Gênesis 43
Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs VC
1 Sawa tonenen, pitool ivot inim tiina kat izi Kanaan.
1 A fome pesava sobre o país.
2 Tovenen Yakop toman tamtoghon toni tighanghan aniiŋ to ndinatu tighami izi Isip le isob, ghoro Yakop isaav pa ndinatu ighaze tizila muul pa Isip, ve tighol adi aniiŋ.
2 E tendo acabado o trigo trazido do Egito, o pai disse aos seus filhos: "Voltai e comprai-nos um pouco de víveres."
3 Eemoghon Yuda isaav pani ighaze: “Tamaŋ, ŋgeu tonowen imogheer pa saveeŋ maau. Ye isaav ariaŋa kat payei ighaze nigham tazimai tonene ve yeiŋa nila. Ighaze maau, yei irau nila peria toni muul maau.
3 Judá respondeu-lhe: "Aquele homem nos declarou formalmente que não voltássemos à sua presença sem levar conosco nosso irmão.
4 Tovenen ighaze yom uyokia Benyamin payei, nene pale nizila muul ve nighol am aniiŋ.
4 Se mandas nosso irmão conosco, desceremos para comprar víveres.
5 Ve ighaze maau, yei irau nila maau. Pasa, daba tonowen isaav ariaŋa payei. Ighaze nigham tazimai ve yeiŋa nila maau, irau nila peria toni muul maau.”
5 Mas, se o não deixas ir, não desceremos, porque ele nos disse: Não sereis admitidos em minha presença, se vosso irmão não estiver convosco."
6 Yakop ilooŋ saveeŋ tonene, ve iyaan di ighaze: “Pughu vena to apaesia tazimim ila to daba tonowen? Yam agham pataŋani tiina kat payou!”
6 Israel disse: "Por que me fizestes este mal, dando-lhe a conhecer que tínheis ainda um irmão?"
7 Yes tipamuul aliŋa tighaze: “Ŋgeu tonowen ighason roran ghei pa siŋ tiei ighaze: ‘Tamamim inepneep, ma imaat wa? Ve tazimim ite paam inepneep, ma maau?’ Tauto yei nipamuul ghasoniiŋ toni. Ve ŋgar toni to ighaze yei nigham tazimai tonene ve yeiŋa nizila, nene yei nikankaan pani.”
7 "Aquele homem, responderam eles, perguntou por nós e por nossa família, e quis saber se nosso pai vivia ainda, se tínhamos outro irmão; e respondemos às suas perguntas. Podíamos, porventura, adivinhar que ele nos ia mandar levar a ele o nosso irmão?"
8 Ghoro Yuda isaav pa tama Israel muul ighaze: “Tamaŋ, uyokia pain tonene payou lak! Leso yeiŋa nizila Isip, ve nighol aad aniiŋ. Pa vene, pitool ghiit ve tasob tamatmaat. Yamŋa nditimbum, ve yei paam.
8 E Judá disse a Israel, seu pai: "Deixa partir o menino comigo, e pôr-nos-emos a caminho para essa viagem. Desse modo poderemos viver, e escaparemos à morte, nós, tu e nossos filhinhos.
9 You nambua saveeŋ ariaŋa toman ghom tovene: Taug pale matag pani le irau naghuri imuul inim tiom. Ve ighaze naghami imuul inim iyoon ila matam maau, nene pale inim leg pughu, ve nambaad saveeŋ toni le irau sawa tiou isob ve namaat.
9 Eu respondo por ele: é de mim que tu o reclamarás. Se eu não to reconduzir e não o recolocar diante de ti, serei eternamente culpado diante de ti.
10 Ughita! Inimale ukis ghei pa savsaveeŋ maau, tone nizila ve nimuul niza ninim pae ru wa.”
10 Se não tivéssemos demorado tanto, certamente já pela segunda vez estaríamos de volta."
11 Tovenen tamandi isaav padi ighaze: “Tambaŋa. Ighaze leed ataam ite paam maau, ghoro aghami ve yamŋa ala. Ve agham mbeb popoia pida to taan tonene inimale naunauŋ to vuzidi popoia, toman ai anoŋa popoia, bagil suru, aŋar, ve mbeb pida paam, ve anonog di tila nakaral tiam, ve aghami ala. Leso agham pa daba tonowen ve arab ate.
