João 11
Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs NAA
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Sawa to Lasarus imorooŋ, ndilivu ru tonowen timbaaŋ ila pa Yesu tighaze: “Tiina, livumai Lasarus to yom ineep toni kat, ye imorooŋ le isami kat.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Yesu ilooŋ paesiiŋ tonene, ve isaav ighaze: “Moroghooŋ tonowen ivot pa igham Lasarus imaat ne maau. Pale inim ataam pa Maaron ipatooŋ tapiri ve poia toni. Leso tamtoghon tipait iza ve tipait Natu iza paam.” Yo 9:3
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Yesu lolo pa Marta yesuru taziliva Maria ve livudi Lasarus kat.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Eemoghon sawa to ilooŋ tighaze Lasarus imorooŋ, ye rikia imundig ipul ndug to inepneep pani ne maau. Inepneep tonowe le mboŋ ru paam.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Ghoro isaav pa taghoniiŋa toni ighaze: “Yo, tamundig ve tamuul tala pa Yudea.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Taghoniiŋa toni tilooŋ saveeŋ tonene, ve tisaav pani tighaze: “Wai, Patoŋaaŋ, ŋgaramus yes Yuda to ndug tonowen tighaze tirab ghom pa yaam ve umaat. Pughu vena to aazne ughaze umuul ula tonowe?” Yo 8:59, 10:31
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Yesu isaav padi ighaze: “Vena, tamtoghon eta irau ipasul sawa to ndag ila inim tuku? Maau. Ghagharaar ila le rabrab izi, nene ndag dodoli to tagham uraat.
9 Jesus respondeu:
10 Eemoghon ighaze tamtoghon eta ilaagh ila ndoroom lolo, nene pale itut aghe ve itap. Pasa, ghazooŋa ineep toni maau.” Yo 12:35
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesu isaav tovene, ve iseeŋ aliŋa ighaze: “Itaad Lasarus igheen wa. Tovenen you irau nala, leso navaaŋa imundig muul.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Taghoniiŋa toni tisaav pani tighaze: “Tiina, ighaze Lasarus igheen pooi, ye avaat mata pakia wa.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yesu iwatag: Lasarus imaat wa. Eemoghon isavia saveeŋ palelaaŋ, tauto taghoniiŋa toni tikankaan pa saveeŋ toni pughu, ve tighaze pa Lasarus igheen moghon.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 — ausente —
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 — ausente —
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Tomas, to iza ite Didimus, ye isaav pa ndita ighaze: “Tambaŋa. Amundig ve itiŋa tala. Leso iit tasob tamaat raraate toman tiina toit.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Yesu toman taghoniiŋa toni tilaagh tila tigharau ndug Betania, ve tilooŋ tighaze Lasarus paatu ineep ila naal lolo irau mboŋ paaŋ wa.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Ndug Betania, nene ineep igharau ndug tiina Yerusalem, irau kilomita tol ma venen.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Tovenen yes Yuda katindi tinim tineep toman Marta ve Maria pa moŋiiŋ todi leso tirab atedi.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Sawa to Marta ilooŋ tighaze Yesu inim igharau ndug Betania, ye imundig ila ighaze ighita. Eemoghon Maria, ye ineep izi ruum.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marta ila ivot to Yesu, ve isaav pani ighaze: “O Tiina, inimale yom uneep sualen, tone livug imaat maau.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Eemoghon you nawatag: Aazne, sa mbeb to ighaze yom ughason Maaron pani, ye pale ilooŋ ghom ve igham payom.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Yesu isaav pani ighaze: “Livum pale imundig muul.”
