Atos 23

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Paulus maata deŋia pa yes daaba tau tileep ila lupuuŋ tawe, ve isaav pazi ighe: “Yam toŋvetaz, yau nayamaan taug naghe ta muuŋ ve ilam aazne, laghooŋ tsiau, ene nataghon ŋgar ŋgalaaŋa mon ila Maaron maata.”
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Daaba to watooŋrau, eeza Ananias, ilooŋ saveeŋ tane, ve isaav pa yes tau tiyooz tigharau Paulus na, ve tiposai Paulus aavo.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Tauvene Paulus isaav pani ighe: “Yo, Maaron pale irav ghom paam! Yo umin didiiŋ mbuuza, tau tikumu pa ko, leso tamtamon tighita tighe poia. Mbolem izi ta sena to ugabiiz ghau itaghon tutuuŋ toit. Eemon yo taum umalaaŋ pa tutuuŋ wa. Pasaa, usaav pazi gha tiposai sorokin ghau.”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Tamtamon siriv tau tiyooz tigharau Paulus na, tisaav pani tighe: “Wai, daaba to watooŋrau, i uraata to Maaron. Mindai ta uroron pani mako, ve uveleghi?”
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Paulus iyol aliŋazi ighe: “Yam toŋvetaz, yau naghilaalo naghe i daaba to watooŋrau mako. Imin ta naghilaalo, kanaŋ irau nasik saveeŋ tauvene pani mako. Pasaa, Maaron aliiŋa tau tiboode na isaav ighe:
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Paulus iwatagh: Yes tau tileep ila lupuuŋ tana, siriv, ene yes Sadusi, ve siriv, ene zeran tutuuŋa. Tauvene isaav pazi toman aliiŋa tiina ighe: “Yam toŋvetaz, alooŋ. Yau tane, ŋeer tutuuŋa ee paam. Ve tamaŋ gha tinaŋ ve tibugŋa paam, yes zeran tutuuŋa. Yau naghur matag pa burigiiŋ to yes mateegha, tauta aazne tipayooz ghau pa savsaveeŋ.”
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 — ausente —
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 — ausente —
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Tauvene oroor tiina iburig, ve tivazorai zi ila ila le, tamtamon ŋgara siriv to yes zeran tutuuŋa tiburig tiyooz, ve tisaav ariaaŋ tighe: “Yei nighita nighe ŋeer tane, i igham sosor eta mako. Takankaan. Aat avuvu eta, ma aŋela eta isavsaav pani.”
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Daaba tau iŋgin zaaba tisov to Rom na ighita saveeŋ toozi iparav kat. Tauvene iroi ighe tivatukai Paulus ila ilam, ene pale tiraŋgati ve imaat. Tauvene isaav pa zaaba tooni, ve tila tiŋguaaz Paulus ighau pa yes daaba tana, ve tighamu tiloŋ tila ruum toozi loolo muul.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Mboŋ tana, Tiina toit Yesu ivot to Paulus, iyooz igharauu, ve isaav pani ighe: “Paulus, uroi sov. Uyooz ariaaŋ. Pa varug tau uvotia izi Yerusalem na, yo aat uvotia izi Rom paam.”
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Tileep le nughizau, ra Yuda siriv tilup zi, ve tiil eez pa ravuuŋ Paulus. Yes timbu saveeŋ ariaaŋ ila Maaron maata tighe: Yes aat irau tighan aniiŋ mako, ve tighun yaa mako, le irau tirav Paulus imaat.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Zeran tau timbu saveeŋ pa ravuuŋ Paulus na, yes irau tamoot ru ve geege.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Tauvene tiburig tila to yes daaba to watooŋrau ve yes ŋginiiŋa, ve tipaesia ŋgar toozi pazi tighe: “Yei tane nimbu saveeŋ ariaaŋa ila Maaron maata wa. Nighe aazne ve ila, avomai aat itut aniiŋ eta mako, le irau nirav Paulus imaat.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Tauvene yamŋa daaba toit siriv ala to daaba tau iŋgin yes zaaba to Rom na, ve atombaana tauvene aghe: ‘Yei nighe ugham Paulus izilam payei. Leso nighason poghania pa saveeŋ tooni puughu ve nighazooŋ pani kat.’ Yam agham tauvene, ve yei aat nisaŋani izi eez livuugha. Saawe tau ilam peria tsiei, mako niravu imaat. Leso ilat ivot tsiam sov.”
