Gênesis 32

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Laban ipul zi ve ila, ve Yakop paam ipaburigin laghooŋ tooni muul. Ilaagh ila le aŋela siriv to Maaron tivot tooni izi eez livuugha.
1 Também Jacó seguiu o seu caminho, e anjos de Deus lhe saíram a encontrá-lo.
2 Yakop ighit zi, ve isaav ighe: “Wai! Ene zaaba to Maaron niazi to lepoogh.” Tauvene iwaat nugh tawe eeza Mahanaim.
2 Quando os viu, disse: Este é o acampamento de Deus. E chamou àquele lugar Maanaim.
3 Ra imbaaŋ tamtamon siriv ighe tigham aavo ve timuuŋ tila pa toogha Esau tau ilepleep izi taan sirivu to Seir. Taan tawe, eeza ite Edom.
3 Então, Jacó enviou mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom,
4 I isaav ariaaŋ pazi ighe: “Yam ala avot to tiina tsiau Esau, mako asaav pani aghe: ‘Besooŋa tsio Yakop isaav tauvene: Yesuru waagha Laban tikaria lepoogh wa. Tauta aazne, i ighe imuul ilam.
4 e lhes ordenou: Assim falareis a meu senhor Esaú: Teu servo Jacó manda dizer isto: Como peregrino morei com Labão, em cuja companhia fiquei até agora.
5 I le makau, doŋki, sipsip, mekmek, ve besooŋa zitamoot ve zilivaa katini. Tauvene imbaaŋ ghei nilam to nipaes payo, leso ughamu toman lolom poia.’”
5 Tenho bois, jumentos, rebanhos, servos e servas; mando comunicá-lo a meu senhor, para lograr mercê à sua presença.
6 Yakop isavsaav pazi le isov, ve tila tighita Esau. Tighita le isov, ra timuul tila to Yakop ve tipaes pani tighe: “Yei nila nivot to togham, ta nimuul nilam. Ve ulooŋ! I tomania tamtamon tooni 400 tilaghlaagh tilam tighe tighit ghom.”
6 Voltaram os mensageiros a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; também ele vem de caminho para se encontrar contigo, e quatrocentos homens com ele.
7 Yakop ilooŋ saveeŋ toozi, le roiŋ tiina ighamu ve igham ŋgar naol. Tauvene ivalagh tamtamon tooni tomania ŋgai tooni timin ŋgun ru.
7 Então, Jacó teve medo e se perturbou; dividiu em dois bandos o povo que com ele estava, e os rebanhos, e os bois, e os camelos.
8 Pasaa, maata iŋgal tauvene: “Isaav ighe Esau ilam, ve ipaburigin malmal ve irav ŋgun ee timaat, ene pale ŋgun ite irau tighau.”
8 Pois disse: Se vier Esaú a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Ra Yakop isuŋ pa Maaron ighe: “O Yoova, yo Maaron to tibug Abaram ve tamaŋ Isak. Ulooŋ. Muuŋ, yo taum usaav payau ughe namuul nala pa taan tsiau tomania ziiri waaro tsiau. Ve usaav ughe yo pale ugham poghani ghau ve naleep poia.
9 E orou Jacó: Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó Senhor , que me disseste: Torna à tua terra e à tua parentela, e te farei bem;
10 Maaron, yau besooŋa tsio. Muuŋ, saawe tau nambut yaa Yordan ve nala, yau leg gabua eta mako. Nakis titi mon ve nalaagh. Eemon yo lolom isaghav ghau, ve ugham poghani ghau kat itaghon saveeŋ mbuaaŋ tsio. Tauta aazne, namuul nalam tomania ŋgun tintiina ru tane. Yau poiag irau to ugham ŋgar tauvene payau mako.
10 sou indigno de todas as misericórdias e de toda a fidelidade que tens usado para com teu servo; pois com apenas o meu cajado atravessei este Jordão; já agora sou dois bandos.
11 O Maaron, yau naghason ghom. Ugham mulin ghau ila toghag Esau niima. Pa yau naroi pani kat. Pale ilam ve ipaburigin malmal payau tomania azuwagŋa ve natugŋa, ve irav ghei nisov nimatmaat.
11 Livra-me das mãos de meu irmão Esaú, porque eu o temo, para que não venha ele matar-me e as mães com os filhos.
12 Maaron, matam iŋgal saveeŋ tau umbua tomani ghau. Yo usaav payau ughe pale ugham poghani ghau, ve ugham paaghu tsiau timasa timin naol le irau tinin zi mako, imin sausau to te.”
12 E disseste: Certamente eu te farei bem e dar-te-ei a descendência como a areia do mar, que, pela multidão, não se pode contar.
13 Yakop isuŋ le isov, ve ileep izi nugh tawe pa mboŋ. Mboŋoozo ra, ivureer ŋgai siriv tila soghan ighe ipamuuŋ zi tila pa toogha Esau.
13 E, tendo passado ali aquela noite, separou do que tinha um presente para seu irmão Esaú:
14 Ŋgai tauvene: Mekmek upin tamoot saŋavul (200), ve zitamoot tamoot ee (20). Sipsip upin tamoot saŋavul (200), ve zitamoot tamoot ee (20).
14 duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 Kamel upin tamoot ee saŋavul (30) tomania natuzŋa. Makau upin tamoot ru (40), ve zitamoot saŋavul (10). Ve doŋki upin tamoot ee (20) ve zitamoot saŋavul (10).
