Atos 2
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NTLH
1 Tizaa pa saawe to Pentekos,
1 Quando chegou o dia de Pentecostes , todos os seguidores de Jesus estavam reunidos no mesmo lugar.
2 Malau mako ve tilooŋ gabua luutu imin yaghur tiina kat ipul sambam ve izilam le irau ruum loolo tau tilepleep pani na.
2 De repente, veio do céu um barulho que parecia o de um vento soprando muito forte e esse barulho encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Ra tighita gabua imin yav yaama ivot ve ivalagh ghi le irau yes tisov pavozi.
3 Então todos viram umas coisas parecidas com chamas, que se espalharam como línguas de fogo; e cada pessoa foi tocada por uma dessas línguas.
4 Ve Avuvu Patabuyaaŋ ipavon zi tisov, ve ipaburigin zi gha tisavsaav ila nugh nugh aliŋazi.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, de acordo com o poder que o Espírito dava a cada pessoa.
5 Saawe tana, Yuda katini tau tileep irau nugh mariŋ na, tilam tilup zi izi Yerusalem paam. Zeran tawe matazi iŋgalŋgal Maaron, ve titaghon ŋgar tooni.
5 Estavam morando ali em Jerusalém judeus religiosos vindos de todas as nações do mundo.
6 Gabua tau ivot na, eval tiina tilooŋ luutu. Tauvene tisov tilam tighe tighita. Eemon tilooŋ saveeŋ to yes tau Avuvu Patabuyaaŋ ipavon zi na, le ŋgar toozi imbool. Pasaa, yes eŋaeŋa tisov tilooŋ saveeŋ ila tauzi aliŋazi duduuŋ.
6 Quando ouviram aquele barulho, uma multidão deles se ajuntou, e todos ficaram muito admirados porque cada um podia entender na sua própria língua o que os seguidores de Jesus estavam dizendo.
7 Tauta avozi ikaak, ve tiil gabua tana ŋgara tighe: “Wai, yes tau tisavsaav ne, yes tisov to Galilaia.
7 A multidão ficou admirada e espantada e comentava: — Estas pessoas que estão falando assim são da Galileia!
8 Mindai ta iit eŋaeŋa tasov talooŋ zi tisavsaav ila aliŋaan duduuŋ? Aghita. Saveeŋ tau tisasavia we, ene imin tamtamon to nugh toit duduuŋ tisavsaav.
8 Como é que cada um de nós as ouvimos falar na nossa própria língua?
9 Iit tane tasov to nugh eemon mako. Iit siriv to taan sirivu to Partia, Midia, ve Elam. Ve siriv to Mesopotamia, Yudea, ve Kapadosia. Siriv to Pontus ve Asia,
9 Nós somos da Pártia, da Média, do Elão, da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 — ausente —
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia que ficam perto de Cirene. Alguns de nós são de Roma.
11 — ausente —
11 Uns são judeus, e outros, convertidos ao Judaísmo. Alguns são de Creta, e outros, da Arábia. E como é que todos estamos ouvindo essa gente falar em nossa própria língua a respeito das grandes coisas que Deus tem feito?
12 Tauvene yes eval tana tisov avozi ikaak, ve tigham ŋgar naol. Ve tivaghasoni zi tighe: “Wai, gabua tane, puughu mindai?”
12 Todos estavam admirados, sem saberem o que pensar, e perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 Eemon tamtamon siriv tiŋiŋ pa yes tau tighur ila to Yesu na tighe: “Ewe aat tighun vaen tiina, tauta tivayau avozi.”
13 Mas outros zombavam, dizendo: — Esse pessoal está bêbado!
14 Petrus iyozyooz tomania zeetŋa saŋavul ve ee. I isaav pa eval tiina tana toman aliiŋa tiina ighe: “Yam tamtamon to Yuda, ve yam siriv tau alam aleep izi Yerusalem paam, asov aghur taliŋamim payau poi. Leso napaghazoŋai gham pa gabua tau ivot ne puughu ve aghazooŋ pani.
