Gênesis 50
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NVI
1 Yosep ighita taama Yakop imaat, ve itap izala paavo, isaghavu, ve itaŋ.
1 José atirou-se sobre seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 — ausente —
2 Em seguida deu ordens aos médicos, que estavam ao seu serviço, que embalsamassem seu pai Israel. E eles o embalsamaram.
3 — ausente —
3 Levaram quarenta dias completos, pois esse era o tempo para o embalsamamento. E os egípcios choraram sua morte setenta dias.
4 Tilepleep le saawe to moŋiiŋ isov, ra Yosep isaav pa yes uraata tau tiŋgin kinik ruum tooni na ighe: “Isaav ighe lolomim payau, na agham naghog, ve ala asavia aliŋag pa kinik tauvene:
4 Passados os dias de luto, José disse à corte do faraó: "Se posso contar com a bondade de vocês, falem com o faraó em meu favor. Digam-lhe que
5 Saawe tau tamaŋ ileep maata yaryaare, i isaav payau gha nambu saveeŋ ariaaŋa pani ila Maaron maata tauvene: Saawe tau i imaat, yau aat nagham paata ila taan Kanaan, ve naghuru iloŋ ila maet puura tau i tauu igharaata ta sewe. Tauvene naghe naghason kinik. Irau iyok payau, ve nala natavia tamaŋ paata ta sewe? Natavia le isov, o namuul nalam.”
5 meu pai fez-me prestar-lhe o seguinte juramento: ‘Estou à beira da morte; sepulte-me no túmulo que preparei para mim na terra de Canaã’. Agora, pois, peçam-lhe que me permita partir e sepultar meu pai; logo depois voltarei".
6 Kinik ilooŋ ghasoniiŋ tooni, ve iyok pani ighe: “Poia. Ula utavia tamam izi taan Kanaan itaghon saveeŋ mbuaaŋ tsio tau ugham pani na.”
6 Respondeu o faraó: "Vá e faça o sepultamento de seu pai como este o fez jurar".
7 — ausente —
7 Então José partiu para sepultar seu pai. Com ele foram todos os conselheiros do faraó, as autoridades da sua corte e todas as autoridades do Egito,
8 — ausente —
8 e, além deles, todos os da família de José, os seus irmãos e todos os da casa de seu pai. Somente as crianças, as ovelhas e os bois foram deixados em Gósen.
9 — ausente —
9 Carruagens e cavaleiros também o acompanharam. A comitiva era imensa.
10 Tilaagh tila le tivot nugh to losiiŋ wit tau igheen igharau nugh Atat izi yaa Yordan paaŋa ite. Ra tipaburigin taŋiiz muul pa Yakop, ve titaŋtaŋ tauvene le irau mboŋ liim ve ru. Titaŋ tiina kat.
10 Chegando à eira de Atade, perto do Jordão, lamentaram em alta voz, com grande amargura; e ali José guardou sete dias de pranto pela morte do seu pai.
11 Tauvene yes Kanaana tau tileep nugh tawe tilooŋ taŋiiz toozi, ve tighe: “Wai, ewe yes Isipa lolozi isaghat tiina kat, tauta titaŋtaŋ we.” Puughu tane ta tiwaat nugh tawe eeza ‘Abel Mizraim.’ Nugh tawe igheen ila yaa Yordan paaŋa ite.
11 Quando os cananeus que lá habitavam viram aquele pranto na eira de Atade, disseram: "Os egípcios estão celebrando uma cerimônia de luto solene". Por essa razão, aquele lugar, próximo ao Jordão, foi chamado Abel Mizraim.
12 — ausente —
12 Assim fizeram os filhos de Jacó o que este lhes havia ordenado:
13 — ausente —
13 Levaram-no à terra de Canaã e o sepultaram na caverna do campo de Macpela, perto de Manre, que Abraão havia comprado de Efrom, o hitita, para que lhe servisse de propriedade para sepultura, juntamente com o campo.
14 Tighur Yakop paata iloŋ ila maet puura tawe le isov, ra Yosep tomania tooghŋa, taazi, ve yes eval tau tilaagh tomani zi na, timuul tizila pa Isip.
14 Depois de sepultar seu pai, José voltou ao Egito, com os seus irmãos e com todos os demais que o tinham acompanhado.
15 Yakop imaat, ra roiŋ igham Yosep tooghŋa ve tighe: “Aiss, tamaan imaat wa. Isaav ighe Yosep maata iŋgal ŋgar saghati tau muuŋ tagham pani na ve ighe iyatu, saa pale ivot pait? Pale tagham mindai?”
