghŋa ve taazi tilepleep izi Isip, le Yosep ndaman tooni irau ndiŋndiŋ ee ve saŋavul (110).
22 José habitou no Egito, e também a família de seu pai. Viveu cento e dez anos.
23 I ighita timŋa ve gaabŋa to Epraim, ve ighita Manase naatu Makir natŋa paam, ve irarar pazi imin i tauu tooni.
23 Viu os descendentes de Efraim até a terceira geração. Igualmente, os filhos de Maquir, filho de Manassés, vieram à luz sobre os joelhos de José.
24 Yosep iyamaan ghi ighe saawe tooni to mateegh igharau, ve isaav pa tooghŋa ve taazi ighe: “Saawe tsiau to mateegh igharau wa. Eemon Maaron tauu aat maata payam, ve iŋgin gham aleep poi. Ve murei, i pale igham gham apul nugh tane, ve amuul ala aleep izi taan Kanaan itaghon saveeŋ ariaaŋa tau i imbua tomania Abaram, Isak, ve Yakop.”
24 José disse a seus irmãos: "Vou morrer; mas Deus vos visitará seguramente e vos fará subir desta terra para a terra que jurou dar a Abraão, Isaac e a Jacó".
25 Ra aavo iyaryaaŋ pazi ighe: “Maaron aat maata payam ve iuul gham, leso apul nugh tane, ve amuul ala pa taan Kanaan. Saawe tana ighe ivot, mako agham tuag ve alaagh tomania.” Yes tilooŋ saveeŋ tooni tane, ve timbu saveeŋ pani tighe yes aat titaghon aliiŋa.
25 E José fez que os filhos de Israel jurassem: "Quando Deus vos visitar, disse ele, levareis daqui os meus ossos".
26 Tauvene Yosep ndaman tooni irau ndiŋndiŋ ee ve saŋavul (110), ra imaat. Yes Isipa tigharaat paata leso imbuuz sov, ve tizeeva ila ndawawa loolo ta Isip we.
26 José morreu com a idade de cento e dez anos. Foi embalsamado e depositado num sarcófago no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.