Gênesis 50
Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs NAA
1 Yosep ighita tama Yakop imaat, ve itap izala pogho, isavagi, ve itaŋ.
1 Então José se lançou sobre o rosto de seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 — ausente —
2 José ordenou a seus servos, aos que eram médicos, que embalsamassem o corpo de seu pai. E os médicos embalsamaram Israel,
3 — ausente —
3 gastando nisso quarenta dias, pois assim se cumprem os dias do embalsamamento; e os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Tinepneep le sawa to moŋiiŋ isob, ghoro Yosep isaav pa yes uraata to tiŋgin kinik ruum toni: “Ighaze lolomim payou, ghoro agham naghog, ve ala asavia aliŋag pa kinik tovene:
4 Passados os dias de luto, José falou à casa de Faraó: — Se agora encontrei favor diante de vocês, peço que falem aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 Sawa to tamaŋ ineep mata iyaryaar, ye isaav payou ve nambua saveeŋ ariaŋa tomani ila Maaron mata tovene: Sawa to ye imaat, you pale nagham paatu ila taan Kanaan, ve naghuri ilooŋ ila yaam saambu to ye tau igharaata tonowe. Tovenen naghaze naghason kinik. Irau iyok payou, ve nala natavia tamaŋ paatu tonowe? Natavia le isob, ghoro namuul nanim.”
5 “Meu pai me fez jurar, declarando: ‘Eis que estou morrendo; sepulte-me no túmulo que abri para mim na terra de Canaã.’ Agora, quero ir e sepultar meu pai; depois voltarei.”
6 Kinik ilooŋ ghasoniiŋ toni, ve iyok pani ighaze: “Poia. Ula utavia tamam izi taan Kanaan itaghon saveeŋ mbuaaŋ tiom to ugham pani.”
6 Faraó respondeu: — Vá e sepulte o seu pai como ele fez você jurar.
7 — ausente —
7 José partiu para sepultar o seu pai. Com ele foram todos os oficiais de Faraó, os principais da sua casa e todos os principais da terra do Egito,
8 — ausente —
8 bem como toda a casa de José, e seus irmãos, e a casa de seu pai. Deixaram na terra de Gósen somente as crianças, os rebanhos e o gado.
9 — ausente —
9 E foram também com ele tanto carruagens como cavaleiros; e o cortejo foi muito grande.
10 Tilaagh tila le tivot ndug to losiiŋ wit to ineep igharau ndug Atat izi ya Yordan paŋa ite. Ghoro tipamundigin taŋiiz muul pa Yakop ve titaŋtaŋ tovene le irau mboŋ liim ve ru. Titaŋ tiina kat.
10 Quando eles chegaram à eira de Atade, que fica do outro lado do Jordão, fizeram ali grande e intensa lamentação; e José pranteou seu pai durante sete dias.
11 Tovenen yes Kanaana to tineep ndug tonowen tilooŋ taŋiiz todi, ve tighaze: “Wai, nowe yes Isipa lolodi isami tiina kat, tauto titaŋtaŋ we.” Pughu tonene to tiwaat ndug tonowen iza ‘Abel Mizraim.’ Ndug tonowen ineep ila ya Yordan paŋa ite.
11 Quando os moradores da terra, os cananeus, viram o luto na eira de Atade, disseram: — Como é grande este pranto dos egípcios! E por isso aquele lugar foi chamado de Abel-Mizraim; fica do outro lado do Jordão.
12 — ausente —
12 Os filhos de Jacó fizeram como ele lhes havia ordenado:
13 — ausente —
13 levaram-no para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna do campo de Macpela, que, juntamente com o campo, Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser lugar de sepultura. Esse lugar fica em frente a Manre.
14 Tighur Yakop paatu ilooŋ ila yaam saambu tonenen le isob, ghoro Yosep yesŋa nditogha, tazi, ve yes ival to tilaagh toman di, timuul tizila pa Isip.
14 Depois disso, José voltou para o Egito, ele, os seus irmãos e todos os que o haviam acompanhado para sepultar o seu pai.
15 Yakop imaat, ghoro matughezaaŋ igham Yosep nditogha ve tighaze: “Aiss, tamaan imaat wa. Ighaze Yosep mata iŋgal ŋgar samia to muuŋ tagham pani ve ighaze iyati, sa pale ivot pait? Pale tagham vena?”
15 Vendo os irmãos de José que seu pai já era morto, disseram: — É possível que José tenha ódio de nós; certamente nos retribuirá todo o mal que lhe fizemos.
