Gênesis 8

Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Eemoghon Maaron mata iŋgalŋgal Noa ve mbeb naol tisob to su ve paanu to tineep tomani ila waaŋ lolo. Tovenen igham yaghur ilaagh izala ya pogho, leso iviviir ya ve izi.
1 Então Deus lembrou de Noé e de todos os animais que estavam com ele na barca. Deus fez com que um vento soprasse sobre a terra, e a água começou a baixar.
2 Ve taan avo to ya ivotvot pani toman tata avo to ya izi pani, nene tivool muul, ve uman imot.
2 As fontes do grande mar e as janelas do céu se fecharam. Parou de chover,
3 — ausente —
3 e durante cento e cinquenta dias a água foi baixando pouco a pouco.
4 — ausente —
4 No dia dezessete do sétimo mês, a barca parou na região montanhosa de Ararate.
5 Ya izizi le kaiyo saaŋgul, ve ndag to ivot muuŋ, ghoro lolooz dabadi perperia.
5 A água continuou a baixar, até que no primeiro dia do décimo mês apareceram os picos das montanhas.
6 — ausente —
6 No fim de quarenta dias, Noé abriu a janela que havia feito na barca
7 — ausente —
7 e soltou um corvo, que ficou voando de um lado para outro, esperando que a terra secasse.
8 Noa ighaze iwatag: Ya imaak wa, ma sone? Tovenen imbaaŋ man mbaluuz eez ila.
8 Depois Noé soltou uma pomba a fim de ver se a terra já estava seca;
9 Eemoghon ya imaak kat sone. Tovenen man mbaluuz tonowen irau indeeŋ ina poia eta pa ate izi maau, ve iroov imuul ila pa waaŋ. Noa izuzuun nima ivot ila pumuri, ve man mbaluuz tonenen iroov inim le imbutur izala, ve Noa ighami ilooŋ ila waaŋ lolo muul.
9 mas a pomba não achou lugar para pousar porque a terra ainda estava toda coberta de água. Aí Noé estendeu a mão, pegou a pomba e a pôs dentro da barca.
10 Noa isaŋan le mboŋ liim ve ru isob, ghoro imbaaŋ man mbaluuz tonenen iroov muul ila.
10 Noé esperou mais sete dias e soltou a pomba de novo.
11 Ila irovroov le rabrab izi, ghoro iŋaaŋ ai oliv mbila eez ila dadabu, ve iroov imuul ila pa waaŋ. Tovenen Noa iwatag ighaze ya imaak wa.
11 Ela voltou à tardinha, trazendo no bico uma folha verde de oliveira. Assim Noé ficou sabendo que a água havia baixado.
12 Noa isaŋan le mboŋ liim ve ru muul isob, ghoro ipul man mbaluuz iroov muul ila. Sawa tonenen, ila le imuul maau.
12 E ele esperou mais sete dias e de novo soltou a pomba, e dessa vez ela não voltou.
13 Tovenen sawa to Noa ndaman toni irau 601, kaiyo to ivot muuŋ, ve ndag inim mata, taan imamaas wa. Tovenen Noa ipas atob pida pa waaŋ ve iŋgig ndug, ve ighita taan imamaas.
13 Quando Noé tinha seiscentos e um anos, as águas que estavam sobre a terra secaram. No dia primeiro do primeiro mês, Noé tirou a cobertura da barca e viu que a terra estava secando.
14 Indeeŋ kaiyo inim ru, ve mboŋi inim tamoot ee liim ve ru, taan imamaas kat.
14 No dia vinte e sete do segundo mês, a terra estava bem seca.
15 — ausente —
15 Aí Deus disse a Noé:
16 — ausente —
16 — Saia da barca junto com a sua mulher, os seus filhos e as suas noras.
17 Ve ugham mbeb matadi yaryaara naol to yamŋa aneep ila waaŋ lolo tivot tila pumuri paam. Leso tilaagh irau taan ve timasa tinim katindi, ve tineep irau taan muul.”
17 Faça sair também todos os animais que estão com você, isto é, as aves, os animais domésticos, os animais selvagens e os que se arrastam pelo chão. Que eles se espalhem por toda parte e tenham muitas crias para encherem a terra.
18 Tovenen Noa yesuru azuwa, toman ndinatu ve ndirawa liva tipul waaŋ, ve tivot tila pumuri.
18 Assim Noé e a sua mulher saíram da barca, junto com os seus filhos e as suas noras.
19 Ve ŋgai naol naol, man, ve mbeb to tindandarab ila taan, nene tisob tighur di tila ketooŋadi, ve tipul waaŋ, ve tivot tila pumuri paam.
19 Também saíram todos os animais e as aves, em grupos, de acordo com as suas espécies.
20 Ghoro Noa indou yaam inim artaal pa Yoova. Ve ŋgai ve man tisob to popoiadi pa watooŋrau, ye igham eŋaeŋa ve irab di timaat. Ghoro ighur di tizala artaal pogho, ve yab ighan suvun di tinim watooŋrau pa Yoova.
20 Noé construiu um altar para oferecer sacrifícios a Deus, o Senhor . Ele pegou aves e animais puros , um de cada espécie, e os queimou como sacrifício no altar.
21 Yoova iyaaz watooŋrau tonowen vuzi poia kat, ve isaav ila lolo ighaze: “Muri, you irau nawaghamun taan pa sosor to tamtoghon muul maau. Pasa, you nawatag: Sawa to yes ndipain papaghu ve inim, ŋgar samsamia iyaryaaŋ ila lolodi. Tovenen you irau nawaghamun mbeb matadi yaryaara muul inimale aazne naghami ne maau.
21 O cheiro dos sacrifícios agradou ao Senhor , e ele pensou assim: “Nunca mais vou amaldiçoar a terra por causa da raça humana, pois eu sei que desde a sua juventude as pessoas só pensam em coisas más.
22 Aazne ve ila, sawa to vazogiiŋ aniiŋ, ve sawa to taitaiŋ,
22 Também nunca mais destruirei todos os seres vivos, como fiz desta vez. Enquanto o mundo existir, sempre haverá semeadura e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.