Atos 23
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ARA
1 Paulus maata deŋia pa yes daaba tau tileep ila lupuuŋ tawe, ve isaav pazi ighe: “Yam toŋvetaz, yau nayamaan taug naghe ta muuŋ ve ilam aazne, laghooŋ tsiau, ene nataghon ŋgar ŋgalaaŋa mon ila Maaron maata.”
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Daaba to watooŋrau, eeza Ananias, ilooŋ saveeŋ tane, ve isaav pa yes tau tiyooz tigharau Paulus na, ve tiposai Paulus aavo.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Tauvene Paulus isaav pani ighe: “Yo, Maaron pale irav ghom paam! Yo umin didiiŋ mbuuza, tau tikumu pa ko, leso tamtamon tighita tighe poia. Mbolem izi ta sena to ugabiiz ghau itaghon tutuuŋ toit. Eemon yo taum umalaaŋ pa tutuuŋ wa. Pasaa, usaav pazi gha tiposai sorokin ghau.”
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Tamtamon siriv tau tiyooz tigharau Paulus na, tisaav pani tighe: “Wai, daaba to watooŋrau, i uraata to Maaron. Mindai ta uroron pani mako, ve uveleghi?”
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Paulus iyol aliŋazi ighe: “Yam toŋvetaz, yau naghilaalo naghe i daaba to watooŋrau mako. Imin ta naghilaalo, kanaŋ irau nasik saveeŋ tauvene pani mako. Pasaa, Maaron aliiŋa tau tiboode na isaav ighe:
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Paulus iwatagh: Yes tau tileep ila lupuuŋ tana, siriv, ene yes Sadusi, ve siriv, ene zeran tutuuŋa. Tauvene isaav pazi toman aliiŋa tiina ighe: “Yam toŋvetaz, alooŋ. Yau tane, ŋeer tutuuŋa ee paam. Ve tamaŋ gha tinaŋ ve tibugŋa paam, yes zeran tutuuŋa. Yau naghur matag pa burigiiŋ to yes mateegha, tauta aazne tipayooz ghau pa savsaveeŋ.”
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 — ausente —
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 — ausente —
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Tauvene oroor tiina iburig, ve tivazorai zi ila ila le, tamtamon ŋgara siriv to yes zeran tutuuŋa tiburig tiyooz, ve tisaav ariaaŋ tighe: “Yei nighita nighe ŋeer tane, i igham sosor eta mako. Takankaan. Aat avuvu eta, ma aŋela eta isavsaav pani.”
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Daaba tau iŋgin zaaba tisov to Rom na ighita saveeŋ toozi iparav kat. Tauvene iroi ighe tivatukai Paulus ila ilam, ene pale tiraŋgati ve imaat. Tauvene isaav pa zaaba tooni, ve tila tiŋguaaz Paulus ighau pa yes daaba tana, ve tighamu tiloŋ tila ruum toozi loolo muul.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Mboŋ tana, Tiina toit Yesu ivot to Paulus, iyooz igharauu, ve isaav pani ighe: “Paulus, uroi sov. Uyooz ariaaŋ. Pa varug tau uvotia izi Yerusalem na, yo aat uvotia izi Rom paam.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Tileep le nughizau, ra Yuda siriv tilup zi, ve tiil eez pa ravuuŋ Paulus. Yes timbu saveeŋ ariaaŋ ila Maaron maata tighe: Yes aat irau tighan aniiŋ mako, ve tighun yaa mako, le irau tirav Paulus imaat.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Zeran tau timbu saveeŋ pa ravuuŋ Paulus na, yes irau tamoot ru ve geege.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Tauvene tiburig tila to yes daaba to watooŋrau ve yes ŋginiiŋa, ve tipaesia ŋgar toozi pazi tighe: “Yei tane nimbu saveeŋ ariaaŋa ila Maaron maata wa. Nighe aazne ve ila, avomai aat itut aniiŋ eta mako, le irau nirav Paulus imaat.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Tauvene yamŋa daaba toit siriv ala to daaba tau iŋgin yes zaaba to Rom na, ve atombaana tauvene aghe: ‘Yei nighe ugham Paulus izilam payei. Leso nighason poghania pa saveeŋ tooni puughu ve nighazooŋ pani kat.’ Yam agham tauvene, ve yei aat nisaŋani izi eez livuugha. Saawe tau ilam peria tsiei, mako niravu imaat. Leso ilat ivot tsiam sov.”
