Gênesis 21
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ACF
1 — ausente —
1 E o SENHOR visitou a Sara, como tinha dito; e fez o SENHOR a Sara como tinha prometido.
2 — ausente —
2 E concebeu Sara, e deu a Abraão um filho na sua velhice, ao tempo determinado, que Deus lhe tinha falado.
3 Abaram iwaat naatu tau Sara ipoopa na, eeza Isak.
3 E Abraão pôs no filho que lhe nascera, que Sara lhe dera, o nome de Isaque.
4 Naatu tawe mbooŋi imin liim ve tol, ra Abaram irav waaro itaghon Maaron aliiŋa.
4 E Abraão circuncidou o seu filho Isaque, quando era da idade de oito dias, como Deus lhe tinha ordenado.
5 Saawe tau Sara ipoop Isak, Abaram ndaman tooni irau ndiŋndiŋ ee (100) wa.
5 E era Abraão da idade de cem anos, quando lhe nasceu Isaque seu filho.
6 Sara loolo poia kat, ve isaav ighe: “Maaron igham lolog poia ve naŋiŋ. Ve tamtamon tisov tau tilooŋ varug, ene pale yeŋa niŋiŋ ve tintinmai.”
6 E disse Sara: Deus me tem feito riso; todo aquele que o ouvir se rirá comigo.
7 Ve Sara isaav muul ighe: “Muuŋ, sei irau isaav pa Abaram ighe: ‘Azuwam Sara pale ipoop ve ipaghun tauu naatu?’ Mako. Eemon aazne, Abaram imin kooŋ wa, ve yau napoop le naatu tamoot ee.”
7 Disse mais: Quem diria a Abraão que Sara daria de mamar a filhos? Pois lhe dei um filho na sua velhice.
8 Tilepleep le saawe tau natuzi Isak ipul tuz, ra Abaram igham ghanghaniiŋ tiina pani.
8 E cresceu o menino, e foi desmamado; então Abraão fez um grande banquete no dia em que Isaque foi desmamado.
9 Saawe tana, Agar tau Isip tinazi na naatu Ismael igham ŋalalaŋ, ve iŋiŋiŋ pa Sara naatu Isak. Sara ighita gabua tana, le irau loolo mako.
9 E viu Sara que o filho de Agar, a egípcia, o qual tinha dado a Abraão, zombava.
10 Tauvene isaav pa Abaram ighe: “Uziir besooŋa livaa tawe yesuru naatu tighau tila soghan! Besooŋa livaa tawe naatu irau ileep tomania natug Isak, ve tiyooz pa gabua tsio mako.”
10 E disse a Abraão: Ponha fora esta serva e o seu filho; porque o filho desta serva não herdará com Isaque, meu filho.
11 Eemon Ismael, i Abaram naatu paam. Tauvene Abaram ilooŋ saveeŋ tane, le loolo ipataŋan kat.
11 E pareceu esta palavra muito má aos olhos de Abraão, por causa de seu filho.
12 Eemon Maaron isaav pani ighe: “Lolom ipataŋan pa besooŋa livaa yesuru naatu sov. Utaghon Sara ŋgar tooni. Pa paaghu tsio duduuŋ pale tivot ila to natum Isak mon.
12 Porém Deus disse a Abraão: Não te pareça mal aos teus olhos acerca do moço e acerca da tua serva; em tudo o que Sara te diz, ouve a sua voz; porque em Isaque será chamada a tua descendência.
13 Eemon paaghu to besooŋa livaa naatu paam, yau pale nagham zi timasa timin eval. Pasaa, i paaghu tsio paam.”
13 Mas também do filho desta serva farei uma nação, porquanto é tua descendência.
14 Tauvene nughizau, mboŋoozo geeg, ve Abaram iburig gha igham Agar le mberet ve yaa tomania paatu imin tamaz, ve iiti izala avaara, ve ighur yesuru naatu Ismael gha tila. Yesuru tila ve tivalaghlaagh izi nugh ŋginaaŋa to Ber-Seba.
14 Então se levantou Abraão pela manhã de madrugada, e tomou pão e um odre de água e os deu a Agar, pondo-os sobre o seu ombro; também lhe deu o menino e despediu-a; e ela partiu, andando errante no deserto de Berseba.
15 — ausente —
15 E consumida a água do odre, lançou o menino debaixo de uma das árvores.
16 — ausente —
16 E foi assentar-se em frente, afastando-se à distância de um tiro de arco; porque dizia: Que eu não veja morrer o menino. E assentou-se em frente, e levantou a sua voz, e chorou.
17 Maaron ilooŋ Agar naatu taŋiiz tooni, tauvene aŋela to Maaron ileep sambam, ve ipoi izilam pa Agar ighe: “Agar, mindai? Uroi sov. Natum tau ilepleep, ve itaŋtaŋ we, Maaron ilooŋ taŋiiz tooni wa.
17 E ouviu Deus a voz do menino, e bradou o anjo de Deus a Agar desde os céus, e disse-lhe: Que tens, Agar? Não temas, porque Deus ouviu a voz do menino desde o lugar onde está.
