Gênesis 47
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs VC
1 Yosep ila to kinik ve ipaes pani ighe: “O kinik, tamaŋ, tazig ve toghagŋa tipul taan Kanaan, ve tilam tivot Isip wa. Yes tilam tomania ŋgai ve saveeŋ mariŋ toozi, ve aazne tileep izi Gosen. Tauta nagham tamtamon toozi siriv tilam, leso ughit zi.”
1 José foi, pois, informar o faraó: "Meu pai, disse ele, e meus irmãos chegaram da terra de Canaã com suas ovelhas, seus bois e tudo o que lhes pertence. Eles estão na terra de Gessém."
2 Ra igham tooghŋa liim tila tiyooz ila kinik naagho.
2 José levara consigo cinco de seus irmãos, que apresentou ao faraó.
3 Kinik ighit zi, ve ighason zi ighe: “Yam aghamgham saa uraat?”
3 Este disse-lhes: "Qual é vossa profissão?" Responderam: "Teus servos são pastores, como sempre o foram nossos pais.
4 Pitool tiina ivot izi taan Kanaan, ve nugh tawe le kikiliiŋ irau ŋgai tsiei tighan ne mako. Tauta nilam nighe nileep nimin loom izi nugh tsio tane. Tiina tsiei, mindai? Irau uyok payei to nileep izi taan sirivu to Gosen, ma mako?”
4 Viemos, ajuntaram eles, para morar no país porque não há mais pastagem para os rebanhos de teus servos, sendo muito grande a fome na terra de Canaã. Permite, pois, aos teus servos habitarem na terra de Gessém."
5 Kinik ilooŋ saveeŋ toozi, ve isaav pa Yosep ighe: “Aazne, taum tamam ve toŋvetaz tsio, tauta tilam tivot leso tileep tomani ghom.
5 O faraó disse a José: "Teu pai e teus irmãos vieram para junto de ti; a terra do Egito está à tua disposição: instala-os na melhor parte do país.
6 Taan isov to Isip tau igheen ila yo nimam wa. Tauvene taum ughita taan sirivu eta tau poia kat, ve ughur zi tileep pani. Isaav ighe lolozi pa tileep izi taan Gosen, ene poia. Ve isaav ighe tamtamon toozi siriv tirau kat pa uraat to ŋginiiŋ ŋgai, o ughur zi to tiŋgin ŋgai tsiau paam.”
6 Que eles habitem na terra de Gessém; e, se conheces entre eles alguns que sejam capazes, pô-los-ás à frente dos rebanhos que me pertencem."
7 Ra Yosep igham taama Yakop ilam, ve ighuru iyooz ila kinik naagho paam, ve Yakop ighur poia to Maaron izaa tooni.
7 José fez então vir Jacó, seu pai, e o apresentou ao faraó.
8 Le isov, ve kinik ighasoni ighe: “Aa olman tsiau, ndaman tsio irau piiz?”
8 Jacó abençoou o faraó. Este disse-lhe: "Que idade tens?"
9 Yakop iyol aliiŋa ighe: “Yau naleep namin loom izi taan irau ndaman ndiŋndiŋ ee tamoot ee saŋavul (130) wa. Ndaman tsiau katini imin to tibugŋa mako. Ve lepoogh tsiau poia mako. Pataŋani naol indeeŋ ghau.”
9 Jacó respondeu-lhe: "O número dos anos de minha peregrinação é de cento e trinta anos. Curtos e maus foram os anos de minha vida, e não atingiriam o número dos que viveram meus pais durante sua peregrinação."
10 Yakop isavsaav pa kinik le isov, ve ighur poia to Maaron izaa tooni muul, ra ipuli, ve ivot ila.
10 E, depois de ter abençoado o faraó, Jacó despediu-se dele.
11 Yosep ila igharaat lepoogh to taama, tooghŋa, ve taazi, tomania azuwazŋa ve natuzŋa itaghon kinik aliiŋa. I igham lezi taan sirivu poia kat tau igheen izi taan sirivu to Ramses.
