Gênesis 21
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NVI
1 — ausente —
1 O Senhor foi bondoso com Sara, como lhe dissera, e fez por ela o que prometera.
2 — ausente —
2 Sara engravidou e deu um filho a Abraão em sua velhice, na época fixada por Deus em sua promessa.
3 Abaram iwaat naatu tau Sara ipoopa na, eeza Isak.
3 Abraão deu o nome de Isaque ao filho que Sara lhe dera.
4 Naatu tawe mbooŋi imin liim ve tol, ra Abaram irav waaro itaghon Maaron aliiŋa.
4 Quando seu filho Isaque tinha oito dias de vida, Abraão o circuncidou, conforme Deus lhe havia ordenado.
5 Saawe tau Sara ipoop Isak, Abaram ndaman tooni irau ndiŋndiŋ ee (100) wa.
5 Estava ele com cem anos de idade quando lhe nasceu Isaque, seu filho.
6 Sara loolo poia kat, ve isaav ighe: “Maaron igham lolog poia ve naŋiŋ. Ve tamtamon tisov tau tilooŋ varug, ene pale yeŋa niŋiŋ ve tintinmai.”
6 E Sara disse: "Deus me encheu de riso, e todos os que souberem disso rirão comigo".
7 Ve Sara isaav muul ighe: “Muuŋ, sei irau isaav pa Abaram ighe: ‘Azuwam Sara pale ipoop ve ipaghun tauu naatu?’ Mako. Eemon aazne, Abaram imin kooŋ wa, ve yau napoop le naatu tamoot ee.”
7 E acrescentou: "Quem diria a Abraão que Sara amamentaria filhos? Contudo eu lhe dei um filho em sua velhice! "
8 Tilepleep le saawe tau natuzi Isak ipul tuz, ra Abaram igham ghanghaniiŋ tiina pani.
8 O menino cresceu e foi desmamado. No dia em que Isaque foi desmamado, Abraão deu uma grande festa.
9 Saawe tana, Agar tau Isip tinazi na naatu Ismael igham ŋalalaŋ, ve iŋiŋiŋ pa Sara naatu Isak. Sara ighita gabua tana, le irau loolo mako.
9 Sara, porém, viu que o filho que Hagar, a egípcia, dera a Abraão estava rindo de Isaque,
10 Tauvene isaav pa Abaram ighe: “Uziir besooŋa livaa tawe yesuru naatu tighau tila soghan! Besooŋa livaa tawe naatu irau ileep tomania natug Isak, ve tiyooz pa gabua tsio mako.”
10 e disse a Abraão: "Livre-se daquela escrava e do seu filho, porque ele jamais será herdeiro com o meu filho Isaque".
11 Eemon Ismael, i Abaram naatu paam. Tauvene Abaram ilooŋ saveeŋ tane, le loolo ipataŋan kat.
11 Isso perturbou demais Abraão, pois envolvia um filho seu.
12 Eemon Maaron isaav pani ighe: “Lolom ipataŋan pa besooŋa livaa yesuru naatu sov. Utaghon Sara ŋgar tooni. Pa paaghu tsio duduuŋ pale tivot ila to natum Isak mon.
12 Mas Deus lhe disse: "Não se perturbe por causa do menino e da escrava. Atenda a tudo o que Sara lhe pedir, porque será por meio de Isaque que a sua descendência há de ser considerada.
13 Eemon paaghu to besooŋa livaa naatu paam, yau pale nagham zi timasa timin eval. Pasaa, i paaghu tsio paam.”
13 Mas também do filho da escrava farei um povo; afinal ele é seu descendente".
14 Tauvene nughizau, mboŋoozo geeg, ve Abaram iburig gha igham Agar le mberet ve yaa tomania paatu imin tamaz, ve iiti izala avaara, ve ighur yesuru naatu Ismael gha tila. Yesuru tila ve tivalaghlaagh izi nugh ŋginaaŋa to Ber-Seba.
14 Na manhã seguinte, Abraão pegou alguns pães e uma vasilha de couro cheia d’água, entregou-os a Hagar e, tendo-os colocado nos ombros dela, despediu-a com o menino. Ela se pôs a caminho e ficou vagando pelo deserto de Berseba.
15 — ausente —
15 Quando acabou a água da vasilha, ela deixou o menino debaixo de um arbusto
16 — ausente —
16 e foi sentar-se perto dali, à distância de um tiro de flecha, porque pensou: "Não posso ver o menino morrer". Sentada ali perto, começou a chorar.
17 Maaron ilooŋ Agar naatu taŋiiz tooni, tauvene aŋela to Maaron ileep sambam, ve ipoi izilam pa Agar ighe: “Agar, mindai? Uroi sov. Natum tau ilepleep, ve itaŋtaŋ we, Maaron ilooŋ taŋiiz tooni wa.
17 Deus ouviu o choro do menino, e o anjo de Deus, do céu, chamou Hagar e lhe disse: "O que a aflige, Hagar? Não tenha medo; Deus ouviu o menino chorar, lá onde você o deixou.
