Gênesis 45
Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs NTLH
1 Yuda isavia saveeŋ tonene, le Yosep irau ipariaaŋ tau pa taŋiiz muul maau. Tovenen isaav aliŋa tiina pa yes uraata toni to yesŋa tiyondyood, ighaze: “Yam asob avot ala pumuri!” Yes tivot tila, ve yesŋa nditogha ve tazi eŋgendi tineep, ghoro ivotia tau padi. Mbaŋ 7:13
1 José não conseguiu mais controlar a sua emoção diante dos seus empregados, de modo que gritou: — Saiam todos daqui! Por isso nenhum dos empregados estava ali quando José contou aos irmãos quem ele era.
2 Ye itaŋ aliŋa tiina. Tovenen tamtoghon pida to Isip to tineep tigharau di, tilooŋa ve tila tipaesia varu pa kinik.
2 Ele começou a chorar tão alto, que os egípcios ouviram, e a notícia chegou até o palácio do rei.
3 Yosep isaav pa nditogha ve tazi ighaze: “You Yosep! Taug tonene! Onoon, tamaŋ inepneep?” Eemoghon yes irau tipamuul aliŋa maau. Pasa, ruŋadi iza le todi ilale.
3 José disse aos irmãos: — Eu sou José. O meu pai ainda está vivo? Quando os irmãos ouviram isso, ficaram tão assustados, que não puderam responder nada.
4 Tovenen Yosep isaav padi muul ighaze: “Anim agharau ghou.” Yes tila tigharaui, ve isaav padi muul ighaze: “You Yosep! You tazimim to muuŋ yam agholia ghou nala to yes ndiran to raukoliiŋ. Ndiran tonowen, to tigham ghou nanim naneep izi Isip.
4 E José disse: — Cheguem mais perto de mim, por favor. Eles chegaram, e ele continuou: — Eu sou o seu irmão José, aquele que vocês venderam a fim de ser trazido para o Egito.
5 Eemoghon lolomim ipataŋan ve awasukun saveeŋ pa taumim malep. Onoon, yam agholia ghou. Tauto tigham ghou nanim naneep sualen. Eemoghon yam agham ŋgar tonenen sorok maau. Maaron tau, to imbaaŋ ghou namuuŋ payam nanim. Leso nauul tamtoghon katindi ve timaat sob, ve nakis di tineep matadi iyaryaar. Mbnp 50:20; Mt 1:21; Yo 4:42
5 Agora não fiquem tristes nem aborrecidos com vocês mesmos por terem me vendido a fim de ser trazido para cá. Foi para salvar vidas que Deus me enviou na frente de vocês.
6 Pitool tonene ineep irau ndaman ru wa. Ve ndaman liim paam inepneep naghood sone. Ndaman liim tonenen, pale vazogiiŋ aniiŋ maau, ve taitaiŋ paam maau.
6 Já houve dois anos de fome no mundo, e ainda haverá mais cinco anos em que ninguém vai preparar a terra, nem colher.
7 “Maaron imbaaŋ ghou namuuŋ payam nanim pa nauul gham, leso amaat sob. Tauto aazne, aneep pooi. Ve muri paam, papaghu tiam pale tineep pooi, ve iseeŋga tovene itaghoni taghoni gha ila.
7 Deus me enviou na frente de vocês a fim de que ele, de um modo maravilhoso, salvasse a vida de vocês aqui neste país e garantisse que teriam descendentes.
8 Tovenen yam ambaaŋ ghou nanim sualen maau. Maaron tau, to imbaaŋ ghou nanim. Ve ye ighur ghou nanim daba pa kinik uraat toni. Tauto aazne, naŋgin mbeb toni tisob toman taan isob to Isip.
8 Portanto, não foram vocês que me mandaram para cá, mas foi Deus. Ele me pôs como o mais alto ministro do rei. Eu tomo conta do palácio dele e sou o governador de todo o Egito.
9 “You naghaze yam rikia amuul ala to tamaŋ, ve asavia aliŋag pani aghaze: ‘Natum Yosep aliŋa ilat payom tovene: Maaron ighur ghou nanim tiina, ve naŋgin taan isob to Isip. You naghaze yom upul taan Kanaan, ve rikia moghon uzi unum tiou. Uzuar malep. Mbaŋ 7:14
9 — Agora voltem depressa para casa e digam ao meu pai que o seu filho José manda lhe dizer o seguinte: “Deus me fez governador de todo o Egito. Venha me ver logo; não demore.
10 Tovenen yamŋa ndinatum ve nditimbum, asob amundig, ve ayou ŋgai tiam toman mburuguuŋ tiam tisob, ve anim. Leso aneep agharau ghou izi taan suruvu to Gosen.
10 O senhor morará na região de Gosém e assim ficará perto de mim — o senhor, os seus filhos, os seus netos, as suas ovelhas, as suas cabras, o seu gado e tudo o que é seu.
11 Pasa, pitool tiina tonene, ndaman liim inepneep sone. Eemoghon you taug pale naŋgin gham pa aniiŋ. Tovenen yamŋa tamtoghon tiom irau ambool pa mbeb eta maau.’”
11 A fome ainda vai durar mais cinco anos, e em Gosém eu darei mantimentos ao senhor, à sua família e aos seus animais. Assim não lhes faltará nada.”
12 Ghoro Yosep isaav padi muul ighaze: “Yam asob aghita katin ghou wa. Ve tazig Benyamin paam, ye ighita ghou. You Yosep. Taug to nasavsaav toman gham ne.
