Gênesis 21

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 O Senhor visitou Sara, como ele tinha dito, e cumpriu em seu favor o que havia prometido.
2 — ausente —
2 Sara concebeu e, apesar de sua velhice, deu à luz um filho a Abraão, no tempo fixado por Deus.
3 Abaram iwaat naatu tau Sara ipoopa na, eeza Isak.
3 Abraão pôs o nome de Isaac ao filho que lhe nascera de Sara.
4 Naatu tawe mbooŋi imin liim ve tol, ra Abaram irav waaro itaghon Maaron aliiŋa.
4 E, passados oito dias do seu nascimento, circuncidou-o, como Deus lhe tinha ordenado.
5 Saawe tau Sara ipoop Isak, Abaram ndaman tooni irau ndiŋndiŋ ee (100) wa.
5 Abraão tinha cem anos, quando nasceu o seu filho Isaac.
6 Sara loolo poia kat, ve isaav ighe: “Maaron igham lolog poia ve naŋiŋ. Ve tamtamon tisov tau tilooŋ varug, ene pale yeŋa niŋiŋ ve tintinmai.”
6 Sara disse: "Deus deu-me algo de que rir; e todos aqueles que o souberem se rirão de mim."
7 Ve Sara isaav muul ighe: “Muuŋ, sei irau isaav pa Abaram ighe: ‘Azuwam Sara pale ipoop ve ipaghun tauu naatu?’ Mako. Eemon aazne, Abaram imin kooŋ wa, ve yau napoop le naatu tamoot ee.”
7 E ajuntou: "Quem teria previsto que Sara amamentaria filhos a Abraão? Porque eu lhe dei um filho em sua velhice."
8 Tilepleep le saawe tau natuzi Isak ipul tuz, ra Abaram igham ghanghaniiŋ tiina pani.
8 O menino cresceu e foi desmamado. No dia em que foi desmamado, Abraão fez uma grande festa.
9 Saawe tana, Agar tau Isip tinazi na naatu Ismael igham ŋalalaŋ, ve iŋiŋiŋ pa Sara naatu Isak. Sara ighita gabua tana, le irau loolo mako.
9 Sara viu que o filho nascido a Abraão de Agar, a egípcia, escarnecia de seu filho Isaac,
10 Tauvene isaav pa Abaram ighe: “Uziir besooŋa livaa tawe yesuru naatu tighau tila soghan! Besooŋa livaa tawe naatu irau ileep tomania natug Isak, ve tiyooz pa gabua tsio mako.”
10 e disse a Abraão: "Expulsa esta escrava com o seu filho, porque o filho desta escrava não será herdeiro com meu filho Isaac."
11 Eemon Ismael, i Abaram naatu paam. Tauvene Abaram ilooŋ saveeŋ tane, le loolo ipataŋan kat.
11 Isso desagradou muitíssimo a Abraão, por causa de seu filho Ismael.
12 Eemon Maaron isaav pani ighe: “Lolom ipataŋan pa besooŋa livaa yesuru naatu sov. Utaghon Sara ŋgar tooni. Pa paaghu tsio duduuŋ pale tivot ila to natum Isak mon.
12 Mas Deus disse-lhe: "Não te preocupes com o menino e com a tua escrava. Faze tudo o que Sara te pedir, pois é de Isaac que nascerá a posteridade que terá o teu nome.
13 Eemon paaghu to besooŋa livaa naatu paam, yau pale nagham zi timasa timin eval. Pasaa, i paaghu tsio paam.”
13 Mas do filho da escrava também farei um grande povo, por ser de tua raça."
14 Tauvene nughizau, mboŋoozo geeg, ve Abaram iburig gha igham Agar le mberet ve yaa tomania paatu imin tamaz, ve iiti izala avaara, ve ighur yesuru naatu Ismael gha tila. Yesuru tila ve tivalaghlaagh izi nugh ŋginaaŋa to Ber-Seba.
14 No dia seguinte, pela manhã, Abraão tomou pão e um odre de água, e deu-os a Agar, colocando-os às suas costas, e despediu-a com seu filho. Ela partiu, errando pelo deserto de Bersabéia.
15 — ausente —
15 Acabada a água do odre, deixou o menino sob um arbusto,
16 — ausente —
16 e foi assentar-se em frente, à distância de um tiro de flecha, "porque, dizia ela, não quero ver morrer o menino". Ela assentou-se, pois, em frente e pôs-se a chorar.
17 Maaron ilooŋ Agar naatu taŋiiz tooni, tauvene aŋela to Maaron ileep sambam, ve ipoi izilam pa Agar ighe: “Agar, mindai? Uroi sov. Natum tau ilepleep, ve itaŋtaŋ we, Maaron ilooŋ taŋiiz tooni wa.
17 Deus ouviu a voz do menino, e o anjo de Deus chamou Agar, do céu, dizendo-lhe: "Que tens, Agar? Nada temas, porque Deus ouviu a voz do menino do lugar onde está.
