Gênesis 50

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yosep ighita taama Yakop imaat, ve itap izala paavo, isaghavu, ve itaŋ.
1 José atirou-se sobre seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 — ausente —
2 Em seguida, deu ordens aos médicos que o serviam para que embalsamassem o corpo de seu pai, e Jacó foi embalsamado.
3 — ausente —
3 O processo de embalsamamento levou os quarenta dias habituais. E os egípcios lamentaram sua morte durante setenta dias.
4 Tilepleep le saawe to moŋiiŋ isov, ra Yosep isaav pa yes uraata tau tiŋgin kinik ruum tooni na ighe: “Isaav ighe lolomim payau, na agham naghog, ve ala asavia aliŋag pa kinik tauvene:
4 Quando terminou o período de luto, José procurou os conselheiros do faraó e lhes disse: “Por gentileza, peço que falem com o faraó em meu favor.
5 Saawe tau tamaŋ ileep maata yaryaare, i isaav payau gha nambu saveeŋ ariaaŋa pani ila Maaron maata tauvene: Saawe tau i imaat, yau aat nagham paata ila taan Kanaan, ve naghuru iloŋ ila maet puura tau i tauu igharaata ta sewe. Tauvene naghe naghason kinik. Irau iyok payau, ve nala natavia tamaŋ paata ta sewe? Natavia le isov, o namuul nalam.”
5 Digam-lhe que meu pai me fez prestar um juramento. Disse: ‘Morrerei em breve. Leve meu corpo de volta para a terra de Canaã e coloque-me na sepultura que preparei para mim’. Portanto, peço que me deixe ir sepultar meu pai; depois, voltarei sem demora”.
6 Kinik ilooŋ ghasoniiŋ tooni, ve iyok pani ighe: “Poia. Ula utavia tamam izi taan Kanaan itaghon saveeŋ mbuaaŋ tsio tau ugham pani na.”
6 O faraó atendeu ao pedido de José e disse: “Vá e sepulte seu pai, como ele o fez prometer”.
7 — ausente —
7 Então José partiu para sepultar seu pai. Foi acompanhado de todos os oficiais do faraó, todos os membros mais importantes da casa do faraó e todos os oficiais de alto escalão do Egito.
8 — ausente —
8 José também levou consigo toda a sua família, seus irmãos e a família deles. As crianças pequenas, os rebanhos e o gado, porém, deixaram na terra de Gósen.
9 — ausente —
9 Muitas carruagens e seus condutores acompanharam José, formando um grande cortejo.
10 Tilaagh tila le tivot nugh to losiiŋ wit tau igheen igharau nugh Atat izi yaa Yordan paaŋa ite. Ra tipaburigin taŋiiz muul pa Yakop, ve titaŋtaŋ tauvene le irau mboŋ liim ve ru. Titaŋ tiina kat.
10 Quando chegaram à eira de Atade, perto do rio Jordão, realizaram uma grande cerimônia fúnebre, com um período de sete dias de luto pelo pai de José.
11 Tauvene yes Kanaana tau tileep nugh tawe tilooŋ taŋiiz toozi, ve tighe: “Wai, ewe yes Isipa lolozi isaghat tiina kat, tauta titaŋtaŋ we.” Puughu tane ta tiwaat nugh tawe eeza ‘Abel Mizraim.’ Nugh tawe igheen ila yaa Yordan paaŋa ite.
11 Os cananeus que moravam na região os viram chorar na eira de Atade e mudaram o nome do lugar (que fica próximo ao Jordão) para Abel-Mizraim, pois disseram: “Este é um lugar de lamento profundo para esses egípcios”.
12 — ausente —
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram o que ele lhes havia ordenado.
13 — ausente —
13 Levaram seu corpo para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna no campo de Macpela, perto de Manre. Essa é a caverna que Abraão havia comprado de Efrom, o hitita, como sepultura permanente.
14 Tighur Yakop paata iloŋ ila maet puura tawe le isov, ra Yosep tomania tooghŋa, taazi, ve yes eval tau tilaagh tomani zi na, timuul tizila pa Isip.
14 Depois de sepultar Jacó, José voltou para o Egito com seus irmãos e com todos que o haviam acompanhado.
15 Yakop imaat, ra roiŋ igham Yosep tooghŋa ve tighe: “Aiss, tamaan imaat wa. Isaav ighe Yosep maata iŋgal ŋgar saghati tau muuŋ tagham pani na ve ighe iyatu, saa pale ivot pait? Pale tagham mindai?”
15 Uma vez que seu pai estava morto, porém, os irmãos de José ficaram temerosos e disseram: “Agora José mostrará sua ira e se vingará de todo o mal que lhe fizemos”.