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez touros; vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Yakop ighur ŋgai tawe tila ŋgun ŋgun, ve ighur zi tila besooŋa tooni siriv nimazi, ve isaav pazi ighe: “Yam amuuŋ. Eemon alup gham pa laghooŋ sov. Alaagh soghan soghan pa taumim.”
16 Entregou-os às mãos dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse aos servos: Passai adiante de mim e deixai espaço entre rebanho e rebanho.
17 Ve Yakop isaav ariaaŋ pa besooŋa tau ilaagh muŋgaaŋ na tauvene: “Isaav ighe toghag Esau ilam le izaa tsio, ve ighason ghom ighe: ‘Yo besooŋa to sei? Ve ula sindei? Ve ŋgai ŋgun tana to sei?’
17 Ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar: De quem és, para onde vais, de quem são estes diante de ti?
18 Ighe i ighason ghom tauvene, o uyol aliiŋa ughe: ‘Ŋgai tane, to besooŋa tsio Yakop. I ighe igham zi sorok pa tiina tooni Esau. I tauu ilaghlaagh murei.’”
18 Responderás: São de teu servo Jacó; é presente que ele envia a meu senhor Esaú; e eis que ele mesmo vem vindo atrás de nós.
19 Yakop igham saveeŋ raraate pa besooŋa tooni tau imin ru na, ve ite tau imin tol, ve besooŋa tooni tisov tau matazi pa ŋgai ŋgun ŋgun tana ve tigham zi gha tila. Ve isaav pazi tauvene: “Yam ala azaa to toghag Esau, mako asavia saveeŋ raraate mon pani.
19 Ordenou também ao segundo, ao terceiro e a todos os que vinham conduzindo os rebanhos: Falareis desta maneira a Esaú, quando vos encontrardes com ele.
20 Ve asaav pani aghe: ‘Tiina, besooŋa tsio Yakop ilaghlaagh murei.’” Yakop igham tauvene pasaa, maata iŋgal ighe: “Yau aat nagham gabua naol tane imuuŋ ila pani sorok. Leso nagharaat loolo, ve saawe tau nala peria tooni, i aat loolo poia payau.”
20 Direis assim: Eis que o teu servo Jacó vem vindo atrás de nós. Porque dizia consigo mesmo: Eu o aplacarei com o presente que me antecede, depois o verei; porventura me aceitará a presença.
21 Tauvene gabua naol tau Yakop ighe igham pa toogha na, i ipamuuŋ zi timuuŋ tila. Eemon i tauu ileep izi nugh tana pa mboŋ.
21 Assim, passou o presente para diante dele; ele, porém, ficou aquela noite no acampamento.
22 Mboŋ eemon tana, Yakop iburig, ve igham azauŋa tauu ru tomania azauŋa zazagheeŋ ru, ve natŋa saŋavul ve ee. Tila titaghon maghat to yaa Yabok ve tila tivool pa paaŋa ite.
22 Levantou-se naquela mesma noite, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e transpôs o vau de Jaboque.
23 — ausente —
23 Tomou-os e fê-los passar o ribeiro; fez passar tudo o que lhe pertencia,
24 — ausente —
24 ficando ele só; e lutava com ele um homem, até ao romper do dia.
25 Ŋeer tawe ighita ighe i tapiri irau to iliiv Yakop mako. Tauvene irav Yakop ŋgoi le seŋgaaŋa imazugh.
25 Vendo este que não podia com ele, tocou-lhe na articulação da coxa; deslocou-se a junta da coxa de Jacó, na luta com o homem.
26 Ra isaav pani ighe: “Upul ghau nala. Pa nughizau tane.”
26 Disse este: Deixa-me ir, pois já rompeu o dia. Respondeu Jacó: Não te deixarei ir se me não abençoares.
27 Tauvene ŋeer tana ighasoni ighe: “Ezam sei?”
27 Perguntou-lhe, pois: Como te chamas? Ele respondeu: Jacó.
28 Ŋeer tana isaav pani muul ighe: “Yo aat ezam Yakop muul mako. Aat tiwaat ghom Israel. Pasaa, yamru Maaron ve tamtamon avatovai tapirimim le uliiv zi wa.”
28 Então, disse: Já não te chamarás Jacó, e sim Israel, pois como príncipe lutaste com Deus e com os homens e prevaleceste.
29 Ra Yakop ighason ŋeer tana ighe: “Ezam sei?”
29 Tornou Jacó: Dize, rogo-te, como te chamas? Respondeu ele: Por que perguntas pelo meu nome? E o abençoou ali.
30 Yakop iburig ve isaav ighe: “Aazne, yau naghita Maaron naagho pa matag, eemon namaat mako.” Tauvene iwaat nugh tawe eeza Peniel.
30 Àquele lugar chamou Jacó Peniel, pois disse: Vi a Deus face a face, e a minha vida foi salva.
31 Aaz izaa peria, ve Yakop ipul nugh Peniel, ve ilaagh sadiŋ sadiŋia gha ila. Pasaa, ŋgoi seŋgaaŋa imazugh.
31 Nasceu-lhe o sol, quando ele atravessava Peniel; e manquejava de uma coxa.
32 Puughu tane, ta muuŋ ve ilam aazne, yes Israela irau tighan ŋgai miiza tau ipaak ila tuua to ŋgoi ne mako. Pasaa, ŋeer tawe irav Yakop ŋgoi le imazugh.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem, até hoje, o nervo do quadril, na articulação da coxa, porque o homem tocou a articulação da coxa de Jacó no nervo do quadril.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.