18 Uburig ula, ve uiti izaa ve uŋgin poghania. Pa yau pale nagham paaghu tooni tivot timin naol ve ezazi tintiina.”
18 Levante o menino e tome-o pela mão, porque dele farei um grande povo".
19 Ra Maaron igham Agar maata pakia, ve maata ila le ighita yaa taiŋ ee. Tauvene igham yaa paatu toozi ila itivu le ivon, ve imuul ila ipaghun naatu.
19 Então Deus lhe abriu os olhos, e ela viu uma fonte. Foi até lá, encheu de água a vasilha e deu de beber ao menino.
20 Maaron ileep tomania Ismael, ve itum le imin olman. Ismael ilepleep izi nugh ŋginaaŋa, ve i niima mamaan pa vaneghuuŋ gabua pa paneegh.
20 Deus estava com o menino. Ele cresceu, viveu no deserto e tornou-se flecheiro.
21 Ismael ilepleep izi nugh ŋginaaŋa Paran, ve tiina igham Isip tinazi ee pani gha ivaii.
21 Vivia no deserto de Parã, e sua mãe conseguiu-lhe uma mulher da terra do Egito.
22 Saawe tana, kinik Abimelek yesuru ŋeer tau iŋgin yes zaaba tooni na eeza Pikol, tila to Abaram, ve Abimelek isaav pani ighe: “Yau naghilaal naghe Maaron ileep tomani ghom pa gabua naol isov tau yo ughamu.
22 Naquela ocasião, Abimeleque, acompanhado de Ficol, comandante do seu exército, disse a Abraão: "Deus está contigo em tudo o que fazes.
23 Tauvene aazne, yau naghe yo umbu saveeŋ ariaaŋa tomani ghau ila Maaron maata tauvene: Yo irau ugham karom eta pa yau, ma natugŋa, ma paaghu tsiau tau pale tivot murei ne mako. Yo aat ugham poghani ghau ve tamtamon to taan tau uleep umin loom pani ne paam. Pasaa, yau nagham poghani ghom, ve lupuuŋ toit eemon.”
23 Agora, jura-me, diante de Deus, que não vais enganar-me, nem a mim nem a meus filhos e descendentes. Trata a nação que te acolheu como estrangeiro com a mesma bondade com que te tratei".
24 Abaram iyol Abimelek aliiŋa ighe: “Poia. Yau nambu saveeŋ ariaaŋa ila Maaron maata imin tau yo usaav na.”
24 Respondeu Abraão: "Eu juro! "
25 Eemon Abaram le saveeŋ tomania Abimelek paam. Pasaa, yaa taiŋ ee tau besooŋa tooni titaii na, ene besooŋa to Abimelek tighamu imin lezi, ve tipoon besooŋa to Abaram pani.
25 Todavia Abraão reclamou com Abimeleque a respeito de um poço que os servos de Abimeleque lhe tinham tomado à força.
26 Abaram ipaesia pataŋani tawe pa Abimelek, ve i iyol aliiŋa ighe: “Wai, saveeŋ tane, aazne mon ra nalooŋa. Mindai ta yo upaesia saveeŋ tane payau rekia mako? Ŋeer tau igham ŋgar tane, yau nawataghi mako.”
26 Mas Abimeleque lhe respondeu: "Não sei quem fez isso. Nunca me disseste nada, e só fiquei sabendo disso hoje".
27 Ra Abaram igham sipsip tomania makau siriv pa Abimelek, ve yesuru timbu saveeŋ ariaaŋa to tilup zi timin eemon.
27 Então Abraão trouxe ovelhas e bois, deu-os a Abimeleque, e os dois firmaram um acordo.
28 Ve Abaram ighur sipsip upin paghpaaghu liim ve ru paam tila soghan.
28 Abraão separou sete ovelhas do rebanho,
29 Tauvene Abimelek ighasoni ighe: “Puughu mindai ta yo ughur sipsip tawe tila soghan?”
29 pelo que Abimeleque lhe perguntou: "Que significam estas sete ovelhas que separaste das demais? "
30 Abaram iyol aliiŋa ighe: “Yau naghe yo ugham sipsip tawe timin lem. Leso itotoi ighe yo uyok ughe yau natai yaa tawe.”
30 Ele respondeu: "Aceita estas sete ovelhas de minhas mãos como testemunho de que eu cavei este poço".
31 — ausente —
31 Por isso aquele lugar foi chamado Berseba, porque ali os dois fizeram um juramento.
32 — ausente —
32 Firmado esse acordo em Berseba, Abimeleque e Ficol, comandante das suas tropas, voltaram para a terra dos filisteus.
33 Abaram iŋgun ai tamarisk ee izi Ber-Seba, ve ai tawe imin niia to suŋuuŋ. I ileep ta sewe, ve isuŋ pa Yoova, i Maaron tau ileep irau saawe.
33 Abraão, por sua vez, plantou uma tamargueira em Berseba e ali invocou o nome do Senhor, o Deus Eterno.
34 Abaram ileep imin loom izi taan to yes Pilistia le malau.
34 E morou Abraão na terra dos filisteus por longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.