Gênesis 29

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yakop ipaburigin laghooŋ tooni muul, ve ilaagh ila ivot nugh ee to yes tau taan toozi igheen ila pa aaz puughu na.
1 Jacó pôs-se de novo a caminho e foi para a terra dos filhos do oriente.
2 Maata ila le ighita sipsip ŋgun tol tighengheen tigharau yaa taiŋ ee. Pasaa, monmon tamtamon titivtiv yaa tawe ve tipapaghun sipsip toozi. Yaa taiŋ tawe, tipoon aavo pa maet babaaŋa.
2 Olhando em torno de si, viu no campo um poço junto do qual estavam deitados três rebanhos de ovelhas. Este poço servia de bebedouro para os rebanhos. Mas, sendo grande a pedra que cobria a abertura do poço
3 Nugh tawe gabuazi tauvene: Isaav ighe ravrav izi, ve sipsip tisov tila tivot yaa tawe ziige, mako ŋginiiŋ ŋgaia tilam ve tizuur maet babaaŋa tana ighau ila soghan. Leso titiv yaa ve tipaghun sipsip. Le isov, mako tipoona muul.
3 somente a removiam de cima quando todos os rebanhos fossem recolhidos. Davam então de beber aos animais e recolocavam a pedra no seu lugar.
4 Yakop iŋarui yes ŋginiiŋ ŋgaia tawe ila, ve ighason zi ighe: “Zeran tsiau, yam to saa nugh?”
4 Jacó disse aos pastores: "Meus irmãos, de, onde sois?" "Somos de Harã", responderam.
5 Tauvene Yakop ighason zi muul ighe: “Yam awatagh Laban tau Naor tiimbu, ma mako?”
5 "Conheceis porventura Labão, filho de Nacor?" "Sim."
6 Yakop ighason zi muul ighe: “Mindai, lepoogh tooni poia?”
6 "Como vai ele?" "Vai muito bem; e eis justamente sua filha Raquel que vem com o rebanho."
7 Ra Yakop isaav pazi muul ighe: “Aghita. Ene aaz tiina, ve sipsip irau tiloŋ tila olol loolo soone. Agham yaa pazi ve tighun le isov, o agham zi timuul tila tighan kikiliiŋ.”
7 "É ainda pleno dia, tornou Jacó, e não é hora de se recolherem os rebanhos. Dai de beber às ovelhas e levai-as de novo ao pasto."
8 Eemon yes tisaav pani tighe: “Ee-e, vene mako. Yei aat nilepleep ve nisaŋan sipsip tisov tilam peria, o nizuur maet tane ila pa ziige, ve nitiv yaa gha nipaghun zi.”
8 "Não o podemos, responderam eles, antes que todos os rebanhos estejam reunidos. Tiramos então a pedra de cima do poço e damos de beber aos animais."
9 Yakop tomania yes ŋginiiŋ ŋgaia tana tisavsaav soone, ve Rael igherev sipsip to taama gha tilam tivot. Pasaa, i ta monmon iŋginŋgin zi.
9 Falava ainda com eles, quando chegou Raquel com o rebanho do seu pai, porque era pastora.
10 Yakop ighita waagha Laban natliva Rael tomania sipsip tooni, ve iburig ila pa yaa taiŋ tana, izuur maet babaaŋa ila soghan pa yaa aavo, ve itiv yaa pa sipsip gha tighun.
10 Logo que Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, aproximou-se, rolou a pedra de cima da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão.
11 Yakop loolo poia kat pa ighita liivu. Tauta isaghavu ve itaŋ aliiŋa tiina.
11 Depois beijou Raquel e pôs-se a chorar.
12 Ve ivotia tauu pani ighe: “Yau tane ziiri waaro to tamam! Yau tinaŋ Rebeka.” Rael ilooŋ saveeŋ tane, ve rekia mon ilaan ila peria to taama, ve ipaes pani.
12 Contou-lhe que era parente de seu pai e filho de Rebeca; e ela correu a anunciar isto ao seu pai.
13 Laban ilooŋ waagha Yakop vaaru, tauvene iburig ve ilaan ila ighe ighita. Ila ivot tooni, ve isaghavu toman tintini. Ve ighamu, gha yesuru timuul tila pa ruum. Ra Yakop ipaesia laghooŋ tooni gha Laban ilooŋa.
13 Tendo Labão ouvido falar de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o conduziu à sua casa. Jacó contou-lhe tudo o que se tinha passado,
14 Yakop ipaes le isov, ve Laban isaav pani ighe: “Onoon kat, ituru siŋ eemon.”
14 e Labão disse-lhe: "Sim, tu és de meus ossos e de minha carne." Jacó ficou em casa dele um mês inteiro.
15 Yakop ileep tomania Laban irau kaiyo ee, ra Laban izi ve isaav pani ighe: “Onoon, yo ziiri waaro tsiau duduuŋ. Eemon ugham uraat payau sorok, ene poia mako. Tauvene usaav ghazooŋa payau. Ughe nagham saa gabua imin lem atuya?”
15 E Labão disse-lhe: "Acaso, porque és meu parente, servir-me-ás de. raça? Dize-me que salário queres."
16 Laban natlivaŋa ru. Olman eeza Lea, ve muria eeza Rael.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: a mais velha chamava-se Lia, e a mais nova Raquel.
17 Lea naagho paghuuna geeg mako. Ve Rael, i livaa paghuuna kat.
17 Lia tinha os olhos embaciados, e Raquel era bela de talhe e rosto.
18 Yakop loolo igheen to Rael. Tauvene isaav pa Laban ighe: “Yau naghe navai natumliva Rael. Isaav ighe yo uyok payau, o nagham uraat payo irau ndaman liim ve ru.”
