Gênesis 50
Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs NVT
1 Yosep ighita tama Yakop imaat, ve itap izala pogho, isavagi, ve itaŋ.
1 José atirou-se sobre seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 — ausente —
2 Em seguida, deu ordens aos médicos que o serviam para que embalsamassem o corpo de seu pai, e Jacó foi embalsamado.
3 — ausente —
3 O processo de embalsamamento levou os quarenta dias habituais. E os egípcios lamentaram sua morte durante setenta dias.
4 Tinepneep le sawa to moŋiiŋ isob, ghoro Yosep isaav pa yes uraata to tiŋgin kinik ruum toni: “Ighaze lolomim payou, ghoro agham naghog, ve ala asavia aliŋag pa kinik tovene:
4 Quando terminou o período de luto, José procurou os conselheiros do faraó e lhes disse: “Por gentileza, peço que falem com o faraó em meu favor.
5 Sawa to tamaŋ ineep mata iyaryaar, ye isaav payou ve nambua saveeŋ ariaŋa tomani ila Maaron mata tovene: Sawa to ye imaat, you pale nagham paatu ila taan Kanaan, ve naghuri ilooŋ ila yaam saambu to ye tau igharaata tonowe. Tovenen naghaze naghason kinik. Irau iyok payou, ve nala natavia tamaŋ paatu tonowe? Natavia le isob, ghoro namuul nanim.”
5 Digam-lhe que meu pai me fez prestar um juramento. Disse: ‘Morrerei em breve. Leve meu corpo de volta para a terra de Canaã e coloque-me na sepultura que preparei para mim’. Portanto, peço que me deixe ir sepultar meu pai; depois, voltarei sem demora”.
6 Kinik ilooŋ ghasoniiŋ toni, ve iyok pani ighaze: “Poia. Ula utavia tamam izi taan Kanaan itaghon saveeŋ mbuaaŋ tiom to ugham pani.”
6 O faraó atendeu ao pedido de José e disse: “Vá e sepulte seu pai, como ele o fez prometer”.
7 — ausente —
7 Então José partiu para sepultar seu pai. Foi acompanhado de todos os oficiais do faraó, todos os membros mais importantes da casa do faraó e todos os oficiais de alto escalão do Egito.
8 — ausente —
8 José também levou consigo toda a sua família, seus irmãos e a família deles. As crianças pequenas, os rebanhos e o gado, porém, deixaram na terra de Gósen.
9 — ausente —
9 Muitas carruagens e seus condutores acompanharam José, formando um grande cortejo.
10 Tilaagh tila le tivot ndug to losiiŋ wit to ineep igharau ndug Atat izi ya Yordan paŋa ite. Ghoro tipamundigin taŋiiz muul pa Yakop ve titaŋtaŋ tovene le irau mboŋ liim ve ru. Titaŋ tiina kat.
10 Quando chegaram à eira de Atade, perto do rio Jordão, realizaram uma grande cerimônia fúnebre, com um período de sete dias de luto pelo pai de José.
11 Tovenen yes Kanaana to tineep ndug tonowen tilooŋ taŋiiz todi, ve tighaze: “Wai, nowe yes Isipa lolodi isami tiina kat, tauto titaŋtaŋ we.” Pughu tonene to tiwaat ndug tonowen iza ‘Abel Mizraim.’ Ndug tonowen ineep ila ya Yordan paŋa ite.
11 Os cananeus que moravam na região os viram chorar na eira de Atade e mudaram o nome do lugar (que fica próximo ao Jordão) para Abel-Mizraim, pois disseram: “Este é um lugar de lamento profundo para esses egípcios”.
12 — ausente —
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram o que ele lhes havia ordenado.
13 — ausente —
13 Levaram seu corpo para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna no campo de Macpela, perto de Manre. Essa é a caverna que Abraão havia comprado de Efrom, o hitita, como sepultura permanente.
14 Tighur Yakop paatu ilooŋ ila yaam saambu tonenen le isob, ghoro Yosep yesŋa nditogha, tazi, ve yes ival to tilaagh toman di, timuul tizila pa Isip.
14 Depois de sepultar Jacó, José voltou para o Egito com seus irmãos e com todos que o haviam acompanhado.
15 Yakop imaat, ghoro matughezaaŋ igham Yosep nditogha ve tighaze: “Aiss, tamaan imaat wa. Ighaze Yosep mata iŋgal ŋgar samia to muuŋ tagham pani ve ighaze iyati, sa pale ivot pait? Pale tagham vena?”
15 Uma vez que seu pai estava morto, porém, os irmãos de José ficaram temerosos e disseram: “Agora José mostrará sua ira e se vingará de todo o mal que lhe fizemos”.