15 Vendo os irmãos de José que seu pai havia morrido, disseram: "E se José guardar rancor contra nós e resolver retribuir todo o mal que lhe causamos? "
16 Tauvene aliŋazi ila pa Yosep tighe: “Tamaan imaat soone, ve ighur saveeŋ izi tsiei tauvene:
16 Então mandaram um recado a José, dizendo: "Antes de morrer, teu pai nos ordenou
17 ‘Yam ala ve asavia aliŋag pa natug Yosep tauvene: Yo irau lolom isaghatin toghamŋa, ve upul sosor toozi, ve lolom iveghai ŋgar saghati tau tigham payo na.’ Tamaan isaav tauvene, tauta yei besooŋa to Maaron tau tamaan ibesbees pani na, nitaŋ rarai ghom nighe: Lolom isaghatin ghei, ve upul sosor tsiei.” Yosep ilooŋ saveeŋ toozi, ve itaŋ.
17 que te disséssemos o seguinte: ‘Peço-lhe que perdoe os erros e pecados de seus irmãos que o trataram com tanta maldade! ’ Agora, pois, perdoa os pecados dos servos do Deus do teu pai". Quando recebeu o recado, José chorou.
18 Ra tooghŋa tauzi tila tivot tooni, ve titap tizi ila naagho, ve tisaav pani tighe: “Ulooŋ. Yei tane pale nisov nimin besooŋa payo.”
18 Depois vieram seus irmãos, prostraram-se diante dele e disseram: "Aqui estamos. Somos teus escravos! "
19 Eemon Yosep isaav pazi ighe: “Yam aroi sov. Yau namin Maaron, leso naghur atuya payam? Mako.
19 José, porém, lhes disse: "Não tenham medo. Estaria eu no lugar de Deus?
20 Muuŋ, yam aghe avaghamun ghau. Eemon ŋgar tsiam saghati tana, Maaron itoora imin gabua poia. Ene eez tau i iuul tamtamon katini. Tauta timaat mako, ve aazne tileep matazi yaryaare.
20 Vocês planejaram o mal contra mim, mas Deus o tornou em bem, para que hoje fosse preservada a vida de muitos.
21 Tauvene yam aroi sov. Yau taug aat naŋgin gham, tomania azuwamimŋa ve natmimŋa, ve nauul gham pa lemim aniiŋ ma saa gabua tau ambool pani.” Yosep isavia saveeŋ luuma tane pa tooghŋa, tauta irav atezi, ve lolozi poia muul.
21 Por isso, não tenham medo. Eu sustentarei vocês e seus filhos". E assim os tranqüilizou e lhes falou amavelmente.
22 Yosep tomania tooghŋa ve taazi tilepleep izi Isip, le Yosep ndaman tooni irau ndiŋndiŋ ee ve saŋavul (110).
22 José permaneceu no Egito, com toda a família de seu pai. Viveu cento e dez anos
23 I ighita timŋa ve gaabŋa to Epraim, ve ighita Manase naatu Makir natŋa paam, ve irarar pazi imin i tauu tooni.
23 e viu a terceira geração dos filhos de Efraim. Além disso, recebeu como seus os filhos de Maquir, filho de Manassés.
24 Yosep iyamaan ghi ighe saawe tooni to mateegh igharau, ve isaav pa tooghŋa ve taazi ighe: “Saawe tsiau to mateegh igharau wa. Eemon Maaron tauu aat maata payam, ve iŋgin gham aleep poi. Ve murei, i pale igham gham apul nugh tane, ve amuul ala aleep izi taan Kanaan itaghon saveeŋ ariaaŋa tau i imbua tomania Abaram, Isak, ve Yakop.”
24 Antes de morrer José disse a seus irmãos: "Estou à beira da morte. Mas Deus certamente virá em auxílio de vocês e os tirará desta terra, levando-os para a terra que prometeu com juramento a Abraão, a Isaque e a Jacó".
25 Ra aavo iyaryaaŋ pazi ighe: “Maaron aat maata payam ve iuul gham, leso apul nugh tane, ve amuul ala pa taan Kanaan. Saawe tana ighe ivot, mako agham tuag ve alaagh tomania.” Yes tilooŋ saveeŋ tooni tane, ve timbu saveeŋ pani tighe yes aat titaghon aliiŋa.
25 E José fez que os filhos de Israel lhe prestassem um juramento, dizendo-lhes: "Quando Deus intervier em favor de vocês, levem os meus ossos daqui".
26 Tauvene Yosep ndaman tooni irau ndiŋndiŋ ee ve saŋavul (110), ra imaat. Yes Isipa tigharaat paata leso imbuuz sov, ve tizeeva ila ndawawa loolo ta Isip we.
26 Morreu José com a idade de cento e dez anos. E, depois de embalsamado, foi colocado num sarcófago no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.