18 Uburig ula, ve uiti izaa ve uŋgin poghania. Pa yau pale nagham paaghu tooni tivot timin naol ve ezazi tintiina.”
18 Ergue-te, levanta o menino e pega-lhe pela mão, porque dele farei uma grande nação.
19 Ra Maaron igham Agar maata pakia, ve maata ila le ighita yaa taiŋ ee. Tauvene igham yaa paatu toozi ila itivu le ivon, ve imuul ila ipaghun naatu.
19 E abriu-lhe Deus os olhos, e viu um poço de água; e foi encher o odre de água, e deu de beber ao menino.
20 Maaron ileep tomania Ismael, ve itum le imin olman. Ismael ilepleep izi nugh ŋginaaŋa, ve i niima mamaan pa vaneghuuŋ gabua pa paneegh.
20 E era Deus com o menino, que cresceu; e habitou no deserto, e foi flecheiro.
21 Ismael ilepleep izi nugh ŋginaaŋa Paran, ve tiina igham Isip tinazi ee pani gha ivaii.
21 E habitou no deserto de Parã; e sua mãe tomou-lhe mulher da terra do Egito.
22 Saawe tana, kinik Abimelek yesuru ŋeer tau iŋgin yes zaaba tooni na eeza Pikol, tila to Abaram, ve Abimelek isaav pani ighe: “Yau naghilaal naghe Maaron ileep tomani ghom pa gabua naol isov tau yo ughamu.
22 E aconteceu naquele mesmo tempo que Abimeleque, com Ficol, príncipe do seu exército, falou com Abraão, dizendo: Deus é contigo em tudo o que fazes;
23 Tauvene aazne, yau naghe yo umbu saveeŋ ariaaŋa tomani ghau ila Maaron maata tauvene: Yo irau ugham karom eta pa yau, ma natugŋa, ma paaghu tsiau tau pale tivot murei ne mako. Yo aat ugham poghani ghau ve tamtamon to taan tau uleep umin loom pani ne paam. Pasaa, yau nagham poghani ghom, ve lupuuŋ toit eemon.”
23 Agora, pois, jura-me aqui por Deus, que não mentirás a mim, nem a meu filho, nem a meu neto; segundo a beneficência que te fiz, me farás a mim, e à terra onde peregrinaste.
24 Abaram iyol Abimelek aliiŋa ighe: “Poia. Yau nambu saveeŋ ariaaŋa ila Maaron maata imin tau yo usaav na.”
24 E disse Abraão: Eu jurarei.
25 Eemon Abaram le saveeŋ tomania Abimelek paam. Pasaa, yaa taiŋ ee tau besooŋa tooni titaii na, ene besooŋa to Abimelek tighamu imin lezi, ve tipoon besooŋa to Abaram pani.
25 Abraão, porém, repreendeu a Abimeleque por causa de um poço de água, que os servos de Abimeleque haviam tomado à força.
26 Abaram ipaesia pataŋani tawe pa Abimelek, ve i iyol aliiŋa ighe: “Wai, saveeŋ tane, aazne mon ra nalooŋa. Mindai ta yo upaesia saveeŋ tane payau rekia mako? Ŋeer tau igham ŋgar tane, yau nawataghi mako.”
26 Então disse Abimeleque: Eu não sei quem fez isto; e também tu não mo fizeste saber, nem eu o ouvi senão hoje.
27 Ra Abaram igham sipsip tomania makau siriv pa Abimelek, ve yesuru timbu saveeŋ ariaaŋa to tilup zi timin eemon.
27 E tomou Abraão ovelhas e vacas, e deu-as a Abimeleque; e fizeram ambos uma aliança.
28 Ve Abaram ighur sipsip upin paghpaaghu liim ve ru paam tila soghan.
28 pôs Abraão, porém, à parte sete cordeiras do rebanho.
29 Tauvene Abimelek ighasoni ighe: “Puughu mindai ta yo ughur sipsip tawe tila soghan?”
29 E Abimeleque disse a Abraão: Para que estão aqui estas sete cordeiras, que puseste à parte?
30 Abaram iyol aliiŋa ighe: “Yau naghe yo ugham sipsip tawe timin lem. Leso itotoi ighe yo uyok ughe yau natai yaa tawe.”
30 E disse: Tomarás estas sete cordeiras de minha mão, para que sejam em testemunho que eu cavei este poço.
31 — ausente —
31 Por isso se chamou aquele lugar Berseba, porquanto ambos juraram ali.
32 — ausente —
32 Assim fizeram aliança em Berseba. Depois se levantou Abimeleque e Ficol, príncipe do seu exército, e tornaram-se para a terra dos filisteus.
33 Abaram iŋgun ai tamarisk ee izi Ber-Seba, ve ai tawe imin niia to suŋuuŋ. I ileep ta sewe, ve isuŋ pa Yoova, i Maaron tau ileep irau saawe.
33 E plantou um bosque em Berseba, e invocou lá o nome do Senhor, Deus eterno.
34 Abaram ileep imin loom izi taan to yes Pilistia le malau.
34 E peregrinou Abraão na terra dos filisteus muitos dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.