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Eemon Paulus waagha taliiŋa irav saveeŋ mbuaaŋ toozi tawe. Tauvene ila ivot ruum to yes zaaba, ve iloŋ ila ighita waagha, ve ipaesia saveeŋ tana pani.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Paulus ilooŋ saveeŋ tooni, ve imbaaŋ ila pa daaba ee to yes zaaba ilam, ve isaav pani ighe: “Ugham ŋeer paaghu tane ila to daaba tsiam tau iŋgin yam zaaba asov na. Pa i le saveeŋ rig pani.”
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Tauvene daaba tawe igham Paulus waagha ila to daaba tooni, ve isaav pani ighe: “Paulus tau nikisi ilepleep tomani ghei ne, imbaaŋ payau, tauta nala tooni. Ve ighason ghau ighe nagham ŋeer paaghu tane ilam ighit ghom. Pasaa, i le saveeŋ rig payo.”
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Tauvene daaba tooni ikis Paulus waagha niima, ve yesuru tila ziige, ra ighasoni ighe: “Aiyo, saa saveeŋ tau ughe usavia payau ne?”
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Paulus waagha isaav pani ighe: “Yes Yuda timbu saveeŋ tighe tilam tighason ghom, leso bogzo, mako ugham Paulus, ve yamru azila pa daaba to yes Yuda lupuuŋ toozi. Saawe tau tilam, yes pale tigham karom payo tighe i tauu aat ila toozi, leso tighasoni poi pa saveeŋ tooni ve tighazooŋ pa puughu.
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Eemon ulooŋ zi sov. Pa tamtamon toozi irau tamoot ru ve geege pale tisaŋan pa ravuuŋni izi eez livuugha. Yes timbu saveeŋ ariaaŋa ila Maaron maata tighe aat irau tighan aniiŋ mako, ve tighun yaa mako le irau tirav Paulus imaat. Yes tighurghur matazi payo ve tisasaŋan. Isaav ighe ulooŋ zi, ene aat tigham ŋgar tana.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Daaba tana ilooŋ saveeŋ tooni, ve iŋgalsekini ighe: “Saveeŋ tau yo usavia payau ne, upaesia pa ite paam sov.” Isavsaav pani le isov, ra ipuli gha ila.
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 — ausente —
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 — ausente —
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 I isavsaav tomani zi le isov, ra ibood paesiiŋ ila rau tauvene:
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “O gavana Feliks, tiina tsiau. Yau Klodias Lisius nagham aaz poia payo.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 “Ŋeer tau ilat na, yes Yuda tikisi, ve rigmon kanaŋ tiravu imaat. Eemon yau nalooŋ tighe i to Rom, tauvene nala tomania zaaba tsiau, ve nigham mulini ve niŋguaaza pazi.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Yau naghe nawatagh: I igham saa ŋgar tau Yuda tighita tighe isosor. Tauvene naghamu ila, ve napayooze ila daaba to yes Yuda naghozi.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Yau naleep, ve nalooŋ saveeŋ toozi iparav ila ilam, ve naghita naghe i igham sosor tiina eta irau to taghuru iloŋ ila ruum to yavyavuuŋ, ma taravu imaat ne mako. Yes tivazorai zi pa tauzi tutuuŋ toozi mon.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Murei ra, tipaes payau tighe Yuda siriv tigham lilini tighe tiravu imaat. Tauta rekia mon napaghaua ilat. Leso anam utiir saveeŋ tooni. Ve nasaav pa yes tau tighe tipayooze pa savsaveeŋ na naghe tizilat tsio ta sena, o tivotia sosor tooni ila naghom. Aiyo, saveeŋ tsiau, tauta ilam imuul ta sene. Uleep toman lolom poia.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Tauvene mboŋ tana, yes zaaba titaghon saveeŋ to tiina toozi, ve tigham Paulus gha yesŋa tila tivot nugh Antipatris.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Tileep ta sewe le nughizau, ra yes zaaba tau tilaagh taan na, timuul tila pa niazi ta Yerusalem we.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Ve yes tau tilandoov hos na, tigham Paulus gha malmalizi tila tivot nugh Sisarea. Tila peria, ra tizuzuun rau to Klodias ila to gavana Feliks, ve tighur Paulus ila niima.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Feliks iwaat rau tau Klodias iboode na le isov, ra ighason Paulus ighe: “Nugh tsio igheen taan sirivu sindei?”
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 Feliks isaav pani ighe: “Poia. Uleep le irau yes tau tighe tipayooz ghom pa savsaveeŋ na tilam tivot, o nalooŋ saveeŋ tsiam.” Ra isaav pa zaaba siriv ighe tigham Paulus tila ruum tiina tau muuŋ Erod irao na, ve tiŋgini ta sewe.
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.