Gênesis 19
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NVI
1 Aŋela ru tana tilaagh tila le ravrav izi. Ra tila tivot izi nugh Sodom. Saawe tana, Lot ilepleep izi lupuuŋ niia tau igheen eez maata to nugh Sodom. Maata ila le ighita zeran ru tana tilam. Tauvene iburig ve iŋarui zi ila, ve iput aaghe, ighur naagho izila pa taan,
1 Os dois anjos chegaram a Sodoma ao anoitecer, e Ló estava sentado à porta da cidade. Quando os avistou, levantou-se e foi recebê-los. Prostrou-se, rosto em terra,
2 ve isaav pazi ighe: “O zolman tsiau, yau besooŋa tsiam. Yamru alam tala pa ruum, ve agharaat taumim, ve amariau. Itiŋa taleep, pale mboŋoozo, o alaagh muul.”
2 e disse: "Meus senhores, por favor, acompanhem-me à casa do seu servo. Lá poderão lavar os pés, passar a noite e, pela manhã, seguir caminho. Não, passaremos a noite na praça", responderam.
3 Eemon Lot isaav ariaaŋ pazi ighe tileep sorok izi muuri sov. Tauvene yesuru tilooŋ aliiŋa, ve titaghoni tiloŋ tila ruum tooni, leso Lot iŋgin zi ta sewe. Ra tigharaat mberet tau le yis mako na tomania aniiŋ popoia siriv, ve tigham pa yesuru gha tighan.
3 Mas ele insistiu tanto com eles que, finalmente, o acompanharam e entraram em sua casa. Ló mandou preparar-lhes uma refeição e assar pão sem fermento, e eles comeram.
4 Yesuru tighan le isov, ra tighe tigheen. Malau mako ve yes zitamoot paghpaaghu tomania zolman to Sodom, tisov tilam tilivutin ruum to Lot,
4 Ainda não tinham ido deitar-se, quando todos os homens de toda parte da cidade de Sodoma, dos mais jovens aos mais velhos, cercaram a casa.
5 ve tipoi izala pani tighe: “Zeran ru tau ravrav tilam tsio na, tileep sindei? Usaav pazi tivot tilam muuri, leso nimogheer pazi.”
5 Chamaram Ló e lhe disseram: "Onde estão os homens que vieram à sua casa esta noite? Traga-os para nós aqui fora para que tenhamos relações com eles".
6 — ausente —
6 Ló saiu da casa, fechou a porta atrás de si
7 — ausente —
7 e lhes disse: "Não, meus amigos! Não façam essa perversidade!
8 Aghita. Natug livaŋa ru ta tilepleep ne. Tamoot eta igheen tomani zi soone. Yau aat nagham zi tivot tilat tsiam. Ve saa ŋgar tau aghe agham pazi, na aghamu. Eemon agham gabua eta pa zeran ru tau tilam tileep tomani ghau ila ruum tsiau ne sov. Pa yesuru loomba. Tauvene yau aat naŋgin poghani zi le naghur zi timuul tila.”
8 Olhem, tenho duas filhas que ainda são virgens. Vou trazê-las para que vocês façam com elas o que bem entenderem. Mas não façam nada a estes homens, porque se acham debaixo da proteção do meu teto".
9 Yes tilooŋ saveeŋ tane, ve tisaav tighe: “Ŋeer tane nugh tauu? I loom mon. Ve aazne, ighe imin tiina ve igabiiz ghiit?” Ra tisaav pani tighe: “Ughau ula pa ziige! Yei nighe nigham ŋgar saghati pa zeran ru tana. Ve yo pale nivaghamun ghom kat!” Ra tisipiir Lot ila ziige, ve tighe tirav valaghin ataman.
9 "Saia da frente! ", gritaram. E disseram: "Este homem chegou aqui como estrangeiro, e agora quer ser o juiz! Faremos a você pior do que a eles". Então empurraram Ló com violência e avançaram para arrombar a porta.
10 Eemon zeran ru tau tileep ruum loolo na, tikaak ataman, ve tikis Lot niima, ve tigherevu iloŋ ila ruum loolo, ve tipoon ataman.
10 Nisso, os dois visitantes agarraram Ló, puxaram-no para dentro e fecharam a porta.
11 Ra tigham yes tau tileep muuri we matazi ikumkuum. Tauvene titaŋtaaŋ ve tiil ataman. Tiil tiil le mako.
11 Depois feriram de cegueira os homens que estavam à porta da casa, dos mais jovens aos mais velhos, de maneira que não conseguiam encontrar a porta.
12 Ra zeran ru tana tisaav pa Lot tighe: “Mindai, lem zetamŋa siriv tau tileep izi nugh tane? Ugham natum livaŋa, rawamŋa, ve tamtamon tsio tisov tau tileep izi nugh tane, ve yamŋa aburig ta aazne, ve aghau!
