Lucas 15
Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs BKJ
1 Sawa eez, tamtoghon pida to youŋ takes, toman ndiran pida to ghamuuŋ sosor tila to Yesu tighaze tilooŋ saveeŋ toni.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Ndiran tutuuŋa pida toman ŋgara pida to tutuuŋ tighita di, ve tiyou avodi pa Yesu tighaze: “Wai, ŋgeu tonowen, vena to igham ndiran to ghamuuŋ sosor toman lolo poia, ve yesŋa tiluplup di pa ghaniiŋ?” Lu 5:30; Mbaŋ 11:3
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Tovenen Yesu isavia saveeŋ palelaaŋ tonene padi:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Ighaze tiam eta le sipsip tamoot liim (100), ve iŋginŋgin di izi ndug balim, ve eta ilale, nene pale igham vena? Ye pale ipul sipsip toni tamoot paaŋ saaŋgul liim ve paaŋ (99) tonenen tineep, ve ila ikalkaal sipsip toni to ilale ne, le irau indeeŋa. Ezek 34:11,16; Lu 19:10; Yo 10:11
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Sawa to ighaze indeeŋa, nene pale iiti izala avara,
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 ve imbaada imuul ila pa ndug toni toman tini iza. Ghoro ipoi ndita ve yes to tineep tigharaui ne tinim, ve isaav padi ighaze: ‘Anim, itiŋa lolood poia ve tiniid iza! Pasa, sipsip tiou to ilale, tauto nandeeŋa wa!’ 1Pe 2:25
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 “You nasaav payam. Ighaze ŋgeu eta to ghamuuŋ sosor ipul ŋgar toni samia ineeple, ve itoor ŋgar toni ila pa Maaron, nene yes to ndug sambam tighamgham tovene paam. Lolodi poia kat, ve tinidi iza pa ŋgeu ee moghon tonenen ilib pa ndiran tamoot paaŋ saaŋgul liim ve paaŋ (99) to tinumeer tighaze tineep deŋiadi ila Maaron mata ve ledi pughu eta pa titoor ŋgar todi maau.”
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Yesu isaav muul tovene: “Ighaze liva eta le yaam silva saaŋgul, ve eta ilale, nene pale igham vena? Ye pale itun lam, ve izaar ruum lolo, ve mata ines pooi pa yaam tonenen le irau indeeŋa.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Sawa to ighaze indeeŋa, ye pale ipoi ndita ve yes to tineep tigharaui ne tinim, ve isaav padi ighaze: ‘Alei, anim itiŋa lolood poia ve tiniid iza. Pasa, yaam tiou to ilale, tauto nandeeŋa wa.’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 “You nasaav payam: Ighaze ŋgeu eta to ghamuuŋ sosor ipul ŋgar toni samia ineeple, ve itoor ŋgar toni ila pa Maaron, nene ŋgar raraate ivotvot ila aŋela to Maaron lolodi paam. Yes lolodi poia kat, ve tinidi iza pa ŋgeu ee moghon tonenen.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yesu isavia saveeŋ palelaaŋ ite paam padi ighaze:
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Tinepneep, ve ŋgeu muria imundig ve isaav pa tama ighaze: ‘Tamaŋ, you naghaze yom uvalag mbeb tiom, ve sa mbeb to yom ughaze upuli inim leg, nene ugham payou pataghaaŋ.’ Tama itaghon aliŋa, ve ivalag mbeb toni inim ru, ve ighur pida ila inim ŋgeu muria le, ve pida ineep pa ŋgeu olman.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 — ausente —
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 — ausente —
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Tovenen ila ighason paanu tau eez pa uraat. Ye iyok pani, ve imbaaŋa ila pa ŋginiiŋ ŋgai toni.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Ye pitoola kat. Eemoghon eta iuuli pa aniiŋ maau. Tovenen ighaze le ighan aniiŋ pida to ŋgai. Eemoghon aniiŋ tonowen paam, eta igham pani maau.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 “Ye inepneep ila le ighilaal ighaze ye isosor wa. Ve ikausim pa nepooŋ toni to muuŋ ighaze: ‘Oyai, uraata to tamaŋ tighanghan le apodi isuŋ, ve aniiŋ alulu izi ineep. Ve you tonene, aazne namaat pa pitool.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Tambaŋa. You pale namuul nala to tamaŋ. Sawa to nala navot toni, nene pale nasaav pani naghaze: Tamaŋ, you nagham sosor pa Maaron to sambam, ve nagham sosor payom paam. Mbo 51:4
