Gênesis 19

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Aŋela ru tana tilaagh tila le ravrav izi. Ra tila tivot izi nugh Sodom. Saawe tana, Lot ilepleep izi lupuuŋ niia tau igheen eez maata to nugh Sodom. Maata ila le ighita zeran ru tana tilam. Tauvene iburig ve iŋarui zi ila, ve iput aaghe, ighur naagho izila pa taan,
1 À tarde chegaram os dois anjos a Sodoma. Ló estava sentado à porta de Sodoma e, vendo-os, levantou-se para os receber; prostrou-se com o rosto em terra,
2 ve isaav pazi ighe: “O zolman tsiau, yau besooŋa tsiam. Yamru alam tala pa ruum, ve agharaat taumim, ve amariau. Itiŋa taleep, pale mboŋoozo, o alaagh muul.”
2 e disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os pés; de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. Responderam eles: Não; antes na praça passaremos a noite.
3 Eemon Lot isaav ariaaŋ pazi ighe tileep sorok izi muuri sov. Tauvene yesuru tilooŋ aliiŋa, ve titaghoni tiloŋ tila ruum tooni, leso Lot iŋgin zi ta sewe. Ra tigharaat mberet tau le yis mako na tomania aniiŋ popoia siriv, ve tigham pa yesuru gha tighan.
3 Entretanto, Ló insistiu muito com eles, pelo que foram com ele e entraram em sua casa; e ele lhes deu um banquete, assando-lhes pães ázimos, e eles comeram.
4 Yesuru tighan le isov, ra tighe tigheen. Malau mako ve yes zitamoot paghpaaghu tomania zolman to Sodom, tisov tilam tilivutin ruum to Lot,
4 Mas antes que se deitassem, cercaram a casa os homens da cidade, isto é, os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados;
5 ve tipoi izala pani tighe: “Zeran ru tau ravrav tilam tsio na, tileep sindei? Usaav pazi tivot tilam muuri, leso nimogheer pazi.”
5 e, chamando a Ló, perguntaram-lhe: Onde estão os homens que entraram esta noite em tua casa? Traze-os cá fora a nós, para que os conheçamos.
6 — ausente —
6 Então Ló saiu-lhes à porta, fechando-a atrás de si,
7 — ausente —
7 e disse: Meus irmãos, rogo-vos que não procedais tão perversamente;
8 Aghita. Natug livaŋa ru ta tilepleep ne. Tamoot eta igheen tomani zi soone. Yau aat nagham zi tivot tilat tsiam. Ve saa ŋgar tau aghe agham pazi, na aghamu. Eemon agham gabua eta pa zeran ru tau tilam tileep tomani ghau ila ruum tsiau ne sov. Pa yesuru loomba. Tauvene yau aat naŋgin poghani zi le naghur zi timuul tila.”
8 eis aqui, tenho duas filhas que ainda não conheceram varão; eu vo-las trarei para fora, e lhes fareis como bem vos parecer: somente nada façais a estes homens, porquanto entraram debaixo da sombra do meu telhado.
9 Yes tilooŋ saveeŋ tane, ve tisaav tighe: “Ŋeer tane nugh tauu? I loom mon. Ve aazne, ighe imin tiina ve igabiiz ghiit?” Ra tisaav pani tighe: “Ughau ula pa ziige! Yei nighe nigham ŋgar saghati pa zeran ru tana. Ve yo pale nivaghamun ghom kat!” Ra tisipiir Lot ila ziige, ve tighe tirav valaghin ataman.
9 Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Esse indivíduo, como estrangeiro veio aqui habitar, e quer se arvorar em juiz! Agora te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o homem, isto é, sobre Ló, e aproximavam-se para arrombar a porta.
10 Eemon zeran ru tau tileep ruum loolo na, tikaak ataman, ve tikis Lot niima, ve tigherevu iloŋ ila ruum loolo, ve tipoon ataman.
10 Aqueles homens, porém, estendendo as mãos, fizeram Ló entrar para dentro da casa, e fecharam a porta;
11 Ra tigham yes tau tileep muuri we matazi ikumkuum. Tauvene titaŋtaaŋ ve tiil ataman. Tiil tiil le mako.
11 e feriram de cegueira os que estavam do lado de fora, tanto pequenos como grandes, de maneira que cansaram de procurar a porta.
12 Ra zeran ru tana tisaav pa Lot tighe: “Mindai, lem zetamŋa siriv tau tileep izi nugh tane? Ugham natum livaŋa, rawamŋa, ve tamtamon tsio tisov tau tileep izi nugh tane, ve yamŋa aburig ta aazne, ve aghau!
