Gênesis 43
Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs NVI
1 Sawa tonenen, pitool ivot inim tiina kat izi Kanaan.
1 A fome continuava rigorosa na terra.
2 Tovenen Yakop toman tamtoghon toni tighanghan aniiŋ to ndinatu tighami izi Isip le isob, ghoro Yakop isaav pa ndinatu ighaze tizila muul pa Isip, ve tighol adi aniiŋ.
2 Assim, quando acabou todo o trigo que os filhos de Jacó tinham trazido do Egito, seu pai lhes disse: "Voltem e comprem um pouco mais de comida para nós".
3 Eemoghon Yuda isaav pani ighaze: “Tamaŋ, ŋgeu tonowen imogheer pa saveeŋ maau. Ye isaav ariaŋa kat payei ighaze nigham tazimai tonene ve yeiŋa nila. Ighaze maau, yei irau nila peria toni muul maau.
3 Mas Judá lhe disse: "O homem nos advertiu severamente: ‘Não voltem à minha presença, a não ser que tragam o seu irmão’.
4 Tovenen ighaze yom uyokia Benyamin payei, nene pale nizila muul ve nighol am aniiŋ.
4 Se enviares o nosso irmão conosco, desceremos e compraremos comida para ti.
5 Ve ighaze maau, yei irau nila maau. Pasa, daba tonowen isaav ariaŋa payei. Ighaze nigham tazimai ve yeiŋa nila maau, irau nila peria toni muul maau.”
5 Mas se não o enviares conosco, não iremos, porque foi assim que o homem falou: ‘Não voltem à minha presença, a não ser que tragam o seu irmão’ ".
6 Yakop ilooŋ saveeŋ tonene, ve iyaan di ighaze: “Pughu vena to apaesia tazimim ila to daba tonowen? Yam agham pataŋani tiina kat payou!”
6 Israel perguntou: "Por que me causaram esse mal, contando àquele homem que tinham outro irmão? "
7 Yes tipamuul aliŋa tighaze: “Ŋgeu tonowen ighason roran ghei pa siŋ tiei ighaze: ‘Tamamim inepneep, ma imaat wa? Ve tazimim ite paam inepneep, ma maau?’ Tauto yei nipamuul ghasoniiŋ toni. Ve ŋgar toni to ighaze yei nigham tazimai tonene ve yeiŋa nizila, nene yei nikankaan pani.”
7 E lhe responderam: "Ele nos interrogou sobre nós e sobre nossa família. E também nos perguntou: ‘O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm outro irmão? ’ Nós simplesmente respondemos ao que ele nos perguntou. Como poderíamos saber que ele exigiria que levássemos o nosso irmão? "
8 Ghoro Yuda isaav pa tama Israel muul ighaze: “Tamaŋ, uyokia pain tonene payou lak! Leso yeiŋa nizila Isip, ve nighol aad aniiŋ. Pa vene, pitool ghiit ve tasob tamatmaat. Yamŋa nditimbum, ve yei paam.
8 Então disse Judá a Israel, seu pai: "Deixa o jovem ir comigo e partiremos imediatamente, a fim de que tu, nós e nossas crianças sobrevivamos e não venhamos a morrer.
9 You nambua saveeŋ ariaŋa toman ghom tovene: Taug pale matag pani le irau naghuri imuul inim tiom. Ve ighaze naghami imuul inim iyoon ila matam maau, nene pale inim leg pughu, ve nambaad saveeŋ toni le irau sawa tiou isob ve namaat.
9 Eu me comprometo pessoalmente pela segurança dele; podes me considerar responsável por ele. Se eu não o trouxer de volta e não o colocar bem aqui na tua presença, serei culpado diante de ti pelo resto da minha vida.
10 Ughita! Inimale ukis ghei pa savsaveeŋ maau, tone nizila ve nimuul niza ninim pae ru wa.”
10 Como se vê, se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes".
11 Tovenen tamandi isaav padi ighaze: “Tambaŋa. Ighaze leed ataam ite paam maau, ghoro aghami ve yamŋa ala. Ve agham mbeb popoia pida to taan tonene inimale naunauŋ to vuzidi popoia, toman ai anoŋa popoia, bagil suru, aŋar, ve mbeb pida paam, ve anonog di tila nakaral tiam, ve aghami ala. Leso agham pa daba tonowen ve arab ate.
