Gênesis 47
Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs VC
1 Yosep ila to kinik, ve ipaes pani ighaze: “O kinik, tamaŋ, tazig ve nditoghag tipul taan Kanaan ve tinim tivot Isip wa. Yes tinim toman ŋgai ve mburuguuŋ todi, ve aazne tineep izi Gosen. Tauto nagham tamtoghon todi pida tinim, leso ughita di.”
1 José foi, pois, informar o faraó: "Meu pai, disse ele, e meus irmãos chegaram da terra de Canaã com suas ovelhas, seus bois e tudo o que lhes pertence. Eles estão na terra de Gessém."
2 Ghoro igham nditogha liim tila tiyoon ila kinik mata.
2 José levara consigo cinco de seus irmãos, que apresentou ao faraó.
3 Kinik ighita di, ve ighason di ighaze: “Yam aghamgham sa uraat?”
3 Este disse-lhes: "Qual é vossa profissão?" Responderam: "Teus servos são pastores, como sempre o foram nossos pais.
4 Pitool tiina ivot izi taan Kanaan, ve ndug tonowen le kikiliiŋ irau to ŋgai tiei tighan ne maau. Tauto ninim nighaze nineep ninim loom izi ndug tiom tonene. Tiina tiei, vena? Irau uyok pa nineep izi taan suruvu to Gosen, ma maau?”
4 Viemos, ajuntaram eles, para morar no país porque não há mais pastagem para os rebanhos de teus servos, sendo muito grande a fome na terra de Canaã. Permite, pois, aos teus servos habitarem na terra de Gessém."
5 Kinik ilooŋ saveeŋ todi, ve isaav pa Yosep ighaze: “Aazne, taum tamam ve toŋvetaz tiom, tauto tinim tivot leso tineep toman ghom.
5 O faraó disse a José: "Teu pai e teus irmãos vieram para junto de ti; a terra do Egito está à tua disposição: instala-os na melhor parte do país.
6 Taan isob to Isip ineep ila nimam wa. Tovenen taum ughita taan sine to poia kat, ghoro ughur di tineep pani. Ighaze lolodi pa tineep izi taan Gosen, nene poia. Ve ighaze tamtoghon todi pida tiraua kat pa uraat to ŋginiiŋ ŋgai, ghoro ughur di tiŋgin ŋgai tiou paam.”
6 Que eles habitem na terra de Gessém; e, se conheces entre eles alguns que sejam capazes, pô-los-ás à frente dos rebanhos que me pertencem."
7 Ghoro Yosep igham tama Yakop ila iyoon ila kinik mata paam, ve Yakop ighur poia to Maaron iza toni.
7 José fez então vir Jacó, seu pai, e o apresentou ao faraó.
8 Le isob, ve kinik ighasoni ighaze: “Aa olman tiou, ndaman tiom irau piiz?”
8 Jacó abençoou o faraó. Este disse-lhe: "Que idade tens?"
9 Yakop ipamuul aliŋa ighaze: “You naneep nanim loom izi taan irau ndaman tamoot liim tamoot ee saaŋgul (130) wa. Ndaman tiou katindi inimale to nditimbug maau. Ve nepooŋ tiou poia maau. Pataŋani naol tigham ghou.”
9 Jacó respondeu-lhe: "O número dos anos de minha peregrinação é de cento e trinta anos. Curtos e maus foram os anos de minha vida, e não atingiriam o número dos que viveram meus pais durante sua peregrinação."
10 Yakop isavsaav pa kinik le isob, ve ighur poia to Maaron iza toni muul, ghoro ipuli, ve ivot ila.
10 E, depois de ter abençoado o faraó, Jacó despediu-se dele.
11 Yosep ila igharaat nepooŋ to tama, nditogha, ve tazi, toman ndizwadi ve ndinatudi itaghon kinik aliŋa. Ye igham ledi taan poia kat to ineep izi taan suruvu to Ramses.
11 José instalou seu pai e seus irmãos em uma propriedade do país do Egito, na melhor parte da região, a terra de Ramsés, como o tinha ordenado o faraó.
