Gênesis 32
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ARC
1 Laban ipul zi ve ila, ve Yakop paam ipaburigin laghooŋ tooni muul. Ilaagh ila le aŋela siriv to Maaron tivot tooni izi eez livuugha.
1 E foi também Jacó o seu caminho, e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Yakop ighit zi, ve isaav ighe: “Wai! Ene zaaba to Maaron niazi to lepoogh.” Tauvene iwaat nugh tawe eeza Mahanaim.
2 E Jacó disse, quando os viu: Este é o exército de Deus. E chamou o nome daquele lugar Maanaim.
3 Ra imbaaŋ tamtamon siriv ighe tigham aavo ve timuuŋ tila pa toogha Esau tau ilepleep izi taan sirivu to Seir. Taan tawe, eeza ite Edom.
3 E enviou Jacó mensageiros diante da sua face a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 I isaav ariaaŋ pazi ighe: “Yam ala avot to tiina tsiau Esau, mako asaav pani aghe: ‘Besooŋa tsio Yakop isaav tauvene: Yesuru waagha Laban tikaria lepoogh wa. Tauta aazne, i ighe imuul ilam.
4 E ordenou-lhes, dizendo: Assim direis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão e me detive lá até agora.
5 I le makau, doŋki, sipsip, mekmek, ve besooŋa zitamoot ve zilivaa katini. Tauvene imbaaŋ ghei nilam to nipaes payo, leso ughamu toman lolom poia.’”
5 E tenho bois, e jumentos, e ovelhas, e servos, e servas; e enviei para o anunciar a meu senhor, para que ache graça a teus olhos.
6 Yakop isavsaav pazi le isov, ve tila tighita Esau. Tighita le isov, ra timuul tila to Yakop ve tipaes pani tighe: “Yei nila nivot to togham, ta nimuul nilam. Ve ulooŋ! I tomania tamtamon tooni 400 tilaghlaagh tilam tighe tighit ghom.”
6 E os mensageiros tornaram a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; e também ele vem a encontrar-te, e quatrocentos varões com ele.
7 Yakop ilooŋ saveeŋ toozi, le roiŋ tiina ighamu ve igham ŋgar naol. Tauvene ivalagh tamtamon tooni tomania ŋgai tooni timin ŋgun ru.
7 Então, Jacó temeu muito e angustiou-se; e repartiu em dois bandos o povo que com ele estava, e as ovelhas, e as vacas, e os camelos.
8 Pasaa, maata iŋgal tauvene: “Isaav ighe Esau ilam, ve ipaburigin malmal ve irav ŋgun ee timaat, ene pale ŋgun ite irau tighau.”
8 Porque dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Ra Yakop isuŋ pa Maaron ighe: “O Yoova, yo Maaron to tibug Abaram ve tamaŋ Isak. Ulooŋ. Muuŋ, yo taum usaav payau ughe namuul nala pa taan tsiau tomania ziiri waaro tsiau. Ve usaav ughe yo pale ugham poghani ghau ve naleep poia.
9 Disse mais Jacó: Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó Senhor , que me disseste: Torna à tua terra e à tua parentela, e far-te-ei bem;
10 Maaron, yau besooŋa tsio. Muuŋ, saawe tau nambut yaa Yordan ve nala, yau leg gabua eta mako. Nakis titi mon ve nalaagh. Eemon yo lolom isaghav ghau, ve ugham poghani ghau kat itaghon saveeŋ mbuaaŋ tsio. Tauta aazne, namuul nalam tomania ŋgun tintiina ru tane. Yau poiag irau to ugham ŋgar tauvene payau mako.
10 menor sou eu que todas as beneficências e que toda a fidelidade que tiveste com teu servo; porque com meu cajado passei este Jordão e, agora, me tornei em dois bandos.
11 O Maaron, yau naghason ghom. Ugham mulin ghau ila toghag Esau niima. Pa yau naroi pani kat. Pale ilam ve ipaburigin malmal payau tomania azuwagŋa ve natugŋa, ve irav ghei nisov nimatmaat.
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque o temo, para que porventura não venha e me fira e a mãe com os filhos.
12 Maaron, matam iŋgal saveeŋ tau umbua tomani ghau. Yo usaav payau ughe pale ugham poghani ghau, ve ugham paaghu tsiau timasa timin naol le irau tinin zi mako, imin sausau to te.”
12 E tu o disseste: Certamente te farei bem e farei a tua semente como a areia do mar, que, pela multidão, não se pode contar.
13 Yakop isuŋ le isov, ve ileep izi nugh tawe pa mboŋ. Mboŋoozo ra, ivureer ŋgai siriv tila soghan ighe ipamuuŋ zi tila pa toogha Esau.
13 E passou ali aquela noite; e tomou, do que lhe veio à sua mão, um presente para seu irmão Esaú:
14 Ŋgai tauvene: Mekmek upin tamoot saŋavul (200), ve zitamoot tamoot ee (20). Sipsip upin tamoot saŋavul (200), ve zitamoot tamoot ee (20).
14 duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 Kamel upin tamoot ee saŋavul (30) tomania natuzŋa. Makau upin tamoot ru (40), ve zitamoot saŋavul (10). Ve doŋki upin tamoot ee (20) ve zitamoot saŋavul (10).