11 José instalou seu pai e seus irmãos em uma propriedade do país do Egito, na melhor parte da região, a terra de Ramsés, como o tinha ordenado o faraó.
12 Ve i tauu iŋgin taama tomania toŋvetaz tooni pa lezi aniiŋ, itaghon tamtamon piiz tau tileep ila ruum eŋaeŋa.
12 E José forneceu víveres a seu pai, a seus irmãos e a toda sua família, proporcionalmente ao número dos filhos.
13 Saawe tana, pitool ivot tiina le tiina kat, ve ivaghamunia yes Isipa ve yes Kanaana le tisaghat kat. Pasaa, lezi aniiŋ rigta igheen muul mako.
13 E faltou pão em toda a terra, porque a fome era tão violenta que a terra do Egito e a terra de Canaã estavam esgotadas.
14 Tauvene tilala to Yosep pa gholiiŋ lezi aniiŋ, ve i iyauyau maet toozi, ve ighurghuru ilala to kinik.
14 José tinha ajuntado todo o dinheiro que se encontrava no Egito e em Canaã, como preço do trigo que compravam, e o tinha depositado no tesouro do faraó.
15 Tighamgham tauvene, le Yosep iyauur yes Isipa ve yes Kanaana maet toozi le isov kat. Ra yes Isipa tila to Yosep, ve titaŋ raraini tighe: “O tiina tsiei, maet tsiei raa, isov kat. Ugham lemai aniiŋ sorok! Ighe yo uul ghei mako, ene aat nisov nimataar izi naghom.”
15 Quando havia acabado todo o dinheiro do Egito e de Canaã, todos os egípcios vieram dizer a José: "Dá-nos pão. Por que morreremos na tua presença por falta de dinheiro?"
16 Yosep iyol aliŋazi ighe: “Isaav ighe maet tsiam isov kat, o agham ŋgai tsiam tilam, ve aparavol pa lemim aniiŋ.”
16 José respondeu: "Trazei vossos animais, se não tendes dinheiro, e dar-vos-ei pão em troca."
17 Tauvene ndaman eemon tana, yes tighamgham ŋgai toozi maata maata tilala to Yosep, ve i ighamgham lezi aniiŋ, le iyau suvinia hos, doŋki, makau, sipsip, ve mekmek toozi tisov.
17 Trouxeram, pois, seus animais a José, o qual lhes deu pão em troca dos cavalos, dos rebanhos de ovelhas, dos bois e dos jumentos. Dessa forma, naquele ano, fornecera-lhes pão em troca de todos os seus rebanhos.
18 Ndaman tana ilam ila ve ndaman ite, ra yes Isipa timuul tila to Yosep, ve tisaav pani tighe: “O tiina tsiei, pataŋani tsiei, irau niŋgooza payo mako. Ughita. Pitool tane ighengheen soone. Eemon maet tsiei tomania ŋgai tsiei, tauta yo uyauur zi tisov wa. Ve lemai gabua eta muul to nigham payo ne mako. Yei taumai mon ta nilepleep, tomania taan tsiei.
18 E aquele ano passou. No ano seguinte, voltaram a ele e disseram-lhe: "Não podemos ocultar do meu senhor que o dinheiro, tendo-se esgotado, e nossos animais, tendo já passado para as mãos de meu senhor, não nos restam agora senão nossos corpos e nossas terras para oferecer ao meu senhor.
19 Tiina tsiei, paita nisov nimatmaat izi naghom pa pitool. Tauvene ughol ghei tomania taan tsiei, ve ugham lemai aniiŋ to nighan, ve ugham lemai uuv, leso nitoov vazoghiiŋ zi. Yei nisov aat nimin besooŋa pa kinik, ve taan tsiei paam imin i le. Leso nimaat sov, ve nileep matamai yaryaare. Ighe yo uul ghei mako, ene pale nisov nimataar, ve taan tsiei igheen sorok.”
19 Por que perecermos diante de teus olhos, nós e nossas terras? Compra-nos a nós e a nossas terras em troca de pão, e nós e nossas terras seremos escravos do faraó. Dá-nos sementes, para que vivamos e não morramos, e não seja desolado o nosso solo".
