Atos 23
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NTLH
1 Paulus maata deŋia pa yes daaba tau tileep ila lupuuŋ tawe, ve isaav pazi ighe: “Yam toŋvetaz, yau nayamaan taug naghe ta muuŋ ve ilam aazne, laghooŋ tsiau, ene nataghon ŋgar ŋgalaaŋa mon ila Maaron maata.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Daaba to watooŋrau, eeza Ananias, ilooŋ saveeŋ tane, ve isaav pa yes tau tiyooz tigharau Paulus na, ve tiposai Paulus aavo.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Tauvene Paulus isaav pani ighe: “Yo, Maaron pale irav ghom paam! Yo umin didiiŋ mbuuza, tau tikumu pa ko, leso tamtamon tighita tighe poia. Mbolem izi ta sena to ugabiiz ghau itaghon tutuuŋ toit. Eemon yo taum umalaaŋ pa tutuuŋ wa. Pasaa, usaav pazi gha tiposai sorokin ghau.”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Tamtamon siriv tau tiyooz tigharau Paulus na, tisaav pani tighe: “Wai, daaba to watooŋrau, i uraata to Maaron. Mindai ta uroron pani mako, ve uveleghi?”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Paulus iyol aliŋazi ighe: “Yam toŋvetaz, yau naghilaalo naghe i daaba to watooŋrau mako. Imin ta naghilaalo, kanaŋ irau nasik saveeŋ tauvene pani mako. Pasaa, Maaron aliiŋa tau tiboode na isaav ighe:
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Paulus iwatagh: Yes tau tileep ila lupuuŋ tana, siriv, ene yes Sadusi, ve siriv, ene zeran tutuuŋa. Tauvene isaav pazi toman aliiŋa tiina ighe: “Yam toŋvetaz, alooŋ. Yau tane, ŋeer tutuuŋa ee paam. Ve tamaŋ gha tinaŋ ve tibugŋa paam, yes zeran tutuuŋa. Yau naghur matag pa burigiiŋ to yes mateegha, tauta aazne tipayooz ghau pa savsaveeŋ.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 — ausente —
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 — ausente —
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Tauvene oroor tiina iburig, ve tivazorai zi ila ila le, tamtamon ŋgara siriv to yes zeran tutuuŋa tiburig tiyooz, ve tisaav ariaaŋ tighe: “Yei nighita nighe ŋeer tane, i igham sosor eta mako. Takankaan. Aat avuvu eta, ma aŋela eta isavsaav pani.”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Daaba tau iŋgin zaaba tisov to Rom na ighita saveeŋ toozi iparav kat. Tauvene iroi ighe tivatukai Paulus ila ilam, ene pale tiraŋgati ve imaat. Tauvene isaav pa zaaba tooni, ve tila tiŋguaaz Paulus ighau pa yes daaba tana, ve tighamu tiloŋ tila ruum toozi loolo muul.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Mboŋ tana, Tiina toit Yesu ivot to Paulus, iyooz igharauu, ve isaav pani ighe: “Paulus, uroi sov. Uyooz ariaaŋ. Pa varug tau uvotia izi Yerusalem na, yo aat uvotia izi Rom paam.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Tileep le nughizau, ra Yuda siriv tilup zi, ve tiil eez pa ravuuŋ Paulus. Yes timbu saveeŋ ariaaŋ ila Maaron maata tighe: Yes aat irau tighan aniiŋ mako, ve tighun yaa mako, le irau tirav Paulus imaat.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Zeran tau timbu saveeŋ pa ravuuŋ Paulus na, yes irau tamoot ru ve geege.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Tauvene tiburig tila to yes daaba to watooŋrau ve yes ŋginiiŋa, ve tipaesia ŋgar toozi pazi tighe: “Yei tane nimbu saveeŋ ariaaŋa ila Maaron maata wa. Nighe aazne ve ila, avomai aat itut aniiŋ eta mako, le irau nirav Paulus imaat.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Tauvene yamŋa daaba toit siriv ala to daaba tau iŋgin yes zaaba to Rom na, ve atombaana tauvene aghe: ‘Yei nighe ugham Paulus izilam payei. Leso nighason poghania pa saveeŋ tooni puughu ve nighazooŋ pani kat.’ Yam agham tauvene, ve yei aat nisaŋani izi eez livuugha. Saawe tau ilam peria tsiei, mako niravu imaat. Leso ilat ivot tsiam sov.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Eemon Paulus waagha taliiŋa irav saveeŋ mbuaaŋ toozi tawe. Tauvene ila ivot ruum to yes zaaba, ve iloŋ ila ighita waagha, ve ipaesia saveeŋ tana pani.