Gênesis 29

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yakop ipaburigin laghooŋ tooni muul, ve ilaagh ila ivot nugh ee to yes tau taan toozi igheen ila pa aaz puughu na.
1 Jacó continuou a sua viagem e chegou à terra do Oriente.
2 Maata ila le ighita sipsip ŋgun tol tighengheen tigharau yaa taiŋ ee. Pasaa, monmon tamtamon titivtiv yaa tawe ve tipapaghun sipsip toozi. Yaa taiŋ tawe, tipoon aavo pa maet babaaŋa.
2 De repente, ele olhou e viu no campo um poço; em volta dele estavam três pastores, cada um com as suas ovelhas e cabras. A água para os animais era tirada desse poço, que era tapado com uma grande pedra.
3 Nugh tawe gabuazi tauvene: Isaav ighe ravrav izi, ve sipsip tisov tila tivot yaa tawe ziige, mako ŋginiiŋ ŋgaia tilam ve tizuur maet babaaŋa tana ighau ila soghan. Leso titiv yaa ve tipaghun sipsip. Le isov, mako tipoona muul.
3 Quando todos os pastores se ajuntavam ali com os seus animais, então tiravam a pedra para dar água às ovelhas e cabras. Depois tornavam a pôr a pedra na boca do poço.
4 Yakop iŋarui yes ŋginiiŋ ŋgaia tawe ila, ve ighason zi ighe: “Zeran tsiau, yam to saa nugh?”
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus amigos? — Somos de Harã — responderam eles.
5 Tauvene Yakop ighason zi muul ighe: “Yam awatagh Laban tau Naor tiimbu, ma mako?”
5 Em seguida perguntou: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? — Conhecemos, sim — disseram.
6 Yakop ighason zi muul ighe: “Mindai, lepoogh tooni poia?”
6 — Ele vai bem? — perguntou Jacó. Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Ra Yakop isaav pazi muul ighe: “Aghita. Ene aaz tiina, ve sipsip irau tiloŋ tila olol loolo soone. Agham yaa pazi ve tighun le isov, o agham zi timuul tila tighan kikiliiŋ.”
7 Então Jacó disse: — Ainda é dia, e é muito cedo para recolher as ovelhas. Por que vocês não lhes dão água e as levam de volta para pastar?
8 Eemon yes tisaav pani tighe: “Ee-e, vene mako. Yei aat nilepleep ve nisaŋan sipsip tisov tilam peria, o nizuur maet tane ila pa ziige, ve nitiv yaa gha nipaghun zi.”
8 Eles responderam: — Não podemos. Temos de esperar que todas as ovelhas e cabras estejam aqui e a pedra seja tirada da boca do poço. Aí daremos água para elas.
9 Yakop tomania yes ŋginiiŋ ŋgaia tana tisavsaav soone, ve Rael igherev sipsip to taama gha tilam tivot. Pasaa, i ta monmon iŋginŋgin zi.
9 Jacó ainda estava falando com eles quando Raquel, que era pastora de ovelhas, chegou com os animais do seu pai.
10 Yakop ighita waagha Laban natliva Rael tomania sipsip tooni, ve iburig ila pa yaa taiŋ tana, izuur maet babaaŋa ila soghan pa yaa aavo, ve itiv yaa pa sipsip gha tighun.
10 Logo que Jacó a viu com as ovelhas e cabras do seu tio Labão, ele foi, e tirou a pedra da boca do poço, e deu água para os animais.
11 Yakop loolo poia kat pa ighita liivu. Tauta isaghavu ve itaŋ aliiŋa tiina.
11 Depois ele beijou Raquel e, muito emocionado, começou a chorar.
12 Ve ivotia tauu pani ighe: “Yau tane ziiri waaro to tamam! Yau tinaŋ Rebeka.” Rael ilooŋ saveeŋ tane, ve rekia mon ilaan ila peria to taama, ve ipaes pani.
