Gênesis 32
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs BKJ
1 Laban ipul zi ve ila, ve Yakop paam ipaburigin laghooŋ tooni muul. Ilaagh ila le aŋela siriv to Maaron tivot tooni izi eez livuugha.
1 E Jacó foi no seu caminho, e os anjos de Deus o encontraram.
2 Yakop ighit zi, ve isaav ighe: “Wai! Ene zaaba to Maaron niazi to lepoogh.” Tauvene iwaat nugh tawe eeza Mahanaim.
2 E quando Jacó os viu, ele disse: Este é o exército de Deus. E ele chamou o nome do lugar Maanaim.
3 Ra imbaaŋ tamtamon siriv ighe tigham aavo ve timuuŋ tila pa toogha Esau tau ilepleep izi taan sirivu to Seir. Taan tawe, eeza ite Edom.
3 E Jacó enviou mensageiros adiante dele a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, região de Edom.
4 I isaav ariaaŋ pazi ighe: “Yam ala avot to tiina tsiau Esau, mako asaav pani aghe: ‘Besooŋa tsio Yakop isaav tauvene: Yesuru waagha Laban tikaria lepoogh wa. Tauta aazne, i ighe imuul ilam.
4 E ele lhes ordenou, dizendo: Assim falareis a meu senhor Esaú: Teu servo Jacó diz assim: Eu habitei como peregrino com Labão, e fiquei lá até agora.
5 I le makau, doŋki, sipsip, mekmek, ve besooŋa zitamoot ve zilivaa katini. Tauvene imbaaŋ ghei nilam to nipaes payo, leso ughamu toman lolom poia.’”
5 E eu tenho bois, e jumentos, rebanhos, e servos, e servas. E eu enviei para dizer a meu senhor para que eu encontre graça aos seus olhos.
6 Yakop isavsaav pazi le isov, ve tila tighita Esau. Tighita le isov, ra timuul tila to Yakop ve tipaes pani tighe: “Yei nila nivot to togham, ta nimuul nilam. Ve ulooŋ! I tomania tamtamon tooni 400 tilaghlaagh tilam tighe tighit ghom.”
6 E os mensageiros retornaram a Jacó, dizendo: Nós chegamos ao teu irmão Esaú, e ele também vem para te encontrar, e quatrocentos homens com ele.
7 Yakop ilooŋ saveeŋ toozi, le roiŋ tiina ighamu ve igham ŋgar naol. Tauvene ivalagh tamtamon tooni tomania ŋgai tooni timin ŋgun ru.
7 Então Jacó ficou muito amedrontado e angustiado, e ele dividiu em dois bandos o povo que estava com ele, e os rebanhos, e o gado, e os camelos,
8 Pasaa, maata iŋgal tauvene: “Isaav ighe Esau ilam, ve ipaburigin malmal ve irav ŋgun ee timaat, ene pale ŋgun ite irau tighau.”
8 e ele disse: Se Esaú vier a um bando e o ferir, então o outro bando que sobrar escapará.
9 Ra Yakop isuŋ pa Maaron ighe: “O Yoova, yo Maaron to tibug Abaram ve tamaŋ Isak. Ulooŋ. Muuŋ, yo taum usaav payau ughe namuul nala pa taan tsiau tomania ziiri waaro tsiau. Ve usaav ughe yo pale ugham poghani ghau ve naleep poia.
9 E Jacó disse: Ó Deus de meu pai Abraão, e Deus de meu pai Isaque, o SENHOR que disse a mim: Torna à tua terra, à tua parentela, e eu te tratarei bem.
10 Maaron, yau besooŋa tsio. Muuŋ, saawe tau nambut yaa Yordan ve nala, yau leg gabua eta mako. Nakis titi mon ve nalaagh. Eemon yo lolom isaghav ghau, ve ugham poghani ghau kat itaghon saveeŋ mbuaaŋ tsio. Tauta aazne, namuul nalam tomania ŋgun tintiina ru tane. Yau poiag irau to ugham ŋgar tauvene payau mako.
10 Eu não sou digno da menor de todas as misericórdias, e de toda a verdade, que tu tens mostrado ao teu servo, porque com meu cajado passei este Jordão, e agora eu me tornei dois bandos.
11 O Maaron, yau naghason ghom. Ugham mulin ghau ila toghag Esau niima. Pa yau naroi pani kat. Pale ilam ve ipaburigin malmal payau tomania azuwagŋa ve natugŋa, ve irav ghei nisov nimatmaat.
11 Livra-me, rogo-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque eu o temo, para que ele não venha e me fira, e a mãe com os filhos.
12 Maaron, matam iŋgal saveeŋ tau umbua tomani ghau. Yo usaav payau ughe pale ugham poghani ghau, ve ugham paaghu tsiau timasa timin naol le irau tinin zi mako, imin sausau to te.”
12 E tu disseste: Eu certamente te farei bem, e farei tua semente como a areia do mar, que não pode ser enumerada por ser uma multidão.
13 Yakop isuŋ le isov, ve ileep izi nugh tawe pa mboŋ. Mboŋoozo ra, ivureer ŋgai siriv tila soghan ighe ipamuuŋ zi tila pa toogha Esau.
13 E ele pernoitou ali aquela mesma noite, e tomou do que veio à sua mão por presente para Esaú, seu irmão:
14 Ŋgai tauvene: Mekmek upin tamoot saŋavul (200), ve zitamoot tamoot ee (20). Sipsip upin tamoot saŋavul (200), ve zitamoot tamoot ee (20).
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 Kamel upin tamoot ee saŋavul (30) tomania natuzŋa. Makau upin tamoot ru (40), ve zitamoot saŋavul (10). Ve doŋki upin tamoot ee (20) ve zitamoot saŋavul (10).
