Gênesis 50

Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yosep ighita tama Yakop imaat, ve itap izala pogho, isavagi, ve itaŋ.
1 José se atirou sobre o pai, chorando e beijando o seu rosto.
2 — ausente —
2 Ele deu ordem aos médicos que estavam ao seu serviço para embalsamarem o corpo do seu pai, e assim eles fizeram.
3 — ausente —
3 Gastaram quarenta dias para fazer isso, o tempo normal para embalsamar um corpo. E os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Tinepneep le sawa to moŋiiŋ isob, ghoro Yosep isaav pa yes uraata to tiŋgin kinik ruum toni: “Ighaze lolomim payou, ghoro agham naghog, ve ala asavia aliŋag pa kinik tovene:
4 Quando passou o tempo do luto, José falou com os altos funcionários do palácio do rei do Egito. Ele disse: — Façam o favor de levar ao rei a seguinte mensagem:
5 Sawa to tamaŋ ineep mata iyaryaar, ye isaav payou ve nambua saveeŋ ariaŋa tomani ila Maaron mata tovene: Sawa to ye imaat, you pale nagham paatu ila taan Kanaan, ve naghuri ilooŋ ila yaam saambu to ye tau igharaata tonowe. Tovenen naghaze naghason kinik. Irau iyok payou, ve nala natavia tamaŋ paatu tonowe? Natavia le isob, ghoro namuul nanim.”
5 “Quando o meu pai estava para morrer, ele me fez jurar que eu o sepultaria no túmulo que ele mesmo preparou no país de Canaã. Por favor, deixe-me ir sepultar o meu pai, que depois eu voltarei.”
6 Kinik ilooŋ ghasoniiŋ toni, ve iyok pani ighaze: “Poia. Ula utavia tamam izi taan Kanaan itaghon saveeŋ mbuaaŋ tiom to ugham pani.”
6 O rei respondeu: — Vá e sepulte o seu pai, como ele fez você jurar que faria.
7 — ausente —
7 E assim José foi sepultar o seu pai. Com ele foram as autoridades ligadas ao rei, os altos funcionários do palácio e todos os líderes do Egito.
8 — ausente —
8 Foram também as famílias de José, dos seus irmãos e de Jacó. Deixaram na terra de Gosém somente as crianças pequenas, as ovelhas, as cabras e o gado.
9 — ausente —
9 Também foram homens a cavalo e em carretas, de modo que o grupo era muito grande.
10 Tilaagh tila le tivot ndug to losiiŋ wit to ineep igharau ndug Atat izi ya Yordan paŋa ite. Ghoro tipamundigin taŋiiz muul pa Yakop ve titaŋtaŋ tovene le irau mboŋ liim ve ru. Titaŋ tiina kat.
10 Quando chegaram a Atade, que fica a leste do rio Jordão, fizeram uma cerimônia de sepultamento num terreiro onde o trigo é malhado. Ali choraram muito alto durante sete dias.
11 Tovenen yes Kanaana to tineep ndug tonowen tilooŋ taŋiiz todi, ve tighaze: “Wai, nowe yes Isipa lolodi isami tiina kat, tauto titaŋtaŋ we.” Pughu tonene to tiwaat ndug tonowen iza ‘Abel Mizraim.’ Ndug tonowen ineep ila ya Yordan paŋa ite.
11 Quando os moradores de Canaã viram tanta gente chorando, disseram: “Como é impressionante o choro desses egípcios!” Por isso puseram naquele lugar o nome de Abel-Misraim .
12 — ausente —
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram com o seu pai tudo o que ele havia ordenado.
13 — ausente —
13 Eles levaram o seu corpo até Canaã e o sepultaram na caverna de Macpela, a leste de Manre, no terreno que Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser a sepultura da família.
14 Tighur Yakop paatu ilooŋ ila yaam saambu tonenen le isob, ghoro Yosep yesŋa nditogha, tazi, ve yes ival to tilaagh toman di, timuul tizila pa Isip.
14 Depois do sepultamento, José voltou para o Egito com os irmãos e com todos os que o haviam acompanhado.
15 Yakop imaat, ghoro matughezaaŋ igham Yosep nditogha ve tighaze: “Aiss, tamaan imaat wa. Ighaze Yosep mata iŋgal ŋgar samia to muuŋ tagham pani ve ighaze iyati, sa pale ivot pait? Pale tagham vena?”
15 Depois da morte do pai, os irmãos de José disseram: — Talvez José tenha ódio de nós e vá se vingar de todo o mal que lhe fizemos.