12 E disse: — Eu sou parente do seu pai; sou filho de Rebeca. Raquel foi correndo contar tudo ao pai.
13 Laban ilooŋ waagha Yakop vaaru, tauvene iburig ve ilaan ila ighe ighita. Ila ivot tooni, ve isaghavu toman tintini. Ve ighamu, gha yesuru timuul tila pa ruum. Ra Yakop ipaesia laghooŋ tooni gha Laban ilooŋa.
13 Ele ouviu as novidades a respeito do seu sobrinho e logo saiu correndo. Quando encontrou Jacó, Labão o abraçou, e beijou, e o levou para casa. Jacó lhe contou tudo o que havia acontecido,
14 Yakop ipaes le isov, ve Laban isaav pani ighe: “Onoon kat, ituru siŋ eemon.”
14 e aí Labão disse: — Sim, de fato, você é da minha própria carne e sangue. Jacó ficou na casa do seu tio um mês inteiro.
15 Yakop ileep tomania Laban irau kaiyo ee, ra Laban izi ve isaav pani ighe: “Onoon, yo ziiri waaro tsiau duduuŋ. Eemon ugham uraat payau sorok, ene poia mako. Tauvene usaav ghazooŋa payau. Ughe nagham saa gabua imin lem atuya?”
15 Aí Labão disse: — Não está certo você trabalhar de graça para mim só porque é meu parente. Quanto você quer ganhar?
16 Laban natlivaŋa ru. Olman eeza Lea, ve muria eeza Rael.
16 Acontece que Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Leia, e a mais moça, Raquel.
17 Lea naagho paghuuna geeg mako. Ve Rael, i livaa paghuuna kat.
17 Leia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita de rosto e de corpo.
18 Yakop loolo igheen to Rael. Tauvene isaav pa Laban ighe: “Yau naghe navai natumliva Rael. Isaav ighe yo uyok payau, o nagham uraat payo irau ndaman liim ve ru.”
18 Como Jacó estava apaixonado por Raquel, respondeu: — Trabalharei sete anos para o senhor a fim de poder casar com Raquel.
19 Laban iyol aliiŋa ighe: “Yau lolog pa nagham Rael pa ŋeer ite paam mako. Isaav ighe nagham payo ve uvaii, ene poia kat. Tauvene uleep tomani ghau ve ugham uraat.”
19 Labão disse: — Eu prefiro dá-la a você em vez de a um estranho. Fique aqui comigo.
20 Yakop igham uraat pa Laban irau ndaman liim ve ru, leso ivai Rael. Eemon i ighita ndaman liim ve ru tana imin saawe malau mako. Pasaa, loolo igheen to Rael kat.
20 Assim, Jacó trabalhou sete anos para poder ter Raquel. Mas, porque ele a amava, esses anos pareceram poucos dias.
21 Ndaman liim ve ru tana isov, ra Yakop isaav pa Laban ighe: “Saawe tau yo ughuru payau, tauta napasovu wa. Ugham livaa tana ilam gha navaii!”
21 Quando passaram os sete anos, Jacó disse a Labão: — Dê-me a minha mulher. O tempo combinado já passou, e eu quero casar com ela.
22 Tauvene Laban igham marewaaŋ tiina, ve ipoi tamtamon tisov to nugh tawe tilam tilup zi pa ghanghaniiŋ to vaiŋ.
22 Labão deu uma festa de casamento e convidou toda a gente do lugar.
23 Eemon mboŋ tana, i igham karom, ve ighur natliva olman Lea ila to Yakop ve yesuru tigheen.
23 Mas naquela noite Labão pegou Leia e a entregou a Jacó, e ele teve relações com ela
24 Ve igham besooŋa tooni livaa ee, eeza Silpa pa Lea, leso ibesbees pani.
24 (Labão tinha dado a sua escrava Zilpa a Leia para ser escrava dela.).
25 Mboŋoozo, Yakop iburig ve maata izi le ighilaal Lea ighengheen izi ziige! Tauvene ila isaav pa Laban: “Wai, ugham ŋgar tane payau pasaa? Yau nagham uraat payo leso navai Rael. Puughu mindai ta yo utombaan ghau?”
