Atos 22
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ARA
1 Paulus isaav pazi ighe: “Yam tamaŋŋa ve toŋvetaz tsiau, aghur taliŋamim payau. Pa yau naghe nasavia puughu tau nataghon eez paaghu tane. Leso aghilaal aghe yau nagham sosor eta mako.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Yes tilooŋ Paulus isaav pazi ila aliŋazi duduuŋ Hibru, le tineneeŋ kat.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 Paulus isaav muul ighe: “Yau Yuda. Tipoop ghau izi nugh Tarsus tau igheen taan sirivu to Silisia. Saawe tau yau kukuag, tigham ghau nalam ta sene. Naleep izi nugh tane le namin olman. Tutuuŋ to timbuunŋa, olman Gamaliel ipaghazoŋai ghau pani le isov. Ve yau nazuari ghau naghe le nataghon duduŋai ŋgar isov tau Maaron loolo pani na, raraate imin aazne yam asov azuari gham pa taghoniiŋni.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Yes tau titaghon eez paaghu tane, muuŋ yau naghurghur pataŋani pazi ve nagham saghatin zi kat. Tamtamon toozi siriv, narav zi timatmaat. Ve siriv, nagherev zi tila, ve naghur zi tiloŋ tila ruum to yavyavuuŋ. Yes zitamoot, ve zilivaa paam.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Daaba to watooŋrau tomania ŋginiiŋa tisov tau tileep ila lupuuŋ tiina to pooza toit, yes tiwatagh ŋgar tau muuŋ naghamghamu. Yes irau tipariaaŋ saveeŋ tsiau tane. Muuŋ, yau naghe nakis yes tau titaghon eez paaghu tane izi nugh Damaskus, ve nagham zi tilam Yerusalem, leso tighur yavyavuuŋ pazi. Tauvene naghason yes daaba toit gha tibood saveeŋ yokiiŋ payau ila rau siriv. Leso nagham zi nala, ve natotoi zi pa yes toŋvetaz toit tau tileep izi Damaskus, ve tiwatagh tighe yau ezag pa uraat tauvene.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Tauvene naburig ve nala. Nalaagh nala le nagharau nugh Damaskus. Aaz izalam imin zegmatuugh ma vene. Malau mako ve mbonari tiina kat igheen sambam ve izilam, le isul livutin ghau.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Tauvene natap nazi taan, ve nalooŋ saveeŋ ilam payau ighe: ‘Saul, Saul, puughu mindai ta unoknok ghuruuŋ pataŋani payau?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Yau nayol aliiŋa naghe: ‘Tiina, yo sei?’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Zetagŋa tau yeŋa nilaghlaagh na tighita mbonari tawe paam. Eemon tilooŋ ŋeer tau isavsaav payau na aliiŋa mako.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Yau naghasoni naghe: ‘Tiina, ughe nagham mindai?’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Mbonari tana isul tiina kat le igham matag ikumkuum. Tauvene zetagŋa tilam tikis nimag, ve tipalele ghau gha niloŋ nila nugh Damaskus.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Nugh tawe, ŋeer ee ilepleep, eeza Ananias. I maata iŋgalŋgal Maaron, ve izuari ghi ighe le itaghon duduŋai tutuuŋ tooni. Tauvene Yuda tisov to nugh Damaskus tipapait eeza tighe i ŋeer poia ee.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 I iŋarui ghau ilam, iyooz zigeg, ve isaav payau ighe: ‘Tazig Saul, matam poia ve ughita nugh!’ Saawe duduuŋ tana, matag poia, ve naghita Ananias iyozyooz.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Ra isaav payau ighe: ‘Maaron to timbuunŋa, i tauu isiigh ghom wa. Leso igham ghom ughazooŋ pa loolo ve ŋgar tooni. Tauta ughit katin Ŋeer To Ŋgar Duduuŋa,
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Gabua tau ulooŋa ve ughita pa taum matam na, yo aat usavia irau nughmariŋ. Leso upariaaŋ Yesu saveeŋ tooni, ve tamtamon tighur ila tooni.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Tauvene usaŋan saa muul? Uburig ta aazne, ugham yaa, ve ughason Yesu. Leso ireu sosor tsio ilale, ve igham ghom uŋgalaaŋ ila Maaron maata.’
