Gênesis 27
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NVT
1 Olman Isak imin kooŋ wa. Ve maata ikumkuum, le irau ighita nugh muul mako. Saawe ee, i ipoi naatu olman Esau ighe: “Natug!”
1 Certo dia, quando Isaque era velho e estava ficando cego, chamou Esaú, seu filho mais velho: “Meu filho!”. Esaú respondeu: “Aqui estou!”.
2 Ra olman Isak isaav pani ighe: “Ulooŋ. Yau namin kooŋ wa, ve nakankaan pa mateegh tsiau.
2 Isaque disse: “Estou velho e não sei quando vou morrer.
3 Tauvene ugham paneegh tsio, ve ula pa su gha uil leg aniiŋ ziigha.
3 Pegue suas armas, o arco e as flechas, e vá ao campo caçar um animal para mim.
4 Leso ugharaat leg sur poia tau lolog pani kat na, ve ughamu ilam naghun. Mako naghur poia to Maaron izaa tsio. O ighe namaat, na namaat lak.”
4 Depois, prepare meu prato favorito e traga-o aqui para eu comer. Então pronunciarei a bênção que pertence a você, meu filho mais velho, antes de eu morrer”.
5 — ausente —
5 Rebeca, porém, ouviu o que Isaque tinha dito a seu filho Esaú. Quando Esaú saiu para caçar,
6 — ausente —
6 ela disse a seu filho Jacó: “Ouvi seu pai dizer a Esaú:
7 ‘Esau, ugham aniiŋ ziigha eta to su ilam ve ugharaat leg sur poia tau lolog pani kat na, ve ughamu ilam naghun. Mako naghur palotiiŋ tsiau izaa tsio ila Maaron maata. O ighe namaat, na namaat lak.’
7 ‘Traga-me uma carne de caça e prepare-me uma refeição saborosa. Então abençoarei você na presença do S enhor antes de eu morrer’.
8 Tauvene natug, ulooŋ aliŋag, ve utaghon saveeŋ tsiau tane.
8 Agora, meu filho, preste atenção e faça exatamente o que lhe direi.
9 Ula nugh tau ŋgai toit tilepleep pani we, ve ughita mekmek paghpaaghu ruta tomania tumbuŋazi, ve ugham zi tilam. Yau aat nagharaat tamam le sur poia tau i loolo pani kat.
9 Vá ao rebanho e traga-me dois dos melhores cabritos. Eu os usarei para preparar o prato favorito de seu pai.
10 Leso ughamu ila pani gha ighun. Ve ighur poia to Maaron izaa tsio le isov, o imaat.”
10 Depois, leve a comida para seu pai, para que ele a coma e o abençoe antes de morrer”.
11 Eemon Yakop iyol tiina aliiŋa ighe: “Tinaŋ, aliŋam poia. Eemon toghag Esau, i tiini ororomai. Ve yau mako.
11 Jacó respondeu a Rebeca: “Mas meu irmão Esaú é peludo, enquanto eu tenho pele lisa.
12 Ighe tamaŋ itut ghau rig, ene pale ighilaal ghau, ve igham ŋgar ighe yau nagham mogheraaŋ pani. Mako ighur poia to Maaron izaa tsiau mako, ve ighur pataŋani izaa tsiau.”
12 E se meu pai me tocar? Perceberá que estou tentando enganá-lo e, em vez de me abençoar, me amaldiçoará!”.
13 Eemon tiina isaav pani ighe: “Natug, ugham ŋgar naol sov. Ulooŋ aliŋag tane, ve utaghoni. Ighe i ighur pataŋani izaa tsio, ene pale yau nabaad pataŋani tana. Ula ugham mekmek tilam.”
13 Sua mãe, porém, respondeu: “Que caia sobre mim essa maldição, meu filho! Apenas faça o que lhe digo. Vá e traga-me os cabritos”.
14 Tauvene Yakop iburig, ve ila igham mekmek ru tilam pa tiina. Rebeka niima rekrekia pa gharatooŋ sur poia tau Isak loolo pani na.
14 Jacó foi e trouxe os cabritos para sua mãe. Rebeca os usou para preparar uma refeição saborosa, do jeito que Isaque gostava.
15 Le isov, ve ila igham nonoghiiŋa poia kat to naatu olman Esau tau igheen balbaal tooni loolo na, ve ighamu ila to Yakop, leso inonogh ghi pani.
15 Em seguida, pegou as roupas prediletas de Esaú que estavam na casa dela e as entregou a Jacó, seu filho mais novo.
16 Ra ikau mekmek uuli ila Yakop luua ve ila niima paam.
16 Com a pele dos cabritos, cobriu-lhe os braços e a parte lisa do pescoço.
17 Ve igham sur tomania mberet tau i igharaata na, ve ighuru ila to Yakop.
17 Depois, entregou-lhe a refeição saborosa, acompanhada do pão que havia acabado de assar.
18 Yakop ila to taama, ve ipoii ighe: “Tamaŋ, nalam wa!”
18 Jacó levou a comida para o pai e disse: “Meu pai?”. “Sim, meu filho”, respondeu Isaque. “Quem é você, Esaú ou Jacó?”
19 Yakop isaav pani muul ighe: “Yau Esau, natum aidaaba. Sur tomania aniiŋ ziigha tau yo usaav payau pani na, tauta naghamu nalam. Uburig gha ughun, ve ughur poia to Maaron izaa tsiau.”