14 Então Pedro se levantou, junto com os outros onze apóstolos , e em voz bem alta começou a dizer à multidão: — Meus amigos judeus e todos vocês que moram em Jerusalém, prestem atenção e escutem o que eu vou dizer!
15 Mindai, yam aghe tamtamon tane tighun tiina le ŋgar toozi ivaghamgham? Mako. Aghita. Ŋgarig gha mboŋoozo. Aaz izalam geeg soone. Sei ighunghun pa saawe tauvene?
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como vocês estão pensando, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Alooŋ. Gabua tau ŋgarig ivot ne, ene itaghon Maaron aliiŋa tau muuŋ i ivotia ila propet Yoel aavo. Ighe:
16 O que, de fato, está acontecendo é o que o profeta Joel disse:
17 ‘Maaron isaav tauvene: “Saawe murei
17 “É isto o que eu vou fazer nos últimos dias — diz Deus: Derramarei o meu Espírito sobre todas as pessoas. Os filhos e as filhas de vocês anunciarão a minha mensagem; os moços terão visões, e os velhos sonharão .
18 Yau pale narei Avuvug irau besooŋa tsiau tisov. Yes zitamoot ve zilivaa paam. Leso timin propet, ve tivotia aliŋag pa tamtamon.
18 Sim, eu derramarei o meu Espírito sobre os meus e naqueles dias eles também anunciarão a minha mensagem.
19 Ve yau pale nagham gabua ŋgeretazi tintiina siriv tivot ila sambam saamba,
19 Em cima, no céu, farei com que apareçam coisas espantosas; e embaixo, na terra, farei milagres. Haverá sangue, e fogo, e nuvens de fumaça;
20 Aaz pale ighaaz muul mako, ve nugh ndoroom.
20 o sol ficará escuro, e a lua se tornará cor de sangue, antes que chegue o grande e Dia do Senhor.
21 Saawe tana ighe ivot, tamtamon tisov tau titaŋ rarai Maaron pa uleeŋ, ene pale igham mulin zi, ve tileep poi.” ’
21 Então todos os que pedirem a ajuda do Senhor serão salvos.”
22 “Tauvene yam zitamoot to Israel, aghur taliŋamim poi pa saveeŋ tsiau tane. Yam awatagh: Yesu to Nasaret igham uraat ariaŋazi ve gabua ŋgeretazi tintiina ila sosomim to itotoi tauu payam. Uraat naol tau Maaron igham zi tivot ila Yesu niima, ene eez tau Maaron ipaghazoŋaini ighe i imbaaŋo ta ilam.
22 Pedro continuou: — Homens de Israel, escutem o que eu vou dizer. Deus mostrou a vocês que Jesus de Nazaré era um homem aprovado por ele. Pois, por meio de Jesus, Deus fez milagres, maravilhas e coisas extraordinárias no meio de vocês, como vocês sabem muito bem.
23 Ŋgar tau ivot pa Yesu na, Maaron igham ŋgar pani alok wa. I ighur Yesu ila nimamim itaghon tauu ŋgar tooni. Tauta akisi ve aghuru ila yes Roma tau tikankaan pa tutuuŋ tooni na nimazi, ve anazi tiravu izala ai pambarooŋ gha imaat.
23 Deus, por sua própria vontade e sabedoria, já havia resolvido que Jesus seria entregue nas mãos de vocês. E vocês mesmos o mataram por mãos de homens maus, que o crucificaram.
24 Eemon Maaron igham mulini pa yavyavuuŋ to mateegh, ve ipaburigini. Pasaa, mateegh irau to ikisi ne mako.
24 Mas Deus ressuscitou Jesus, livrando-o do poder da morte, porque não era possível que a morte o dominasse.
25 Muuŋ, kinik David isavia saveeŋ siriv tau iduduuŋ kat pa Yesu. Ighe:
25 Pois Davi disse a respeito de Jesus o seguinte: “Eu via sempre o Senhor comigo porque ele está ao meu lado direito, para que nada me deixe abalado.