16 Tovenen aliŋadi ila pa Yosep tighaze: “Tamaan imaat sone, ve ighur saveeŋ izi tiei tovene:
16 Então mandaram dizer a José: — Antes que o seu pai morresse,
17 ‘Yam ala ve asavia aliŋag pa natug Yosep tovene: Yom irau lolom isamin nditogham, ve upul sosor todi, ve lolom imaagh pa ŋgar samia to tigham payom.’ Tamaan isaav tovene, tauto yei mbesooŋa to Maaron to tamaan imbesmbees pani, nitaŋ roran ghom nighaze: Lolom isamin ghei, ve upul sosor tiei.” Yosep ilooŋ saveeŋ todi, ve itaŋ.
17 ele mandou que pedíssemos a você o seguinte: “Por favor, perdoe a maldade e o pecado dos seus irmãos, que o maltrataram.” Portanto, pedimos que perdoe a nossa maldade, pois somos servos do Deus do seu pai. Quando recebeu essa mensagem, José chorou.
18 Ghoro nditogha taudi tila tivot toni, ve titap tizi ila mata, ve tisaav pani tighaze: “Ulooŋ. Yei tonene pale nisob ninim mbesooŋa payom.”
18 Depois os próprios irmãos vieram, se curvaram diante dele e disseram: — Aqui estamos; somos seus criados.
19 Eemoghon Yosep isaav padi ighaze: “Yam amatughez malep. You Maaron, leso naghur atia payam? Maau. Ro 12:19
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; eu não posso me colocar no lugar de Deus.
20 Muuŋ, yam aghaze awaghamun ghou. Eemoghon ŋgar tiam samia tonanan, Maaron itoora inim mbeb poia. Nene ataam to ye iuul tamtoghon katindi. Tauto timaat maau, ve aazne tineep matadi iyaryaar. Yo 11:51; Ro 8:28; Mbaŋ 2:23
20 É verdade que vocês planejaram aquela maldade contra mim, mas Deus mudou o mal em bem para fazer o que hoje estamos vendo, isto é, salvar a vida de muita gente.
21 Tovenen yam amatughez malep. You taug pale naŋgin gham, toman ndizwamim ve ndinatumim, ve nauul gham pa amim aniiŋ ve sa mbeb to ambool pani.” Yosep isavia saveeŋ luuma tonene pa nditogha, tauto irab atedi, ve lolodi poia muul.
21 Não tenham medo. Eu cuidarei de vocês e dos seus filhos. Assim, ele os acalmou com palavras carinhosas, que tocaram o coração deles.
22 Yosep toman nditogha ve tazi tinepneep izi Isip, le Yosep ndaman toni irau tamoot liim ve saaŋgul (110).
22 José ficou morando no Egito, ele e a família do seu pai. José viveu cento e dez anos
23 Ye ighita nditimbu ve saas to Epraim, ve ighita Manase natu Makir ndinatu paam, ve igham payamyam padi inimale tau toni.
23 e chegou a ver os netos de Efraim. Ele também pegou no colo, como membros da família, os filhos do seu neto Maquir, que era filho de Manassés.
24 Yosep iyamaan tau ighaze sawa toni to mateeŋ igharau, ve isaav pa nditogha ve tazi ighaze: “Sawa tiou to mateeŋ igharau wa. Eemoghon Maaron tau pale mata payam, ve iŋgin gham aneep pooi. Ve muri, ye pale igham gham apul ndug tonene, ve amuul ala aneep izi taan Kanaan itaghon saveeŋ ariaŋa to ye imbua toman Abaram, Isak, ve Yakop.”
24 Certo dia José disse aos irmãos: — Eu vou morrer logo, mas estou certo de que Deus virá ajudá-los e os levará deste país para a terra que ele jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Ghoro isaav ariaŋa padi ighaze: “Maaron pale mata payam ve iuul gham, leso apul ndug tonene, ve amuul ala pa taan Kanaan. Sawa tonenen ighaze ivot, ghoro agham tuag ve alaagh tomani.” Yes tilooŋ saveeŋ toni tonene, ve timbua saveeŋ tomani tighaze pale titaghon aliŋa. Igham 13:19; Hib 11:22
25 Então José pediu à sua gente que fizesse um juramento. Ele disse: — Estou certo de que Deus virá ajudar vocês. Quando isso acontecer, levem o meu corpo com vocês.
26 Tovenen Yosep ndaman toni irau tamoot liim ve saaŋgul (110), ghoro imaat. Yes Isipa tigharaat paatu leso imbuuz sob, ve tizeeva ila ndawawa lolo to Isip we.
26 José morreu com cento e dez anos. O seu corpo foi embalsamado e posto num caixão, no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.