19 Jacó disse: “Sou Esaú, seu filho mais velho. Fiz o que o senhor mandou. Aqui está a carne de caça. Sente-se e coma, para que me dê sua bênção”.
20 Isak ilooŋ saveeŋ tane, ve ighasoni ighe: “Wai, natug, mindai ta yo undeeŋ gabua rekia mon?”
20 Isaque perguntou: “Como encontrou a caça tão depressa, meu filho?”. Jacó respondeu: “O S
21 Ra Isak isaav pani muul ighe: “Natug, ulam ugharau ghau, ve nataaŋ ghom. Leso nawatagh kat: Yo natug Esau, ma mako?”
21 Então Isaque disse a Jacó: “Chegue mais perto, para que eu possa tocá-lo e ter certeza de que você é mesmo Esaú”.
22 Tauvene Yakop ila igharauu, ve taama itaaŋo, ra isaav pani ighe: “Aliŋam imin Yakop aliiŋa. Eemon nimam imin Esau niima.”
22 Jacó se aproximou do pai, e Isaque o tocou e disse: “A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú”.
23 — ausente —
23 Não o reconheceu, porém, pois as mãos de Jacó estavam peludas, como as de Esaú. Assim, Isaque se preparou para abençoar Jacó.
24 — ausente —
24 “Mas você é mesmo meu filho Esaú?”, perguntou ele. “Sim, eu sou”, respondeu Jacó.
25 Tauvene Isak isaav pani ighe: “Natug, ugham sur tana ilam. Lolog pa ghunuuŋ sur tau yo ugharaata tomania ziigha to su na. Naghun le isov, mako naghur poia to Maaron izaa tsio.” Tauvene Yakop igham sur ila to taama Isak gha ighun. Ve igham le yaa vaen paam ila ighun.
25 Então Isaque disse: “Agora, meu filho, traga-me a carne de caça. Depois que comer, eu lhe darei a minha bênção”. Jacó trouxe a comida para o pai, e Isaque comeu. Também bebeu o vinho que Jacó lhe serviu.
26 Taama Isak ighun le isov, ve isaav pani ighe: “Natug, ulam usaghav ghau.”
26 Por fim, Isaque disse a Jacó: “Aproxime-se, por favor, e dê-me um beijo, meu filho”.
27 Tauvene Yakop ila isaghav taama. Isak inuŋuz Esau vaazi tau igheen ila nonoghiiŋa tooni, ve ighur poia to Maaron izaa to Yakop ighe:
27 Jacó se aproximou e o beijou. Quando Isaque sentiu o cheiro das roupas, finalmente abençoou o filho. Disse: “Ah! O cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o S enhor abençoou!
28 Maaron aat igham uwam tiina to sambam izi payo, ve ipabees taan tsio.
28 “Do orvalho do céu e da riqueza da terra, Deus lhe conceda fartas colheitas de cereais e vinho novo de sobra.
29 Nugh nugh pale tibees payo.
29 Que muitas nações o sirvam e se curvem à sua frente. Que você seja senhor de seus irmãos e os filhos de sua mãe se curvem à sua frente. Todos que o amaldiçoarem serão amaldiçoados, e todos que o abençoarem serão abençoados”.
30 Isak ighur poia to Maaron izaa to Yakop le isov, ra Yakop ipuli, ve ivot gha ila. Malau mako ve toogha Esau ileep su gha ivot.
30 Assim que Isaque terminou de abençoar Jacó, e logo depois de Jacó ter saído da presença de seu pai, Esaú voltou da caçada.
31 I paam igharaat sur poia kat, ve ighamu ila pa taama, ve isaav pani ighe: “Tamaŋ, yau nagharaat sur tsio tomania ziigha to su, tauta naghamu ilam wa! Uburig gha ughun, ve ughur poia to Maaron izaa tsiau.”
31 Preparou uma refeição saborosa, levou-a para seu pai e disse: “Sente-se, meu pai, e coma da minha caça, para me abençoar”.
32 Isak ilooŋ saveeŋ tooni, ve ighasoni ighe: “Wai, yo sei paam?”
32 Isaque lhe perguntou: “Quem é você?”. Ele respondeu: “Sou Esaú, seu filho mais velho”.
33 Isak ilooŋ saveeŋ tane le tiini irur kat, ve isaav pani ighe: “Waii, yo ulam soone, ve ŋeer ee igham sur tomania ziigha to su ilam gha naghun. Sei ne? Yau naghur poia to Maaron izaa tooni wa. Ve onoon kat, palotiiŋ tawe aat igheen tooni.”