26 Tauta lolog poia kat,
26 Por isso o meu coração está feliz, e as minhas palavras são palavras de alegria; e eu, um ser mortal, vou descansar cheio de esperança,
27 Pasaa, yo irau ughur murim payau ve upul ghau namaat gha nazila mateegha niazi ne mako.
27 pois tu, Senhor, não me abandonarás no Eu tenho te servido fielmente, e por isso não deixarás que eu apodreça na sepultura.
28 Yo utotoi ghau pa eez to lepoogh poia.
28 Tu me tens ensinado os caminhos que levam à vida, e a tua presença me encherá de alegria.”
29 “Aiyo, yam toŋvetaz, yau nasaav ghazooŋa payam: Timbuun David, i imaat gha titavia alok wa. Indeeŋ saawe tawe ve ilam aazne, naal tooni ighengheen tomani ghiit izi nugh tane.
29 E Pedro disse mais isto: — Meus irmãos, eu preciso falar claramente com vocês a respeito do
30 Eemon David, i propet to Maaron. Ve i iwatagh ighe Maaron imbu saveeŋ tomania, ve ipariaaŋa le iyaryaaŋ kat ighe i pale ighur paaghu tooni eta imin kinik. Leso aana igham pooz imin i tauu.
30 Ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria rei, como ele.
31 Maaron ipaghazoŋai David pa gabua siriv tau murei pale ivot. Tauta i isavia burigiiŋ to Mesia, ve ighe Maaron irau ighur muuri pani ve ipuli imaat gha izila mateegha nugh toozi ne mako. Ve irau paata imbuuz ila naal loolo ne mako.
31 Davi sabia o que Deus ia fazer e por isso falou a respeito da ressurreição do Messias . Davi disse: “Ele não foi abandonado no mundo dos mortos, nem o seu corpo apodreceu na sepultura.”
32 “Yesu tau aazne nasasavia ne, Maaron ipaburigini pa mateegh wa. Ve yei nisov tane nighita pa matamai. Tauta nipariaaŋ saveeŋ tooni.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Ve Taama Maaron ighamu izala pa sambam, ve ighuru ileep ila niima tapir, ve igham Avuvu Patabuyaaŋ pani. Tauta aazne, Yesu aana isakia Avuvu tawe ilam irau ghei itaghon saveeŋ mbuaaŋ to Maaron. Avuvu tane, tauta imin puughu pa gabua tau aazne aghita ve alooŋa.
33 Pois Jesus foi levado para sentar-se ao lado direito de Deus, o seu Pai, o qual lhe deu o Espírito Santo, como havia prometido. E Jesus derramou sobre nós esse Espírito, conforme vocês estão vendo e ouvindo agora.
34 Timbuun David, i izala sambam imin Yesu mako. Eemon i isavia gabua tau murei ivot pa Yesu na ighe:
34 Pois Davi não subiu para o céu, mas ele mesmo afirmou: “O Senhor Deus disse ao meu Senhor: ‘Sente-se do meu lado direito,
35 le irau natatan koiamŋa ve tapirizi isov kat, ve uvaghaaz zi ila aghem saamba.” ’
35 até que eu ponha os seus inimigos como estrado debaixo dos seus pés.’ ”
36 Ra Petrus aavo iyaryaaŋ pazi ighe: “Tauvene yam Israela asov irau awatagh kat tauvene: Yesu tau yam aravu izala ai pambarooŋ gha imaat, tauta Maaron ighuru imin Tiina ve Mesia.”
36 Todo o povo de Israel deve ficar bem certo de que este Jesus que vocês crucificaram é aquele que Deus tornou Senhor e Messias.