16 Tovenen aliŋadi ila pa Yosep tighaze: “Tamaan imaat sone, ve ighur saveeŋ izi tiei tovene:
16 Por isso, mandaram dizer a José: — O seu pai, antes de morrer, ordenou o seguinte:
17 ‘Yam ala ve asavia aliŋag pa natug Yosep tovene: Yom irau lolom isamin nditogham, ve upul sosor todi, ve lolom imaagh pa ŋgar samia to tigham payom.’ Tamaan isaav tovene, tauto yei mbesooŋa to Maaron to tamaan imbesmbees pani, nitaŋ roran ghom nighaze: Lolom isamin ghei, ve upul sosor tiei.” Yosep ilooŋ saveeŋ todi, ve itaŋ.
17 “É isto que vocês dirão a José: ‘Perdoe, por favor, a transgressão dos seus irmãos e o pecado que cometeram, porque eles lhe fizeram mal.’” Agora pedimos que perdoe a transgressão dos servos do Deus de seu pai. Ao ouvir estas palavras, José chorou.
18 Ghoro nditogha taudi tila tivot toni, ve titap tizi ila mata, ve tisaav pani tighaze: “Ulooŋ. Yei tonene pale nisob ninim mbesooŋa payom.”
18 Depois, vieram também os seus irmãos, prostraram-se diante dele e disseram: — Eis-nos aqui; somos seus servos.
19 Eemoghon Yosep isaav padi ighaze: “Yam amatughez malep. You Maaron, leso naghur atia payam? Maau. Ro 12:19
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; será que eu estou no lugar de Deus?
20 Muuŋ, yam aghaze awaghamun ghou. Eemoghon ŋgar tiam samia tonanan, Maaron itoora inim mbeb poia. Nene ataam to ye iuul tamtoghon katindi. Tauto timaat maau, ve aazne tineep matadi iyaryaar. Yo 11:51; Ro 8:28; Mbaŋ 2:23
20 Vocês, na verdade, planejaram o mal contra mim; porém Deus o tornou em bem, para fazer, como estão vendo agora, que se conserve a vida de muita gente.
21 Tovenen yam amatughez malep. You taug pale naŋgin gham, toman ndizwamim ve ndinatumim, ve nauul gham pa amim aniiŋ ve sa mbeb to ambool pani.” Yosep isavia saveeŋ luuma tonene pa nditogha, tauto irab atedi, ve lolodi poia muul.
21 Portanto, não tenham medo; eu sustentarei vocês e os seus filhos. E assim José os consolou e lhes falou ao coração.
22 Yosep toman nditogha ve tazi tinepneep izi Isip, le Yosep ndaman toni irau tamoot liim ve saaŋgul (110).
22 José ficou morando no Egito, ele e a casa de seu pai. Viveu cento e dez anos.
23 Ye ighita nditimbu ve saas to Epraim, ve ighita Manase natu Makir ndinatu paam, ve igham payamyam padi inimale tau toni.
23 José viu os filhos de Efraim até a terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais José tomou sobre os seus joelhos.
24 Yosep iyamaan tau ighaze sawa toni to mateeŋ igharau, ve isaav pa nditogha ve tazi ighaze: “Sawa tiou to mateeŋ igharau wa. Eemoghon Maaron tau pale mata payam, ve iŋgin gham aneep pooi. Ve muri, ye pale igham gham apul ndug tonene, ve amuul ala aneep izi taan Kanaan itaghon saveeŋ ariaŋa to ye imbua toman Abaram, Isak, ve Yakop.”
24 José disse a seus irmãos: — Eu vou morrer em breve. Mas Deus certamente visitará vocês e fará com que saiam desta terra para ir à terra que jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Ghoro isaav ariaŋa padi ighaze: “Maaron pale mata payam ve iuul gham, leso apul ndug tonene, ve amuul ala pa taan Kanaan. Sawa tonenen ighaze ivot, ghoro agham tuag ve alaagh tomani.” Yes tilooŋ saveeŋ toni tonene, ve timbua saveeŋ tomani tighaze pale titaghon aliŋa. Igham 13:19; Hib 11:22
25 José pediu aos filhos de Israel que fizessem um juramento, dizendo: — Deus certamente visitará vocês. Quando isso acontecer, levem os meus ossos daqui.
26 Tovenen Yosep ndaman toni irau tamoot liim ve saaŋgul (110), ghoro imaat. Yes Isipa tigharaat paatu leso imbuuz sob, ve tizeeva ila ndawawa lolo to Isip we.
26 José morreu com a idade de cento e dez anos. Eles embalsamaram o seu corpo e o puseram num caixão, no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.