Gênesis 29

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Yakop ipaburigin laghooŋ tooni muul, ve ilaagh ila ivot nugh ee to yes tau taan toozi igheen ila pa aaz puughu na.
1 Então Jacó seguiu viagem e chegou à Mesopotâmia.
2 Maata ila le ighita sipsip ŋgun tol tighengheen tigharau yaa taiŋ ee. Pasaa, monmon tamtamon titivtiv yaa tawe ve tipapaghun sipsip toozi. Yaa taiŋ tawe, tipoon aavo pa maet babaaŋa.
2 Certo dia, olhando ao redor, viu um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitadas por perto, pois os rebanhos bebiam daquele poço, que era tapado por uma grande pedra.
3 Nugh tawe gabuazi tauvene: Isaav ighe ravrav izi, ve sipsip tisov tila tivot yaa tawe ziige, mako ŋginiiŋ ŋgaia tilam ve tizuur maet babaaŋa tana ighau ila soghan. Leso titiv yaa ve tipaghun sipsip. Le isov, mako tipoona muul.
3 Por isso, quando todos os rebanhos se reuniam ali, os pastores rolavam a pedra da boca do poço e davam água às ovelhas. Depois recolocavam a pedra em seu lugar, sobre o poço.
4 Yakop iŋarui yes ŋginiiŋ ŋgaia tawe ila, ve ighason zi ighe: “Zeran tsiau, yam to saa nugh?”
4 Jacó perguntou aos pastores: "Meus amigos, de onde são vocês? " "Somos de Harã", responderam.
5 Tauvene Yakop ighason zi muul ighe: “Yam awatagh Laban tau Naor tiimbu, ma mako?”
5 "Vocês conhecem Labão, neto de Naor? ", perguntou-lhes Jacó. Eles responderam: "Sim, nós o conhecemos".
6 Yakop ighason zi muul ighe: “Mindai, lepoogh tooni poia?”
6 Então Jacó perguntou: "Ele vai bem? " "Sim, vai bem", disseram eles, "e ali vem sua filha Raquel com as ovelhas".
7 Ra Yakop isaav pazi muul ighe: “Aghita. Ene aaz tiina, ve sipsip irau tiloŋ tila olol loolo soone. Agham yaa pazi ve tighun le isov, o agham zi timuul tila tighan kikiliiŋ.”
7 Disse ele: "Olhem, o sol ainda vai alto e não é hora de recolher os rebanhos. Dêem de beber às ovelhas e levem-nas de volta ao pasto".
8 Eemon yes tisaav pani tighe: “Ee-e, vene mako. Yei aat nilepleep ve nisaŋan sipsip tisov tilam peria, o nizuur maet tane ila pa ziige, ve nitiv yaa gha nipaghun zi.”
8 Mas eles responderam: "Não podemos, enquanto os rebanhos não se agruparem e a pedra não for removida da boca do poço. Só então daremos de beber às ovelhas".
9 Yakop tomania yes ŋginiiŋ ŋgaia tana tisavsaav soone, ve Rael igherev sipsip to taama gha tilam tivot. Pasaa, i ta monmon iŋginŋgin zi.
9 Ele ainda estava conversando, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, pois ela era pastora.
10 Yakop ighita waagha Laban natliva Rael tomania sipsip tooni, ve iburig ila pa yaa taiŋ tana, izuur maet babaaŋa ila soghan pa yaa aavo, ve itiv yaa pa sipsip gha tighun.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de seu tio Labão.
11 Yakop loolo poia kat pa ighita liivu. Tauta isaghavu ve itaŋ aliiŋa tiina.
11 Depois Jacó beijou Raquel e começou a chorar bem alto.
12 Ve ivotia tauu pani ighe: “Yau tane ziiri waaro to tamam! Yau tinaŋ Rebeka.” Rael ilooŋ saveeŋ tane, ve rekia mon ilaan ila peria to taama, ve ipaes pani.
