Apocalipse 14
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs VC
1 Ra matag ila le naghita Sipsip to Maaron tomania tamtamon tooni ndiŋndiŋ ndiŋndiŋ (144,000) tiyozyooz izi loloz Zion. Tamtamon tawe, tibood i yesuru Taama Maaron ezazi ila ndamozi.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Malau mako ve nalooŋ eval tiina aliŋazi sambam ve izilam. Luutu tiina kat imin yaa katini tiyatyaat tizizi, ma lalaav lutluutu. Ve nalooŋ gabua luutu poia kat imin tamtamon tirav gita ma vene.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Eval tiina tawe timbou mbouŋ paaghu igharau Maaron niia to ghamuuŋ pooz ila yes ŋginiiŋa tamoot ee ve paaŋ (24) tomania gabua matazi yaryaare paaŋ naghozi. Ene yes tamtamon ndiŋndiŋ ndiŋndiŋ (144,000) to taan tau Sipsip to Maaron ighol zi timin le, ve ipas zi tivot pa saghati tapiri. Ve yes mon ta irau tiwatagh mbouŋ tawe, ve timbouia.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Ene yes tau tighurghur boog mako. Tiŋgin tauzi poi. Tauvene tiŋgalaaŋ ila Maaron maata.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Ve saveeŋ karom eta ivot ila avozi mako. Tauta lezi sosor eta ila Maaron maata mako.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Ra matag ila le naghita aŋela ee iroov ila sambam saamba. Vaaru poia tau igheen irau saawe, ene igheen tooni. I le uraat to ivotia saveeŋ tawe pa tamtamon tisov tau tileep izi taan. Yes tinizi tomania aliŋazi, gabuazi, ve nugh toozi, ene ite ite.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Aŋela tawe isaav toman aliiŋa tiina ighe: “Saawe to gabizooŋ tamtamon ve ghuruuŋ atuya pazi, tauta ivot wa. Tauvene aroi pa Maaron, ve apait eeza pa tapiri ve poia tooni. I ta ighur sambam, taan, te, ve yaa naol isov tau tivotvot ila taan loolo. Tauvene aput aghemim pani ve apakuru.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Malau mako ve aŋela ite, aana itaghoni ilam, ve isaav ighe: “Nugh tiina Babilon itap gha isaghat wa! Onoon kat, itap le isaghat kat! Nugh tau ighegherev tamtamon pa ŋgar tooni sasaghati, ve ikaukau ŋgar toozi imin ipaghun zi pa yaa ariaaŋa, tauta aazne izi imin kaut sorok.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Aŋela tawe ilam ila, ra ite imin tol, aana itaghon yesuru ilam, ve isaav aliiŋa tiina ighe: “Isaav ighe tamtamon eta iput aaghe pa gabua saghati, ma gabua tawe anunu, ve ipaiti, ve igham ilaal tooni ila ndaamo ma niima,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 i aat ighun ila rubruub tau ivon kat pa aatyavyav to Maaron. Aatyavyav tawe, ene imin vaen tau ariaaŋa kat. Irau Maaron izoola pa yaa ite paam to irav matin tapiri ne mako. Tauvene tamtamon tana, aat tighur yavyavuuŋ tiina pani, ve yav tomania maet salfa tuntunu tau vaazi saghati na ighani ila Sipsip to Maaron tomania aŋela patabuyaaŋa naghozi.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Zeran tauvene, yav tau ighan zi na, mbuasa pale imbuŋ tauvene taghon taghon gha ila. Irau isov mako. Tauvene yes tau tiput aghezi pa gabua saghati, ma gabua tawe anunu, tomania yes tau tigham ilaal tooni na, yav pale ighan zi tauvene irau mboŋ ve mataaz taghon taghon gha ila. Irau timariau pa yavyavuuŋ mako.
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Tauvene Maaron tamtamon tooni patabuyaaŋa aat tiyooz ariaaŋ pa badooŋ pataŋani. Ene yes tau titaghon tutuuŋ to Maaron, ve tighur ila to Yesu ariaaŋ.”
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Aŋela tawe isavsaav le isov, ra nalooŋ saveeŋ sambam ve izilam ighe: “Ubood saveeŋ tauvene: Aazne ve ila, yes tau tileep tuŋia ila to Tiina toit Yesu le irau mateegh toozi, ene pale poia to Maaron izaa toozi, ve tintinizi.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Ra matag ila le naghita taitai pisosooŋa, ve ŋeer ee mboole izala paavo. Ŋeer tawe, naagho imin Tamtamon Naatu, ve moghar ndamoonda to kinik igheen ila daaba. Moghar tawe, tigharaata pa gol. Ve i ikis mbuzaagh kooka ee tau maata kat.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Ra aŋela ite ivot pa Rumei Tiina ta sambam we, ve iboob pa ŋeer tau ileep izala taitai paavo na ighe: “Saawe to lupuuŋ aniiŋ, ighe ivot tane. Pasaa, aniiŋ wit tsio tau titum izi taan na, timatuugh wa. Tauvene ugham mbuzaagh tsio kooka tana, ve urav zi tizi.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Tauvene ŋeer tau mboole izala taitai na, isik mbuzaagh tooni, ve irav wit tisov tau titum izi taan na, leso tiyau zi ve tilup zi ila ruum to aniiŋ.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Malau mako ve aŋela ite, aana ivot pa Rumei Tiina ta sambam we. I paam, ikis mbuzaagh kooka tau maata kat.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Ra aŋela ite paam tau iŋgin yav to artaal na, ipul artaal ve ivot, ve iboob pa iitete tau ikis mbuzaagh kooka na ighe: “Vaen to taan tisov tibulbuul wa. Ugham mbuzaagh tsio tana ula urav motin zi, ve ulup zi.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 — ausente —
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 — ausente —
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.