Gênesis 45
Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs NVT
1 Yuda isavia saveeŋ tonene, le Yosep irau ipariaaŋ tau pa taŋiiz muul maau. Tovenen isaav aliŋa tiina pa yes uraata toni to yesŋa tiyondyood, ighaze: “Yam asob avot ala pumuri!” Yes tivot tila, ve yesŋa nditogha ve tazi eŋgendi tineep, ghoro ivotia tau padi. Mbaŋ 7:13
1 José não conseguiu mais se conter. Havia muita gente na sala, e ele disse a seus assistentes: “Saiam todos daqui!”. Assim, ficou a sós com seus irmãos e lhes revelou sua identidade.
2 Ye itaŋ aliŋa tiina. Tovenen tamtoghon pida to Isip to tineep tigharau di, tilooŋa ve tila tipaesia varu pa kinik.
2 José se emocionou e começou a chorar. Chorou tão alto que os egípcios o ouviram, e logo a notícia chegou ao palácio do faraó.
3 Yosep isaav pa nditogha ve tazi ighaze: “You Yosep! Taug tonene! Onoon, tamaŋ inepneep?” Eemoghon yes irau tipamuul aliŋa maau. Pasa, ruŋadi iza le todi ilale.
3 “Sou eu, José!”, disse a seus irmãos. “Meu pai ainda está vivo?” Mas seus irmãos ficaram espantados ao se dar conta de que o homem diante deles era José e perderam a fala.
4 Tovenen Yosep isaav padi muul ighaze: “Anim agharau ghou.” Yes tila tigharaui, ve isaav padi muul ighaze: “You Yosep! You tazimim to muuŋ yam agholia ghou nala to yes ndiran to raukoliiŋ. Ndiran tonowen, to tigham ghou nanim naneep izi Isip.
4 “Cheguem mais perto”, disse José. Quando eles se aproximaram, José continuou: “Eu sou José, o irmão que vocês venderam como escravo ao Egito.
5 Eemoghon lolomim ipataŋan ve awasukun saveeŋ pa taumim malep. Onoon, yam agholia ghou. Tauto tigham ghou nanim naneep sualen. Eemoghon yam agham ŋgar tonenen sorok maau. Maaron tau, to imbaaŋ ghou namuuŋ payam nanim. Leso nauul tamtoghon katindi ve timaat sob, ve nakis di tineep matadi iyaryaar. Mbnp 50:20; Mt 1:21; Yo 4:42
5 Agora, não fiquem aflitos ou furiosos uns com os outros por terem me vendido para cá. Foi Deus quem me enviou adiante de vocês para lhes preservar a vida.
6 Pitool tonene ineep irau ndaman ru wa. Ve ndaman liim paam inepneep naghood sone. Ndaman liim tonenen, pale vazogiiŋ aniiŋ maau, ve taitaiŋ paam maau.
6 A fome que assola a terra há dois anos continuará por mais cinco anos, e não haverá plantio nem colheita.
7 “Maaron imbaaŋ ghou namuuŋ payam nanim pa nauul gham, leso amaat sob. Tauto aazne, aneep pooi. Ve muri paam, papaghu tiam pale tineep pooi, ve iseeŋga tovene itaghoni taghoni gha ila.
7 Deus me enviou adiante para salvar a vida de vocês e de suas famílias, e para salvar muitas vidas.
8 Tovenen yam ambaaŋ ghou nanim sualen maau. Maaron tau, to imbaaŋ ghou nanim. Ve ye ighur ghou nanim daba pa kinik uraat toni. Tauto aazne, naŋgin mbeb toni tisob toman taan isob to Isip.
8 Portanto, foi Deus quem me mandou para cá, e não vocês! E foi ele quem me fez conselheiro do faraó, administrador de todo o seu palácio e governador de todo o Egito.
9 “You naghaze yam rikia amuul ala to tamaŋ, ve asavia aliŋag pani aghaze: ‘Natum Yosep aliŋa ilat payom tovene: Maaron ighur ghou nanim tiina, ve naŋgin taan isob to Isip. You naghaze yom upul taan Kanaan, ve rikia moghon uzi unum tiou. Uzuar malep. Mbaŋ 7:14
9 “Agora, voltem depressa a meu pai e digam-lhe: ‘Assim diz seu filho José: Deus me fez senhor de toda a terra do Egito. Venha para cá sem demora!
10 Tovenen yamŋa ndinatum ve nditimbum, asob amundig, ve ayou ŋgai tiam toman mburuguuŋ tiam tisob, ve anim. Leso aneep agharau ghou izi taan suruvu to Gosen.
10 O senhor poderá viver na região de Gósen, onde estará perto de mim com todos os seus filhos e netos, rebanhos e gado, e todos os seus bens.
11 Pasa, pitool tiina tonene, ndaman liim inepneep sone. Eemoghon you taug pale naŋgin gham pa aniiŋ. Tovenen yamŋa tamtoghon tiom irau ambool pa mbeb eta maau.’”
11 Ali eu cuidarei do senhor, pois ainda haverá cinco anos de escassez. Do contrário, o senhor e toda a sua família perderão tudo que têm’”.
12 Ghoro Yosep isaav padi muul ighaze: “Yam asob aghita katin ghou wa. Ve tazig Benyamin paam, ye ighita ghou. You Yosep. Taug to nasavsaav toman gham ne.
12 José acrescentou: “Vejam! Vocês podem comprovar com seus próprios olhos, e também meu irmão Benjamim, que sou eu mesmo, José, que falo com vocês!