11 "Se assim é, disse-lhes Israel, seu pai, tomai em vossas bagagens os melhores produtos da terra, e levai-os como presente a esse homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, resina, ládano, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Ve agham yaam tiam muŋgina to tipamuula izila nakaral tiam lolodi, toman yaam pida paam, ve ala. Yaam muŋgina tonowen, aghuri imuul ila padi. Pasa, yes avaat matadi ikankaan, tauto tighur yaam tiam izila nakaral tiam lolodi muul.
12 Levai também convosco o dinheiro em dobro para restituir a soma que encontrastes na boca dos sacos, certamente por engano.
13 Ve agham tazimim tonene paam ve yamŋa amundig ve ala to daba tonowen.
13 Tomai vosso irmão, parti e ide ter com esse homem.
14 Maaron Ariaŋa To Ilib pa Ndimaronŋa Tisob Ne, pale igham ŋgeu tonowen lolo isamin gham, ve iyokia Simeon yesuru tazimim tonene payam. Leso yamŋa amuul anim. Ve ighaze maau, tambaŋa. Nazi nanim mandaat lak.”
14 Que o Deus todo-poderoso vos faça ganhar os favores desse homem, a fim de que ele deixe voltar vosso irmão, juntamente com Benjamim. Quanto a mim, se devo ser privado de meus filhos, paciência, que eu seja privado deles!"
15 — ausente —
15 Tomaram, pois, consigo o presente e uma soma dobrada de dinheiro, assim como Benjamim, e partiram para o Egito. E apresentaram-se a José.
16 — ausente —
16 José, vendo-os e com eles Benjamim, disse ao seu intendente: "Faze entrar estes homens na casa, mata um animal, e prepara-o, pois comerão comigo ao meio-dia."
17 Tovenen mbesooŋa tonowen itaghon Yosep aliŋa, ve igham Yosep nditogha ve tazi tila pa ruum toni.
17 Fez o intendente como José tinha dito: introduziu-os na casa de José.
18 Tila tivot izi ruum, le matughezaaŋ tiina igham di, ve lolodi imbumbu tighaze: “Wai! Yaam to tipamuula izila nakaral toit, tauto avaat saveeŋ igham ghiit. Avaat pughu tonene, to tigham ghiit tanim ruum toni. Aazne, pale daba tonowen imundig ikis ghiit, ve igham ghiit tanim mbesooŋa toni sorok, ve iyou esele toit paam tinim le.”
18 Vendo isto, ficaram amedrontados: "É, diziam eles, por causa do dinheiro, encontrado da outra vez nos nossos sacos, que nos conduzem aqui. Vão-nos assaltar, cair sobre nós, escravizar-nos e apoderar-se de nossos jumentos."
19 Tovenen tila peria ataam avo, ve tisaav pa mbesooŋa to iŋgin Yosep ruum toni tighaze:
19 Então, aproximando-se do intendente da casa de José, falaram-lhe à entrada da casa:
20 — ausente —
20 "Desculpa, meu senhor, disseram eles, viemos já uma vez comprar víveres.
21 — ausente —
21 Quando chegamos à estalagem e abrimos nossos sacos, o dinheiro de cada um se encontrava na boca de seu saco: era o peso exato do dinheiro. Tornamos a trazê-lo conosco;
22 — ausente —
22 e trazemos, ao mesmo tempo, outro dinheiro para comprar víveres. Não sabemos quem tenha metido nosso dinheiro em nossos sacos."
23 Eemoghon mbesooŋa tonowen ipamuul aliŋadi ighaze: “Ai, agham ŋgar naol malep. Atemim izi. Yaam tiam to muuŋ aghami anim aghol aniiŋ pani, nene naghami wa. Maaron tiam to yamŋa tamamim ambesmbees pani, ye tau avaat iŋgooz lemim mbaliiŋ tonenen izila nakaral tiam lolodi.”
23 "Ficai tranqüilos, respondeu-lhes ele, nada temais. É o vosso Deus, o Deus de vossos pais, quem vos pôs um tesouro em vossos sacos; o vosso dinheiro me foi entregue." Depois trouxe-lhes Simeão.
