Gênesis 19
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NAA
1 Aŋela ru tana tilaagh tila le ravrav izi. Ra tila tivot izi nugh Sodom. Saawe tana, Lot ilepleep izi lupuuŋ niia tau igheen eez maata to nugh Sodom. Maata ila le ighita zeran ru tana tilam. Tauvene iburig ve iŋarui zi ila, ve iput aaghe, ighur naagho izila pa taan,
1 Ao anoitecer, os dois anjos chegaram a Sodoma. Ló estava sentado junto ao portão da cidade. Quando viu os anjos, levantou-se e, indo ao encontro deles, prostrou-se com o rosto em terra
2 ve isaav pazi ighe: “O zolman tsiau, yau besooŋa tsiam. Yamru alam tala pa ruum, ve agharaat taumim, ve amariau. Itiŋa taleep, pale mboŋoozo, o alaagh muul.”
2 e lhes disse: — Por favor, meus senhores, venham para a casa deste servo de vocês. Poderão passar a noite, lavar os pés, levantar-se de madrugada e seguir o seu caminho. Mas eles responderam: — Não; passaremos a noite na praça.
3 Eemon Lot isaav ariaaŋ pazi ighe tileep sorok izi muuri sov. Tauvene yesuru tilooŋ aliiŋa, ve titaghoni tiloŋ tila ruum tooni, leso Lot iŋgin zi ta sewe. Ra tigharaat mberet tau le yis mako na tomania aniiŋ popoia siriv, ve tigham pa yesuru gha tighan.
3 Ló insistiu tanto, que eles foram e entraram na casa dele. Deu-lhes um banquete, fez assar uns pães sem fermento, e eles comeram.
4 Yesuru tighan le isov, ra tighe tigheen. Malau mako ve yes zitamoot paghpaaghu tomania zolman to Sodom, tisov tilam tilivutin ruum to Lot,
4 Mas, antes que eles se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa. Eram os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados.
5 ve tipoi izala pani tighe: “Zeran ru tau ravrav tilam tsio na, tileep sindei? Usaav pazi tivot tilam muuri, leso nimogheer pazi.”
5 E chamaram Ló e lhe disseram: — Onde estão os homens que, à noitinha, entraram na sua casa? Traga-os aqui fora para que abusemos deles.
6 — ausente —
6 Então Ló foi até a porta, fechou-a atrás de si
7 — ausente —
7 e lhes disse: — Meus irmãos, peço-lhes que não cometam essa maldade.
8 Aghita. Natug livaŋa ru ta tilepleep ne. Tamoot eta igheen tomani zi soone. Yau aat nagham zi tivot tilat tsiam. Ve saa ŋgar tau aghe agham pazi, na aghamu. Eemon agham gabua eta pa zeran ru tau tilam tileep tomani ghau ila ruum tsiau ne sov. Pa yesuru loomba. Tauvene yau aat naŋgin poghani zi le naghur zi timuul tila.”
8 Olhem aqui! Tenho duas filhas, virgens, e vou trazê-las para vocês. Façam com elas o que quiserem, porém não façam nada a estes homens, porque se acham sob a proteção do meu teto.
9 Yes tilooŋ saveeŋ tane, ve tisaav tighe: “Ŋeer tane nugh tauu? I loom mon. Ve aazne, ighe imin tiina ve igabiiz ghiit?” Ra tisaav pani tighe: “Ughau ula pa ziige! Yei nighe nigham ŋgar saghati pa zeran ru tana. Ve yo pale nivaghamun ghom kat!” Ra tisipiir Lot ila ziige, ve tighe tirav valaghin ataman.
9 Eles, porém, disseram: — Saia daí! E acrescentaram: — Ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? Vamos fazer com você pior do que com eles. E atiraram-se contra o homem, contra Ló, e se aproximaram para arrombar a porta.
10 Eemon zeran ru tau tileep ruum loolo na, tikaak ataman, ve tikis Lot niima, ve tigherevu iloŋ ila ruum loolo, ve tipoon ataman.