33 Isaque começou a tremer incontrolavelmente e disse: “Então quem me serviu a carne de caça? Acabei de comê-la, pouco antes de você chegar, e abençoei quem a trouxe. Essa bênção deve permanecer!”.
34 Esau ilooŋ taama saveeŋ tooni, le loolo isaghat pa tauu, ve itaŋ tiina, ve itaŋ rarai taama ighe: “O tamaŋ, ughur poia to Maaron izaa tsiau paam!”
34 Quando Esaú ouviu as palavras do pai, soltou um forte grito amargurado e suplicou: “Ah, meu pai, e eu? Abençoe-me também!”.
35 Eemon Isak isaav pani ighe: “Wai, palotiiŋ tau naghe nagham payo, tauta tazim ilam itombaan ghau gha ighamu ila wa!”
35 Mas Isaque disse: “Seu irmão esteve aqui e me enganou. Levou embora a bênção que pertencia a você!”.
36 Tauvene Esau isaav ighe: “Oyais, ŋeer tawe, tiwaat eeza Yakop le iduduuŋ kat!
36 Esaú exclamou: “Não é de admirar que ele se chame Jacó, pois é a segunda vez que me engana. Primeiro, tomou meus direitos de filho mais velho e, agora, roubou minha bênção. O senhor não guardou uma bênção sequer para mim?”.
37 Isak iyol aliiŋa ighe: “Wai, yau naghur tazim imin tiina payo, ve naghur toŋvetaz tsiam tisov timin besooŋa pani wa. Ve naghason Maaron to igham aniiŋ ve vaen anoŋazi katini tivot pani, leso ileep poi. Tauvene natug, gabua eta igheen muul to nagham payo ne mako.”
37 Isaque disse a Esaú: “Fiz de Jacó o seu senhor e declarei que todos os irmãos dele o servirão. Garanti a ele fartura de cereais e vinho. O que me resta para dar a você, meu filho?”.
38 Eemon Esau itaŋ rarai taama muul ighe: “Tamaŋ mindai? Palotiiŋ tsio eemon geeg tawe? Ite paam mako? O tamaŋ, ughur poia to Maaron izaa tsiau paam!” Ra Esau itaŋ muul toman aliiŋa tiina.
38 Esaú suplicou: “Por acaso o senhor tem apenas uma bênção? Ah, meu pai, abençoe-me também!”. Então Esaú chorou em alta voz.
39 Taama Isak iyol aliiŋa ighe:
39 Por fim, seu pai, Isaque, lhe disse: “Você viverá longe das riquezas da terra e longe do orvalho do alto céu.
40 Yo aat uparav pa mbuzaagh, o uleep poi.
40 Viverá por sua espada e servirá a seu irmão. Quando, porém, conseguir se libertar, sacudirá do pescoço esse jugo”.
41 Esau ikis aatyavyav tooni pa Yakop ariaaŋ. Pasaa palotiiŋ tooni, tauta taama ighuru izaa to Yakop wa. Tauvene igham ŋgar ila loolo ighe: “Malau mako pale tamamai imaat. Moŋiiŋ tooni ighe isov, mako narav tazig Yakop imaat.”
41 Daquele momento em diante, Esaú passou a odiar Jacó porque seu pai o havia abençoado. Começou a tramar: “Em breve meu pai morrerá. Então, matarei meu irmão Jacó”.
42 Eemon titig Rebeka taliiŋa pa ŋgar tau Esau ighe ighamu. Tauvene ipoi Yakop ilam, ve isaav pani ighe: “Natug, ulooŋ. Togham Esau ighe irav ghom umaat, o loolo poia ve aate izi.
42 Quando Rebeca soube das intenções de Esaú, mandou chamar Jacó e lhe disse: “Ouça, Esaú se consola com planos para matar você.
43 Tauvene ulooŋ aliŋag, ve uburig rekia mon, ve ughau ula pa livug Laban tau ileep izi nugh Aran we.
43 Portanto, preste atenção, meu filho. Apronte-se e fuja para a casa de meu irmão Labão, em Harã.
44 Ula uleep tomania le togham aate izi o.
44 Fique lá até que diminua a fúria de seu irmão.
45 Isaav ighe loolo iluum, ve loolo iveegh pa ŋgar tau ugham pani na, ene pale nambaaŋ ilat payo, o umuul ulam. Pasaa, yau naroi: Pale yamru aparav ve amaat pa saawe eemon.”
45 Quando ele se acalmar e se esquecer do que você lhe fez, mandarei buscá-lo. Por que eu perderia meus dois filhos no mesmo dia?”.
46 Ra Rebeka isaav pa Isak: “Oyai, rauaan livaŋa tau Hita tinazi ne, tinig imum pazi kat. Lolog pa Yakop ivai livaa eta to taan tane imin yes tane mako. Mako le mako kat. Ighe i igham tauvene, poia to namaat gha nala. Naleep pasaa?”
46 Depois, Rebeca disse a Isaque: “Estou cansada dessas mulheres hititas que vivem aqui! Prefiro morrer a ver Jacó se casar com uma delas!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.