24 — ausente —
24 Fê-los em seguida entrar na casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 — ausente —
25 E, enquanto esperavam por José, que devia voltar ao meio-dia, preparavam o seu presente, pois foi-lhes anunciado que comeriam em casa dele.
26 Ndag maatu, ghoro Yosep inim peria ruum. Nditogha ve tazi tigham mbeb popoiadi to tigham di tinim, ve tighur di tila toni, ghoro tiput aghedi pani, ve tighur naghodi izila pa taan.
26 Logo que José entrou em casa, ofereceram-lhe os presentes que tinham trazido, prostrando-se diante dele até a terra.
27 Yosep ighason di pa nepooŋ todi, ve ighason di pa tamandi ighaze: “Vena, tamamim to muuŋ apaesia payou, ye ineep pooi, ma maau? Olman imaat, ma inepneep?”
27 Ele perguntou pela saúde deles e ajuntou: "Vosso velho pai, do qual me falastes, vai bem? Ainda vive?"
28 Yes tipamuul aliŋa tighaze: “Tiina tiei, tamamai to mbesooŋa tiom ne, mbeb eta ighami maau. Ye ineep pooi.” Ghoro tighur naghodi izila pa taan muul pa tipakuri.
28 "Teu servo, nosso pai, está passando bem; e vive ainda", responderam-lhe inclinando-se até o solo.
29 Yosep mata ila le ighita tazi Benyamin to yesuru tinandi ee moghon. Tovenen ighason di ighaze: “Tazimim to muuŋ asavia payou, tau tonanan?” Ghoro isaav pani ighaze: “Aa natug, poia to Maaron iza tiom.”
29 Então, levantando os olhos, José viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe. "É este, disse ele, vosso irmão mais novo do qual me falastes?" E ajuntou: "Que Deus te faça misericórdia, meu filho!"
30 Ye isaav tovene, le lolo isami kat pa tazi, ve rismoghon tone itaŋ ila matadi. Tovenen rikia moghon ipul di, ve ilooŋ ila ruum lolo ite ve itaŋ.
30 E retirou-se precipitadamente, porque suas entranhas se tinham comovido por causa de seu irmão, e tinha vontade de chorar; entrou em seu quarto e deu livre curso às lágrimas.
31 Itaŋ le isob, ghoro imen nagho, ipariaaŋ tau, ve ivot ila todi muul, ve isaav pa yes mbesooŋa tigham aniiŋ inim.
31 Depois de ter lavado o rosto saiu e, procurando dominar-se, disse: "Servi a mesa".
32 Sawa to tigham aniiŋ inim, tighur Yosep a izala toŋ toni, ve nditogha ve tazi adi izala toŋ ite. Ve yes Isipa to yesŋa tighanghan, aniiŋ todi izala toŋ ite paam. Pasa, yes Isipa lolodi pa tighanghan toman yes Hibrua maau.
32 Serviu-se-lhe à parte, seus irmãos também à parte, e igualmente à parte os egípcios, seus comensais, porque lhes é proibido comer com hebreus; isto é para eles uma coisa abominável.
33 Sawa to yes mbesooŋa tighur Yosep nditogha ve tazi pa nepooŋ, tighur di mboledi izi tipartaghon inimale nditinandi tipoop di. Ŋgeu aidaba imuuŋ, ve ila ila le imuul izi ŋgeu muria. Tovenen Yosep nditogha ve tazi avodi ikaak, ve tiwambatutun di.
33 Os irmãos de José foram colocados diante dele, desde o mais velho até o mais novo, segundo sua idade, o que lhes fez olhar uns para os outros assombrados.
34 Yosep ivureer aniiŋ popoia pida ila tau toŋ toni, ve mbesooŋa toni tighami tila, ve tireii pa nditogha ve tazi. Eemoghon aniiŋ popoia to tigham pa Benyamin, nene ilib kat pa nditogha todi. Tiŋgal aniiŋ pani pa liim. Tovenen Yosep toman nditogha ve tazi tighanghan ve tighunghun toman lolodi poia.
34 José mandou que se lhes trouxessem porções de sua própria mesa, e a parte de Benjamim foi cinco vezes maior que a dos outros. Eles beberam e alegraram-se com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.