10 Porém os homens, estendendo a mão, puxaram Ló para dentro e fecharam a porta.
11 Ra tigham yes tau tileep muuri we matazi ikumkuum. Tauvene titaŋtaaŋ ve tiil ataman. Tiil tiil le mako.
11 E feriram de cegueira os que estavam do lado de fora, desde o menor até o maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 Ra zeran ru tana tisaav pa Lot tighe: “Mindai, lem zetamŋa siriv tau tileep izi nugh tane? Ugham natum livaŋa, rawamŋa, ve tamtamon tsio tisov tau tileep izi nugh tane, ve yamŋa aburig ta aazne, ve aghau!
12 Então os homens disseram a Ló: — Você tem aqui mais alguém dos seus? Genro, filhos, filhas, todos quantos você tem na cidade, faça-os sair daqui,
13 Pa nugh tane vaaru saghati kat, tomania taŋiiz tiina to yes tau nugh tane tighamgham saghatin zi na, ene izala pa Yoova gha ilooŋa wa. Tauta aate yavyav kat pazi, ve imbaaŋ ghei nilam to nireu nugh tane ilale.”
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem aumentado, chegando até a presença do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Tauvene Lot ila to rauŋa ru tau tighe tivai natlivaŋa na, ve isaav pazi ighe: “Ai, rekia aburig ve apul nugh tane! Pa Yoova ighe ireua ilale!” Eemon yesuru tighur ila Lot aliiŋa mako. Tighe pa i igham saveeŋ mogheraaŋ pazi mon.
14 Então Ló saiu e foi falar com os seus genros, os que estavam para casar com as suas filhas. Ele disse: — Levantem-se e saiam deste lugar, porque o Mas eles pensaram que Ló estava brincando.
15 Nughizau ve aŋela ru tana tipasul Lot tighe: “Uburig rekia, ve ugham azuwam tomania natum livaŋa ru, ve apul nugh tane, ve aghau ala! Mako pale alalemim tomani zi. Pa paita Yoova ireu nugh tane pa sosor toozi.”
15 Ao amanhecer, os anjos apressaram Ló, dizendo: — Levante-se, pegue a sua mulher e as suas duas filhas, que aqui se encontram, e saia daqui, para que você não morra quando a cidade for castigada.
16 Eemon Lot izuar pa burigiiŋ. Tauvene zeran ru tana tikis Lot gha azaawa ve natlivaŋa ru nimazi, ve tigherev zi tivot tila soghan pa nugh. Pasaa, Yoova loolo isaghatin Lot ve ighe iuule.
16 Como, porém, ele se demorasse, aqueles homens o pegaram pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 Aŋela ru tana, toozi ee ipasul zi ighe: “Aŋguaaz taumim ve aghau rekia ala! Matamim imulmuul sov. Apul nugh raraate tane, ve aghau azala pa loloz. Ala aleep izi eez livuugha sov. Malmalimim ala! Mako pale Yoova ipasov gham tomania tamtamon to nugh tane.”
17 Havendo-os levado para fora, um deles disse: — Corra, para sair daqui com vida! Não olhe para trás, nem pare em toda a campina. Fuja para o monte, para que você não morra.
18 Eemon Lot isaav ighe: “Aa tiina tsiau, yau narao mako.
18 Mas Ló disse a eles: — Assim não, meu Senhor!
19 Onoon, yo lolom isaghav ghau kat ve lolom isaghatin ghau, tauta ugham mulin ghau ve naleep poi. Eemon loloz tawe igheen malau kat. Irau nazala rekia mako. Tauvene ighe nazuar pa laghooŋ, ve ureu nugh, pataŋani tawe aat igham ghau namaat paam.
19 Eis que o teu servo encontrou favor diante dos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia para comigo, salvando-me a vida. Mas não posso fugir para o monte, pois receio que a destruição vá me alcançar, e eu morra.
20 Ughita nugh tawe. Igheen tataŋgan. Irau rekia mon ve nala navot. Ewe nugh tiina mako, marani mon. Ighe uyok payau ve nala ta sewe, pale naleep poi.”
20 Eis aqui perto uma cidadezinha para a qual eu posso fugir. Ela é bem pequena. Permita que eu fuja para lá — ela é bem pequena, não é verdade? —, e nela poderei salvar a minha vida.
21 Aŋela iyol aliiŋa ighe: “Poia. Yau nayok pa aliŋam. Nugh marani tawe, yau aat nareua mako.
21 O anjo respondeu: — Quanto a isso, estou de acordo, para não destruir a cidade de que você acaba de falar.
22 Eemon yam alaagh rekia! Pa yau irau nagham gabua eta ivot soone, le ala avot nugh tawe.” Nugh marani tawe, eeza Zoar.
22 Vá depressa e refugie-se nela; pois nada posso fazer, enquanto você não tiver chegado lá. Por isso, a cidade recebeu o nome de Zoar.