12 Então disseram os homens a Ló: Tens mais alguém aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens na cidade, tira-os para fora deste lugar;
13 Pa nugh tane vaaru saghati kat, tomania taŋiiz tiina to yes tau nugh tane tighamgham saghatin zi na, ene izala pa Yoova gha ilooŋa wa. Tauta aate yavyav kat pazi, ve imbaaŋ ghei nilam to nireu nugh tane ilale.”
13 porque nós vamos destruir este lugar, porquanto o seu clamor se tem avolumado diante do Senhor, e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Tauvene Lot ila to rauŋa ru tau tighe tivai natlivaŋa na, ve isaav pazi ighe: “Ai, rekia aburig ve apul nugh tane! Pa Yoova ighe ireua ilale!” Eemon yesuru tighur ila Lot aliiŋa mako. Tighe pa i igham saveeŋ mogheraaŋ pazi mon.
14 Tendo saído Ló, falou com seus genros, que haviam de casar com suas filhas, e disse-lhes: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Mas ele pareceu aos seus genros como quem estava zombando.
15 Nughizau ve aŋela ru tana tipasul Lot tighe: “Uburig rekia, ve ugham azuwam tomania natum livaŋa ru, ve apul nugh tane, ve aghau ala! Mako pale alalemim tomani zi. Pa paita Yoova ireu nugh tane pa sosor toozi.”
15 E ao amanhecer os anjos apertavam com Ló, dizendo: levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças no castigo da cidade.
16 Eemon Lot izuar pa burigiiŋ. Tauvene zeran ru tana tikis Lot gha azaawa ve natlivaŋa ru nimazi, ve tigherev zi tivot tila soghan pa nugh. Pasaa, Yoova loolo isaghatin Lot ve ighe iuule.
16 Ele, porém, se demorava; pelo que os homens pegaram-lhe pela mão a ele, à sua mulher, e às suas filhas, sendo-lhe misericordioso o Senhor. Assim o tiraram e o puseram fora da cidade.
17 Aŋela ru tana, toozi ee ipasul zi ighe: “Aŋguaaz taumim ve aghau rekia ala! Matamim imulmuul sov. Apul nugh raraate tane, ve aghau azala pa loloz. Ala aleep izi eez livuugha sov. Malmalimim ala! Mako pale Yoova ipasov gham tomania tamtamon to nugh tane.”
17 Quando os tinham tirado para fora, disse um deles: Escapa-te, salva tua vida; não olhes para trás de ti, nem te detenhas em toda esta planície; escapa-te lá para o monte, para que não pereças.
18 Eemon Lot isaav ighe: “Aa tiina tsiau, yau narao mako.
18 Respondeu-lhe Ló: Ah, assim não, meu Senhor!
19 Onoon, yo lolom isaghav ghau kat ve lolom isaghatin ghau, tauta ugham mulin ghau ve naleep poi. Eemon loloz tawe igheen malau kat. Irau nazala rekia mako. Tauvene ighe nazuar pa laghooŋ, ve ureu nugh, pataŋani tawe aat igham ghau namaat paam.
19 Eis que agora o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e tens engrandecido a tua misericórdia que a mim me fizeste, salvando-me a vida; mas eu não posso escapar-me para o monte; não seja caso me apanhe antes este mal, e eu morra.
20 Ughita nugh tawe. Igheen tataŋgan. Irau rekia mon ve nala navot. Ewe nugh tiina mako, marani mon. Ighe uyok payau ve nala ta sewe, pale naleep poi.”
20 Eis ali perto aquela cidade, para a qual eu posso fugir, e é pequena. Permite que eu me escape para lá {porventura não é pequena?}, e viverá a minha alma.
21 Aŋela iyol aliiŋa ighe: “Poia. Yau nayok pa aliŋam. Nugh marani tawe, yau aat nareua mako.
21 Disse-lhe: Quanto a isso também te hei atendido, para não subverter a cidade de que acabas de falar.
22 Eemon yam alaagh rekia! Pa yau irau nagham gabua eta ivot soone, le ala avot nugh tawe.” Nugh marani tawe, eeza Zoar.
22 Apressa-te, escapa-te para lá; porque nada poderei fazer enquanto não tiveres ali chegado. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Saawe tau Lot ila ivot nugh Zoar, aaz izalam wa.
23 Tinha saído o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Ra Yoova igham yav tomania maet salfa tuntunu tau vaazi saghati kat na titaptap tizi, le ireu Sodom ve Gomora.
