Gênesis 47
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ARC
1 Yosep ila to kinik ve ipaes pani ighe: “O kinik, tamaŋ, tazig ve toghagŋa tipul taan Kanaan, ve tilam tivot Isip wa. Yes tilam tomania ŋgai ve saveeŋ mariŋ toozi, ve aazne tileep izi Gosen. Tauta nagham tamtamon toozi siriv tilam, leso ughit zi.”
1 Então, veio José, e anunciou a Faraó, e disse: Meu pai, e os meus irmãos, e as suas ovelhas, e as suas vacas, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã, e eis que estão na terra de Gósen.
2 Ra igham tooghŋa liim tila tiyooz ila kinik naagho.
2 E tomou uma parte de seus irmãos, a saber, cinco varões, e os pôs diante de Faraó.
3 Kinik ighit zi, ve ighason zi ighe: “Yam aghamgham saa uraat?”
3 Então, disse Faraó a seus irmãos: Qual é o vosso negócio? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Pitool tiina ivot izi taan Kanaan, ve nugh tawe le kikiliiŋ irau ŋgai tsiei tighan ne mako. Tauta nilam nighe nileep nimin loom izi nugh tsio tane. Tiina tsiei, mindai? Irau uyok payei to nileep izi taan sirivu to Gosen, ma mako?”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para as ovelhas de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Kinik ilooŋ saveeŋ toozi, ve isaav pa Yosep ighe: “Aazne, taum tamam ve toŋvetaz tsio, tauta tilam tivot leso tileep tomani ghom.
5 Então, falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Taan isov to Isip tau igheen ila yo nimam wa. Tauvene taum ughita taan sirivu eta tau poia kat, ve ughur zi tileep pani. Isaav ighe lolozi pa tileep izi taan Gosen, ene poia. Ve isaav ighe tamtamon toozi siriv tirau kat pa uraat to ŋginiiŋ ŋgai, o ughur zi to tiŋgin ŋgai tsiau paam.”
6 A terra do Egito está diante da tua face; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen; e, se sabes que entre eles há homens valentes, os porás por maiorais do gado, sobre o que eu tenho.
7 Ra Yosep igham taama Yakop ilam, ve ighuru iyooz ila kinik naagho paam, ve Yakop ighur poia to Maaron izaa tooni.
7 E trouxe José a Jacó, seu pai, e o pôs diante de Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Le isov, ve kinik ighasoni ighe: “Aa olman tsiau, ndaman tsio irau piiz?”
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos são os dias dos anos de tua vida?
9 Yakop iyol aliiŋa ighe: “Yau naleep namin loom izi taan irau ndaman ndiŋndiŋ ee tamoot ee saŋavul (130) wa. Ndaman tsiau katini imin to tibugŋa mako. Ve lepoogh tsiau poia mako. Pataŋani naol indeeŋ ghau.”
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Yakop isavsaav pa kinik le isov, ve ighur poia to Maaron izaa tooni muul, ra ipuli, ve ivot ila.
10 E Jacó abençoou a Faraó e saiu de diante da face de Faraó.
11 Yosep ila igharaat lepoogh to taama, tooghŋa, ve taazi, tomania azuwazŋa ve natuzŋa itaghon kinik aliiŋa. I igham lezi taan sirivu poia kat tau igheen izi taan sirivu to Ramses.
11 E José fez habitar a seu pai e seus irmãos e deu-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Ve i tauu iŋgin taama tomania toŋvetaz tooni pa lezi aniiŋ, itaghon tamtamon piiz tau tileep ila ruum eŋaeŋa.
12 E José sustentou de pão a seu pai, e a seus irmãos, e a toda a casa de seu pai, segundo as suas famílias.
13 Saawe tana, pitool ivot tiina le tiina kat, ve ivaghamunia yes Isipa ve yes Kanaana le tisaghat kat. Pasaa, lezi aniiŋ rigta igheen muul mako.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de maneira que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Tauvene tilala to Yosep pa gholiiŋ lezi aniiŋ, ve i iyauyau maet toozi, ve ighurghuru ilala to kinik.
14 Então, José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Tighamgham tauvene, le Yosep iyauur yes Isipa ve yes Kanaana maet toozi le isov kat. Ra yes Isipa tila to Yosep, ve titaŋ raraini tighe: “O tiina tsiei, maet tsiei raa, isov kat. Ugham lemai aniiŋ sorok! Ighe yo uul ghei mako, ene aat nisov nimataar izi naghom.”
15 Acabando-se, pois, o dinheiro na terra do Egito e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos em tua presença? Porquanto o dinheiro nos falta.