25 Só na manhã seguinte Jacó descobriu que havia dormido com Leia. Por isso foi reclamar com Labão. Ele disse: — Por que o senhor me fez uma coisa dessas? Eu trabalhei para ficar com Raquel. Por que foi que o senhor me enganou?
26 Laban iyol aliiŋa ighe: “Mako. Ta muuŋ ve ilam, tutuuŋ tsiei igheen tauvene: Livaa muria irau ivai imuuŋ pa livaa olman mako.
26 Labão respondeu: — Aqui na nossa terra não é costume a filha mais moça casar antes da mais velha.
27 Tauvene yo uleep le irau ghanghaniiŋ to Lea isov, o naghur Rael paam ilat. Eemon yo aat ugham uraat payau irau ndaman liim ve ru muul.”
27 Espere até que termine a semana de festas do casamento. Aí, se você prometer que vai trabalhar para mim outros sete anos, eu lhe darei Raquel.
28 Yakop ilooŋ saveeŋ tane, ve itaghoni mon. Tauvene mboŋ liim ve ru to ghanghaniiŋ to vaiŋ tana, i ileep tomania Lea. Ra Laban ighur natliva Rael paam ila tooni.
28 Jacó concordou, e, quando terminou a semana de festas do casamento de Leia, Labão lhe deu a sua filha Raquel como esposa
29 Ve ighur besooŋa tooni livaa ite, eeza Bila, ila to Rael, leso ibesbees pani.
29 (Labão tinha dado a sua escrava Bila a Raquel para ser escrava dela.).
30 Tauvene Yakop yesuru Rael tigheen paam. Yakop loolo igheen to Rael kat. Eemon Lea, Yakop loolo pani kat mako. Yakop ileep tomania Laban, ve igham uraat pani irau ndaman liim ve ru muul.
30 Jacó também teve relações com Raquel; e ele amava Raquel muito mais do que amava Leia. E ficou trabalhando para Labão mais sete anos.
31 Yoova ighita Yakop loolo pa Lea kat mako. Tauvene iuul Lea le aapo. Eemon Rael, i uupa.
31 Quando o Senhor Deus viu que Jacó desprezava Leia, fez com que ela pudesse ter filhos, mas Raquel não podia ter filhos.
32 Lea ipoop naatu aidaaba, ve isaav ighe: “Yoova ighita pataŋani tsiau, tauta igham leg natug tane. Aazne, aat azuwag loolo igheen tsiau.” Tauvene iwaat naatu tawe eeza Ruben.
32 Leia ficou grávida e deu à luz um filho; e pôs nele o nome de Rúben . Ela explicou assim: — O
33 Tilepleep le Lea aapo muul, ve ipoop naatu tamoot ite. Tauvene isaav ighe: “Yoova ilooŋ taŋiiz tsiau, ve iwatagh ighe azuwag loolo igheen tsiau kat mako. Tauta igham leg natug ite tane.” Tauvene Lea iwaat naatu tawe eeza Simeon.
33 Leia ficou grávida outra vez e teve outro filho, a quem deu o nome de Simeão . E disse: — O
34 Tilepleep le Lea aapo muul, ve ipoop naatu tamoot ite imin tol. Tauvene isaav ighe: “Aazne, aat azuwag loolo isaghav ghau rig. Pasaa, napoop le natŋa zitamoot tol wa.” Tauta iwaat naatu tawe eeza Levi.
34 Leia engravidou ainda outra vez e teve mais um filho, a quem chamou de Levi , pois disse assim: — Agora o meu marido ficará mais unido comigo, pois já lhe dei três filhos.
35 Tilepleep le Lea aapo muul, ve ipoop naatu tamoot ite imin paaŋ. Tauvene isaav ighe: “Aazne, yau napakur Yoova.” Tauta iwaat naatu tawe eeza Yuda.
35 Leia ficou grávida mais uma vez e teve outro filho. A esse deu o nome de Judá e disse: — Desta vez louvarei a Deus, o Depois disso não teve mais filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.