23 Jesus disse a ela:
24 Marta ipamuul aliŋa ighaze: “You nawatag. Sawa to Mboŋ Muri, Maaron ighaze ipamundigin yes mateeŋa, nene pale livug imundig paam.” Dan 12:2; Yo 5:28+
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yesu isaav pani muul ighaze: “Ulooŋ. You taug to nanim pughu pa mundigiiŋ to yes mateeŋa ve nepooŋ to tamtoghon tineep matadi iyaryaar. Ighaze tamtoghon eta ighur inim tiou ve imaat, nene mateeŋ irau ikisi maau. Ye pale imundig muul, ve ineep mata iyaryaar le alok. Yo 1:4+; 1Kor 15:51+; 1Tes 4:16+
25 Então Jesus declarou:
26 Tamtoghon tisob to tighur inim tiou ve tigham nepooŋ poia ila to Maaron, yes irau timaat ve tilaledi ne maau. Pale tineep matadi iyaryaar le alok. Yom ughur ila saveeŋ tiou tonene, ma maau?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Marta ipamuul aliŋa ighaze: “Vee. Tiina, you naghur ila kat naghaze yom Mesia. Yom Maaron Natu. Ye imbaaŋ ghom tauto uzi unum taan.” Mt 16:16; Yo 6:69
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Marta yesuru Yesu tisavsaav le isob, ghoro Marta imuul ila ruum, ve ikamuun pa taziliva Maria ighaze: “Ulooŋ. Patoŋaaŋ toit inim ivot wa. Ve ye ighaze yom ula ughita.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Maria ilooŋ saveeŋ tonene, ve rikia moghon imundig ila ighaze ighita Yesu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Sawa tonenen, Yesu inim peria paanu sone. Inepneep izi paanu dige to papazogi Marta ila ivot toni ne.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Yuda pida yesŋa Maria tinepneep ila ruum lolo pa tirab ate. Tighita Maria imundig, ipul ruum ve ila, ve tighaze pa ye ila pa naal to Lasarus, leso itaŋ pani. Tovenen titaghoni tila.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Maria ila ivot to Yesu, ve iput aghe izi Yesu aghe pughu, ve isaav pani ighaze: “O Tiina, inimale yom unepneep sualen, tone livug irau imaat maau.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Yesu ighita Maria yesŋa Yuda pida to tinim tomani titaŋtaŋ, le lolo ipataŋan kat.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Ye ighason di ighaze: “Yam aghur Lasarus paatu izi sine?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Ghoro Yesu itaŋ.
35 Jesus chorou.
36 Tovenen Yuda pida to yesŋa tiyondyood, tisaav tighaze: “Aghita. Ye avaat lolo pa Lasarus kat.”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Eemoghon tamtoghon todi pida tiwasavon di tighaze: “Ŋgeu tonene igharaat ŋgeu eez to mata pisi. Pughu vena to iuul Lasarus maau? Inimale iuuli, tone Lasarus irau imaat maau.”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Yesu lolo ipataŋan kat pa mateeŋ to Lasarus. Tovenen ilaagh ŋarua yaam saambu to Lasarus paatu ineep pani. Saambu tonowen, tigharaata inim naal, ve tigham yaam tiina eez, ve tipoon avo wa.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Yesu ila ivot naal avo, ve isaav padi ighaze: “Apatambulin yaam ighau pa naal avo.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Yesu isaav pani ighaze: “Marta, matam iŋgal saveeŋ tiou, ma maau? You nasaav payom wa. Ighaze ughur ila, nene pale ughita Maaron ipatooŋ tapiri ve poia toni ivot ighazooŋ.”
