Lucas 15

Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sawa eez, tamtoghon pida to youŋ takes, toman ndiran pida to ghamuuŋ sosor tila to Yesu tighaze tilooŋ saveeŋ toni.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Ndiran tutuuŋa pida toman ŋgara pida to tutuuŋ tighita di, ve tiyou avodi pa Yesu tighaze: “Wai, ŋgeu tonowen, vena to igham ndiran to ghamuuŋ sosor toman lolo poia, ve yesŋa tiluplup di pa ghaniiŋ?” Lu 5:30; Mbaŋ 11:3
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Tovenen Yesu isavia saveeŋ palelaaŋ tonene padi:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Ighaze tiam eta le sipsip tamoot liim (100), ve iŋginŋgin di izi ndug balim, ve eta ilale, nene pale igham vena? Ye pale ipul sipsip toni tamoot paaŋ saaŋgul liim ve paaŋ (99) tonenen tineep, ve ila ikalkaal sipsip toni to ilale ne, le irau indeeŋa. Ezek 34:11,16; Lu 19:10; Yo 10:11
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Sawa to ighaze indeeŋa, nene pale iiti izala avara,
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 ve imbaada imuul ila pa ndug toni toman tini iza. Ghoro ipoi ndita ve yes to tineep tigharaui ne tinim, ve isaav padi ighaze: ‘Anim, itiŋa lolood poia ve tiniid iza! Pasa, sipsip tiou to ilale, tauto nandeeŋa wa!’ 1Pe 2:25
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 “You nasaav payam. Ighaze ŋgeu eta to ghamuuŋ sosor ipul ŋgar toni samia ineeple, ve itoor ŋgar toni ila pa Maaron, nene yes to ndug sambam tighamgham tovene paam. Lolodi poia kat, ve tinidi iza pa ŋgeu ee moghon tonenen ilib pa ndiran tamoot paaŋ saaŋgul liim ve paaŋ (99) to tinumeer tighaze tineep deŋiadi ila Maaron mata ve ledi pughu eta pa titoor ŋgar todi maau.”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yesu isaav muul tovene: “Ighaze liva eta le yaam silva saaŋgul, ve eta ilale, nene pale igham vena? Ye pale itun lam, ve izaar ruum lolo, ve mata ines pooi pa yaam tonenen le irau indeeŋa.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Sawa to ighaze indeeŋa, ye pale ipoi ndita ve yes to tineep tigharaui ne tinim, ve isaav padi ighaze: ‘Alei, anim itiŋa lolood poia ve tiniid iza. Pasa, yaam tiou to ilale, tauto nandeeŋa wa.’
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 “You nasaav payam: Ighaze ŋgeu eta to ghamuuŋ sosor ipul ŋgar toni samia ineeple, ve itoor ŋgar toni ila pa Maaron, nene ŋgar raraate ivotvot ila aŋela to Maaron lolodi paam. Yes lolodi poia kat, ve tinidi iza pa ŋgeu ee moghon tonenen.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Yesu isavia saveeŋ palelaaŋ ite paam padi ighaze:
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Tinepneep, ve ŋgeu muria imundig ve isaav pa tama ighaze: ‘Tamaŋ, you naghaze yom uvalag mbeb tiom, ve sa mbeb to yom ughaze upuli inim leg, nene ugham payou pataghaaŋ.’ Tama itaghon aliŋa, ve ivalag mbeb toni inim ru, ve ighur pida ila inim ŋgeu muria le, ve pida ineep pa ŋgeu olman.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 — ausente —
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 — ausente —
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Tovenen ila ighason paanu tau eez pa uraat. Ye iyok pani, ve imbaaŋa ila pa ŋginiiŋ ŋgai toni.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Ye pitoola kat. Eemoghon eta iuuli pa aniiŋ maau. Tovenen ighaze le ighan aniiŋ pida to ŋgai. Eemoghon aniiŋ tonowen paam, eta igham pani maau.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 “Ye inepneep ila le ighilaal ighaze ye isosor wa. Ve ikausim pa nepooŋ toni to muuŋ ighaze: ‘Oyai, uraata to tamaŋ tighanghan le apodi isuŋ, ve aniiŋ alulu izi ineep. Ve you tonene, aazne namaat pa pitool.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Tambaŋa. You pale namuul nala to tamaŋ. Sawa to nala navot toni, nene pale nasaav pani naghaze: Tamaŋ, you nagham sosor pa Maaron to sambam, ve nagham sosor payom paam. Mbo 51:4
