Gênesis 45
Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs NAA
1 Yuda isavia saveeŋ tonene, le Yosep irau ipariaaŋ tau pa taŋiiz muul maau. Tovenen isaav aliŋa tiina pa yes uraata toni to yesŋa tiyondyood, ighaze: “Yam asob avot ala pumuri!” Yes tivot tila, ve yesŋa nditogha ve tazi eŋgendi tineep, ghoro ivotia tau padi. Mbaŋ 7:13
1 Então José, não conseguindo se conter diante de todos os que estavam com ele, gritou: — Saiam todos da minha presença! E ninguém ficou com ele, quando José se deu a conhecer a seus irmãos.
2 Ye itaŋ aliŋa tiina. Tovenen tamtoghon pida to Isip to tineep tigharau di, tilooŋa ve tila tipaesia varu pa kinik.
2 E levantou a voz em choro, de maneira que os egípcios o ouviam e também a casa de Faraó.
3 Yosep isaav pa nditogha ve tazi ighaze: “You Yosep! Taug tonene! Onoon, tamaŋ inepneep?” Eemoghon yes irau tipamuul aliŋa maau. Pasa, ruŋadi iza le todi ilale.
3 E disse a seus irmãos: — Eu sou José. Meu pai ainda está vivo? E seus irmãos não lhe puderam responder, de tão assustados que ficaram diante dele.
4 Tovenen Yosep isaav padi muul ighaze: “Anim agharau ghou.” Yes tila tigharaui, ve isaav padi muul ighaze: “You Yosep! You tazimim to muuŋ yam agholia ghou nala to yes ndiran to raukoliiŋ. Ndiran tonowen, to tigham ghou nanim naneep izi Isip.
4 E José disse aos seus irmãos: — Agora cheguem perto de mim. E eles chegaram. Então ele disse: — Eu sou José, o irmão de vocês, que vocês venderam para o Egito.
5 Eemoghon lolomim ipataŋan ve awasukun saveeŋ pa taumim malep. Onoon, yam agholia ghou. Tauto tigham ghou nanim naneep sualen. Eemoghon yam agham ŋgar tonenen sorok maau. Maaron tau, to imbaaŋ ghou namuuŋ payam nanim. Leso nauul tamtoghon katindi ve timaat sob, ve nakis di tineep matadi iyaryaar. Mbnp 50:20; Mt 1:21; Yo 4:42
5 Agora, pois, não fiquem tristes nem irritados contra vocês mesmos por terem me vendido para cá, porque foi para a preservação da vida que Deus me enviou adiante de vocês.
6 Pitool tonene ineep irau ndaman ru wa. Ve ndaman liim paam inepneep naghood sone. Ndaman liim tonenen, pale vazogiiŋ aniiŋ maau, ve taitaiŋ paam maau.
6 Porque já houve dois anos de fome na terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá lavoura nem colheita.
7 “Maaron imbaaŋ ghou namuuŋ payam nanim pa nauul gham, leso amaat sob. Tauto aazne, aneep pooi. Ve muri paam, papaghu tiam pale tineep pooi, ve iseeŋga tovene itaghoni taghoni gha ila.
7 Deus me enviou adiante de vocês, para que fosse conservado para vocês um remanescente na terra e para que a vida de vocês fosse salva por meio de um grande livramento.
8 Tovenen yam ambaaŋ ghou nanim sualen maau. Maaron tau, to imbaaŋ ghou nanim. Ve ye ighur ghou nanim daba pa kinik uraat toni. Tauto aazne, naŋgin mbeb toni tisob toman taan isob to Isip.
8 Assim, não foram vocês que me enviaram para cá, e sim Deus, que fez de mim como que um pai de Faraó, e senhor de toda a sua casa, e como governador em toda a terra do Egito.
9 “You naghaze yam rikia amuul ala to tamaŋ, ve asavia aliŋag pani aghaze: ‘Natum Yosep aliŋa ilat payom tovene: Maaron ighur ghou nanim tiina, ve naŋgin taan isob to Isip. You naghaze yom upul taan Kanaan, ve rikia moghon uzi unum tiou. Uzuar malep. Mbaŋ 7:14
9 Voltem depressa para junto de meu pai e digam a ele: “Assim manda dizer o seu filho José: Deus me pôs por senhor em toda a terra do Egito. Venha para junto de mim; não demore.
10 Tovenen yamŋa ndinatum ve nditimbum, asob amundig, ve ayou ŋgai tiam toman mburuguuŋ tiam tisob, ve anim. Leso aneep agharau ghou izi taan suruvu to Gosen.
10 O senhor habitará na terra de Gósen e estará perto de mim — o senhor, os seus filhos, os filhos de seus filhos, os seus rebanhos, o seu gado e tudo o que lhe pertence.
11 Pasa, pitool tiina tonene, ndaman liim inepneep sone. Eemoghon you taug pale naŋgin gham pa aniiŋ. Tovenen yamŋa tamtoghon tiom irau ambool pa mbeb eta maau.’”
11 Ali eu o sustentarei, porque ainda haverá cinco anos de fome. Do contrário, acabará empobrecendo — o senhor, a sua casa e tudo o que lhe pertence.”
12 Ghoro Yosep isaav padi muul ighaze: “Yam asob aghita katin ghou wa. Ve tazig Benyamin paam, ye ighita ghou. You Yosep. Taug to nasavsaav toman gham ne.