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Eemon Paulus waagha taliiŋa irav saveeŋ mbuaaŋ toozi tawe. Tauvene ila ivot ruum to yes zaaba, ve iloŋ ila ighita waagha, ve ipaesia saveeŋ tana pani.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Paulus ilooŋ saveeŋ tooni, ve imbaaŋ ila pa daaba ee to yes zaaba ilam, ve isaav pani ighe: “Ugham ŋeer paaghu tane ila to daaba tsiam tau iŋgin yam zaaba asov na. Pa i le saveeŋ rig pani.”
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Tauvene daaba tawe igham Paulus waagha ila to daaba tooni, ve isaav pani ighe: “Paulus tau nikisi ilepleep tomani ghei ne, imbaaŋ payau, tauta nala tooni. Ve ighason ghau ighe nagham ŋeer paaghu tane ilam ighit ghom. Pasaa, i le saveeŋ rig payo.”
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Tauvene daaba tooni ikis Paulus waagha niima, ve yesuru tila ziige, ra ighasoni ighe: “Aiyo, saa saveeŋ tau ughe usavia payau ne?”
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Paulus waagha isaav pani ighe: “Yes Yuda timbu saveeŋ tighe tilam tighason ghom, leso bogzo, mako ugham Paulus, ve yamru azila pa daaba to yes Yuda lupuuŋ toozi. Saawe tau tilam, yes pale tigham karom payo tighe i tauu aat ila toozi, leso tighasoni poi pa saveeŋ tooni ve tighazooŋ pa puughu.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Eemon ulooŋ zi sov. Pa tamtamon toozi irau tamoot ru ve geege pale tisaŋan pa ravuuŋni izi eez livuugha. Yes timbu saveeŋ ariaaŋa ila Maaron maata tighe aat irau tighan aniiŋ mako, ve tighun yaa mako le irau tirav Paulus imaat. Yes tighurghur matazi payo ve tisasaŋan. Isaav ighe ulooŋ zi, ene aat tigham ŋgar tana.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Daaba tana ilooŋ saveeŋ tooni, ve iŋgalsekini ighe: “Saveeŋ tau yo usavia payau ne, upaesia pa ite paam sov.” Isavsaav pani le isov, ra ipuli gha ila.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 — ausente —
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 — ausente —
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 I isavsaav tomani zi le isov, ra ibood paesiiŋ ila rau tauvene:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 “O gavana Feliks, tiina tsiau. Yau Klodias Lisius nagham aaz poia payo.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 “Ŋeer tau ilat na, yes Yuda tikisi, ve rigmon kanaŋ tiravu imaat. Eemon yau nalooŋ tighe i to Rom, tauvene nala tomania zaaba tsiau, ve nigham mulini ve niŋguaaza pazi.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Yau naghe nawatagh: I igham saa ŋgar tau Yuda tighita tighe isosor. Tauvene naghamu ila, ve napayooze ila daaba to yes Yuda naghozi.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Yau naleep, ve nalooŋ saveeŋ toozi iparav ila ilam, ve naghita naghe i igham sosor tiina eta irau to taghuru iloŋ ila ruum to yavyavuuŋ, ma taravu imaat ne mako. Yes tivazorai zi pa tauzi tutuuŋ toozi mon.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Murei ra, tipaes payau tighe Yuda siriv tigham lilini tighe tiravu imaat. Tauta rekia mon napaghaua ilat. Leso anam utiir saveeŋ tooni. Ve nasaav pa yes tau tighe tipayooze pa savsaveeŋ na naghe tizilat tsio ta sena, o tivotia sosor tooni ila naghom. Aiyo, saveeŋ tsiau, tauta ilam imuul ta sene. Uleep toman lolom poia.”
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Tauvene mboŋ tana, yes zaaba titaghon saveeŋ to tiina toozi, ve tigham Paulus gha yesŋa tila tivot nugh Antipatris.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Tileep ta sewe le nughizau, ra yes zaaba tau tilaagh taan na, timuul tila pa niazi ta Yerusalem we.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Ve yes tau tilandoov hos na, tigham Paulus gha malmalizi tila tivot nugh Sisarea. Tila peria, ra tizuzuun rau to Klodias ila to gavana Feliks, ve tighur Paulus ila niima.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Feliks iwaat rau tau Klodias iboode na le isov, ra ighason Paulus ighe: “Nugh tsio igheen taan sirivu sindei?”
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Feliks isaav pani ighe: “Poia. Uleep le irau yes tau tighe tipayooz ghom pa savsaveeŋ na tilam tivot, o nalooŋ saveeŋ tsiam.” Ra isaav pa zaaba siriv ighe tigham Paulus tila ruum tiina tau muuŋ Erod irao na, ve tiŋgini ta sewe.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.