Gênesis 8

Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Eemoghon Maaron mata iŋgalŋgal Noa ve mbeb naol tisob to su ve paanu to tineep tomani ila waaŋ lolo. Tovenen igham yaghur ilaagh izala ya pogho, leso iviviir ya ve izi.
1 Deus lembrou-se de Noé, de todos os animais e de todo o gado, que estavam com ele na arca; e Deus fez passar um vento sobre a terra, e as águas começaram a diminuir.
2 Ve taan avo to ya ivotvot pani toman tata avo to ya izi pani, nene tivool muul, ve uman imot.
2 Cerraram-se as fontes do abismo e as janelas do céu, e a chuva do céu se deteve;
3 — ausente —
3 as águas se foram retirando de sobre a terra; no fim de cento e cinqüenta dias começaram a minguar.
4 — ausente —
4 No sétimo mês, no dia dezessete do mês, repousou a arca sobre os montes de Arará.
5 Ya izizi le kaiyo saaŋgul, ve ndag to ivot muuŋ, ghoro lolooz dabadi perperia.
5 E as águas foram minguando até o décimo mês; no décimo mês, no primeiro dia do mês, apareceram os cumes dos montes.
6 — ausente —
6 Ao cabo de quarenta dias, abriu Noé a janela que havia feito na arca;
7 — ausente —
7 soltou um corvo que, saindo, ia e voltava até que as águas se secaram de sobre a terra.
8 Noa ighaze iwatag: Ya imaak wa, ma sone? Tovenen imbaaŋ man mbaluuz eez ila.
8 Depois soltou uma pomba, para ver se as águas tinham minguado de sobre a face da terra;
9 Eemoghon ya imaak kat sone. Tovenen man mbaluuz tonowen irau indeeŋ ina poia eta pa ate izi maau, ve iroov imuul ila pa waaŋ. Noa izuzuun nima ivot ila pumuri, ve man mbaluuz tonenen iroov inim le imbutur izala, ve Noa ighami ilooŋ ila waaŋ lolo muul.
9 mas a pomba não achou onde pousar a planta do pé, e voltou a ele para a arca; porque as águas ainda estavam sobre a face de toda a terra; e Noé, estendendo a mão, tomou-a e a recolheu consigo na arca.
10 Noa isaŋan le mboŋ liim ve ru isob, ghoro imbaaŋ man mbaluuz tonenen iroov muul ila.
10 Esperou ainda outros sete dias, e tornou a soltar a pomba fora da arca.
11 Ila irovroov le rabrab izi, ghoro iŋaaŋ ai oliv mbila eez ila dadabu, ve iroov imuul ila pa waaŋ. Tovenen Noa iwatag ighaze ya imaak wa.
11 À tardinha a pomba voltou para ele, e eis no seu bico uma folha verde de oliveira; assim soube Noé que as águas tinham minguado de sobre a terra.
12 Noa isaŋan le mboŋ liim ve ru muul isob, ghoro ipul man mbaluuz iroov muul ila. Sawa tonenen, ila le imuul maau.
12 Então esperou ainda outros sete dias, e soltou a pomba; e esta não tornou mais a ele.
13 Tovenen sawa to Noa ndaman toni irau 601, kaiyo to ivot muuŋ, ve ndag inim mata, taan imamaas wa. Tovenen Noa ipas atob pida pa waaŋ ve iŋgig ndug, ve ighita taan imamaas.
13 No ano seiscentos e um, no mês primeiro, no primeiro dia do mês, secaram-se as águas de sobre a terra. Então Noé tirou a cobertura da arca: e olhou, e eis que a face a terra estava enxuta.
14 Indeeŋ kaiyo inim ru, ve mboŋi inim tamoot ee liim ve ru, taan imamaas kat.
14 No segundo mês, aos vinte e sete dias do mês, a terra estava seca.
15 — ausente —
15 Então falou Deus a Noé, dizendo:
16 — ausente —
16 Sai da arca, tu, e juntamente contigo tua mulher, teus filhos e as mulheres de teus filhos.
17 Ve ugham mbeb matadi yaryaara naol to yamŋa aneep ila waaŋ lolo tivot tila pumuri paam. Leso tilaagh irau taan ve timasa tinim katindi, ve tineep irau taan muul.”
17 Todos os animais que estão contigo, de toda a carne, tanto aves como gado e todo réptil que se arrasta sobre a terra, traze-os para fora contigo; para que se reproduzam abundantemente na terra, frutifiquem e se multipliquem sobre a terra.
18 Tovenen Noa yesuru azuwa, toman ndinatu ve ndirawa liva tipul waaŋ, ve tivot tila pumuri.
18 Então saiu Noé, e com ele seus filhos, sua mulher e as mulheres de seus filhos;
19 Ve ŋgai naol naol, man, ve mbeb to tindandarab ila taan, nene tisob tighur di tila ketooŋadi, ve tipul waaŋ, ve tivot tila pumuri paam.
19 todo animal, todo réptil e toda ave, tudo o que se move sobre a terra, segundo as suas famílias, saiu da arca.
20 Ghoro Noa indou yaam inim artaal pa Yoova. Ve ŋgai ve man tisob to popoiadi pa watooŋrau, ye igham eŋaeŋa ve irab di timaat. Ghoro ighur di tizala artaal pogho, ve yab ighan suvun di tinim watooŋrau pa Yoova.
20 Edificou Noé um altar ao Senhor; e tomou de todo animal limpo e de toda ave limpa, e ofereceu holocaustos sobre o altar.
21 Yoova iyaaz watooŋrau tonowen vuzi poia kat, ve isaav ila lolo ighaze: “Muri, you irau nawaghamun taan pa sosor to tamtoghon muul maau. Pasa, you nawatag: Sawa to yes ndipain papaghu ve inim, ŋgar samsamia iyaryaaŋ ila lolodi. Tovenen you irau nawaghamun mbeb matadi yaryaara muul inimale aazne naghami ne maau.
21 Sentiu o Senhor o suave cheiro e disse em seu coração: Não tornarei mais a amaldiçoar a terra por causa do homem; porque a imaginação do coração do homem é má desde a sua meninice; nem tornarei mais a ferir todo vivente, como acabo de fazer.
22 Aazne ve ila, sawa to vazogiiŋ aniiŋ, ve sawa to taitaiŋ,
22 Enquanto a terra durar, não deixará de haver sementeira e ceifa, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.