12 José continuou: — Eis que vocês mesmos estão vendo, e meu irmão Benjamim vê também, que sou eu mesmo quem está falando com vocês.
13 Tovenen yam ala ve asaav pa tamaŋ tovene: ‘Natum Yosep iza inim tiina kat izi taan Isip.’ Ve apaes pani pa mbeb tisob to yam aghita di izi sualen. Ghoro aghami ve rikia amuul anim.”
13 Anunciem a meu pai toda a minha glória no Egito e tudo o que vocês puderam ver. Vão depressa e tragam o meu pai para cá.
14 Ye isavsaav padi le isob, ve yesuru tazi Benyamin tiwasavagun di, ve titaŋ.
14 E, lançando-se ao pescoço de seu irmão Benjamim, chorou. E, abraçado com ele, Benjamim também chorou.
15 Ghoro Yosep isavag nditogha tisob, ve yesŋa titaŋ. Titaŋ le isob, ghoro lolodi poia ve avodi imbees.
15 José beijou todos os seus irmãos e chorou, abraçado com eles. Depois, os seus irmãos falaram com ele.
16 Sawa to kinik to Isip yesŋa uraata toni tilooŋ tighaze toŋvetaz to Yosep tila tivot toni, igham di lolodi poia.
16 Fez-se ouvir na casa de Faraó esta notícia: “Chegaram os irmãos de José.” E Faraó e seus oficiais ficaram contentes com a notícia.
17 Tovenen kinik isaav pa Yosep ighaze: “Usaav pa tazim ve nditogham pa tipandid aniiŋ izala esele todi, ve timuul tila pa taan Kanaan.
17 Então Faraó disse a José: — Diga aos seus irmãos que façam o seguinte: carreguem os animais e voltem para a terra de Canaã;
18 Ghoro tigham tamamim toman ndizwadi ve ndinatudi, ve yesŋa timuul tinim tivot tiou. You pale napul taan pida to Isip to poia kat inim ledi. Leso tineep pooi, ve adi aniiŋ popoia katindi.
18 peguem o pai e as famílias de vocês e venham para junto de mim. Eu lhes darei o melhor da terra do Egito e vocês comerão a fartura da terra.
19 Ve usavia aliŋag padi tovene: Yes irau tigham karis pida to Isip ve tila. Leso tighur tamamim, toman ndizwadi ve ndinatudi tiza, ve timuul tinim.
19 — Ordene que façam também isto: levem da terra do Egito carretas para trazer os filhinhos e as mulheres de vocês; tragam o pai de vocês e venham.
20 Ighaze tipul mbeb todi pida izi Kanaan, matadi ila pani malep. Pasa, taug pale narabolini pa mbeb popoia pida to ndug tonene.”
20 Não se preocupem com as suas coisas, porque o melhor de toda a terra do Egito será de vocês.
21 Yakop ndinatu tila tigham uraat itaghon kinik aliŋa le isob, ghoro Yosep igham ledi karis pida, ve igham adi taman paam.
21 E os filhos de Israel fizeram assim. José lhes deu carretas, conforme a ordem de Faraó; também lhes deu mantimento para a viagem.
22 Ve irei ledi nonogiiŋa papaghu irau di. Eemoghon Benyamin, Yosep igham le nonogiiŋa papaghu liim, ve yaam silva irau 300.
22 A cada um deles deu roupas novas, mas a Benjamim deu trezentas moedas de prata e cinco roupas novas.
23 Yosep ipandid mbeb popoiadi pida to Isip tizala esele nditamoot saaŋgul poghodi, ve isaŋgoor di tila to tama Yakop. Ve isaŋgoor esele paŋgaar saaŋgul toman aniiŋ naol naol paam. Leso sawa to timuul tinim, inim taman pa tama.
23 Também enviou a seu pai dez jumentos carregados do melhor do Egito, e dez jumentas carregadas de cereais e pão, e mantimento para a viagem do pai.
24 Ghoro Yosep ighur nditogha ve tazi tila. Ve isaav padi ighaze: “Ala ve akokook izi ataam luvuŋa malep.”
24 E despediu os seus irmãos. Ao partirem, disse-lhes: — Não briguem pelo caminho.
25 Tovenen yes tipul taan to Isip, ve tilaagh tila tivot to tamandi Yakop izi Kanaan.
25 Então partiram do Egito e vieram à terra de Canaã, a Jacó, seu pai,
26 Ghoro tipaes pani tighaze: “Tamamai, ulooŋ! Natum Yosep, ye imaat maau. Inepneep Isip we. Ve ye inim tiina, ve iŋgin taan isob to Isip.”
26 e lhe disseram: — José ainda vive e é governador de toda a terra do Egito. Com isto, o coração lhe ficou como sem bater, porque não podia acreditar no que diziam.
27 Ve sawa to tipaesia Yosep aliŋa pani, ve ighita karis to Yosep isaŋgoor di tila padi leso tiza ve tizila pa Isip, ghoro tini iza ve lolo poia kat.
27 Mas, quando eles lhe contaram tudo o que José havia falado e quando ele viu as carretas que José havia mandado para levá-lo ao Egito, o espírito de Jacó, o pai deles, reviveu.
28 Tovenen isaav ighaze: “Onoon kat. Ghara naghur ila. Natug Yosep imaat maau. Ye inepneep. You pale nala ve naghita pataghaaŋ. Ve muri, ighaze namaat, namaat lak!”
28 E Israel disse: — Basta! O meu filho José ainda vive. Irei e o verei antes que eu morra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.