24 Então o Senhor, da sua parte, fez chover do céu enxofre e fogo sobre Sodoma e Gomorra.
25 I ivaghamunia nugh tintiina ru tana, tomania taan raraate tau tigheen ila, ve tamtamon tisov tau tileep ila taan sirivu tawe, tomania gabua naol isov tau titum tizaa ta sewe, le tisaghat kat.
25 E subverteu aquelas cidades e toda a planície, e todos os moradores das cidades, e o que nascia da terra.
26 Saawe tau tighau, Lot azaawa ilaagh murei ve maata imuul, le rekia mon itoor ghi imin maet tetewai ve iyooz.
26 Mas a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida em uma estátua de sal.
27 — ausente —
27 E Abraão levantou-se de madrugada, e foi ao lugar onde estivera em pé diante do Senhor;
28 — ausente —
28 e, contemplando Sodoma e Gomorra e toda a terra da planície, viu que subia da terra fumaça como a de uma fornalha.
29 Tauvene saawe tau Maaron ireu nugh tisov tau tigheen siiŋa ila taan raraate tawe, i maata iŋgal Abaram, tauta igham mulin Lot pa pataŋani tawe.
29 Ora, aconteceu que, destruindo Deus as cidades da planície, lembrou-se de Abraão, e tirou Ló do meio da destruição, ao subverter aquelas cidades em que Ló habitara.
30 Lot loolo pa ileep malau izi nugh Zoar mako. Pasaa, iroi. Tauvene igham natlivaŋa ru, ve tighau tizala pa loloz, ve tileep ila maet puura ee loolo ta sewe imin niazi to lepoogh.
30 E subiu Ló de Zoar, e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele; porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.
31 Tilepleep le saawe ee, livaa olman isaav pa tazliva ighe: “Ughita. Tamaan imin kooŋ tane. Ve tamoot eta ileep izi taan sirivu tane to ivai ghiit mako.
31 Então a primogênita disse à menor: Nosso pai é já velho, e não há varão na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra;
32 Tauvene ulooŋ. Ituru aat tapaghun tamaan pa vaen le ŋgar tooni ivaghamgham, mako tala tooni ve itiŋa tagheen. Tagham tauvene, o paaghu toit tivot ila tooni, ve siŋ toit iseeŋga taghon gha ila.”
32 vem, demos a nosso pai vinho a beber, e deitemo-nos com ele, para que conservemos a descendência de nosso pai.
33 Tauvene mboŋ tana, yesuru tipaghun tamazi pa yaa vaen, le ŋgar tooni ivaghamgham. Ra livaa olman ila ve yesuru taama tigheen. Ŋgar tau i ighamu na, taama iwataghi mako.
33 Deram, pois, a seu pai vinho a beber naquela noite; e, entrando a primogênita, deitou-se com seu pai; e não percebeu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Nughizau, livaa olman isaav pa tazliva ighe: “Noor mboŋ, yeiru tamaan nigheen wa. Tauvene mboŋ aazne, ituru aat tapaghunu pa vaen muul, ve anam ula ve yamru agheen. Leso tagham paaghu toit tivot ila tooni, ve siŋ toit iseeŋga taghon gha ila.”
34 No dia seguinte disse a primogênita à menor: Eis que eu ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe vinho a beber também esta noite; e então, entrando tu, deita-te com ele, para que conservemos a descendência de nosso pai.
35 Tauvene mboŋ tana, yesuru tipaghun tamazi pa vaen muul, ra livaa muria aana ila gha yesuru taama tigheen. I paam, ŋgar tau ighamu na, taama iwataghi mako.
35 Tornaram, pois, a dar a seu pai vinho a beber também naquela noite; e, levantando-se a menor, deitou-se com ele; e não percebeu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Eez tane, ta Lot natlivaŋa ru apozi ila to tamazi.
36 Assim as duas filhas de Ló conceberam de seu pai.
37 Livaa olman aapo ve ipoop tamoot, ve iwaat eeza Moap. Yes tau tiwaat zi tighe Moapa, ene tivot ila tooni.
37 A primogênita deu a luz a um filho, e chamou-lhe Moabe; este é o pai dos moabitas de hoje.
38 Livaa muria ipoop tamoot paam, ve iwaat eeza Ben-Ami. Yes tau tiwaat zi tighe Amona, ene tivot ila tooni.
38 A menor também deu à luz um filho, e chamou-lhe Ben-Ami; este é o pai dos amonitas de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.