12 Ve ye tau iŋgin tama toman toŋvetaz toni pa adi aniiŋ, itaghon tamtoghon piiz to tineep ila ruum eŋaeŋa.
12 E José forneceu víveres a seu pai, a seus irmãos e a toda sua família, proporcionalmente ao número dos filhos.
13 Sawa tonenen, pitool ivot tiina le tiina kat, ve iwaghamun yes Isipa ve yes Kanaana le tisami kat. Pasa, adi aniiŋ rita ineep muul maau.
13 E faltou pão em toda a terra, porque a fome era tão violenta que a terra do Egito e a terra de Canaã estavam esgotadas.
14 Tovenen tiketkeet tilala to Yosep pa gholiiŋ adi aniiŋ, ve iyouyou yaam todi, ve ighurghuri ilala to kinik.
14 José tinha ajuntado todo o dinheiro que se encontrava no Egito e em Canaã, como preço do trigo que compravam, e o tinha depositado no tesouro do faraó.
15 Tighamgham tovene, le Yosep iyou yes Isipa ve yes Kanaana yaam todi le isob kat. Ghoro yes Isipa tila to Yosep, ve titaŋ rorani tighaze: “O tiina tiei, yaam tiei ghora, isob kat. Ugham amai aniiŋ sorok! Ighaze yom uul ghei maau, nene pale nisob nimatmaat ila matam.”
15 Quando havia acabado todo o dinheiro do Egito e de Canaã, todos os egípcios vieram dizer a José: "Dá-nos pão. Por que morreremos na tua presença por falta de dinheiro?"
16 Yosep ipamuul aliŋadi tovene: “Ighaze yaam tiam isob kat, ghoro agham ŋgai tiam tinim, ve aparabol pa amim aniiŋ.”
16 José respondeu: "Trazei vossos animais, se não tendes dinheiro, e dar-vos-ei pão em troca."
17 Tovenen ndaman ee moghon tonenen, yes tighamgham ŋgai todi tilala to Yosep, ve ye ighamgham adi aniiŋ, le iyou suvun hos, esele, makau, sipsip, ve mekmek todi tisob.
17 Trouxeram, pois, seus animais a José, o qual lhes deu pão em troca dos cavalos, dos rebanhos de ovelhas, dos bois e dos jumentos. Dessa forma, naquele ano, fornecera-lhes pão em troca de todos os seus rebanhos.
18 Ndaman tonenen inim ila, ve ndaman ite, ghoro yes Isipa timuul tila to Yosep, ve tisaav pani tighaze: “O tiina tiei, pataŋani tiei, irau niŋgooza payom maau. Ughita. Pitool tonene inepneep sone. Eemoghon yaam tiei toman ŋgai tiei, tauto uyou suvun di wa. Ve lemai mbeb eta muul pa nigham payom ne maau. Yei taumai moghon to ninepneep, toman taan tiei.
18 E aquele ano passou. No ano seguinte, voltaram a ele e disseram-lhe: "Não podemos ocultar do meu senhor que o dinheiro, tendo-se esgotado, e nossos animais, tendo já passado para as mãos de meu senhor, não nos restam agora senão nossos corpos e nossas terras para oferecer ao meu senhor.
19 Tiina tiei, paam nisob nimatmaat ila matam pa pitool. Tovenen ughol ghei toman taan tiei, ve ugham amai aniiŋ pa nighan, ve ugham lemai uuv, leso nitoov vazogiiŋ di. Yei nisob pale ninim mbesooŋa pa kinik, ve taan tiei paam inim le. Leso nimaat sob, ve nineep matamai iyaryaar. Ighaze uul ghei maau, nene pale nisob nimatmaat, ve taan tiei ineep sorok.”
19 Por que perecermos diante de teus olhos, nós e nossas terras? Compra-nos a nós e a nossas terras em troca de pão, e nós e nossas terras seremos escravos do faraó. Dá-nos sementes, para que vivamos e não morramos, e não seja desolado o nosso solo".