16 Tovenen aliŋadi ila pa Yosep tighaze: “Tamaan imaat sone, ve ighur saveeŋ izi tiei tovene:
16 Por isso, enviaram a seguinte mensagem a José: “Antes de morrer, nosso pai mandou
17 ‘Yam ala ve asavia aliŋag pa natug Yosep tovene: Yom irau lolom isamin nditogham, ve upul sosor todi, ve lolom imaagh pa ŋgar samia to tigham payom.’ Tamaan isaav tovene, tauto yei mbesooŋa to Maaron to tamaan imbesmbees pani, nitaŋ roran ghom nighaze: Lolom isamin ghei, ve upul sosor tiei.” Yosep ilooŋ saveeŋ todi, ve itaŋ.
17 que lhe disséssemos: ‘Por favor, perdoe seus irmãos pelo grande mal que eles lhe fizeram, pelo pecado que cometeram ao tratá-lo com tanta crueldade’. Por isso, nós, servos do Deus de seu pai, suplicamos que você perdoe nosso pecado”. Quando José recebeu a mensagem, começou a chorar.
18 Ghoro nditogha taudi tila tivot toni, ve titap tizi ila mata, ve tisaav pani tighaze: “Ulooŋ. Yei tonene pale nisob ninim mbesooŋa payom.”
18 Depois, seus irmãos chegaram e se curvaram com o rosto no chão diante de José. “Somos seus escravos!”, disseram eles.
19 Eemoghon Yosep isaav padi ighaze: “Yam amatughez malep. You Maaron, leso naghur atia payam? Maau. Ro 12:19
19 José, porém, respondeu: “Não tenham medo de mim. Por acaso sou Deus para castigá-los?
20 Muuŋ, yam aghaze awaghamun ghou. Eemoghon ŋgar tiam samia tonanan, Maaron itoora inim mbeb poia. Nene ataam to ye iuul tamtoghon katindi. Tauto timaat maau, ve aazne tineep matadi iyaryaar. Yo 11:51; Ro 8:28; Mbaŋ 2:23
20 Vocês pretendiam me fazer o mal, mas Deus planejou tudo para o bem. Colocou-me neste cargo para que eu pudesse salvar a vida de muitos.
21 Tovenen yam amatughez malep. You taug pale naŋgin gham, toman ndizwamim ve ndinatumim, ve nauul gham pa amim aniiŋ ve sa mbeb to ambool pani.” Yosep isavia saveeŋ luuma tonene pa nditogha, tauto irab atedi, ve lolodi poia muul.
21 Não tenham medo. Continuarei a cuidar de vocês e de seus filhos”. Desse modo, ele os tranquilizou ao tratá-los com bondade.
22 Yosep toman nditogha ve tazi tinepneep izi Isip, le Yosep ndaman toni irau tamoot liim ve saaŋgul (110).
22 José, seus irmãos e suas famílias continuaram a viver no Egito. José viveu 110 anos.
23 Ye ighita nditimbu ve saas to Epraim, ve ighita Manase natu Makir ndinatu paam, ve igham payamyam padi inimale tau toni.
23 Chegou a ver três gerações de descendentes de seu filho Efraim e o nascimento dos filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais ele tomou para si como se fossem seus.
24 Yosep iyamaan tau ighaze sawa toni to mateeŋ igharau, ve isaav pa nditogha ve tazi ighaze: “Sawa tiou to mateeŋ igharau wa. Eemoghon Maaron tau pale mata payam, ve iŋgin gham aneep pooi. Ve muri, ye pale igham gham apul ndug tonene, ve amuul ala aneep izi taan Kanaan itaghon saveeŋ ariaŋa to ye imbua toman Abaram, Isak, ve Yakop.”
24 José disse a seus irmãos: “Em breve morrerei, mas certamente Deus os ajudará e os tirará desta terra. Ele os levará de volta para a terra que prometeu solenemente dar a Abraão, Isaque e Jacó”.
25 Ghoro isaav ariaŋa padi ighaze: “Maaron pale mata payam ve iuul gham, leso apul ndug tonene, ve amuul ala pa taan Kanaan. Sawa tonenen ighaze ivot, ghoro agham tuag ve alaagh tomani.” Yes tilooŋ saveeŋ toni tonene, ve timbua saveeŋ tomani tighaze pale titaghon aliŋa. Igham 13:19; Hib 11:22
25 Então José fez os filhos de Israel prestarem um juramento e disse: “Quando Deus vier ajudá-los e conduzi-los de volta, levem meus ossos com vocês”.
26 Tovenen Yosep ndaman toni irau tamoot liim ve saaŋgul (110), ghoro imaat. Yes Isipa tigharaat paatu leso imbuuz sob, ve tizeeva ila ndawawa lolo to Isip we.
26 José morreu com 110 anos. Os egípcios o embalsamaram e o colocaram em um caixão no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.