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Yakop ighur ŋgai tawe tila ŋgun ŋgun, ve ighur zi tila besooŋa tooni siriv nimazi, ve isaav pazi ighe: “Yam amuuŋ. Eemon alup gham pa laghooŋ sov. Alaagh soghan soghan pa taumim.”
16 E ele os entregou na mão de seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante de mim, e deixai espaço entre rebanho e rebanho.
17 Ve Yakop isaav ariaaŋ pa besooŋa tau ilaagh muŋgaaŋ na tauvene: “Isaav ighe toghag Esau ilam le izaa tsio, ve ighason ghom ighe: ‘Yo besooŋa to sei? Ve ula sindei? Ve ŋgai ŋgun tana to sei?’
17 E ele ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és tu? E para onde vais? E de quem são estes diante de ti?
18 Ighe i ighason ghom tauvene, o uyol aliiŋa ughe: ‘Ŋgai tane, to besooŋa tsio Yakop. I ighe igham zi sorok pa tiina tooni Esau. I tauu ilaghlaagh murei.’”
18 Então tu dirás: Eles são de teu servo Jacó. É um presente enviado ao meu senhor Esaú; e eis que ele também está atrás de nós.
19 Yakop igham saveeŋ raraate pa besooŋa tooni tau imin ru na, ve ite tau imin tol, ve besooŋa tooni tisov tau matazi pa ŋgai ŋgun ŋgun tana ve tigham zi gha tila. Ve isaav pazi tauvene: “Yam ala azaa to toghag Esau, mako asavia saveeŋ raraate mon pani.
19 E assim ele ordenou ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que seguiram os rebanhos, dizendo: Desta maneira falareis a Esaú, quando o encontrardes.
20 Ve asaav pani aghe: ‘Tiina, besooŋa tsio Yakop ilaghlaagh murei.’” Yakop igham tauvene pasaa, maata iŋgal ighe: “Yau aat nagham gabua naol tane imuuŋ ila pani sorok. Leso nagharaat loolo, ve saawe tau nala peria tooni, i aat loolo poia payau.”
20 E dizei além disso: Eis que teu servo Jacó está atrás de nós. Porque ele disse: Eu vou apaziguá-lo com o presente que vai adiante de mim, e depois eu verei a sua face, porventura ele me aceitará.
21 Tauvene gabua naol tau Yakop ighe igham pa toogha na, i ipamuuŋ zi timuuŋ tila. Eemon i tauu ileep izi nugh tana pa mboŋ.
21 Assim foi o presente antes dele, e ele mesmo pernoitou aquela noite no acampamento.
22 Mboŋ eemon tana, Yakop iburig, ve igham azauŋa tauu ru tomania azauŋa zazagheeŋ ru, ve natŋa saŋavul ve ee. Tila titaghon maghat to yaa Yabok ve tila tivool pa paaŋa ite.
22 E ele levantou-se naquela noite, e tomou suas duas mulheres, e suas duas servas, e seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 — ausente —
23 E ele os tomou, e os enviou a passar o ribeiro, e enviou o que ele tinha.
24 — ausente —
24 E Jacó foi deixado só. E ali lutou com ele um homem até o romper do dia.
25 Ŋeer tawe ighita ighe i tapiri irau to iliiv Yakop mako. Tauvene irav Yakop ŋgoi le seŋgaaŋa imazugh.
25 E quando este viu que não prevalecia contra ele, tocou a junta de sua coxa. E se desconjuntou a junta de sua coxa, enquanto lutava com ele.
26 Ra isaav pani ighe: “Upul ghau nala. Pa nughizau tane.”
26 E ele disse: Deixa-me ir, pois o dia já rompe. E ele disse: Eu não te deixarei ir, a não ser que me abençoes.
27 Tauvene ŋeer tana ighasoni ighe: “Ezam sei?”
27 E ele lhe disse: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Ŋeer tana isaav pani muul ighe: “Yo aat ezam Yakop muul mako. Aat tiwaat ghom Israel. Pasaa, yamru Maaron ve tamtamon avatovai tapirimim le uliiv zi wa.”
28 E disse-lhe: Teu nome não será mais chamado Jacó, mas Israel, porque como um príncipe tu tens poder com Deus e com homens, e prevaleceste.
29 Ra Yakop ighason ŋeer tana ighe: “Ezam sei?”
29 E Jacó lhe perguntou, e disse: Dize-me, rogo-te, teu nome. E ele disse: Por que é que tu perguntas o meu nome? E ele o abençoou ali.
30 Yakop iburig ve isaav ighe: “Aazne, yau naghita Maaron naagho pa matag, eemon namaat mako.” Tauvene iwaat nugh tawe eeza Peniel.
30 E Jacó chamou o nome do lugar Peniel, pois eu tenho visto a Deus face a face, e a minha vida foi preservada.
31 Aaz izaa peria, ve Yakop ipul nugh Peniel, ve ilaagh sadiŋ sadiŋia gha ila. Pasaa, ŋgoi seŋgaaŋa imazugh.
31 E quando ele passou por Peniel, o sol se levantou sobre ele, e ele manquejava da sua coxa.
32 Puughu tane, ta muuŋ ve ilam aazne, yes Israela irau tighan ŋgai miiza tau ipaak ila tuua to ŋgoi ne mako. Pasaa, ŋeer tawe irav Yakop ŋgoi le imazugh.
32 Por isso os filhos de Israel não comem, até o dia de hoje, do nervo que está sobre a juntura da coxa, porque ele tocou a juntura da coxa de Jacó no tendão que se encolheu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.