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 You poiag maau. Tovenen irau uwaat ghou natum muul maau. Vena, irau uyok ve nanim uraata payom?’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 “Ye igharaat ŋgar toni le isob, ghoro imuul ila to tama. Ilaghlaagh mala sone, ve tama mata ila le ighita. Rikia moghon ighilaala ve lolo isamini. Tovenen ilaan ila isavagi, ve itaŋ pani.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ghoro natu isaav pani ighaze: ‘Tamaŋ, you nagham sosor pa Maaron to sambam, ve nagham sosor payom paam. You poiag maau. Tovenen irau uwaat ghou natum muul maau.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Eemoghon tama irab motin saveeŋ toni, ve isaav pa yes mbesooŋa toni ighaze: ‘Ai, yam rikia ala agham nonogiiŋa mala to paghuna kat inim, ve andud natug tonene pani. Ve agham ring, ve aghuri ila nima u, ve agham duduuŋa to aghe ve aghuri ila aghe.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Ve yam pida ala aghita makau natu to naghuri pa ghanghaniiŋ, ve arabi. Ye to itub kat. Leso tagham ghanghaniiŋ pa natug tonene toman tiniid iza.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Pasa, iit taghaze pa ye imaat wa. Eemoghon maau. Mata iyaryaar, ve imuul inim ivot. Taghaze pa ye ilale wa. Eemoghon maau. Aazne, taghita muul.’ Tovenen mbesooŋa toni tila tigham uraat itaghon olman aliŋa. Ghoro tilup di pa ghanghaniiŋ toman tinidi iza. Ep 2:1,5
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 “Mala maau ve natu olman ana, ineep uum ve inim. Ilaagh inim igharau ruum, ve ilooŋ oroor tiina. Ambam itaŋtaŋ, ve tighamgham narogho.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Tovenen ipoi mbesooŋa eez inim, ve ighasoni ighaze: ‘Ai, oroor tonowe to sa?’
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 “Mbesooŋa tonowen ipamuul aliŋa ighaze: ‘Iit taghaze pa tazim imaat wa. Eemoghon maau. Imuul inim toman tini poia! Tauto tamam lolo poia kat, ve irab makau natu to ighuri pa ghanghaniiŋ ne, ve tighanghan pani.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 “Natu olman ilooŋ saveeŋ tonene, le irau lolo maau ve ate yabyab kat. Tauto lolo pa ilooŋ ila ruum maau. Tovenen tama ivot ila toni, ve itoova pa irab ate.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Eemoghon ye isaav pa tama ighaze: ‘Tamaŋ, ndaman katindi, you naneep toman ghom, ve nakaria uraat payom. Nazoor aliŋam rita maau. Eemoghon ndag eta, yom upakur ghou pa mbeb eta maau. Maau kat. Inimale ugham leg mekmek natu eta ve yeiŋa nditag nighanghan toman tinimai iza, tone lolog poia ris. Eemoghon maau.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Ve natum tonowen, ye ila ve yesŋa ndiliva to ataam tiwaghamun mbeb tiom le isob. Eemoghon sawa to imuul inim, yom urab makau natu poia to taghuri pa ghanghaniiŋ ne pani!’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 “Tama ipamuul aliŋa ighaze: ‘O natug, sawa isob, ituru tanepneep. Ve mbeb tiou to naol ne, nene yom tiom.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Ughita. Iit taghaze pa tazim imaat wa. Eemoghon ineep mata iyaryaar. Ve taghaze pa ilale wa. Eemoghon aazne, inim peria ve taghita muul. Tovenen ighaze tagham ghanghaniiŋ pani toman tiniid iza, nene deŋia.’”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.