12 Os dois homens perguntaram a Ló: "Você tem mais alguém na cidade — genros, filhos ou filhas, ou qualquer outro parente? Tire-os daqui,
13 Pa nugh tane vaaru saghati kat, tomania taŋiiz tiina to yes tau nugh tane tighamgham saghatin zi na, ene izala pa Yoova gha ilooŋa wa. Tauta aate yavyav kat pazi, ve imbaaŋ ghei nilam to nireu nugh tane ilale.”
13 porque estamos para destruir este lugar. As acusações feitas ao Senhor contra este povo são tantas que ele nos enviou para destruir a cidade".
14 Tauvene Lot ila to rauŋa ru tau tighe tivai natlivaŋa na, ve isaav pazi ighe: “Ai, rekia aburig ve apul nugh tane! Pa Yoova ighe ireua ilale!” Eemon yesuru tighur ila Lot aliiŋa mako. Tighe pa i igham saveeŋ mogheraaŋ pazi mon.
14 Então Ló foi falar com seus genros, os quais iam casar-se com suas filhas, e lhes disse: "Saiam imediatamente deste lugar, porque o Senhor está para destruir a cidade! " Mas eles pensaram que ele estava brincando.
15 Nughizau ve aŋela ru tana tipasul Lot tighe: “Uburig rekia, ve ugham azuwam tomania natum livaŋa ru, ve apul nugh tane, ve aghau ala! Mako pale alalemim tomani zi. Pa paita Yoova ireu nugh tane pa sosor toozi.”
15 Ao raiar do dia, os anjos insistiam com Ló, dizendo: "Depressa! Leve daqui sua mulher e suas duas filhas, ou vocês também serão mortos quando a cidade for castigada".
16 Eemon Lot izuar pa burigiiŋ. Tauvene zeran ru tana tikis Lot gha azaawa ve natlivaŋa ru nimazi, ve tigherev zi tivot tila soghan pa nugh. Pasaa, Yoova loolo isaghatin Lot ve ighe iuule.
16 Tendo ele hesitado, os homens o agarraram pela mão, como também a mulher e as duas filhas, e os tiraram dali à força e os deixaram fora da cidade, porque o Senhor teve misericórdia deles.
17 Aŋela ru tana, toozi ee ipasul zi ighe: “Aŋguaaz taumim ve aghau rekia ala! Matamim imulmuul sov. Apul nugh raraate tane, ve aghau azala pa loloz. Ala aleep izi eez livuugha sov. Malmalimim ala! Mako pale Yoova ipasov gham tomania tamtamon to nugh tane.”
17 Assim que os tiraram da cidade, um deles disse a Ló: "Fuja por amor à vida! Não olhe para trás e não pare em lugar nenhum da planície! Fuja para as montanhas, ou você será morto! "
18 Eemon Lot isaav ighe: “Aa tiina tsiau, yau narao mako.
18 Ló, porém, lhes disse: "Não, meu senhor!
19 Onoon, yo lolom isaghav ghau kat ve lolom isaghatin ghau, tauta ugham mulin ghau ve naleep poi. Eemon loloz tawe igheen malau kat. Irau nazala rekia mako. Tauvene ighe nazuar pa laghooŋ, ve ureu nugh, pataŋani tawe aat igham ghau namaat paam.
19 Seu servo foi favorecido por sua benevolência, pois o senhor foi bondoso comigo, poupando-me a vida. Não posso fugir para as montanhas, se não esta calamidade cairá sobre mim, e morrerei.
20 Ughita nugh tawe. Igheen tataŋgan. Irau rekia mon ve nala navot. Ewe nugh tiina mako, marani mon. Ighe uyok payau ve nala ta sewe, pale naleep poi.”
20 Aqui perto há uma cidade pequena. Está tão próxima que dá para correr até lá. Deixe-me ir para lá! Mesmo sendo tão pequena, lá estarei a salvo".
21 Aŋela iyol aliiŋa ighe: “Poia. Yau nayok pa aliŋam. Nugh marani tawe, yau aat nareua mako.
21 "Está bem", respondeu ele. "Também lhe atenderei esse pedido; não destruirei a cidade da qual você fala.
22 Eemon yam alaagh rekia! Pa yau irau nagham gabua eta ivot soone, le ala avot nugh tawe.” Nugh marani tawe, eeza Zoar.
22 Fuja depressa, porque nada poderei fazer enquanto você não chegar lá". Por isso a cidade foi chamada Zoar.
23 Saawe tau Lot ila ivot nugh Zoar, aaz izalam wa.
23 Quando Ló chegou a Zoar, o sol já havia nascido sobre a terra.
24 Ra Yoova igham yav tomania maet salfa tuntunu tau vaazi saghati kat na titaptap tizi, le ireu Sodom ve Gomora.
24 Então o Senhor, o próprio Senhor, fez chover do céu fogo e enxofre sobre Sodoma e Gomorra.
25 I ivaghamunia nugh tintiina ru tana, tomania taan raraate tau tigheen ila, ve tamtamon tisov tau tileep ila taan sirivu tawe, tomania gabua naol isov tau titum tizaa ta sewe, le tisaghat kat.