12 Então contou a Raquel que era parente do pai dela e filho de Rebeca. E ela foi correndo contar tudo a seu pai.
13 Laban ilooŋ waagha Yakop vaaru, tauvene iburig ve ilaan ila ighe ighita. Ila ivot tooni, ve isaghavu toman tintini. Ve ighamu, gha yesuru timuul tila pa ruum. Ra Yakop ipaesia laghooŋ tooni gha Laban ilooŋa.
13 Logo que Labão ouviu as notícias acerca de Jacó, seu sobrinho, correu ao seu encontro, abraçou-o e o beijou. Depois, levou-o para casa, e Jacó contou-lhe tudo o que havia ocorrido.
14 Yakop ipaes le isov, ve Laban isaav pani ighe: “Onoon kat, ituru siŋ eemon.”
14 Então Labão lhe disse: "Você é sangue do meu sangue". Já fazia um mês que Jacó estava na casa de Labão,
15 Yakop ileep tomania Laban irau kaiyo ee, ra Laban izi ve isaav pani ighe: “Onoon, yo ziiri waaro tsiau duduuŋ. Eemon ugham uraat payau sorok, ene poia mako. Tauvene usaav ghazooŋa payau. Ughe nagham saa gabua imin lem atuya?”
15 quando este lhe disse: "Só por ser meu parente você vai trabalhar de graça? Diga-me qual deve ser o seu salário".
16 Laban natlivaŋa ru. Olman eeza Lea, ve muria eeza Rael.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Lia, e o da mais nova, Raquel.
17 Lea naagho paghuuna geeg mako. Ve Rael, i livaa paghuuna kat.
17 Lia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita e atraente.
18 Yakop loolo igheen to Rael. Tauvene isaav pa Laban ighe: “Yau naghe navai natumliva Rael. Isaav ighe yo uyok payau, o nagham uraat payo irau ndaman liim ve ru.”
18 Como Jacó gostava muito de Raquel, disse: "Trabalharei sete anos em troca de Raquel, sua filha mais nova".
19 Laban iyol aliiŋa ighe: “Yau lolog pa nagham Rael pa ŋeer ite paam mako. Isaav ighe nagham payo ve uvaii, ene poia kat. Tauvene uleep tomani ghau ve ugham uraat.”
19 Labão respondeu: "Será melhor dá-la a você do que a algum outro homem. Fique aqui comigo".
20 Yakop igham uraat pa Laban irau ndaman liim ve ru, leso ivai Rael. Eemon i ighita ndaman liim ve ru tana imin saawe malau mako. Pasaa, loolo igheen to Rael kat.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel, mas lhe pareceram poucos dias, pelo tanto que a amava.
21 Ndaman liim ve ru tana isov, ra Yakop isaav pa Laban ighe: “Saawe tau yo ughuru payau, tauta napasovu wa. Ugham livaa tana ilam gha navaii!”
21 Então disse Jacó a Labão: "Entregue-me a minha mulher. Cumpri o prazo previsto e quero deitar-me com ela".
22 Tauvene Laban igham marewaaŋ tiina, ve ipoi tamtamon tisov to nugh tawe tilam tilup zi pa ghanghaniiŋ to vaiŋ.
22 Então Labão reuniu todo o povo daquele lugar e deu uma festa.
23 Eemon mboŋ tana, i igham karom, ve ighur natliva olman Lea ila to Yakop ve yesuru tigheen.
23 Mas quando a noite chegou, deu sua filha Lia a Jacó, e Jacó deitou-se com ela.
24 Ve igham besooŋa tooni livaa ee, eeza Silpa pa Lea, leso ibesbees pani.
24 Labão também entregou sua serva Zilpa à sua filha, para que ficasse a serviço dela.
25 Mboŋoozo, Yakop iburig ve maata izi le ighilaal Lea ighengheen izi ziige! Tauvene ila isaav pa Laban: “Wai, ugham ŋgar tane payau pasaa? Yau nagham uraat payo leso navai Rael. Puughu mindai ta yo utombaan ghau?”