11 Então Israel, seu pai, lhes disse: "Se tem que ser assim, que seja! Coloquem alguns dos melhores produtos da nossa terra na bagagem e levem-nos como presente ao tal homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, algumas especiarias e mirra, algumas nozes de pistache e amêndoas.
12 Ve agham yaam tiam muŋgina to tipamuula izila nakaral tiam lolodi, toman yaam pida paam, ve ala. Yaam muŋgina tonowen, aghuri imuul ila padi. Pasa, yes avaat matadi ikankaan, tauto tighur yaam tiam izila nakaral tiam lolodi muul.
12 Levem prata em dobro, e devolvam a prata que foi colocada de volta na boca da bagagem de vocês. Talvez isso tenha acontecido por engano.
13 Ve agham tazimim tonene paam ve yamŋa amundig ve ala to daba tonowen.
13 Peguem também o seu irmão e voltem àquele homem.
14 Maaron Ariaŋa To Ilib pa Ndimaronŋa Tisob Ne, pale igham ŋgeu tonowen lolo isamin gham, ve iyokia Simeon yesuru tazimim tonene payam. Leso yamŋa amuul anim. Ve ighaze maau, tambaŋa. Nazi nanim mandaat lak.”
14 Que o Deus Todo-poderoso lhes conceda misericórdia diante daquele homem, para que ele permita que o seu outro irmão e Benjamim voltem com vocês. Quanto a mim, se ficar sem filhos, sem filhos ficarei".
15 — ausente —
15 Então os homens desceram ao Egito, levando o presente, prata em dobro e Benjamim, e foram à presença de José.
16 — ausente —
16 Quando José viu Benjamim junto com eles, disse ao administrador de sua casa: "Leve estes homens à minha casa, mate um animal e prepare-o; eles almoçarão comigo ao meio-dia".
17 Tovenen mbesooŋa tonowen itaghon Yosep aliŋa, ve igham Yosep nditogha ve tazi tila pa ruum toni.
17 Ele fez o que lhe fora ordenado e levou-os à casa de José.
18 Tila tivot izi ruum, le matughezaaŋ tiina igham di, ve lolodi imbumbu tighaze: “Wai! Yaam to tipamuula izila nakaral toit, tauto avaat saveeŋ igham ghiit. Avaat pughu tonene, to tigham ghiit tanim ruum toni. Aazne, pale daba tonowen imundig ikis ghiit, ve igham ghiit tanim mbesooŋa toni sorok, ve iyou esele toit paam tinim le.”
18 Eles ficaram com medo quando foram levados à casa de José, e pensaram: "Trouxeram-nos aqui por causa da prata que foi devolvida às nossas bagagens na primeira vez. Ele quer atacar-nos, subjugar-nos, tornar-nos escravos e tomar de nós os nossos jumentos".
19 Tovenen tila peria ataam avo, ve tisaav pa mbesooŋa to iŋgin Yosep ruum toni tighaze:
19 Por isso, dirigiram-se ao administrador da casa de José e lhe disseram à entrada da casa:
20 — ausente —
20 "Ouça, senhor! A primeira vez que viemos aqui foi realmente para comprar comida.
21 — ausente —
21 Mas no lugar em que paramos para pernoitar, abrimos nossas bagagens e cada um de nós encontrou sua prata, na quantia exata. Por isso a trouxemos de volta conosco,
22 — ausente —
22 além de mais prata, para comprar comida. Não sabemos quem pôs a prata em nossa bagagem".
23 Eemoghon mbesooŋa tonowen ipamuul aliŋadi ighaze: “Ai, agham ŋgar naol malep. Atemim izi. Yaam tiam to muuŋ aghami anim aghol aniiŋ pani, nene naghami wa. Maaron tiam to yamŋa tamamim ambesmbees pani, ye tau avaat iŋgooz lemim mbaliiŋ tonenen izila nakaral tiam lolodi.”
23 "Fiquem tranqüilos", disse o administrador. "Não tenham medo. O seu Deus, o Deus de seu pai, foi quem lhes deu um tesouro em suas bagagens, porque a prata de vocês eu recebi. " Então soltou Simeão e o levou à presença deles.