20 — ausente —
20 José adquiriu, assim, para o faraó, todas as terras do Egito, porque cada egípcio vendia o seu campo, obrigado pela fome; e o país tornou-se propriedade do faraó.
21 — ausente —
21 De um extremo a outro do território, ele reduziu a população à servidão.
22 Eemon yes zeran to watooŋrau, yes tigholia taan toozi ila pa Yosep mako. Taan toozi igheen to tauzi. Pasaa, yes tilepleep ila kinik tauu niima.
22 As terras dos sacerdotes foram as únicas que não comprou, porque estes recebiam do faraó uma ração determinada para o seu sustento. Por isso não venderam suas propriedades.
23 — ausente —
23 José disse ao povo: "Eu vos comprei hoje, vós e vossas terras, para o faraó. Aqui tendes sementes: semeai vossos campos.
24 — ausente —
24 No tempo da colheita, dareis a quinta parte ao faraó: as outras quatro partes vos servirão para semente do campo e para vosso alimento com vossos filhos e os que moram convosco."
25 Yes tilooŋ Yosep saveeŋ tooni, ve tiyok pani tighe: “Tiina tsiei, yo ugham poghani ghei kat. Imin ta yo uul ghei mako, kanaŋ nisov nimataar. Tauvene yei aat nimin besooŋa pa kinik, ve nibees pani toman lolomai poia.”
25 Eles responderam: "Tu nos salvaste a vida. Tenhamos graça aos olhos de meu senhor e seremos de bom grado escravos do faraó."
26 Tauta Yosep ighur tutuuŋ ee pa yes Isipa tauvene: Murei, ighe mariri ivot, yes aat tilup aniiŋ, mako tivalaghi imin ŋgun liim, ve tighur ŋgun ee imuul ila pa kinik. Eemon yes zeran to watooŋrau, aniiŋ isov tau itumtum ila taan toozi, ene igheen to tauzi. Pasaa, kinik ighol taan toozi imin le mako. Tutuuŋ tane titataghoni soone.
26 José instituiu assim uma lei que ainda hoje está em vigor, em virtude da qual uma quinta parte da colheita pertence ao faraó. Somente as terras dos sacerdotes não se tornaram sua propriedade.
27 Tauvene yes Israela tizila Isip, ve tila tileep izi taan sirivu to Gosen. Tileep ta sewe, ve tamtamon tomania gabua toozi timasa le timin naol kat.
27 Israel estabeleceu-se, pois, no Egito, na terra de Gessém. Adquiriram aí propriedades, foram fecundos e multiplicaram-se grandemente.
28 Yakop ileep izi Isip irau ndaman saŋavul liim ve ru, le ndaman tooni irau ndiŋndiŋ ee, tamoot ru, ve liim ve ru (147).
28 Jacó viveu ainda dezessete anos no Egito. A duração de sua vida foi de cento e quarenta e sete anos.
29 — ausente —
29 E, aproximando-se do seu termo os dias de Israel, chamou o seu filho José e disse-lhe: "Se achei graça diante de teus olhos, mete, rogo-te, tua mão debaixo de minha coxa e promete-me, com toda a bondade e fidelidade, que não me enterrarás no Egito.
30 — ausente —
30 Quando eu me tiver deitado com meus pais, levar-me-ás para fora do Egito e me enterrarás junto deles em seu túmulo." José respondeu: "Farei como dizes." "Jura-mo", replicou Jacó.
31 Yakop isaav pani muul ighe: “Saveeŋ tau yo umbua tomani ghau na, yau naghe upariaaŋa ila Maaron maata le iyaryaaŋ kat.” Tauvene Yosep ipariaaŋ saveeŋ mbuaaŋ tooni tawe. Ra Yakop ileep ila niia to ghenooŋ, ve itud ve ipait Maaron toman loolo poia.
31 José jurou-lhe e Israel prostrou-se sobre a cabeceira de sua cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.