16 Tauvene aliŋazi ila pa Yosep tighe: “Tamaan imaat soone, ve ighur saveeŋ izi tsiei tauvene:
16 Por isso, enviaram a seguinte mensagem a José: “Antes de morrer, nosso pai mandou
17 ‘Yam ala ve asavia aliŋag pa natug Yosep tauvene: Yo irau lolom isaghatin toghamŋa, ve upul sosor toozi, ve lolom iveghai ŋgar saghati tau tigham payo na.’ Tamaan isaav tauvene, tauta yei besooŋa to Maaron tau tamaan ibesbees pani na, nitaŋ rarai ghom nighe: Lolom isaghatin ghei, ve upul sosor tsiei.” Yosep ilooŋ saveeŋ toozi, ve itaŋ.
17 que lhe disséssemos: ‘Por favor, perdoe seus irmãos pelo grande mal que eles lhe fizeram, pelo pecado que cometeram ao tratá-lo com tanta crueldade’. Por isso, nós, servos do Deus de seu pai, suplicamos que você perdoe nosso pecado”. Quando José recebeu a mensagem, começou a chorar.
18 Ra tooghŋa tauzi tila tivot tooni, ve titap tizi ila naagho, ve tisaav pani tighe: “Ulooŋ. Yei tane pale nisov nimin besooŋa payo.”
18 Depois, seus irmãos chegaram e se curvaram com o rosto no chão diante de José. “Somos seus escravos!”, disseram eles.
19 Eemon Yosep isaav pazi ighe: “Yam aroi sov. Yau namin Maaron, leso naghur atuya payam? Mako.
19 José, porém, respondeu: “Não tenham medo de mim. Por acaso sou Deus para castigá-los?
20 Muuŋ, yam aghe avaghamun ghau. Eemon ŋgar tsiam saghati tana, Maaron itoora imin gabua poia. Ene eez tau i iuul tamtamon katini. Tauta timaat mako, ve aazne tileep matazi yaryaare.
20 Vocês pretendiam me fazer o mal, mas Deus planejou tudo para o bem. Colocou-me neste cargo para que eu pudesse salvar a vida de muitos.
21 Tauvene yam aroi sov. Yau taug aat naŋgin gham, tomania azuwamimŋa ve natmimŋa, ve nauul gham pa lemim aniiŋ ma saa gabua tau ambool pani.” Yosep isavia saveeŋ luuma tane pa tooghŋa, tauta irav atezi, ve lolozi poia muul.
21 Não tenham medo. Continuarei a cuidar de vocês e de seus filhos”. Desse modo, ele os tranquilizou ao tratá-los com bondade.
22 Yosep tomania tooghŋa ve taazi tilepleep izi Isip, le Yosep ndaman tooni irau ndiŋndiŋ ee ve saŋavul (110).
22 José, seus irmãos e suas famílias continuaram a viver no Egito. José viveu 110 anos.
23 I ighita timŋa ve gaabŋa to Epraim, ve ighita Manase naatu Makir natŋa paam, ve irarar pazi imin i tauu tooni.
23 Chegou a ver três gerações de descendentes de seu filho Efraim e o nascimento dos filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais ele tomou para si como se fossem seus.
24 Yosep iyamaan ghi ighe saawe tooni to mateegh igharau, ve isaav pa tooghŋa ve taazi ighe: “Saawe tsiau to mateegh igharau wa. Eemon Maaron tauu aat maata payam, ve iŋgin gham aleep poi. Ve murei, i pale igham gham apul nugh tane, ve amuul ala aleep izi taan Kanaan itaghon saveeŋ ariaaŋa tau i imbua tomania Abaram, Isak, ve Yakop.”
24 José disse a seus irmãos: “Em breve morrerei, mas certamente Deus os ajudará e os tirará desta terra. Ele os levará de volta para a terra que prometeu solenemente dar a Abraão, Isaque e Jacó”.
25 Ra aavo iyaryaaŋ pazi ighe: “Maaron aat maata payam ve iuul gham, leso apul nugh tane, ve amuul ala pa taan Kanaan. Saawe tana ighe ivot, mako agham tuag ve alaagh tomania.” Yes tilooŋ saveeŋ tooni tane, ve timbu saveeŋ pani tighe yes aat titaghon aliiŋa.
25 Então José fez os filhos de Israel prestarem um juramento e disse: “Quando Deus vier ajudá-los e conduzi-los de volta, levem meus ossos com vocês”.
26 Tauvene Yosep ndaman tooni irau ndiŋndiŋ ee ve saŋavul (110), ra imaat. Yes Isipa tigharaat paata leso imbuuz sov, ve tizeeva ila ndawawa loolo ta Isip we.
26 José morreu com 110 anos. Os egípcios o embalsamaram e o colocaram em um caixão no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.