18 Jacó, que amava Raquel, disse a Labão: "Eu te servirei sete anos por Raquel tua filha mais nova."
19 Laban iyol aliiŋa ighe: “Yau lolog pa nagham Rael pa ŋeer ite paam mako. Isaav ighe nagham payo ve uvaii, ene poia kat. Tauvene uleep tomani ghau ve ugham uraat.”
19 "E melhor, respondeu Labão, dá-la a ti que a outro: fica comigo."
20 Yakop igham uraat pa Laban irau ndaman liim ve ru, leso ivai Rael. Eemon i ighita ndaman liim ve ru tana imin saawe malau mako. Pasaa, loolo igheen to Rael kat.
20 Assim, Jacó serviu por Raquel sete anos, que lhe pareceram dias, tão grande era o amor que lhe tinha.
21 Ndaman liim ve ru tana isov, ra Yakop isaav pa Laban ighe: “Saawe tau yo ughuru payau, tauta napasovu wa. Ugham livaa tana ilam gha navaii!”
21 Disse, pois, a Labão: "Dá-me minha mulher, porque está completo o meu tempo e quero desposá-la."
22 Tauvene Laban igham marewaaŋ tiina, ve ipoi tamtamon tisov to nugh tawe tilam tilup zi pa ghanghaniiŋ to vaiŋ.
22 Labão reuniu. todos os habitantes do lugar e deu um banquete.
23 Eemon mboŋ tana, i igham karom, ve ighur natliva olman Lea ila to Yakop ve yesuru tigheen.
23 Mas, à noite, conduziu, Lia a Jacó, que se uniu com ela.
24 Ve igham besooŋa tooni livaa ee, eeza Silpa pa Lea, leso ibesbees pani.
24 E deu à sua filha Lia, sua escrava Zelfa.
25 Mboŋoozo, Yakop iburig ve maata izi le ighilaal Lea ighengheen izi ziige! Tauvene ila isaav pa Laban: “Wai, ugham ŋgar tane payau pasaa? Yau nagham uraat payo leso navai Rael. Puughu mindai ta yo utombaan ghau?”
25 Pela manhã, viu Jacó que tinha ficado com Lia. E disse a Labão: "Que me fizeste? Não foi por Raquel que te servi? Por que me enganaste?"
26 Laban iyol aliiŋa ighe: “Mako. Ta muuŋ ve ilam, tutuuŋ tsiei igheen tauvene: Livaa muria irau ivai imuuŋ pa livaa olman mako.
26 "Aqui, respondeu Labão, não é costume casar a mais nova antes da mais velha.
27 Tauvene yo uleep le irau ghanghaniiŋ to Lea isov, o naghur Rael paam ilat. Eemon yo aat ugham uraat payau irau ndaman liim ve ru muul.”
27 Acaba a semana com esta, e depois te darei também sua irmã, na condição que me sirvas ainda sete anos."
28 Yakop ilooŋ saveeŋ tane, ve itaghoni mon. Tauvene mboŋ liim ve ru to ghanghaniiŋ to vaiŋ tana, i ileep tomania Lea. Ra Laban ighur natliva Rael paam ila tooni.
28 Assim fez Jacó: acabou a semana com Lia, e depois lhe deu Labão por mulher sua filha Raquel,
29 Ve ighur besooŋa tooni livaa ite, eeza Bila, ila to Rael, leso ibesbees pani.
29 dando por serva a Raquel sua escrava Bala.
30 Tauvene Yakop yesuru Rael tigheen paam. Yakop loolo igheen to Rael kat. Eemon Lea, Yakop loolo pani kat mako. Yakop ileep tomania Laban, ve igham uraat pani irau ndaman liim ve ru muul.
30 Jacó uniu-se também a Raquel, a quem amou mais do que a Lia. E serviu ainda por sete anos em casa de Labão.
31 Yoova ighita Yakop loolo pa Lea kat mako. Tauvene iuul Lea le aapo. Eemon Rael, i uupa.
31 O Senhor, vendo que Lia era desprezada, tornou-a fecunda enquanto Raquel permanecia estéril.
32 Lea ipoop naatu aidaaba, ve isaav ighe: “Yoova ighita pataŋani tsiau, tauta igham leg natug tane. Aazne, aat azuwag loolo igheen tsiau.” Tauvene iwaat naatu tawe eeza Ruben.
32 Lia concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Rubem, "porque, dizia ela, o Senhor olhou minha aflição; agora meu marido me amará".
33 Tilepleep le Lea aapo muul, ve ipoop naatu tamoot ite. Tauvene isaav ighe: “Yoova ilooŋ taŋiiz tsiau, ve iwatagh ighe azuwag loolo igheen tsiau kat mako. Tauta igham leg natug ite tane.” Tauvene Lea iwaat naatu tawe eeza Simeon.
33 Concebeu de novo e deu à luz outro filho. "O Senhor, disse ela, vendo que era desdenhada, deu-me ainda este." E pôs-lhe o nome de Simeão.
34 Tilepleep le Lea aapo muul, ve ipoop naatu tamoot ite imin tol. Tauvene isaav ighe: “Aazne, aat azuwag loolo isaghav ghau rig. Pasaa, napoop le natŋa zitamoot tol wa.” Tauta iwaat naatu tawe eeza Levi.
34 Concebeu ainda e deu à luz mais um filho. "Desta vez, disse ela, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei à luz três filhos." Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 Tilepleep le Lea aapo muul, ve ipoop naatu tamoot ite imin paaŋ. Tauvene isaav ighe: “Aazne, yau napakur Yoova.” Tauta iwaat naatu tawe eeza Yuda.
35 Concebeu ainda e deu à luz um filho. E disse: "Desta vez, louvarei ao Senhor." E chamou-o Judá. Depois cessou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.