12 José continuou: — Todos vocês e Benjamim, o meu irmão, podem ver que sou eu mesmo, José, quem está falando.
13 Tovenen yam ala ve asaav pa tamaŋ tovene: ‘Natum Yosep iza inim tiina kat izi taan Isip.’ Ve apaes pani pa mbeb tisob to yam aghita di izi sualen. Ghoro aghami ve rikia amuul anim.”
13 Contem ao meu pai como sou poderoso aqui no Egito, contem tudo o que têm visto. Vão depressa e tragam o meu pai para cá.
14 Ye isavsaav padi le isob, ve yesuru tazi Benyamin tiwasavagun di, ve titaŋ.
14 José abraçou o seu irmão Benjamim e começou a chorar. E, abraçado com José, Benjamim também chorou.
15 Ghoro Yosep isavag nditogha tisob, ve yesŋa titaŋ. Titaŋ le isob, ghoro lolodi poia ve avodi imbees.
15 Então, ainda chorando, José abraçou e beijou cada um dos seus irmãos. Depois disso os irmãos começaram a falar com ele.
16 Sawa to kinik to Isip yesŋa uraata toni tilooŋ tighaze toŋvetaz to Yosep tila tivot toni, igham di lolodi poia.
16 A notícia de que os irmãos de José tinham vindo chegou até o palácio do rei do Egito, e ele e os seus servidores ficaram contentes com isso.
17 Tovenen kinik isaav pa Yosep ighaze: “Usaav pa tazim ve nditogham pa tipandid aniiŋ izala esele todi, ve timuul tila pa taan Kanaan.
17 O rei disse a José: — Diga aos seus irmãos que carreguem os animais e voltem para a terra de Canaã.
18 Ghoro tigham tamamim toman ndizwadi ve ndinatudi, ve yesŋa timuul tinim tivot tiou. You pale napul taan pida to Isip to poia kat inim ledi. Leso tineep pooi, ve adi aniiŋ popoia katindi.
18 E me tragam o pai deles e as famílias deles. Eu lhes darei as melhores terras que há no Egito, e eles comerão o que este país produz de melhor.
19 Ve usavia aliŋag padi tovene: Yes irau tigham karis pida to Isip ve tila. Leso tighur tamamim, toman ndizwadi ve ndinatudi tiza, ve timuul tinim.
19 Que os seus irmãos levem daqui do Egito carretas para trazerem as mulheres, as crianças pequenas e também o pai deles.
20 Ighaze tipul mbeb todi pida izi Kanaan, matadi ila pani malep. Pasa, taug pale narabolini pa mbeb popoia pida to ndug tonene.”
20 E não se preocupem por deixarem para trás as coisas que têm, pois o melhor que há na terra do Egito será deles.
21 Yakop ndinatu tila tigham uraat itaghon kinik aliŋa le isob, ghoro Yosep igham ledi karis pida, ve igham adi taman paam.
21 Os filhos de Jacó fizeram isso. José lhes deu carretas, como o rei havia mandado, e mantimento para a viagem.
22 Ve irei ledi nonogiiŋa papaghu irau di. Eemoghon Benyamin, Yosep igham le nonogiiŋa papaghu liim, ve yaam silva irau 300.
22 Também lhes deu roupas novas, mas a Benjamim deu trezentas barras de prata e cinco mudas de roupas.
23 Yosep ipandid mbeb popoiadi pida to Isip tizala esele nditamoot saaŋgul poghodi, ve isaŋgoor di tila to tama Yakop. Ve isaŋgoor esele paŋgaar saaŋgul toman aniiŋ naol naol paam. Leso sawa to timuul tinim, inim taman pa tama.
23 Para o pai, José mandou dez jumentos carregados das melhores coisas do Egito e dez jumentos carregados de trigo, pão e outros mantimentos para a viagem.
24 Ghoro Yosep ighur nditogha ve tazi tila. Ve isaav padi ighaze: “Ala ve akokook izi ataam luvuŋa malep.”
24 Os irmãos se despediram, e na hora de partir José aconselhou: — Não briguem pelo caminho.
25 Tovenen yes tipul taan to Isip, ve tilaagh tila tivot to tamandi Yakop izi Kanaan.
25 Eles saíram do Egito e, quando chegaram a Canaã, foram à casa de Jacó, o seu pai.
26 Ghoro tipaes pani tighaze: “Tamamai, ulooŋ! Natum Yosep, ye imaat maau. Inepneep Isip we. Ve ye inim tiina, ve iŋgin taan isob to Isip.”
26 Então lhe disseram: — José está vivo! Ele é o governador de todo o Egito! Jacó quase desmaiou e não podia acreditar.
27 Ve sawa to tipaesia Yosep aliŋa pani, ve ighita karis to Yosep isaŋgoor di tila padi leso tiza ve tizila pa Isip, ghoro tini iza ve lolo poia kat.
27 Porém, quando lhe contaram tudo o que José tinha dito, e quando viu as carretas que havia mandado para levá-lo para o Egito, Jacó ficou muito animado.
28 Tovenen isaav ighaze: “Onoon kat. Ghara naghur ila. Natug Yosep imaat maau. Ye inepneep. You pale nala ve naghita pataghaaŋ. Ve muri, ighaze namaat, namaat lak!”
28 E disse: — Já chega! O meu filho José ainda está vivo. Quero vê-lo antes de eu morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.