37 Eval tiina tilooŋ saveeŋ tane le iŋgal zi. Tauvene tighason Petrus tomania mbaŋooŋa siriv tighe: “Wai, toghmaiŋa, ighe tauvene, pale nigham mindai?”
37 Quando ouviram isso, todos ficaram muito aflitos e perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: — Irmãos, o que devemos fazer?
38 Petrus iyol aliŋazi ighe: “Yam asov irau apul ŋgar tsiam sasaghati ileple, ve atoor ŋgar tsiam ila pa Maaron, ve agham yaa ila Yesu Krisi eeza. Leso Maaron ireu sosor tsiam ilale, ve irei Avuvu Patabuyaaŋ payam.
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para que os seus pecados sejam perdoados, e vocês receberão de Deus o Espírito Santo.
39 Saveeŋ mbuaaŋ tane ilat pa yam Israela tomania natmimŋa, ve tamtamon tisov to nugh nugh tau tileep malau na paam. Pasaa, saveeŋ tane iŋarui tamtamon tisov tau Tiina toit Maaron ipoi zi to timin le.”
39 Pois essa promessa é para vocês, para os seus filhos e para todos os que estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar .
40 Petrus isavia saveeŋ tane mon mako. I isaav ariaaŋ pazi pa saveeŋ siriv siriv paam. Pa ighe igham zi titoor ŋgar toozi ila pa Maaron. Tauvene isaav pazi ighe: “Ataŋ rarai Maaron, leso igham mulin gham! Mako pale alalemim tomania zeran sasaghati tau tileep pa saawe tane.”
40 Pedro continuou a dar o seu testemunho e, com muitas outras explicações, procurou convencê-los, dizendo: — Saiam do meio dessa gente má e salvem-se!
41 Saawe tana, tamtamon irau ndiŋndiŋ ndiŋndiŋ tol (3,000) ma vene tighur ila Petrus aliiŋa, ve tigham yaa. Tauvene yes paam tiloŋ tila lupuuŋ to Krisi.
41 Muitos acreditaram na mensagem de Pedro e foram batizados. Naquele dia quase três mil se juntaram ao grupo dos seguidores de Jesus.
42 Yes tau tighur ila to Krisi na, monmon tighurghur taliŋazi pa saveeŋ tau yes mbaŋooŋa tipaduduuŋ zi pani na, ve tighamgham ŋgar pani poi. Ve tivavaule zi, ve tiluplup zi pa suŋuuŋ tomania ghanghaniiŋ.
42 E todos continuavam firmes, seguindo os ensinamentos dos apóstolos, vivendo em amor cristão, partindo o pão juntos e fazendo orações.
43 Maaron igham gabua ŋgeretazi naol tivotvot ila yes mbaŋooŋa nimazi. Tauvene tamtamon tisov tau tighita Maaron tapiri na, roiŋ tiina igham zi.
43 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas, e por isso todas as pessoas estavam cheias de temor .
44 Yes tau tighur ila to Yesu na, tisov lolozi eemon, ve tivavaule zi. Eta iŋguruut gabua tooni mako. Tighita gabua toozi isov tighe ene gabua to eval tisov.
44 Todos os que criam estavam juntos e unidos e repartiam uns com os outros o que tinham.
45 Tauvene tigholgholia taan ma gabua toozi siriv, ve tighamgham maeta pa yes tau mbolaaŋ igham zi na. Tauta tisov lezi gabua le irau zi.
45 Vendiam as suas propriedades e outras coisas e dividiam o dinheiro com todos, de acordo com a necessidade de cada um.
46 — ausente —
46 Todos os dias, unidos, se reuniam no pátio do Templo. E nas suas casas partiam o pão e participavam das refeições com alegria e humildade.
47 — ausente —
47 Louvavam a Deus por tudo e eram estimados por todos. E cada dia o Senhor juntava ao grupo as pessoas que iam sendo salvas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.