25 Quando chegou a manhã, lá estava Lia. Então Jacó disse a Labão: "Que foi que você me fez? Eu não trabalhei por Raquel? Por que você me enganou? "
26 Laban iyol aliiŋa ighe: “Mako. Ta muuŋ ve ilam, tutuuŋ tsiei igheen tauvene: Livaa muria irau ivai imuuŋ pa livaa olman mako.
26 Labão respondeu: "Aqui não é costume entregar em casamento a filha mais nova antes da mais velha.
27 Tauvene yo uleep le irau ghanghaniiŋ to Lea isov, o naghur Rael paam ilat. Eemon yo aat ugham uraat payau irau ndaman liim ve ru muul.”
27 Deixe passar esta semana de núpcias e lhe daremos também a mais nova, em troca de mais sete anos de trabalho".
28 Yakop ilooŋ saveeŋ tane, ve itaghoni mon. Tauvene mboŋ liim ve ru to ghanghaniiŋ to vaiŋ tana, i ileep tomania Lea. Ra Laban ighur natliva Rael paam ila tooni.
28 Jacó concordou. Passou aquela semana de núpcias com Lia, e Labão lhe deu sua filha Raquel por mulher.
29 Ve ighur besooŋa tooni livaa ite, eeza Bila, ila to Rael, leso ibesbees pani.
29 Labão deu a Raquel sua serva Bila, para que ficasse a serviço dela.
30 Tauvene Yakop yesuru Rael tigheen paam. Yakop loolo igheen to Rael kat. Eemon Lea, Yakop loolo pani kat mako. Yakop ileep tomania Laban, ve igham uraat pani irau ndaman liim ve ru muul.
30 Jacó deitou-se também com Raquel, que era a sua preferida. E trabalhou para Labão outros sete anos.
31 Yoova ighita Yakop loolo pa Lea kat mako. Tauvene iuul Lea le aapo. Eemon Rael, i uupa.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, concedeu-lhe filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Lea ipoop naatu aidaaba, ve isaav ighe: “Yoova ighita pataŋani tsiau, tauta igham leg natug tane. Aazne, aat azuwag loolo igheen tsiau.” Tauvene iwaat naatu tawe eeza Ruben.
32 Lia engravidou, deu à luz um filho, e deu-lhe o nome de Rúben, pois dizia: "O Senhor viu a minha infelicidade. Agora, certamente o meu marido me amará".
33 Tilepleep le Lea aapo muul, ve ipoop naatu tamoot ite. Tauvene isaav ighe: “Yoova ilooŋ taŋiiz tsiau, ve iwatagh ighe azuwag loolo igheen tsiau kat mako. Tauta igham leg natug ite tane.” Tauvene Lea iwaat naatu tawe eeza Simeon.
33 Lia engravidou de novo e, quando deu à luz outro filho, disse: "Porque o Senhor ouviu que sou desprezada, deu-me também este". Pelo que o chamou Simeão.
34 Tilepleep le Lea aapo muul, ve ipoop naatu tamoot ite imin tol. Tauvene isaav ighe: “Aazne, aat azuwag loolo isaghav ghau rig. Pasaa, napoop le natŋa zitamoot tol wa.” Tauta iwaat naatu tawe eeza Levi.
34 De novo engravidou e, quando deu à luz mais um filho, disse: "Agora, finalmente, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei três filhos". Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 Tilepleep le Lea aapo muul, ve ipoop naatu tamoot ite imin paaŋ. Tauvene isaav ighe: “Aazne, yau napakur Yoova.” Tauta iwaat naatu tawe eeza Yuda.
35 Engravidou ainda outra vez e, quando deu à luz mais outro filho, disse: "Desta vez louvarei ao SENHOR". Assim deu-lhe o nome de Judá. Então parou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.