16 Yosep iyol aliŋazi ighe: “Isaav ighe maet tsiam isov kat, o agham ŋgai tsiam tilam, ve aparavol pa lemim aniiŋ.”
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Tauvene ndaman eemon tana, yes tighamgham ŋgai toozi maata maata tilala to Yosep, ve i ighamgham lezi aniiŋ, le iyau suvinia hos, doŋki, makau, sipsip, ve mekmek toozi tisov.
17 Então, trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca de cavalos, e das ovelhas, e das vacas, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano por todo o seu gado.
18 Ndaman tana ilam ila ve ndaman ite, ra yes Isipa timuul tila to Yosep, ve tisaav pani tighe: “O tiina tsiei, pataŋani tsiei, irau niŋgooza payo mako. Ughita. Pitool tane ighengheen soone. Eemon maet tsiei tomania ŋgai tsiei, tauta yo uyauur zi tisov wa. Ve lemai gabua eta muul to nigham payo ne mako. Yei taumai mon ta nilepleep, tomania taan tsiei.
18 E, acabado aquele ano, vieram a ele no segundo ano e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o dinheiro é acabado, e meu senhor possui os animais; nenhuma outra coisa nos ficou diante da face de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra.
19 Tiina tsiei, paita nisov nimatmaat izi naghom pa pitool. Tauvene ughol ghei tomania taan tsiei, ve ugham lemai aniiŋ to nighan, ve ugham lemai uuv, leso nitoov vazoghiiŋ zi. Yei nisov aat nimin besooŋa pa kinik, ve taan tsiei paam imin i le. Leso nimaat sov, ve nileep matamai yaryaare. Ighe yo uul ghei mako, ene pale nisov nimataar, ve taan tsiei igheen sorok.”
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e à nossa terra por pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá semente para que vivamos e não morramos, e a terra não se desole.
20 — ausente —
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome era extrema sobre eles; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 — ausente —
21 E, quanto ao povo, fê-lo passar às cidades, desde uma extremidade da terra do Egito até à outra extremidade.
22 Eemon yes zeran to watooŋrau, yes tigholia taan toozi ila pa Yosep mako. Taan toozi igheen to tauzi. Pasaa, yes tilepleep ila kinik tauu niima.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham porção de Faraó e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso, não venderam a sua terra.
23 — ausente —
23 Então, disse José ao povo: Eis que hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 — ausente —
24 Há de ser, porém, que das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento, e dos que estão nas vossas casas, e para que comam vossos meninos.
25 Yes tilooŋ Yosep saveeŋ tooni, ve tiyok pani tighe: “Tiina tsiei, yo ugham poghani ghei kat. Imin ta yo uul ghei mako, kanaŋ nisov nimataar. Tauvene yei aat nimin besooŋa pa kinik, ve nibees pani toman lolomai poia.”
25 E disseram: A vida nos tens dado; achemos graça aos olhos de meu senhor e seremos servos de Faraó.
26 Tauta Yosep ighur tutuuŋ ee pa yes Isipa tauvene: Murei, ighe mariri ivot, yes aat tilup aniiŋ, mako tivalaghi imin ŋgun liim, ve tighur ŋgun ee imuul ila pa kinik. Eemon yes zeran to watooŋrau, aniiŋ isov tau itumtum ila taan toozi, ene igheen to tauzi. Pasaa, kinik ighol taan toozi imin le mako. Tutuuŋ tane titataghoni soone.
26 José, pois, pôs isto por estatuto, até ao dia de hoje, sobre a terra do Egito: que Faraó tirasse o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Tauvene yes Israela tizila Isip, ve tila tileep izi taan sirivu to Gosen. Tileep ta sewe, ve tamtamon tomania gabua toozi timasa le timin naol kat.
27 Assim, habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen, e nela tomaram possessão, e frutificaram, e multiplicaram-se muito.
28 Yakop ileep izi Isip irau ndaman saŋavul liim ve ru, le ndaman tooni irau ndiŋndiŋ ee, tamoot ru, ve liim ve ru (147).
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 — ausente —
29 Chegando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e disse-lhe: Se agora tenho achado graça aos teus olhos, rogo-te que ponhas a tua mão debaixo da minha coxa, e usa comigo de beneficência e verdade; rogo-te que me não enterres no Egito,
30 — ausente —
30 mas que eu jaza com os meus pais; por isso, me levarás do Egito e me sepultarás na sepultura deles. E ele disse: Farei conforme a tua palavra.
31 Yakop isaav pani muul ighe: “Saveeŋ tau yo umbua tomani ghau na, yau naghe upariaaŋa ila Maaron maata le iyaryaaŋ kat.” Tauvene Yosep ipariaaŋ saveeŋ mbuaaŋ tooni tawe. Ra Yakop ileep ila niia to ghenooŋ, ve itud ve ipait Maaron toman loolo poia.
31 E disse ele: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.