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Paulus ilooŋ saveeŋ tooni, ve imbaaŋ ila pa daaba ee to yes zaaba ilam, ve isaav pani ighe: “Ugham ŋeer paaghu tane ila to daaba tsiam tau iŋgin yam zaaba asov na. Pa i le saveeŋ rig pani.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Tauvene daaba tawe igham Paulus waagha ila to daaba tooni, ve isaav pani ighe: “Paulus tau nikisi ilepleep tomani ghei ne, imbaaŋ payau, tauta nala tooni. Ve ighason ghau ighe nagham ŋeer paaghu tane ilam ighit ghom. Pasaa, i le saveeŋ rig payo.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Tauvene daaba tooni ikis Paulus waagha niima, ve yesuru tila ziige, ra ighasoni ighe: “Aiyo, saa saveeŋ tau ughe usavia payau ne?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Paulus waagha isaav pani ighe: “Yes Yuda timbu saveeŋ tighe tilam tighason ghom, leso bogzo, mako ugham Paulus, ve yamru azila pa daaba to yes Yuda lupuuŋ toozi. Saawe tau tilam, yes pale tigham karom payo tighe i tauu aat ila toozi, leso tighasoni poi pa saveeŋ tooni ve tighazooŋ pa puughu.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Eemon ulooŋ zi sov. Pa tamtamon toozi irau tamoot ru ve geege pale tisaŋan pa ravuuŋni izi eez livuugha. Yes timbu saveeŋ ariaaŋa ila Maaron maata tighe aat irau tighan aniiŋ mako, ve tighun yaa mako le irau tirav Paulus imaat. Yes tighurghur matazi payo ve tisasaŋan. Isaav ighe ulooŋ zi, ene aat tigham ŋgar tana.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Daaba tana ilooŋ saveeŋ tooni, ve iŋgalsekini ighe: “Saveeŋ tau yo usavia payau ne, upaesia pa ite paam sov.” Isavsaav pani le isov, ra ipuli gha ila.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 — ausente —
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 — ausente —
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 I isavsaav tomani zi le isov, ra ibood paesiiŋ ila rau tauvene:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “O gavana Feliks, tiina tsiau. Yau Klodias Lisius nagham aaz poia payo.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 “Ŋeer tau ilat na, yes Yuda tikisi, ve rigmon kanaŋ tiravu imaat. Eemon yau nalooŋ tighe i to Rom, tauvene nala tomania zaaba tsiau, ve nigham mulini ve niŋguaaza pazi.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Yau naghe nawatagh: I igham saa ŋgar tau Yuda tighita tighe isosor. Tauvene naghamu ila, ve napayooze ila daaba to yes Yuda naghozi.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Yau naleep, ve nalooŋ saveeŋ toozi iparav ila ilam, ve naghita naghe i igham sosor tiina eta irau to taghuru iloŋ ila ruum to yavyavuuŋ, ma taravu imaat ne mako. Yes tivazorai zi pa tauzi tutuuŋ toozi mon.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Murei ra, tipaes payau tighe Yuda siriv tigham lilini tighe tiravu imaat. Tauta rekia mon napaghaua ilat. Leso anam utiir saveeŋ tooni. Ve nasaav pa yes tau tighe tipayooze pa savsaveeŋ na naghe tizilat tsio ta sena, o tivotia sosor tooni ila naghom. Aiyo, saveeŋ tsiau, tauta ilam imuul ta sene. Uleep toman lolom poia.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Tauvene mboŋ tana, yes zaaba titaghon saveeŋ to tiina toozi, ve tigham Paulus gha yesŋa tila tivot nugh Antipatris.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Tileep ta sewe le nughizau, ra yes zaaba tau tilaagh taan na, timuul tila pa niazi ta Yerusalem we.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Ve yes tau tilandoov hos na, tigham Paulus gha malmalizi tila tivot nugh Sisarea. Tila peria, ra tizuzuun rau to Klodias ila to gavana Feliks, ve tighur Paulus ila niima.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Feliks iwaat rau tau Klodias iboode na le isov, ra ighason Paulus ighe: “Nugh tsio igheen taan sirivu sindei?”
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Feliks isaav pani ighe: “Poia. Uleep le irau yes tau tighe tipayooz ghom pa savsaveeŋ na tilam tivot, o nalooŋ saveeŋ tsiam.” Ra isaav pa zaaba siriv ighe tigham Paulus tila ruum tiina tau muuŋ Erod irao na, ve tiŋgini ta sewe.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.