40 Jesus respondeu:
41 Tovenen tipatambulin yaam tiina ighau pa naal avo, ve Yesu mata izala pa sambam, ve isaav ighaze: “O Tamaŋ, you lolog poia payom pasa, suŋuuŋ tiou, yom ulooŋa wa.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 You nawatag: Sawa isob, yom uloŋlooŋ suŋuuŋ tiou. Eemoghon you nagham ŋgar pa ival tiina to yeiŋa niyondyood ne, naghaze le yes tighur ila tighaze: Yom taum umbaaŋ ghou to nanim. Tauto nasavia saveeŋ tonene.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ye isavia saveeŋ tonene le isob, ghoro imboob aliŋa tiina ighaze: “Lasarus, uvot unum!” Lu 7:14; Yo 5:25
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Rikia moghon Lasarus imundig, ve ivot. Eemoghon uli pida pida to tikaukaui pani, tinepneep ila tini sone. Tovenen ye ivot ila pumuri, ghoro Yesu isaav padi ighaze: “Apool uli pida pida tonowen tighau pa nagho, nima, ve aghe. Leso ilaagh pooi.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Yes Yuda to tinim tineep toman Maria, tighita mbeb gharatooŋa to Yesu ighami, le katindi tighur ila toni.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Eemoghon tamtoghon todi pida tila to ndiran tutuuŋa, ve tipaesia mbeb tonenen varu padi.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Tovenen daba to watooŋrau ve ndiran tutuuŋa tila tilup di toman pooza pida to yes Yuda, ve tiwasavon di tighaze: “Ŋgeu tonowen ighamgham mbeb gharatooŋadi katindi to tipatooŋa tighaze Maaron ineep tomani pa uraat toni. Pale tagham vena?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ighaze tapuli ve ighamgham tovene, nene pale tamtoghon tisob tighur ila toni ve titaghoni. Ghoro yes Roma tinim, ve tireu mbirisan Rumai Tiina toit, ve tiwarewon ghiit paam, le irau tauud taŋgin ndug toit muul maau.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Tilup di ve tinepneep, ve tamtoghon todi eez, iza Kaiapas, ye daba to watooŋrau pa ndaman tonenen, imundig ve isaav padi ighaze: “Yam tonene, lemim ŋgar maau!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Agham vena to awaghamgham tovene? Yam aghilaal maau? Poia pa ŋgeu ee moghon igham ival tiina inadi, ve imaat padi. Pa vene, iit Yuda tasob tamatmaat.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Saveeŋ tonene, Kaiapas isavia sorok itaghon tau ŋgar toni maau. Maaron igham pooz pani, tauto isavia. Pasa, ndaman tonenen, Kaiapas, ye daba to watooŋrau. Tauto ivotia Maaron aliŋa padi, ve ighaze Yesu pale igham yes Yuda inadi ve imaat padi.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Eemoghon Yesu imaat pa yes Yuda moghon maau. Ye imaat pa Maaron ndinatu tisob to tineep irau ndug ndug. Leso ilup di tinim lupuuŋ ee moghon. Yo 10:16, 17:20+; 1Yo 2:2
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Tovenen sawa tonenen ve ila, daba to yes Yuda tikalkaal ataam pa tirab Yesu imaat.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Tauto ye ilaagh ghazooŋa ila yes Yuda matadi muul maau. Ye ipul di, ve ila pa ndug Epraim to ineep ndug balim dige, ve yesŋa taghoniiŋa toni tinepneep izi tonowe.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Tinepneep le sawa to lupuuŋ tiina to yes Yuda to tiwaata tighaze Pasova, nene inim igharau. Tovenen ival tiina to ndug ndug tizazala pa Yerusalem. Tighaze tigharaat taudi ve tiŋgalaaŋ ila Maaron mata le isob, ghoro lupuuŋ tiina tonowen ivot.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Tamtoghon tinepneep ila sirsiir to Rumai Tiina lolo, ve matadi inesnes pa Yesu, ve tiwasavon di tighaze: “Ou, agham ŋgar vena? Ŋgeu tonowen pale inim pa lupuuŋ tiina tonene, ma maau?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Sawa tonenen, yes daba to watooŋrau toman ndiran tutuuŋa tisaav ariaŋa pa ival tiina tovene: Ighaze tamtoghon eta iwatag ndug to Yesu ineep pani, ye irau rikia moghon ve ipaes padi. Leso tila tikisi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.