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Murei ra, namuul nalam Yerusalem, ve nalepleep ta sene le saawe ee, naloŋ nala sirsiir to Rumei Tiina loolo, leso nasuŋ. Nasuŋsuŋ ila, le tandaghiiŋ ee ivot payau.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Naghita Yesu isaav payau ighe: ‘Uburig rekia mon, upul Yerusalem, ve ughau. Pa ighe yo upariaaŋ saveeŋ tsiau izi ta sene, yes irau tilooŋ ghom mako.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Yau nasaav pani naghe: ‘Tiina, tamtamon to nugh tane tiwatagh tighe: Muuŋ, yau nalaghlaagh irau rumei toozi, ve naghurghur yes tau tighur ilat tsio na tiloŋ tila ruum to yavyavuuŋ, ve naloslos zi.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Ve saawe tau Stepanus ivotia saveeŋ tsio, ve tiliŋ siŋ pani gha imaat, yau nayok pa ŋgar tana. Tauta nayooz tomania yes tau tiravu na, ve naŋgin nonoghiiŋa toozi to ŋgoaaŋ.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 “Eemon Tiina tsiau isaav payau ighe: ‘Uburig ve ula. Yau naghe nambaaŋ ghom ula pa nugh malau. Leso ugham uratoi yes tau Yuda mako na.’”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Eval tiina tighur taliŋazi pa Paulus ila ila le tilooŋ aliiŋa ighe Maaron imbaaŋo ila pa yes tau Yuda mako na. Ra tiboob muul tighe: “Ah, aravu imaat ila! Ileep ne, i poia eta? Tamtamon tauvene ileep sov!”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Yes tiboboob, ve tizuzuum nonoghiiŋa toozi to ŋgoaaŋ gha tisuruuv zi tizi, ra tikor taan, ve tisuruuva izazaa.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Tauvene tiina to yes zaaba isaav pa zaaba tooni ighe tigham Paulus gha tiloŋ tila ruum toozi loolo, ve tilosi
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Tauvene tiloŋ tila ve tipagheena izi, ve tikau niima ila ai, leso tilosi. Eemon Paulus ighason daaba to yes zaaba tau iyooz igharau na ighe: “Mindai, isaav ighe tamtamon eta, i to Rom, ve yes daaba to gharatooŋ saveeŋ titiir saveeŋ tooni soone, ve yam alos sorokini, pale iduduuŋ pa tutuuŋ to Rom?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Daaba tawe ilooŋ saveeŋ tane, ve ila ipaes pa daaba toozi tau iŋgin zaaba tisov na ighe: “Uyamaan ghiit wa? Pa ŋeer tawe, i to Rom. Pale ugham saa ŋgar pani?”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Daaba tana ilooŋ paesiiŋ tooni, ra i tauu ila ighason Paulus ighe: “Ai, usaav ghazooŋa payau. Onoon? Yo to Rom?”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Daaba tana isaav pani ighe: “Yau napul maet tiina kat, tauta namin tamtamon to Rom.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Yes zaaba tau tighe tilos Paulus na, tilooŋ saveeŋ tane, ve rekia mon tipuli. Ve daaba toozi paam iroi pa tauu. Pasaa, Paulus, i tamtamon to Rom. Eemon daaba tana isaav gha tikau niima ma aaghe sorok.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Daaba tau iŋgin zaaba tisov na ighe iwatagh kat: Paulus igham saa ŋgar ta yes Yuda tighita tighe isosor. Leso ighazooŋ pa saveeŋ tooni puughu. Tauvene tileep mboŋ nughizau, ra isaav gha tipool sen tau tikau Paulus pani na, ve ipoi yes daaba to watooŋrau tomania pooza tisov to yes Yuda tilam tilup zi, ve igham Paulus ilam gha ipayooze ila naghozi.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.