13 Tovenen yam ala ve asaav pa tamaŋ tovene: ‘Natum Yosep iza inim tiina kat izi taan Isip.’ Ve apaes pani pa mbeb tisob to yam aghita di izi sualen. Ghoro aghami ve rikia amuul anim.”
13 Contem a meu pai a posição de honra que ocupo aqui no Egito. Descrevam para ele tudo que viram e tragam-no para cá o mais rápido possível”.
14 Ye isavsaav padi le isob, ve yesuru tazi Benyamin tiwasavagun di, ve titaŋ.
14 Chorando de alegria, ele abraçou Benjamim, e Benjamim também o abraçou e chorou.
15 Ghoro Yosep isavag nditogha tisob, ve yesŋa titaŋ. Titaŋ le isob, ghoro lolodi poia ve avodi imbees.
15 Então José beijou cada um de seus irmãos e chorou com eles; depois os irmãos conversaram à vontade com ele.
16 Sawa to kinik to Isip yesŋa uraata toni tilooŋ tighaze toŋvetaz to Yosep tila tivot toni, igham di lolodi poia.
16 A notícia não demorou a chegar ao palácio do faraó: “Os irmãos de José estão aqui!”. O faraó e seus oficiais se alegraram muito quando souberam disso.
17 Tovenen kinik isaav pa Yosep ighaze: “Usaav pa tazim ve nditogham pa tipandid aniiŋ izala esele todi, ve timuul tila pa taan Kanaan.
17 O faraó disse a José: “Diga a seus irmãos: ‘Coloquem as cargas em seus animais e voltem depressa à terra de Canaã.
18 Ghoro tigham tamamim toman ndizwadi ve ndinatudi, ve yesŋa timuul tinim tivot tiou. You pale napul taan pida to Isip to poia kat inim ledi. Leso tineep pooi, ve adi aniiŋ popoia katindi.
18 Tragam seu pai e todas as suas famílias para cá. Eu lhes darei a melhor terra do Egito, e vocês comerão do que esta terra produz de melhor’”.
19 Ve usavia aliŋag padi tovene: Yes irau tigham karis pida to Isip ve tila. Leso tighur tamamim, toman ndizwadi ve ndinatudi tiza, ve timuul tinim.
19 O faraó prosseguiu: “Diga a seus irmãos: ‘Levem carruagens do Egito para transportar as crianças pequenas, as mulheres e também seu pai.
20 Ighaze tipul mbeb todi pida izi Kanaan, matadi ila pani malep. Pasa, taug pale narabolini pa mbeb popoia pida to ndug tonene.”
20 Não se preocupem com seus pertences, pois o melhor de toda a terra do Egito será de vocês’”.
21 Yakop ndinatu tila tigham uraat itaghon kinik aliŋa le isob, ghoro Yosep igham ledi karis pida, ve igham adi taman paam.
21 Os filhos de Jacó seguiram essas instruções. José providenciou carruagens, conforme o faraó havia ordenado, e lhes deu mantimentos para a viagem.
22 Ve irei ledi nonogiiŋa papaghu irau di. Eemoghon Benyamin, Yosep igham le nonogiiŋa papaghu liim, ve yaam silva irau 300.
22 Também presenteou cada irmão com um traje novo, mas a Benjamim deu cinco roupas novas e trezentas peças de prata.
23 Yosep ipandid mbeb popoiadi pida to Isip tizala esele nditamoot saaŋgul poghodi, ve isaŋgoor di tila to tama Yakop. Ve isaŋgoor esele paŋgaar saaŋgul toman aniiŋ naol naol paam. Leso sawa to timuul tinim, inim taman pa tama.
23 E, a seu pai, enviou dez jumentos carregados com os melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas com cereais, pães e outros mantimentos para a viagem.
24 Ghoro Yosep ighur nditogha ve tazi tila. Ve isaav padi ighaze: “Ala ve akokook izi ataam luvuŋa malep.”
24 Depois, José se despediu de seus irmãos e, enquanto partiam, disse a eles: “Não briguem no caminho por causa do que aconteceu”.
25 Tovenen yes tipul taan to Isip, ve tilaagh tila tivot to tamandi Yakop izi Kanaan.
25 Eles saíram do Egito e voltaram a seu pai, Jacó, na terra de Canaã.
26 Ghoro tipaes pani tighaze: “Tamamai, ulooŋ! Natum Yosep, ye imaat maau. Inepneep Isip we. Ve ye inim tiina, ve iŋgin taan isob to Isip.”
26 “José ainda está vivo!”, eles disseram a seu pai. “É o governador de toda a terra do Egito!” Jacó ficou atônito com a notícia. Não podia acreditar.
27 Ve sawa to tipaesia Yosep aliŋa pani, ve ighita karis to Yosep isaŋgoor di tila padi leso tiza ve tizila pa Isip, ghoro tini iza ve lolo poia kat.
27 Quando, porém, repetiram para Jacó tudo que José lhes tinha dito, e quando ele viu as carruagens que José havia mandado para levá-lo, encheu-se de ânimo.
28 Tovenen isaav ighaze: “Onoon kat. Ghara naghur ila. Natug Yosep imaat maau. Ye inepneep. You pale nala ve naghita pataghaaŋ. Ve muri, ighaze namaat, namaat lak!”
28 Então Jacó exclamou: “Deve ser verdade! Meu filho José está vivo! Preciso ir e vê-lo antes que eu morra!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.