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos; vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Yakop ighur ŋgai tawe tila ŋgun ŋgun, ve ighur zi tila besooŋa tooni siriv nimazi, ve isaav pazi ighe: “Yam amuuŋ. Eemon alup gham pa laghooŋ sov. Alaagh soghan soghan pa taumim.”
16 E deu-o na mão dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante da minha face e ponde espaço entre rebanho e rebanho.
17 Ve Yakop isaav ariaaŋ pa besooŋa tau ilaagh muŋgaaŋ na tauvene: “Isaav ighe toghag Esau ilam le izaa tsio, ve ighason ghom ighe: ‘Yo besooŋa to sei? Ve ula sindei? Ve ŋgai ŋgun tana to sei?’
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és, para onde vais, de quem são estes diante da tua face?
18 Ighe i ighason ghom tauvene, o uyol aliiŋa ughe: ‘Ŋgai tane, to besooŋa tsio Yakop. I ighe igham zi sorok pa tiina tooni Esau. I tauu ilaghlaagh murei.’”
18 Então, dirás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú; e eis que ele mesmo vem também atrás de nós.
19 Yakop igham saveeŋ raraate pa besooŋa tooni tau imin ru na, ve ite tau imin tol, ve besooŋa tooni tisov tau matazi pa ŋgai ŋgun ŋgun tana ve tigham zi gha tila. Ve isaav pazi tauvene: “Yam ala azaa to toghag Esau, mako asavia saveeŋ raraate mon pani.
19 E ordenou também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás dos rebanhos, dizendo: Conforme esta mesma palavra, falareis a Esaú, quando o achardes.
20 Ve asaav pani aghe: ‘Tiina, besooŋa tsio Yakop ilaghlaagh murei.’” Yakop igham tauvene pasaa, maata iŋgal ighe: “Yau aat nagham gabua naol tane imuuŋ ila pani sorok. Leso nagharaat loolo, ve saawe tau nala peria tooni, i aat loolo poia payau.”
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Eu o aplacarei com o presente que vai diante de mim e, depois, verei a sua face; porventura aceitará a minha face.
21 Tauvene gabua naol tau Yakop ighe igham pa toogha na, i ipamuuŋ zi timuuŋ tila. Eemon i tauu ileep izi nugh tana pa mboŋ.
21 Assim, passou o presente diante da sua face; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 Mboŋ eemon tana, Yakop iburig, ve igham azauŋa tauu ru tomania azauŋa zazagheeŋ ru, ve natŋa saŋavul ve ee. Tila titaghon maghat to yaa Yabok ve tila tivool pa paaŋa ite.
22 E levantou-se aquela mesma noite, e tomou as suas duas mulheres, e as suas duas servas, e os seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 — ausente —
23 E tomou-os e fê-los passar o ribeiro; e fez passar tudo o que tinha.
24 — ausente —
24 Jacó, porém, ficou só; e lutou com ele um varão, até que a alva subia.
25 Ŋeer tawe ighita ighe i tapiri irau to iliiv Yakop mako. Tauvene irav Yakop ŋgoi le seŋgaaŋa imazugh.
25 E, vendo que não prevalecia contra ele, tocou a juntura de sua coxa; e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, lutando com ele.
26 Ra isaav pani ighe: “Upul ghau nala. Pa nughizau tane.”
26 E disse: Deixa-me ir, porque já a alva subiu. Porém ele disse: Não te deixarei ir, se me não abençoares.
27 Tauvene ŋeer tana ighasoni ighe: “Ezam sei?”
27 E disse-lhe: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Ŋeer tana isaav pani muul ighe: “Yo aat ezam Yakop muul mako. Aat tiwaat ghom Israel. Pasaa, yamru Maaron ve tamtamon avatovai tapirimim le uliiv zi wa.”
28 Então, disse: Não se chamará mais o teu nome Jacó, mas Israel, pois, como príncipe, lutaste com Deus e com os homens e prevaleceste.
29 Ra Yakop ighason ŋeer tana ighe: “Ezam sei?”
29 E Jacó lhe perguntou e disse: Dá-me, peço-te, a saber o teu nome. E disse: Por que perguntas pelo meu nome? E abençoou-o ali.
30 Yakop iburig ve isaav ighe: “Aazne, yau naghita Maaron naagho pa matag, eemon namaat mako.” Tauvene iwaat nugh tawe eeza Peniel.
30 E chamou Jacó o nome daquele lugar Peniel, porque dizia: Tenho visto a Deus face a face, e a minha alma foi salva.
31 Aaz izaa peria, ve Yakop ipul nugh Peniel, ve ilaagh sadiŋ sadiŋia gha ila. Pasaa, ŋgoi seŋgaaŋa imazugh.
31 E saiu-lhe o sol, quando passou a Peniel; e manquejava da sua coxa.
32 Puughu tane, ta muuŋ ve ilam aazne, yes Israela irau tighan ŋgai miiza tau ipaak ila tuua to ŋgoi ne mako. Pasaa, ŋeer tawe irav Yakop ŋgoi le imazugh.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem o nervo encolhido, que está sobre a juntura da coxa, até o dia de hoje, porquanto ele tocara a juntura da coxa de Jacó no nervo encolhido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.