23 Saawe tau Lot ila ivot nugh Zoar, aaz izalam wa.
23 O sol estava nascendo sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Ra Yoova igham yav tomania maet salfa tuntunu tau vaazi saghati kat na titaptap tizi, le ireu Sodom ve Gomora.
24 Então o Senhor fez chover enxofre e fogo sobre Sodoma e Gomorra. Isso veio da parte do Senhor , desde os céus.
25 I ivaghamunia nugh tintiina ru tana, tomania taan raraate tau tigheen ila, ve tamtamon tisov tau tileep ila taan sirivu tawe, tomania gabua naol isov tau titum tizaa ta sewe, le tisaghat kat.
25 Ele destruiu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Saawe tau tighau, Lot azaawa ilaagh murei ve maata imuul, le rekia mon itoor ghi imin maet tetewai ve iyooz.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e virou uma estátua de sal.
27 — ausente —
27 Na manhã seguinte, Abraão se levantou de madrugada e foi para o lugar onde tinha estado na presença do Senhor .
28 — ausente —
28 Abraão olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como se fosse a fumaça de uma fornalha.
29 Tauvene saawe tau Maaron ireu nugh tisov tau tigheen siiŋa ila taan raraate tawe, i maata iŋgal Abaram, tauta igham mulin Lot pa pataŋani tawe.
29 Assim, quando destruiu as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, quando subverteu as cidades em que Ló tinha morado.
30 Lot loolo pa ileep malau izi nugh Zoar mako. Pasaa, iroi. Tauvene igham natlivaŋa ru, ve tighau tizala pa loloz, ve tileep ila maet puura ee loolo ta sewe imin niazi to lepoogh.
30 Ló partiu de Zoar e habitou no monte, ele e as duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar. Ló habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 Tilepleep le saawe ee, livaa olman isaav pa tazliva ighe: “Ughita. Tamaan imin kooŋ tane. Ve tamoot eta ileep izi taan sirivu tane to ivai ghiit mako.
31 Então a primogênita disse à mais moça: — Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 Tauvene ulooŋ. Ituru aat tapaghun tamaan pa vaen le ŋgar tooni ivaghamgham, mako tala tooni ve itiŋa tagheen. Tagham tauvene, o paaghu toit tivot ila tooni, ve siŋ toit iseeŋga taghon gha ila.”
32 Venha, vamos embebedá-lo com vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 Tauvene mboŋ tana, yesuru tipaghun tamazi pa yaa vaen, le ŋgar tooni ivaghamgham. Ra livaa olman ila ve yesuru taama tigheen. Ŋgar tau i ighamu na, taama iwataghi mako.
33 Naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Nughizau, livaa olman isaav pa tazliva ighe: “Noor mboŋ, yeiru tamaan nigheen wa. Tauvene mboŋ aazne, ituru aat tapaghunu pa vaen muul, ve anam ula ve yamru agheen. Leso tagham paaghu toit tivot ila tooni, ve siŋ toit iseeŋga taghon gha ila.”
34 No dia seguinte, a primogênita disse à mais nova: — Ontem à noite, deitei-me com o meu pai. Vamos embebedá-lo também esta noite; entre e deite-se com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 Tauvene mboŋ tana, yesuru tipaghun tamazi pa vaen muul, ra livaa muria aana ila gha yesuru taama tigheen. I paam, ŋgar tau ighamu na, taama iwataghi mako.
35 De novo, naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Eez tane, ta Lot natlivaŋa ru apozi ila to tamazi.
36 E assim as duas filhas de Ló ficaram grávidas do próprio pai.
37 Livaa olman aapo ve ipoop tamoot, ve iwaat eeza Moap. Yes tau tiwaat zi tighe Moapa, ene tivot ila tooni.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe deu o nome de Moabe. Este é o pai dos moabitas, até o dia de hoje.
38 Livaa muria ipoop tamoot paam, ve iwaat eeza Ben-Ami. Yes tau tiwaat zi tighe Amona, ene tivot ila tooni.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe deu o nome de Ben-Ami. Este é o pai dos amonitas, até o dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.