24 — ausente —
24 Em seguida os levou à casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 — ausente —
25 Eles então prepararam o presente para a chegada de José ao meio-dia, porque ficaram sabendo que iriam almoçar ali.
26 Ndag maatu, ghoro Yosep inim peria ruum. Nditogha ve tazi tigham mbeb popoiadi to tigham di tinim, ve tighur di tila toni, ghoro tiput aghedi pani, ve tighur naghodi izila pa taan.
26 Quando José chegou, eles o presentearam com o que tinham trazido e curvaram-se diante dele até o chão.
27 Yosep ighason di pa nepooŋ todi, ve ighason di pa tamandi ighaze: “Vena, tamamim to muuŋ apaesia payou, ye ineep pooi, ma maau? Olman imaat, ma inepneep?”
27 Ele então lhes perguntou como passavam e disse em seguida: "Como vai o pai de vocês, o homem idoso de quem me falaram? Ainda está vivo? "
28 Yes tipamuul aliŋa tighaze: “Tiina tiei, tamamai to mbesooŋa tiom ne, mbeb eta ighami maau. Ye ineep pooi.” Ghoro tighur naghodi izila pa taan muul pa tipakuri.
28 Eles responderam: "Teu servo, nosso pai, ainda vive e passa bem". E se curvaram para prestar-lhe honra.
29 Yosep mata ila le ighita tazi Benyamin to yesuru tinandi ee moghon. Tovenen ighason di ighaze: “Tazimim to muuŋ asavia payou, tau tonanan?” Ghoro isaav pani ighaze: “Aa natug, poia to Maaron iza tiom.”
29 Olhando ao redor e vendo seu irmão Benjamim, filho de sua mãe, José perguntou: "É este o irmão caçula de quem me falaram? " E acrescentou: "Deus lhe conceda graça, meu filho".
30 Ye isaav tovene, le lolo isami kat pa tazi, ve rismoghon tone itaŋ ila matadi. Tovenen rikia moghon ipul di, ve ilooŋ ila ruum lolo ite ve itaŋ.
30 Profundamente emocionado por causa de seu irmão, José apressou-se em sair à procura de um lugar para chorar, e entrando em seu quarto, chorou.
31 Itaŋ le isob, ghoro imen nagho, ipariaaŋ tau, ve ivot ila todi muul, ve isaav pa yes mbesooŋa tigham aniiŋ inim.
31 Depois de lavar o rosto, saiu e, controlando-se, disse: "Sirvam a comida".
32 Sawa to tigham aniiŋ inim, tighur Yosep a izala toŋ toni, ve nditogha ve tazi adi izala toŋ ite. Ve yes Isipa to yesŋa tighanghan, aniiŋ todi izala toŋ ite paam. Pasa, yes Isipa lolodi pa tighanghan toman yes Hibrua maau.
32 Serviram a ele em separado dos seus irmãos e também dos egípcios que comiam com ele, porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, pois isso era sacrilégio para eles.
33 Sawa to yes mbesooŋa tighur Yosep nditogha ve tazi pa nepooŋ, tighur di mboledi izi tipartaghon inimale nditinandi tipoop di. Ŋgeu aidaba imuuŋ, ve ila ila le imuul izi ŋgeu muria. Tovenen Yosep nditogha ve tazi avodi ikaak, ve tiwambatutun di.
33 Seus irmãos foram colocados à mesa perante ele por ordem de idade, do mais velho ao mais moço, e olhavam perplexos uns para os outros.
34 Yosep ivureer aniiŋ popoia pida ila tau toŋ toni, ve mbesooŋa toni tighami tila, ve tireii pa nditogha ve tazi. Eemoghon aniiŋ popoia to tigham pa Benyamin, nene ilib kat pa nditogha todi. Tiŋgal aniiŋ pani pa liim. Tovenen Yosep toman nditogha ve tazi tighanghan ve tighunghun toman lolodi poia.
34 Então lhes serviram da comida da mesa de José, e a porção de Benjamim era cinco vezes maior que a dos outros. E eles festejaram e beberam à vontade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.