18 Uburig ula, ve uiti izaa ve uŋgin poghania. Pa yau pale nagham paaghu tooni tivot timin naol ve ezazi tintiina.”
18 Levanta-te, toma o menino e tem-no pela mão, porque farei dele uma grande nação."
19 Ra Maaron igham Agar maata pakia, ve maata ila le ighita yaa taiŋ ee. Tauvene igham yaa paatu toozi ila itivu le ivon, ve imuul ila ipaghun naatu.
19 Deus abriu-lhe os olhos, e ela viu um poço, onde foi encher o odre, e deu de beber ao menino.
20 Maaron ileep tomania Ismael, ve itum le imin olman. Ismael ilepleep izi nugh ŋginaaŋa, ve i niima mamaan pa vaneghuuŋ gabua pa paneegh.
20 Deus esteve com este menino. Ele cresceu, habitou no deserto e tornou-se um hábil flecheiro.
21 Ismael ilepleep izi nugh ŋginaaŋa Paran, ve tiina igham Isip tinazi ee pani gha ivaii.
21 E habitou no deserto de Farã, e sua mãe tomou para ele uma mulher egípcia.
22 Saawe tana, kinik Abimelek yesuru ŋeer tau iŋgin yes zaaba tooni na eeza Pikol, tila to Abaram, ve Abimelek isaav pani ighe: “Yau naghilaal naghe Maaron ileep tomani ghom pa gabua naol isov tau yo ughamu.
22 Por aquele tempo, Abimelec, acompanhado de Ficol, general do seu exército, disse a Abraão: "Deus está contigo em tudo o que fazes.
23 Tauvene aazne, yau naghe yo umbu saveeŋ ariaaŋa tomani ghau ila Maaron maata tauvene: Yo irau ugham karom eta pa yau, ma natugŋa, ma paaghu tsiau tau pale tivot murei ne mako. Yo aat ugham poghani ghau ve tamtamon to taan tau uleep umin loom pani ne paam. Pasaa, yau nagham poghani ghom, ve lupuuŋ toit eemon.”
23 Jura-me, pois, pelo nome de Deus, que não me enganarás, nem a mim, nem a meus filhos, nem aos meus descendentes, mas que usarás para comigo e com a terra onde habitas, da mesma benevolência que eu te tenho testemunhado."
24 Abaram iyol Abimelek aliiŋa ighe: “Poia. Yau nambu saveeŋ ariaaŋa ila Maaron maata imin tau yo usaav na.”
24 "Eu juro", respondeu Abraão.
25 Eemon Abaram le saveeŋ tomania Abimelek paam. Pasaa, yaa taiŋ ee tau besooŋa tooni titaii na, ene besooŋa to Abimelek tighamu imin lezi, ve tipoon besooŋa to Abaram pani.
25 Mas Abraão queixou-se a Abimelec por causa de um poço que os seus homens lhe tinham tirado à força.
26 Abaram ipaesia pataŋani tawe pa Abimelek, ve i iyol aliiŋa ighe: “Wai, saveeŋ tane, aazne mon ra nalooŋa. Mindai ta yo upaesia saveeŋ tane payau rekia mako? Ŋeer tau igham ŋgar tane, yau nawataghi mako.”
26 "Ignoro quem tenha feito isto, respondeu Abimelec; tu mesmo nunca me disseste nada a respeito, e só hoje estou ouvindo falar disso."
27 Ra Abaram igham sipsip tomania makau siriv pa Abimelek, ve yesuru timbu saveeŋ ariaaŋa to tilup zi timin eemon.
27 Abraão tomou então ovelhas e bois e deu-os a Abimelec, e fizeram aliança entre si.
28 Ve Abaram ighur sipsip upin paghpaaghu liim ve ru paam tila soghan.
28 Abraão pôs à parte sete jovens ovelhas do rebanho.
29 Tauvene Abimelek ighasoni ighe: “Puughu mindai ta yo ughur sipsip tawe tila soghan?”
29 "Que significam, disse-lhe o rei, estas sete ovelhinhas que puseste à parte?
30 Abaram iyol aliiŋa ighe: “Yau naghe yo ugham sipsip tawe timin lem. Leso itotoi ighe yo uyok ughe yau natai yaa tawe.”
30 "Aceitarás de minhas mãos estas sete ovelhinhas, respondeu Abraão, como testemunho de que fui eu que cavei este poço".
31 — ausente —
31 Por isso deu-se àquele lugar o nome de Bersabéia; porque ambos ali tinham jurado.
32 — ausente —
32 Foi assim que fizeram aliança em Bersabéia. Depois disso, voltou Abimelec para a terra dos filisteus com Ficol, general do seu exército.
33 Abaram iŋgun ai tamarisk ee izi Ber-Seba, ve ai tawe imin niia to suŋuuŋ. I ileep ta sewe, ve isuŋ pa Yoova, i Maaron tau ileep irau saawe.
33 Abraão plantou um tamariz em Bersabéia e invocou ali o nome do Senhor, Deus da eternidade.
34 Abaram ileep imin loom izi taan to yes Pilistia le malau.
34 Abraão habitou muito tempo na terra dos filisteus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.