25 Assim ele destruiu aquelas cidades e toda a planície, com todos os habitantes das cidades e a vegetação.
26 Saawe tau tighau, Lot azaawa ilaagh murei ve maata imuul, le rekia mon itoor ghi imin maet tetewai ve iyooz.
26 Mas a mulher de Ló olhou para trás e se transformou numa coluna de sal.
27 — ausente —
27 Na manhã seguinte, Abraão se levantou e voltou ao lugar onde tinha estado diante do Senhor.
28 — ausente —
28 E olhou para Sodoma e Gomorra, para toda a planície, e viu uma densa fumaça subindo da terra, como fumaça de uma fornalha.
29 Tauvene saawe tau Maaron ireu nugh tisov tau tigheen siiŋa ila taan raraate tawe, i maata iŋgal Abaram, tauta igham mulin Lot pa pataŋani tawe.
29 Quando Deus arrasou as cidades da planície, lembrou-se de Abraão e tirou Ló do meio da catástrofe que destruiu as cidades onde Ló vivia.
30 Lot loolo pa ileep malau izi nugh Zoar mako. Pasaa, iroi. Tauvene igham natlivaŋa ru, ve tighau tizala pa loloz, ve tileep ila maet puura ee loolo ta sewe imin niazi to lepoogh.
30 Ló partiu de Zoar com suas duas filhas e passou a viver nas montanhas, porque tinha medo de permanecer em Zoar. Ele e suas duas filhas ficaram morando numa caverna.
31 Tilepleep le saawe ee, livaa olman isaav pa tazliva ighe: “Ughita. Tamaan imin kooŋ tane. Ve tamoot eta ileep izi taan sirivu tane to ivai ghiit mako.
31 Um dia, a filha mais velha disse à mais jovem: "Nosso pai já está velho, e não há homens nas redondezas que nos possuam, segundo o costume de toda a terra.
32 Tauvene ulooŋ. Ituru aat tapaghun tamaan pa vaen le ŋgar tooni ivaghamgham, mako tala tooni ve itiŋa tagheen. Tagham tauvene, o paaghu toit tivot ila tooni, ve siŋ toit iseeŋga taghon gha ila.”
32 Vamos dar vinho a nosso pai e então nos deitaremos com ele para preservar a linhagem de nosso pai".
33 Tauvene mboŋ tana, yesuru tipaghun tamazi pa yaa vaen, le ŋgar tooni ivaghamgham. Ra livaa olman ila ve yesuru taama tigheen. Ŋgar tau i ighamu na, taama iwataghi mako.
33 Naquela noite deram vinho ao pai, e a filha mais velha entrou e se deitou com ele. E ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
34 Nughizau, livaa olman isaav pa tazliva ighe: “Noor mboŋ, yeiru tamaan nigheen wa. Tauvene mboŋ aazne, ituru aat tapaghunu pa vaen muul, ve anam ula ve yamru agheen. Leso tagham paaghu toit tivot ila tooni, ve siŋ toit iseeŋga taghon gha ila.”
34 No dia seguinte a filha mais velha disse à mais nova: "Ontem à noite deitei-me com meu pai. Vamos dar-lhe vinho também esta noite, e você se deitará com ele, para que preservemos a linhagem de nosso pai".
35 Tauvene mboŋ tana, yesuru tipaghun tamazi pa vaen muul, ra livaa muria aana ila gha yesuru taama tigheen. I paam, ŋgar tau ighamu na, taama iwataghi mako.
35 Então, outra vez deram vinho ao pai naquela noite, e a mais nova foi e se deitou com ele. E ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
36 Eez tane, ta Lot natlivaŋa ru apozi ila to tamazi.
36 Assim, as duas filhas de Ló engravidaram do próprio pai.
37 Livaa olman aapo ve ipoop tamoot, ve iwaat eeza Moap. Yes tau tiwaat zi tighe Moapa, ene tivot ila tooni.
37 A mais velha teve um filho, e deu-lhe o nome de Moabe; este é o pai dos moabitas de hoje.
38 Livaa muria ipoop tamoot paam, ve iwaat eeza Ben-Ami. Yes tau tiwaat zi tighe Amona, ene tivot ila tooni.
38 A mais nova também teve um filho, e deu-lhe o nome de Ben-Ami; este é o pai dos amonitas de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.