20 — ausente —
20 José adquiriu, assim, para o faraó, todas as terras do Egito, porque cada egípcio vendia o seu campo, obrigado pela fome; e o país tornou-se propriedade do faraó.
21 — ausente —
21 De um extremo a outro do território, ele reduziu a população à servidão.
22 Eemoghon yes ndiran to watooŋrau, yes tigholia taan todi ila pa Yosep maau. Taan todi ineep to taudi. Pasa, yes tinepneep ila kinik tau nima.
22 As terras dos sacerdotes foram as únicas que não comprou, porque estes recebiam do faraó uma ração determinada para o seu sustento. Por isso não venderam suas propriedades.
23 — ausente —
23 José disse ao povo: "Eu vos comprei hoje, vós e vossas terras, para o faraó. Aqui tendes sementes: semeai vossos campos.
24 — ausente —
24 No tempo da colheita, dareis a quinta parte ao faraó: as outras quatro partes vos servirão para semente do campo e para vosso alimento com vossos filhos e os que moram convosco."
25 Yes tilooŋ Yosep saveeŋ toni, ve tiyok pani tighaze: “Tiina tiei, yom ugham poian ghei kat. Inimale yom uul ghei maau, tone nisob nimatmaat. Tovenen yei pale ninim mbesooŋa pa kinik, ve nimbees pani toman lolomai poia.”
25 Eles responderam: "Tu nos salvaste a vida. Tenhamos graça aos olhos de meu senhor e seremos de bom grado escravos do faraó."
26 Tauto Yosep ighur tutuuŋ eez pa yes Isipa tovene: Muri, ighaze aniiŋ anoŋa ivot, yes irau tilup aniiŋ, ghoro tivalagi inim ndouŋ liim, ve tighur ndouŋ eez imuul ila to kinik. Eemoghon yes ndiran to watooŋrau, aniiŋ isob to itubtub ila taan todi, nene ineep pa taudi. Pasa, kinik ighol taan todi inim le maau. Tutuuŋ tonene titataghoni sone.
26 José instituiu assim uma lei que ainda hoje está em vigor, em virtude da qual uma quinta parte da colheita pertence ao faraó. Somente as terras dos sacerdotes não se tornaram sua propriedade.
27 Tovenen yes Israela tizila Isip, ve tila tineep izi taan suruvu to Gosen. Tinepneep tonowe, ve tamtoghon toman mbeb todi timasa le tinim naol kat.
27 Israel estabeleceu-se, pois, no Egito, na terra de Gessém. Adquiriram aí propriedades, foram fecundos e multiplicaram-se grandemente.
28 Yakop ineep izi Isip irau ndaman saaŋgul liim ve ru, le ndaman toni irau tamoot liim, tamoot ru, ve liim ve ru (147).
28 Jacó viveu ainda dezessete anos no Egito. A duração de sua vida foi de cento e quarenta e sete anos.
29 — ausente —
29 E, aproximando-se do seu termo os dias de Israel, chamou o seu filho José e disse-lhe: "Se achei graça diante de teus olhos, mete, rogo-te, tua mão debaixo de minha coxa e promete-me, com toda a bondade e fidelidade, que não me enterrarás no Egito.
30 — ausente —
30 Quando eu me tiver deitado com meus pais, levar-me-ás para fora do Egito e me enterrarás junto deles em seu túmulo." José respondeu: "Farei como dizes." "Jura-mo", replicou Jacó.
31 Yakop isaav pani muul ighaze: “Saveeŋ to yom umbua toman ghou ne, you naghaze upariaaŋa ila Maaron mata le iyaryaaŋ kat.” Tovenen Yosep ipariaaŋ saveeŋ mbuaaŋ toni tonowen. Ghoro Yakop ineep ila ina to ghenooŋ, ve itud, ve ipait Maaron toman lolo poia. Hib 11:21
31 José jurou-lhe e Israel prostrou-se sobre a cabeceira de sua cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.