Gênesis 30
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NAA
1 Rael ighita ighe i irau ipoop Yakop le naatu eta mako. Tauvene iriu toghliva, ve isaav pa Yakop ighe: “Ugham leg natug eta lak! Ighe mako, yau aat namaat!”
1 Quando Raquel viu que não dava filhos a Jacó, teve ciúmes de sua irmã e disse a Jacó: — Dê-me filhos, do contrário morrerei.
2 Yakop ilooŋ saveeŋ tane, le aate yavyav. Tauvene isaav pa Rael ighe: “Wai! Yau Maaron gha leso nagharaat apom ve upoop? Maaron tauu, ta ipoon apom.”
2 Então Jacó ficou irado com Raquel e disse: — Será que eu estou em lugar de Deus, que a impediu de ter filhos?
3 Rael isaav pani muul ighe: “Poia. Ughita. Besooŋa tsiau livaa Bila ilepleep. Ughamu ve yamru agheen. Leso ipoop leg natug eta.”
3 Então Raquel disse: — Eis aqui Bila, minha serva; tenha relações com ela, para que dê à luz e eu traga filhos ao meu colo por meio dela.
4 Tauvene Rael ighur besooŋa tooni livaa ila to Yakop ve yesuru tigheen.
4 Assim, Raquel lhe deu Bila, sua serva, por mulher; e Jacó teve relações com ela.
5 Ra Bila aapo, ve ipoop Yakop le naatu tamoot ee.
5 Bila ficou grávida e deu à luz um filho a Jacó.
6 Tauvene Rael isaav ighe: “Aa, ŋgarig gha Maaron igabiiz ghau ighe yau leg sosor eta mako. Pa i ilooŋ suŋuuŋ tsiau, ve igham leg natug tamoot tane.” Tauta iwaat naatu tawe eeza Dan.
6 Então Raquel disse: — Deus me fez justiça; ouviu a minha voz e me deu um filho. Por isso lhe chamou Dã.
7 Tilepleep le Bila aapo muul, ve ipoop naatu ite imin ru.
7 Outra vez Bila, serva de Raquel, ficou grávida e deu à luz o segundo filho a Jacó.
8 Tauvene Rael isaav ighe: “Yeiru toghag liva nivatovai tapirimai ve naparav ariaaŋ le naliivo wa.” Tauta iwaat naatu tawe eeza Naptali.
8 Raquel disse: — Com grandes lutas tenho competido com minha irmã e consegui vencer. Por isso deu ao filho o nome de Naftali.
9 Lea ighita ighe saawe tooni to popaaŋ, ene isov. Tauvene ighur besooŋa tooni livaa Silpa ila to Yakop leso imin zazagheeŋ ite.
9 Quando Lia viu que ela mesma tinha cessado de ter filhos, tomou a sua serva Zilpa e a deu a Jacó por mulher.
10 — ausente —
10 Zilpa, serva de Lia, deu a Jacó um filho.
11 — ausente —
11 Lia disse: — Afortunada! E deu ao filho o nome de Gade.
12 Tilepleep le Silpa, tau besooŋa livaa to Lea na, ipoop Yakop le naatu tamoot ite imin ru.
12 Depois, Zilpa, serva de Lia, deu o segundo filho a Jacó.
13 Tauvene Lea isaav ighe: “Aazne, yau lolog poia kat! Ve yes zilivaa to nughei paam pale lolozi poia tomani ghau.” Tauta Lea iwaat naatu tawe eeza Aser.
13 Então Lia disse: — É a minha felicidade! Porque as mulheres dirão que sou feliz. E lhe deu o nome de Aser.
14 Saawe ee tau tiluplup wit anooŋa, Ruben ilaghlaagh ila uum loolo, le ighita waar anooŋa siriv, ve iyau zi ila pa tiina Lea. Gabua tawe, yes tighur ila tighe ipazaagh zitamoot ve zilivaa, leso tigheen ve zilivaa apozi. Rael ighita, ve isaav pa Lea ighe: “Ai, kaut tau natum ighamu na, ugham leg siriv ilam!”
14 Nos dias da colheita do trigo, Rúben saiu e achou umas mandrágoras no campo. Ele as trouxe para Lia, sua mãe. Então Raquel disse a Lia: — Dê-me algumas das mandrágoras que o seu filho trouxe.
15 Eemon Lea iyol aliiŋa ighe: “Wai! Yo ugham azuwag ipul ghau wa. Ve aazne ughe ugham gabua to natug tane paam? Ene aat mako kat!”
15 Mas Lia respondeu: — Você acha pouco o fato de ter tomado de mim o marido? Vai tomar também as mandrágoras de meu filho? Raquel respondeu: — Ele poderá ter relações com você esta noite, em troca das mandrágoras de seu filho.