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 You poiag maau. Tovenen irau uwaat ghou natum muul maau. Vena, irau uyok ve nanim uraata payom?’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 “Ye igharaat ŋgar toni le isob, ghoro imuul ila to tama. Ilaghlaagh mala sone, ve tama mata ila le ighita. Rikia moghon ighilaala ve lolo isamini. Tovenen ilaan ila isavagi, ve itaŋ pani.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Ghoro natu isaav pani ighaze: ‘Tamaŋ, you nagham sosor pa Maaron to sambam, ve nagham sosor payom paam. You poiag maau. Tovenen irau uwaat ghou natum muul maau.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 “Eemoghon tama irab motin saveeŋ toni, ve isaav pa yes mbesooŋa toni ighaze: ‘Ai, yam rikia ala agham nonogiiŋa mala to paghuna kat inim, ve andud natug tonene pani. Ve agham ring, ve aghuri ila nima u, ve agham duduuŋa to aghe ve aghuri ila aghe.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Ve yam pida ala aghita makau natu to naghuri pa ghanghaniiŋ, ve arabi. Ye to itub kat. Leso tagham ghanghaniiŋ pa natug tonene toman tiniid iza.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Pasa, iit taghaze pa ye imaat wa. Eemoghon maau. Mata iyaryaar, ve imuul inim ivot. Taghaze pa ye ilale wa. Eemoghon maau. Aazne, taghita muul.’ Tovenen mbesooŋa toni tila tigham uraat itaghon olman aliŋa. Ghoro tilup di pa ghanghaniiŋ toman tinidi iza. Ep 2:1,5
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Mala maau ve natu olman ana, ineep uum ve inim. Ilaagh inim igharau ruum, ve ilooŋ oroor tiina. Ambam itaŋtaŋ, ve tighamgham narogho.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Tovenen ipoi mbesooŋa eez inim, ve ighasoni ighaze: ‘Ai, oroor tonowe to sa?’
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 “Mbesooŋa tonowen ipamuul aliŋa ighaze: ‘Iit taghaze pa tazim imaat wa. Eemoghon maau. Imuul inim toman tini poia! Tauto tamam lolo poia kat, ve irab makau natu to ighuri pa ghanghaniiŋ ne, ve tighanghan pani.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 “Natu olman ilooŋ saveeŋ tonene, le irau lolo maau ve ate yabyab kat. Tauto lolo pa ilooŋ ila ruum maau. Tovenen tama ivot ila toni, ve itoova pa irab ate.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Eemoghon ye isaav pa tama ighaze: ‘Tamaŋ, ndaman katindi, you naneep toman ghom, ve nakaria uraat payom. Nazoor aliŋam rita maau. Eemoghon ndag eta, yom upakur ghou pa mbeb eta maau. Maau kat. Inimale ugham leg mekmek natu eta ve yeiŋa nditag nighanghan toman tinimai iza, tone lolog poia ris. Eemoghon maau.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Ve natum tonowen, ye ila ve yesŋa ndiliva to ataam tiwaghamun mbeb tiom le isob. Eemoghon sawa to imuul inim, yom urab makau natu poia to taghuri pa ghanghaniiŋ ne pani!’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 “Tama ipamuul aliŋa ighaze: ‘O natug, sawa isob, ituru tanepneep. Ve mbeb tiou to naol ne, nene yom tiom.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Ughita. Iit taghaze pa tazim imaat wa. Eemoghon ineep mata iyaryaar. Ve taghaze pa ilale wa. Eemoghon aazne, inim peria ve taghita muul. Tovenen ighaze tagham ghanghaniiŋ pani toman tiniid iza, nene deŋia.’”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.