16 Ravrav izi, ra Yakop imuul ilam nughei, ve Lea iŋaruini ila, ve isaav pani ighe: “Ulooŋ. Mboŋ aazne, yo aat ulam tsiau. Pa yau naghol ghom pa waar anooŋa to natug wa.” Tauvene mboŋ tana, Yakop ila to Lea, ve yesuru tigheen.
16 À tarde, quando Jacó voltava do campo, Lia saiu ao encontro dele e lhe disse: — Esta noite você terá relações comigo, pois eu aluguei você pelas mandrágoras de meu filho. E naquela noite Jacó teve relações com ela.
17 Maaron ilooŋ suŋuuŋ to Lea, ve ighamu aapo muul, ve ipoop naatu tamoot ite imin liim.
17 Deus ouviu Lia, ela ficou grávida e deu à luz o quinto filho.
18 Tauvene Lea isaav ighe: “Yau naghur besooŋa tsiau livaa ila to azuwag, tauta Maaron igham leg atuya poia tane.” Tauvene iwaat naatu tawe eeza Isakar.
18 Então Lia disse: — Deus me recompensou, porque dei a minha serva ao meu marido. E deu ao filho o nome de Issacar.
19 Tilepleep le Lea aapo muul, ve ipoop naatu tamoot ite imin liim ve ee.
19 E Lia engravidou mais uma vez e deu a Jacó o sexto filho.
20 Ve isaav ighe: “Aazne, Maaron igham leg gabua poia ee. Tauvene azuwag aat loolo imuul payau ve ipakur ghau. Pasaa, yau napoop le natŋa liim ve ee wa.” Tauta iwaat naatu tawe eeza Zebulun.
20 E disse: — Deus me concedeu excelente dádiva. Agora meu marido vai permanecer comigo, porque lhe dei seis filhos. E ela deu ao filho o nome de Zebulom.
21 Murei ra, Lea ipoop livaa ee, ve iwaat eeza Dina.
21 Depois disto, deu à luz uma filha e lhe chamou Diná.
22 — ausente —
22 Deus lembrou-se de Raquel, ouviu-a e a fez fecunda.
23 — ausente —
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. Então disse: — Deus tirou de mim o meu vexame.
24 Eemon naghe i igham leg natug tamoot ite paam, o poia.” Tauvene iwaat naatu tawe eeza Yosep.
24 E deu ao filho o nome de José, dizendo: — Que o
25 Rael ipoop Yosep le isov, ra Yakop isaav pa Laban ighe: “Olman, naghe uyok payau, leso namuul nala pa nugh tsiau ve taan tsiau.
25 Depois que Raquel deu à luz José, Jacó disse a Labão: — Deixe-me voltar ao meu lugar e à minha terra.
26 Yo uwatagh: Yau nakaria uraat payo wa. Tauvene upul azuwagŋa toman natugŋa leso niburig nila. Pa uraat tau nagham payo na, tauta naghol zi ilat tsio wa.”
26 Dê-me os meus filhos e as mulheres, pelas quais trabalhei para o senhor, e partirei. O senhor sabe muito bem quanto e de que maneira o servi.
27 Eemon Laban iyol aliiŋa ighe: “Wai waghag! Ituru taleep rig o. Pa yau naghe nasaav payo pa gabua ee. Gabua siriv tivot timin ilaal payau, ve naghilaal naghe yo ndamom payau, tauta poia to Maaron izaa tsiau ve leg gabua naol.
27 Labão lhe respondeu: — Se puder me fazer este favor, peço que fique comigo. Descobri por meio de adivinhações que o
28 Tauvene naghe naŋguruut ghom uleep tomani ghau. Aiyo, usaav ghazooŋa payau. Lolom ughe nagham saa gabua imin lem atuya leso ituru taleep?”
28 E Labão continuou: — Fixe o seu salário, que eu pagarei.
29 Yakop iyol aliiŋa ighe: “Taum uwatagh wa. Yau nakaria uraat payo. Tauta ŋgai tsio timasa timin naol.
29 Então Jacó disse: — O senhor sabe como tenho trabalhado e como cuidei do seu gado.
30 Muuŋ, lem ŋgai naol mako. Eemon yau nalam naleep tomani ghom, tauta ŋgai tsio timasa timin naol kat. Tauvene yau, tauta poia to Maaron tau izaa tsio. Pale ŋeez o nagham uraat to nauul azuwagŋa ve natugŋa?”
30 Porque o pouco que o senhor tinha antes de eu chegar foi aumentado grandemente; e o Senhor Deus o abençoou com o meu trabalho. Mas quando vou começar a trabalhar também por minha própria casa?
31 — ausente —
31 Labão perguntou a Jacó: — Quanto você quer que eu lhe dê? Jacó respondeu: — Não precisa me dar nada. Voltarei a apascentar e a guardar o seu rebanho, se o senhor concordar com isto:
32 — ausente —
32 Passarei hoje por todo o seu rebanho, separando para mim todas as ovelhas salpicadas e malhadas, todos os cordeiros negros, e todas as cabras malhadas e salpicadas. Isto será o meu salário.
33 Ve murei, yo irau ulam ughita ŋgai tau tileep tomani ghau ne, leso uwatagh ughe yau ŋeer to umbuuŋ mako. Ene atuya tau yo ugham payau na. Ve isaav ighe ughita mekmek eta tau galgaliiŋ mako, ma sipsip eta tau gabgabuai mako tilaghlaagh tomania ŋgai tsiau, ene yo irau uwatagh ughe yau naumbu.”
33 Assim, a minha justiça responderá por mim, no dia de amanhã, quando o senhor vier conferir o meu salário. As cabras que não forem salpicadas e malhadas e as ovelhas que não forem negras, caso forem achadas comigo, o senhor pode considerá-las como roubadas.
34 Laban ilooŋ saveeŋ to Yakop, ve iyok pani ighe: “Poia. Aat nataghon aliŋam.”
34 Labão disse: — Está bem. Seja como você disse.
35 Eemon Laban itaghon saveeŋ toozi mako. Pasaa, saawe tana, i iburig ila igham mekmek zitamoot tisov tau tinizi butbutuuŋ na, ve mekmek upin tisov tau galgaliiŋ na, ve sipsip natuzŋa tisov tau gabgabuai na. Ŋgai tisov tawe, i iŋguaaz zi tila to tauu natŋa, leso tiŋgin zi.
35 Mas, naquele mesmo dia, Labão separou os bodes listrados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, todos os que tinham alguma brancura e todos os cordeiros pretos; e os passou às mãos de seus filhos.
36 Toman natŋa tigham ŋgai tana, ve tilaagh irau mboŋ tol. Tilaghlaagh tila le tivot nugh ee, ra tileep ve tiŋgin ŋgai toozi izi ta sewe.” Ve Yakop ileep, ve iŋgin ŋgai siriv tau Laban ipul zi tizi tileep na.
36 E pôs a distância de três dias de viagem entre si e Jacó. E Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
37 Eemon Yakop igham ai booga mbitai siriv, ve iso ulizi le timin butbutuuŋ pisosooŋa.
37 Jacó pegou galhos verdes de álamo, de aveleira e de plátano e lhes removeu a casca, em riscas abertas, deixando aparecer a brancura dos galhos.
38 — ausente —
38 Pôs esses galhos descascados em frente ao rebanho, nos canais de água e nos bebedouros, aonde os rebanhos vinham para beber água. E como acasalavam quando vinham beber,
39 — ausente —
39 as ovelhas ficavam prenhes diante dos galhos e davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 Yakop ighur natuzŋa tawe tileep soghan pa Laban ŋgai tooni, leso timin le. Ve sipsip tauvene paam. Saawe tau zitamoot tighe tiip pa ŋgai upin, Yakop ighur naghozi ila pa Laban mekmek tooni tau butbutuuŋ ve gabgabuai na, leso tipoop natuzŋa butbutuuŋ ve gabgabuai. I ighamgham tauvene, le ŋgai tooni timasa timin naol kat. Ve ighur zi tila tileep soghan pa Laban tooni.
40 Então Jacó separou os cordeiros e virou o rebanho para o lado dos animais listrados e dos animais pretos nos rebanhos de Labão; e pôs o seu rebanho à parte e não o juntou com o rebanho de Labão.
41 Tauvene saawe tau ŋgai tumbuŋazi tighe tiip pa ŋgai upin, Yakop ipapayooz ai booga butbutuuŋ igharau oon tau ŋgai tighunghun yaa ila na.
41 E, todas as vezes que as ovelhas fortes ficavam prenhes, Jacó punha os galhos à vista do rebanho nos canais de água, para que ficassem prenhes diante dos galhos.
42 Eemon saawe tau ŋgai koŋkoŋizi tighe tiip pa ŋgai upin, i ipaspas ai booga tawe tighau. Tauvene Yakop le ŋgai tumbuŋazi mon. Ve Laban tooni, ene koŋkoŋizi mon.
42 Porém, quando o rebanho era fraco, não punha os galhos. Assim, os animais fracos eram de Labão, e os fortes eram de Jacó.
43 Eez tane ta Yakop imin kuaz tauu. I irau kat pa mekmek, sipsip, besooŋa tooni zilivaa ve zitamoot, kamel, ve doŋki.
43 E o homem se tornou mais e mais rico; teve muitos rebanhos, servas, servos, camelos e jumentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.